Medya mahkeme kapısında

Dünyaya demokrasi ve basın hürriyeti vaazı veren emperyalist ABD, kendi başkentinde iktidar ile medya tröstlerinin kirli kapışmasına sahne oluyor. ABD Başkanı Donald Trump'ın; CNN, MS NOW ve Politico muhabirlerinin Beyaz Saray'a girişini men etmesi, Vaşington elitleri arasındaki çatlağı derinleştirdi. Akreditasyonları iptal edilen üç medya organı, söz konusu yasağın kaldırılması talebiyle müştereken federal mahkemeye müracaat etti.

Mahkemeye sunulan müşterek dava dilekçesinde, alınan kararın ABD Anayasası'nın Birinci Ek Maddesi ile teminat altına alınan ifade ve basın hürriyetine doğrudan bir taarruz teşkil ettiği ileri sürüldü. Yıllardır Amerikan müesses nizamının borazanlığını yapan bu kurumlar; Trump'ın asıl niyetinin basını yönetim lehine sipariş haberler yapmaya zorlamak ve iktidarın hoşuna gitmeyecek neşriyatı engellemek olduğunu iddia etti. Kısıtlamaların telafisi imkânsız zararlar meydana getirdiğini öne süren medya patronları, hâkimden yasağın derhal durdurulmasını ve muhabirlerin erişim haklarının iade edilmesini talep etti.

Çürümüş medya

Trump cephesinden gelen açıklamalar ise krizin arka planındaki çürümeyi bir kez daha ortaya çıkardı. Kendi şahsî hesabından s paylaşımda bulunan Trump, bahsi geçen kuruluşların "aralıksız biçimde yalan haber imal etmeleri" sebebiyle Beyaz Saray'dan derhal menedildiklerini duyurdu.

MSNBC'nin izleyici kaybı ve itibar zafiyeti yüzünden adını alelacele MS NOW olarak değiştirdiğini belirten Trump, Politico'nun ise Joe Biden idaresi döneminde hükümet kasasından gayrimeşru yollarla 8 milyon dolarlık abonelik bedeli tahsil ettiğini kaydetti. Kendi idaresi ve icraatları hakkında kurgu ve iftira üretilmesine müsaade etmeyeceğini vurgulayan ABD Başkanı, "Diğer yalan haber odakları da yakında bunların arasına katılacak" diyerek tasfiyelerin süreceği sinyalini verdi.

Batı putlarının çöküşü

Dünyanın mazlum coğrafyalarında, bilhassa terörist İsrail'in Gazze'deki soykırım ve katliamlarına kör ve sağır kesilen, katillerin vahşetini aklamak için her türlü dezenformasyona başvuran Batı medyası; iş kendi menfaat çatışmalarına geldiğinde birdenbire özgürlük havarisi kesiliyor. Vaşington koridorlarında patlak veren kavga, Batı medeniyetinin dillerden düşürmediği "özgürlük" iddialarının sadece kendi emperyalist hesaplarına yaradığı müddetçe geçerli olduğunu yine hatırlatıyor. Hoşuna gitmeyen sesi boğan Amerikan idaresi ile çıkarları bozulunca mahkeme kapılarına yığılan tröstlerin ibretlik kapışması, Batı'nın kokuşmuş düzeninde sahte putların yıkılışını gösteriyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Vietnam Devlet Başkanı To Lam ve Libya Başkanlık Konseyi Başkanı Muhammed Yunus el-Menfi ile ayrı ayrı görüştü.

Basına kapalı gerçekleştirilen görüşmede, Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, Ticaret Bakanı Ömer Bolat ve Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran ile Savunma Sanayii Başkanı Haluk Görgün hazır bulundu.

İletişim Başkanlığı'ndan açıklama

Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı, Birleşmiş Milletler (BM) 81. Genel Kurulu dolayısıyla New York'ta bulunan Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Vietnam Devlet Başkanı To Lam ile görüşmesine ilişkin açıklama yaptı.

Buna göre, Türkevi'ndeki görüşmede, Türkiye ile Vietnam ikili ilişkileri, bölgesel ve küresel konular ele alındı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türkiye'nin, iki ülke ilişkilerinin "Stratejik Ortaklık" seviyesine yükseltilmesi önerisine Vietnam'ın olumlu yanıt vermesinden memnuniyet duyduğunu, Vietnam ile yatırım, ticaret, savunma sanayi başta olmak üzere birçok alanda işbirliğini geliştirmek için çalıştıklarını ifade etti.

Erdoğan, iki ülkenin uluslararası alanda da birlikte çalışmaya devam etmesinin önem arz ettiğini ve bunu sürdürmek gerektiğini belirtti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan görüşmede, Vietnam Devlet Başkanı seçilmesi dolayısıyla To Lam'ı kutlarken, kendisini Türkiye'de düzenlenecek COP31 Liderler Zirvesi'ne de davet etti.

Libya Başkanlık Konseyi Başkanı Menfi ile görüştü

Erdoğan'ın Libya Başkanlık Konseyi Başkanı el-Menfi ile görüşmesine ise Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Alparslan Bayraktar ve Ticaret Bakanı Ömer Bolat katıldı.

Şair — İslâm, zıt kutuplar arası muvazenenin üstün nizâmı... Bu anlayışı estetikte takip ettiğimiz zaman, daha önce belirttiğimiz gibi, her mevzu kendi usul, esas ve kuralları içinde, unsurları, nizâmı ve temin ettiği muvazenesi ile, hem «kendi için» görünüşüyle, hem de nisbet içinde olduğu mihraka nazaran bir gaye belirtir...

Bedi — Bu gaye... İnsan varoluşunun hakikatine nisbetle bu gaye, «sanat fayda içindir», «sanat ahlâkî bir öğüttür», «sanatın gayesi hazdır», «sanat sanat içindir», «sanatın gayesi eğlendirmektir» gibi, sanatın gayesine ve rolüne yönelik «kendinde tükenici» bir şablonla tahdit edilemez... Sanatın üstün gayesine nisbetle de, bütün gayeler yerli yerine oturtulur ve «yasak» sınırına girmeyenler, kendini empoze edişleri nisbetinde yapılması gereken makbüllüğe girerler...

Şair — Müsaade ederseniz, bahsi bir misâlle pekiştirmek istiyorum... Meselâ ekmek yapmak istiyoruz... Bunun gerçekleşmesi için gereken unsurlar; un, su, tuz, ateş... Bunların herbiri, temin edilmesi gereken gaye oluyor; un için buğday ve değirmen, ateş için odun... Bu misâldeki ekmek yerine «sanatın gayesi»ni koyarsak, «insanın özünü isteyiş-hürriyet» gayesine bağlı gayeler, bu tür oluşlar, ana gayeyi gözümüzden kaçırabilir... Yani, bir eser, ister heyecanlandırıcı, ister güldürücü, ister eğlendirici olsun, kıymeti «bir iç âlem düzeni peşindeki gayeye» nisbetledir, buna bağlıdır...

Bedi — Biz, sebepte de, neticede de, gayede de, hedefte de, bütün insan faaliyetlerini toplayıcı mihrak noktası olarak, «kişinin öz nefsiyle savaşı»nı görüyoruz... Bu açıdan bir yorumla, «tablolarımı duvarda süs olsun diye yapmıyorum, onlar benim savaş aracım!» diyen Picasso, bu sırra yaklaşmıştır...

Şair — Bana kalırsa, sanatın ana gayesine bağlı dönüşümler içinde, gerek kopukluk, gerekse kestirmeciliğin sebebi şurada: Yaptığımız büyük yanlışlıklardan biri, sebebin neticeye, yay'ın ok'a yakın olduğu kadar yakın bulunduğunu düşünmemizdir; ama bundan kaçınabilmemiz de imkânsızdır... Çünkü, sebep ve netice, her zaman birlikte düşünülür; başka bir ifadeyle, düşüncede birbirine yaklaştırılır...

Bedi — Buna, sanatın dalları ve dalların nisbetsizliği ve alâkasızlığını da katarsak, sanatın derecelenişi içinde de «ana gaye» ile kopukluğa misâl temin edebiliriz... Buradan çıkacak başka bir netice de, estetik bahsinde kendi kendinde tükenici bir genel sistem değil, bir «ruh ve anlayış»ın her sanata has bölümlerde tütmesi gereğidir...

Şair — Ve şiirden başlayarak, gayeyi işaretleme... Görev olarak her büyük şair, kendisine düşen nasibine denk, insanoğlunun haberci ve kurucu soyu olarak, hep mevcudun ötesine sarkan hazırlayıcı kahramanlığın çilesinde... Velilerden sonra, toplumlarının süzülmüş insan soyu!..

Bedi — Evet!..

Şair — En büyük gizli, Allah'tır... Ve şiir, üstün mânâsıyla sadece Allahı arayan bir âlet olduğu için, ister güneşten bahsetsin, ister kertenkeleden, eşya ve hadiseleri kuşatıcı nâmütenâhî ince ve girift nisbetler içinde, Allah'ın hudutsuz sanatındaki sonsuz mimarinin bir kapısından girip bir kapısından çıkmaya memurdur... Böylece şiir, kör düğümlerin en belâlıları arasından süzülerek, daima bulduğu şeyin arkasında kalmaya mahkûm başka bir «bulunacak şey» arar... Şair ise, işte bu soydan bulunacak şeylere yol açtığı nisbette sanatkâr; onları çıkmaz sokaklara tıkadığı nisbette de basit bir davulcu olarak kalır!..

Bedi — Büyük Doğu Mimarından işaretlediğiniz bu husus çerçevesinde şiirin, renk, ses, çizgi, nakış, nisbet ve istif mevzuuyla alâkalı diğer kelâm dışı güzel sanat şubelerinde de sözkonusu olan geniş mânâsı, sanat ve sanatı üzerinde düşünmek bahsinde de şiir ve şairi ön sıraya getiriyor...

Şair — Buna nisbetle de değerlendirme... Her şeyin her şeyle alâkası ve sanatın bir bütün olmasından hareketle, bütün güzel sanat şubelerini âlet farklılıkları içinde, «renk, çizgi, ses, ahenk, hacim, pırıltı, ışık, buud, hareket, eda, mânâ; her tecelliyi şiir, şiiri de Allah için bilmenin» şuuruyla ve bir iç âlem düzeni peşindeki tertip ölçüsüyle değerlendirmeli ve mânâlandırmalıdır...

Bedi — Esasen, şimdiye kadar üzerinde durduğumuz meselelerden de anlaşılacağı üzere, hayat dinin kapsamı içinde olduğu gibi, sanat da dinin kapsamı içindedir...

Şair — Sanatın, bir de kaba faydacılar cephesinden görünüşü var... Bütün reformcuların ve «devrimi, devirmekten ibaret kalmış» devrimcilerin sanata karşı tutumlarında bir düşmanlık ve itimatsızlık sezilir...

Bedi — Eflâtun bu davada biraz insaflıydı; o yalnız dilin aldatıcılığı üzerinde durmuş ve cumhuriyetinden yalnızca şairleri kovmuştu!..

Şair — Evet... Bunun dışında güzel'i herşeyin üstünde tutardı; fakat Batıda yeni çağların devrim anlayışı, daha kendini bulamamış, eksik bir sanatın metodunu önde tutar... Reformasyon, «ahlâka evet, sanata hayır!» der...

Bedi — Rousseau'yu hatırlıyorum; o, sanatta, tabiatın insanlar tarafından bozuluşunu görür... Saint Just, tiyatroya şiddetle karşı koyar ve «Akıl Şöleni»ne özenerek hazırladığı programda, aklın «güzel olmaktan çok, iyilik taraftarı» olarak canlandırılmasını ister...

Şair — Şöyle deniyor: Fransız ihtilâli, aslında bir tek sanatkâr yetiştirmedi ama, Desmoulins gibi büyük bir gazeteci ortaya çıkardı... Çağın tek şairi Andre Chénier'i giyotine yolladı... Tek büyük nesir yazarı Chateaubriand ise, kurtuluşu Londra'ya kaçmakta buldu; Hıristiyanlık ve eski düzenin meşruluğu davalarını orada yürüttü... Az zaman sonra, sosyalizmin öncülerinden Saint Simon'un peşinden gidenler, «sanatın sosyal bakımdan faydalı olan şeklini» istediler... «İlerleme için sanat» çağın tek düşüncesiydi... Hugo da yeter derecede inandırıcı olmamakla beraber, bu düşünceyi yeniden canlandırdı ...

Bedi — Bu tutum, Rus nihilistleri tarafından da benimsenmiştir... Bunlardan biri olan Pisarev, estetik değerlerin programik değerler lehine biriktiğini söyler: «Bir Rus Raphael'i olacağıma, bir Rus ayakkabı tamircisi olsam daha iyi!» der... Bir çift ayakkabı, ona göre Shakespeare'den daha faydalıdır... Başka bir nihilist şair (Wekrassov) ise, bir parça peyniri bütün Puşkin'e tercih ettiğini söyler...

Şair — Kaba fayda, her zaman faydasız gibi duran ince idrakın karşısına çıkacaktır; madde ve ruh meselesi...

(Salih Mirzabeyoğlu, Şiir ve Sanat Hikemiyatı -"Estetik ve Ahlak", XXII. Mülâkat- s. 98-102)

Seri, Yemen'in Cevf, Taiz, Sada ve Marib illerinin son 24 saatte 157 hava ve füze saldırısıyla hedef alındığını ileri sürdü.

Husilerin Askeri Sözcüsü Seri, Yemen'de askeri tırmanışın başlamasından bu yana düzenlenen hava ve füze saldırılarının toplamının 917'ye ulaştığını öne sürdü.

Seri, saldırıların sonuçlarına ilişkin herhangi bir bilgi paylaşmadı.

Karargâh kuruldu, sıra asker intikalinde

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, İslâm coğrafyasını doğrudan hedef alan askerî ve siyasî tehditlere karşı başlatılan Mekke Savunma İttifakı projesinde gelinen son aşamayı paylaştı. İttifakı hafife alan yaklaşımlara mukabele eden Fidan, teşkilat yapısının süratle tamamlandığına dikkat çekti:

“Şu anda ittifakın askeri kurumlarını tesis etmek adına azami gayretle çalışıyoruz. Karargâh kuruldu, geriye tam manasıyla faaliyete geçmesi ve asker intikalinin yapılması kaldı.”

Çalışmaların bölgedeki hızlı ve tehlikeli gelişmeler sebebiyle öne çekildiğini ifade eden Fidan, teşkilatın kapısının diğer Müslüman ülkelere de açık tutulduğunu ve maksatlarının azami sayıda bölge ülkesini ortak bir savunma çatısı altında birleştirmek olduğunu dile getirdi.

Siyonist barbarlık ve Suriye hattı

İsrail’in Suriye sahasındaki gayrinizami askeri hareketliliğini Türkiye’nin anbean takip ettiğini belirten Fidan, Netanyahu hükümetinin pervasız siyasetinin yalnızca komşu devletler için değil, bütün dünya adına açık bir tehdit teşkil ettiğini vurguladı. Fidan, mezkûr haydutluğun devamı halinde tabiatı icabı gerekli mukabelenin er ya da geç sahada ortaya çıkacağını hatırlatarak; İsrail’in çılgınca tırmandırdığı gerilimin bedelini hem kendisinin hem de bölgenin ağır ödeyeceğine işaret etti.

Çok cepheli kriz ve birlik zarureti

İslâm dünyasının aynı anda pek çok cephede derin krizlerle boğuştuğunu aktaran Dışişleri Bakanı, ABD ile İran arasındaki müzakerelerin aylardır kördüğüme dönüştüğünü ve Gazze’den Yemen’e uzanan hatta fiili bir hesaplaşma yaşandığını belirtti. Fidan, tam da bu sebeple Türkiye-Pakistan-Suudi Arabistan omurgasında kurulan ortak savunma gücünün, lafta kalan bildirilerin ötesine geçerek sahada hakiki bir caydırıcılık temin edeceğinin altını çizdi.

Terörist İsrail'in Filistin'deki kanlı işgaline karşı duruş sergilemek isteyen vicdan sahibi Müslümanlar, Rize'de boykot nöbetindeydi. Siyonist sermayenin kanlı temsilcilerinden Burger King şubesi önünde eylem yapan gruba, provokatör bir güruh tarafından sözlü sataşma gerçekleştirildi. Polisin araya girmesiyle bölgeden uzaklaştırılan bu grup, kinlerini kusmak için eylemcilere pusu kurudu.

Eylemcilere pusu

Emniyet güçlerinin müdahalesiyle dağılmış gibi görünen saldırganlar, boykot eylemcilerinden Abdüssamet Turan ve Adem Pınar'ı gizlice takip etti. Issız bir noktada bu iki kişiyi kıstırarak darbeden Siyonist seviciler, gençleri zorla bir minibüse bindirmeye yeltendi. Siyonist destekçisi bu çetenin adam kaçırma teşebbüsü, çevrede durumu fark eden şuurlu esnafın anında müdahalesiyle engellendi. Esnafın araya girmesiyle saldırganların elinden kurtulan Turan ve Pınar, vakit kaybetmeden hastaneye giderek darp raporu aldı ve bu zorbalar hakkında suç duyurusunda bulundu.

Adalet Bakanı Akın Gürlek'in açıklamasıyla kamuoyunun gündemine gelen dosya, 2012'deki takipsizlik kararının kaldırılmasıyla yeniden açılmıştı. Faili Meçhul Suçları Araştırma Daire Başkanlığının incelemeleri ışığında kurulan özel ekibin yürüttüğü çalışmalar hızla genişledi. Süreçte Kozinoğlu'nun kesin ölüm sebebini belirlemek amacıyla fethi kabir işlemi gerçekleştirildi.

Soruşturmanın önceki aşamalarında dönemin Silivri Cumhuriyet Başsavcısı Ali İşgören, cezaevi savcısı Necip Doğan ve muhabirlerin de aralarında bulunduğu şüpheliler tutuklanmıştı. Kozinoğlu'nun koğuş arkadaşları emekli Deniz Yüzbaşı Hasan Ataman Yıldırım ile Jandarma Albay Hasan Atilla Uğur ev hapsine alındı. Ayrıca "Kurtlar Vadisi Pusu" dizisi senaristleri bilgi sahibi sıfatıyla savcılığa beyan sundu ve Başsavcılık tarafından söz konusu dizinin incelenmesine karar verildi. Devam eden hukuki süreçte toplam 15 kişi hakkında adli kontrol tedbiri sürüyor.

Öte yandan, casusluk ve silahlı terör örgütü üyeliği suçlarından hükümlü bulunan Enver Altaylı'nın ifadesinin ertelenmesine sağlık sorunları sebep oldu. Altaylı'nın durumu düzeldiğinde savcılığa bilgi sunması bekleniyor.

Delcy Rodriguez liderliğindeki yönetim ile muhalefet arasında yürütülen müzakerelerde varılan uzlaşıya göre, altınların yasal mülkiyet kontrolü Caracas yönetimine devredilecek. Ancak Batı finans sisteminin dayattığı şartlar gereği, rezervlerin piyasada doğrudan nakde çevrilip satılması kesin olarak yasaklandı.

31 tonluk altın, bunun yerine Venezuela'nın uluslararası finans kuruluşlarından sağlayacağı dış borçlanmalarda ve kredilerde teminat gösterilecek. Elde edilecek kaynağın ise ülkede haziran ayında meydana gelen iki yıkıcı depremin ardından başlatılan yeniden imar çalışmalarında ve kronik enflasyonla mücadelede kullanılacağı kaydedildi.

7 yıllık rehin krizinde Batı kasasından Batı kasasına nakil

Kriz, 2018 yılındaki tartışmalı devlet başkanlığı seçimlerinin ardından Londra yönetiminin Nicolas Maduro yerine muhalif Juan Guaido’yu tanımasıyla patlak vermişti. Maduro’nun ocak ayında ABD tarafından tutuklanmasının ve Rodriguez yönetiminin İngiltere Kralı Charles’a yaptığı doğrudan başvuruların ardından dahi altınlar serbest bırakılmamıştı.
Taraflar arasında geliştirilen yeni formülle altınlar Venezuela topraklarına dönmek yerine, Londra’nın yeraltı kasalarından New York’un kasalarına taşınarak bir Batı merkezinden diğerine rehin kalmaya devam edecek.

Kaynak: Yeni Şafak

Osmanlı Devleti’nin Filistin’deki savaşı, Birinci Dünya Harbi’nin en kritik cephelerinden birini oluşturdu. İngiltere, savaş boyunca Osmanlı’nın Ortadoğu ile bağını kesmek ve bölgeyi kendi askerî ve siyasî hâkimiyeti altına almak için özellikle Mezopotamya ve Filistin hattına ağırlık verdi. İtilaf kuvvetlerinin Avrupa’nın farklı cephelerinde yürüttüğü birçok harekât sonuçsuz kalırken, Osmanlı toprakları üzerinde esas ilerleme Ortadoğu’da sağlandı.

İngiltere’nin bölgeye yönelik planları savaş yıllarında ortaya çıkmış değildi. Osmanlı coğrafyasının Suriye, Filistin, Irak ve Anadolu gibi büyük bölgelere ayrılarak siyasî, askerî ve ekonomik denetim altına alınması İngiliz politikasının temel hedefleri arasında bulunuyordu. Bu sebeple Filistin’de yürütülen savaş, yalnızca cephede karşı karşıya gelen iki ordunun mücadelesi olarak kalmadı; propaganda, istihbarat ve bölgedeki yerel unsurların kullanılması da savaşın önemli parçalarından biri hâline geldi.

Gazze hattı kırıldı

Filistin’deki Osmanlı savunmasının en önemli merkezlerinden biri Gazze’ydi. İngiliz kuvvetleri 1917 boyunca bölgeyi ele geçirmek için art arda saldırılar düzenledi. 31 Ekim 1917’de başlayan Üçüncü Gazze Muharebesi, Osmanlı savunmasının çözülmesiyle sonuçlandı ve General Edmund Allenby komutasındaki İngiliz birlikleri 7 Kasım’da Gazze’ye girdi. Gazze’nin kaybedilmesinin ardından İngiliz ordusu Filistin’in içlerine doğru ilerlerken Kudüs üzerindeki askerî baskı da giderek arttı.

1918 Eylülüne gelindiğinde İngiliz ordusunun yeni taarruzu Osmanlı savunmasını tamamen sarstı. 8. Ordu dağıldı, 7. Ordu ağır kayıplar ve esirler vererek geri çekildi, Yıldırım Orduları Grubu karargâhı da kuzeye taşınmak zorunda kaldı. Filistin’de birkaç yıl boyunca korunan savunma düzeni kısa sürede çözüldü ve geri çekilme Suriye istikametine doğru genişledi.

Filistin’deki büyük yenilgi Osmanlı Devleti’nin savaşı sürdürme imkânlarını ciddi biçimde daralttı. Eylül 1918’de İngiliz ordusu karşısında yaşanan çözülmenin ardından mütareke süreci de hızlandı. Filistin’in kaybı böylece yalnızca bir cephe yenilgisi olarak kalmadı; Osmanlı Devleti’nin savaşın dışına itilmesine giden sürecin en ağır halkalarından biri hâline geldi.

İngilizlerle birlikte savaşan Yahudi birlikleri

Filistin Cephesi’nin dikkat çeken unsurlarından biri, İngiliz ordusu içerisinde oluşturulan Yahudi askerî birlikleriydi. İngiltere’de askere alınan Yahudilerden üç özel tabur kuruldu ve bu birlikler daha sonra “Yahudi Lejyonu” adıyla bilinen askerî teşkilatın çekirdeğini oluşturdu. Böylece Yahudi gönüllüler, İngiliz ordusunun bünyesinde doğrudan Osmanlı kuvvetlerine karşı savaşa sokuldu.

Vladimir Jabotinsky’nin girişimleriyle Rusya, Amerika, Fransa, İngiltere ve İtalya’dan Yahudi gönüllüler toplandı. Yaklaşık beş bin kişiden meydana geldiği belirtilen kuvvet, 1918’de Filistin’e getirildi ve General Allenby’nin emri altında Osmanlı ordusuna karşı savaşa katıldı. 1917 yazında kurulan ve daha sonra Yahudi Lejyonu adını alan başka bir birlik de Yarbay Patterson’un komutasına verilmişti. İngiliz yönetimi bu birliklerden Filistin harekâtında doğrudan yararlanmayı planlıyordu.

Osmanlı hatlarının gerisinde casusluk ağı

İngiltere’nin Filistin’de yürüttüğü faaliyet askerî birliklerle sınırlı kalmadı. Osmanlı ordusunun gerisinde geniş bir istihbarat faaliyeti de sürdürüldü. Bölgedeki Yahudi casusluk ağları Osmanlı birliklerinin hareketleri ve askerî durumuyla ilgili bilgileri İngilizlere ulaştırıyor, kıyı açıklarındaki İngiliz gemileriyle karadaki casuslar arasında ışık sinyalleriyle bağlantı kuruluyordu. Osmanlı istihbaratı daha sonra bu casusluk şebekelerinden birini tespit etti.

İngilizler adına Osmanlı hatlarının gerisinde çalışan önemli isimlerden biri Aaron Aaronsohn’du. Aaronsohn’un başında bulunduğu grup bölgede istihbarat topladı ve Filistin’in İngilizler tarafından işgaline yönelik hazırlıklara bilgi sağladı. İngiliz askerî çevreleri de bu grubun faaliyetlerinden ciddi biçimde yararlandı. Böylece Filistin Cephesi’nde Osmanlı ordusu bir taraftan düzenli İngiliz birlikleriyle savaşırken, diğer taraftan kendi gerisindeki istihbarat faaliyetleriyle mücadele etmek zorunda kaldı.

Kudüs’ün kaybı müttefiklerde de kutlandı

Osmanlı ordusunun Filistin’de gerilemesiyle Kudüs de İngiliz kuvvetlerinin eline geçti. Kudüs’ün kaybının ardından ortaya çıkan tablo, Osmanlı Devleti’nin savaş içerisindeki yalnızlığını göstermesi bakımından dikkat çekiciydi. İngiltere’de zafer kutlanırken Osmanlı’nın savaş müttefikleri Almanya ve Avusturya-Macaristan kamuoyunda da Kudüs’ün düşüşünden memnuniyet duyan çevreler bulundu.

İlber Ortaylı’nın aktardığına göre Kudüs kaybedildiğinde Avusturya-Macaristan ve Almanya’daki kamuoyunda, Britanya’daki kutlamalardan geri kalmayan bir sevinç yaşandı. Böylece Osmanlı Devleti cephede İngiltere ile savaşırken, aynı ittifak içerisinde bulunduğu ülkelerin kamuoylarında Kudüs’ün Osmanlı hâkimiyetinden çıkması sevinçle karşılanıyordu.

Arap isyanı Hicaz hattında kaldı

Filistin Cephesi’nin yenilgisinin ardından Türkiye’de yerleşen en güçlü anlatılardan biri, Osmanlı ordusunun “Araplar tarafından arkadan vurulduğu” oldu. Şerif Hüseyin ve ona bağlı bazı kabilelerin İngilizlerle işbirliği yaparak Osmanlı Devleti’ne karşı ayaklandığı biliniyor. Ancak bu isyan bütün Arap coğrafyasına yayılmadı ve bütün Arapların ortak hareketi hâline gelmedi.

İsyancı kuvvetlerin esas faaliyet sahası Mekke-Maan hattıydı. Çatışmalar büyük ölçüde Filistin’deki ana cephenin gerisinde yaşandı. İngiliz subaylarının kendi raporları da Arap isyancıların askerî gücünün sınırlı kaldığını gösteriyor. Hicaz demiryoluna yönelik saldırılara katılan İngiliz Albay Newcombe, Arap birliklerinin Osmanlı kuvvetlerine ciddi maddî zarar verebileceğine inanmadığını bildirirken, İngilizlerin Ürdün bölgesinde düzenlediği başka bir harekâtın başarısızlık sebepleri arasında da Araplardan beklenen desteğin gelmemesi gösterildi.

Binlerce Arap Osmanlı saflarında savaştı

Şerif Hüseyin’e bağlı kuvvetler İngilizlerle hareket ederken çok sayıda Arap asker Osmanlı ordusunun içerisinde İngilizlere karşı savaşmayı sürdürüyordu. Osmanlı ordusunda Suriyeli, Filistinli ve diğer Arap vilayetlerinden askerlerin yer aldığı birlikler bulunuyor, bazı birlikler ise tamamen Arap askerlerden meydana geliyordu.

Birinci Kanal Seferi’nde tamamen Araplardan oluşan 25. Fırka görev yaptı. Arap askerlerden kurulan menzil teşkilatı da Osmanlı ordusunun ikmal faaliyetlerinde yer aldı. Suriyeli ve Filistinli askerlerden meydana gelen bu birliklerde sefer boyunca firar veya ihanet vakalarının yok denecek kadar az olduğu aktarıldı.

Binbaşı Mümtaz Bey komutasındaki Arap gönüllü müfrezesi Elariş’e kadar ilerlerken Osmanlı kuvvetleri içerisinde yaklaşık bin beş yüz gönüllü Arap süvari de görev yaptı. Arap kökenli Osmanlı asker ve subayları savaşın farklı cephelerinde hayatlarını kaybetti. Dolayısıyla Filistin Cephesi’ndeki mücadeleyi “Türkler ile Araplar arasındaki savaş” şeklinde göstermek, Osmanlı ordusunun gerçek yapısını da göz ardı ediyor.

Suriye’de geniş çaplı isyan çıkmadı

Suriye ve Filistin’de yaşayan Arapların önemli bir kesimi savaşın son dönemlerine kadar Osmanlı idaresine bağlılığını sürdürdü. Cemal Paşa’nın hatıralarında bölgedeki şehirlerde Osmanlı lehine yapılan gösterilerden ve halkın Hilafet makamına bağlılığından söz ediliyor. Türk ve Arap askerlerin aynı birlikler içerisinde görev yaptığı, Arapların önemli bölümünün Hilafete bağlı kaldığı ve tamamen Araplardan oluşan birliklerin cephede savaşmayı sürdürdüğü belirtiliyor.

Suriye ve Filistin’deki halkın bağlılığına duyulan güven sebebiyle bazı iç güvenlik görevleri Arap birliklerine bırakıldı. Filistin’deki Osmanlı ordusu tamamen çözülene kadar Suriye’de geniş çaplı bir isyanın ortaya çıkmadığı da kayıtlara geçti. Bu durum, bölgenin tamamının İngilizler lehine ayaklandığı yönündeki genellemenin sahadaki durumla örtüşmediğini gösteriyor.

Arap milliyetçiliği kitlesel ayrılık hareketine dönüşmemişti

Birinci Dünya Harbi öncesinde Arap coğrafyasında milliyetçi hareketler bulunmasına rağmen bunlar bütün Müslüman Arapları kapsayan müşterek bir ayrılık hareketine dönüşmemişti. Müslüman Arapların önemli bir bölümü Osmanlı Devleti’ni yabancı bir sömürge yönetimi olarak görmüyor, devletin Müslüman kimliği ve Avrupa işgaline karşı koruyucu konumu Osmanlı’ya bağlılığın sürmesinde etkili oluyordu.

Arap milliyetçiliğinin ilk dönemlerinde Hristiyan Arap aydın ve yayıncıların etkisi daha belirgindi. 1870’li yıllarda Müslüman Araplar arasında Osmanlı’dan ayrılma düşüncesinin zayıf olduğu belirtilirken, Şerif Hüseyin’in İngilizlerle birlikte hareket etmesi de bütün Arapların desteğini almadı. Şerif Hüseyin’in Hilafet makamına karşı girişimi özellikle Hindistan Müslümanları arasında tepkiyle karşılandı.

İngiltere Mısır’ı propaganda merkezi yaptı

İngiltere, Osmanlı Devleti’ni Arap vilayetlerinden koparmak amacıyla Mısır’ı da yoğun şekilde kullandı. Bölgede Osmanlı Hilafeti’ne alternatif bir Arap Hilafeti fikri yayılmaya çalışıldı ancak bu girişim Mısır halkı ve ulemanın çoğunluğu üzerinde beklenen karşılığı bulmadı.

Osmanlı yanlısı Hidiv Abbas yönetimden uzaklaştırılarak İngiltere’ye yakın Hüseyin Kamil işbaşına getirildi. Buna rağmen halk içerisindeki Osmanlı bağlılığı tamamen ortadan kalkmadı. Osmanlı ordusunun Süveyş’i geçerek Mısır’a girmesi hâlinde İngilizlere karşı bir hareket başlatılabileceği beklentisi bölgede varlığını korurken Mısır, savaş yıllarında Siyonist faaliyetlerin ve Osmanlı karşıtı propagandanın önemli merkezlerinden biri hâline geldi.

İngilizlerin beklediği büyük isyan gerçekleşmedi

İngiltere’nin hesabı, Osmanlı yönetimindeki Arap bölgelerinde geniş çaplı bir ayaklanma meydana getirmekti. Ancak Şerif Hüseyin’in hareketi Hicaz bölgesi dışına beklenen ölçüde yayılamadı. İngilizlerin desteklediği Arap kuvvetleri Filistin Cephesi’ndeki esas Osmanlı savunmasını çökertecek askerî güce ulaşmadı.

David Fromkin’in aktardığı değerlendirme durumu açık biçimde özetliyordu: Arap İsyanı’nın İngiltere’yi kurtarması beklenirken İngiltere, Arap isyancı kuvvetlerini desteklemek zorunda kaldı. Bu sırada Filistin’deki esas savaşı düzenli İngiliz birlikleri, İngiliz komutasındaki yardımcı kuvvetler ve bölgedeki istihbarat ağları yürütüyordu.

Filistin düştü, yol Şam’a açıldı

1918 Eylülündeki büyük İngiliz taarruzuyla Osmanlı ordusunun Filistin savunması çöktü. 8. Ordu ağır biçimde dağıldı, 7. Ordu kuzeye çekildi ve İngiliz birlikleri Filistin’den Suriye’ye doğru ilerledi. Şam’ın kaybedilmesinin ardından Osmanlı kuvvetlerinin geri çekilişi Halep istikametine kadar sürdü. Birkaç yıl önce Süveyş Kanalı’na doğru ilerlemeye çalışan Osmanlı ordusu artık Anadolu’nun güneyine çekilmek zorunda kalmıştı.

Filistin ve Suriye’deki askerî çöküş, Osmanlı Devleti’nin savaşta tutunma imkânlarını büyük ölçüde ortadan kaldırdı. İngiltere ise Ortadoğu’daki en önemli askerî engellerden birini aşmış oldu. Filistin’in kaybıyla Osmanlı’nın güney hattı çökerken İngiltere’nin yıllardır üzerinde çalıştığı bölgesel hâkimiyet planlarının uygulanabileceği geniş bir alan ortaya çıktı.

Filistin Cephesi’nin geride bıraktığı tablo

Filistin Cephesi’nin üzerinden geçen yıllara rağmen savaşın hafızası büyük ölçüde “Araplar bizi arkadan vurdu” cümlesi üzerinden anlatıldı. Şerif Hüseyin ve bazı kabilelerin İngiltere ile birlikte Osmanlı’ya karşı savaştığı doğruydu. Buna karşılık binlerce Arap asker Osmanlı ordusundan ayrılmadı, tamamen Araplardan kurulan Osmanlı birlikleri cephede görev yaptı, Suriyeli ve Filistinli askerler ordunun ikmal hatlarında çalıştı.

Aynı dönemde İngiliz ordusunda Yahudi Lejyonu adıyla oluşturulan birlikler Osmanlı’ya karşı silahlı mücadeleye katıldı, Osmanlı hatlarının gerisinde Yahudi istihbarat ağları İngilizlere askerî bilgi sağladı ve İngiltere, Mısır’dan Filistin’e kadar propaganda ve istihbarat faaliyetlerini yoğunlaştırdı. Filistin Cephesi’nin çöküşü bütün bu askerî, siyasî ve istihbarî şartların bir araya geldiği ortamda meydana geldi.

Fikret Aktaş’ın Yakın Tarihimizi Sorgulamak eserinde bir araya getirilen kayıtların ortaya koyduğu tablo da Filistin Cephesi’nin yaygın tarih anlatısından çok daha geniş olduğunu gösteriyor. Şerif Hüseyin’in sınırlı isyanının bütün Arap halkına mal edilmesi, Osmanlı ordusunda savaşan binlerce Arap askeri ve İngilizlerle birlikte hareket eden diğer unsurları tarih anlatısının dışında bırakıyor.

Filistin’de yaşanan büyük çözülmeyle Osmanlı’nın güney hattı kırıldı, İngiliz ordusu Şam’a kadar ilerledi ve İstanbul’u mütarekeye götüren süreç hızlandı. İngiltere’nin Ortadoğu’ya yönelik uzun vadeli planlarının önündeki askerî engeller kalkarken, Filistin toprakları da sonraki dönemde kurulacak yeni siyasî düzenin merkezlerinden biri hâline geldi.

Dolandırıcılık, insanları kandırmak için laf kalabalığı ile muhatabını gerçekliğinden kopararak afallatan bir illüzyona sokmak ise eğer; bir yerinden durmadan trendler uydurarak para kazanmakla maruf modern küresel bezirganların çektikleri numaraların bundan bir farkı olduğunu söylemek çok mu abes olur?

Bugünün azalmayan borç yükü, tüketilmiş dünün sırtımıza yüklediği kamburdur.

Kredi kartı bir uyuşturucudur; bir şey ödemediğimiz hissiyle zihnimizi uyuşturur ve bize içimiz rahat bir şekilde yarınlarımızı harcatır.

Yeni çıkan çok özellikli yeni araba modelinin aşırı havalı reklamı, aynı zamanda bal gibi ihtiyacınızı gören mevcut arabanızı gözden düşürme kampanyasıdır.

“Reklam reklamcıların utanma eksikliğinden daha çok, bizim aldatılma arzumuzdan gelir. Reklam, kendi baştan çıkarma arzularından değil, bizim baştan çıkarılma arzumuzdan kaynaklanır. Reklamcıların dehası kamuoyunu kandırmanın ne kadar kolay olduğunu değil, kamunun aldatılmayı ne kadar çok sevdiğini keşfetmeye dayanır” diyor Jean Baudrillard, ‘Tüketim Toplumu’ kitabında.

Gece gündüz çalışarak elde ettiği bütün kazancını tüketmek için harcayan zamane insanı, eğer bu bir başarıysa sevinebilir; çünkü sandığından çok daha fazlasını tüketmeyi başarıyor.

“Neler aldın bakalım?” diye sordu kapıyı açan. “İnanmayacaksın ama hatırlamıyorum!” dedi elinde poşetler olan.

Evlerimiz alıp bir köşeye attığımız, sadece birkaç kere kullandığımız, bazen hiç kullanmadığımız ‘ürünler’ ile dolu… Bazılarını neden aldığımızı bile hatırlamıyoruz muhtemelen. Bazıları daha yeni versiyonları çıktığı için güzümüze artık cazip gelmiyor. Bazılarını ise sırf para verip aldığımız için memnuniyetsizce kullanmak zorunda hissediyoruz kendimizi.

Tüketim çağının duruma en uyan mottosu belki de şu: Çarşıdan aldım çok moda! Eve geldim demode!

Erich Fromm, ‘Sahip Olmak ya da Olmak’ isimli kitabında modern insanı tüketen çaresizlik döngüsüne dikkatimizi çekiyor: “Her tüketilen şey, tüketildiği andan itibaren, tüketiciyi tatmin edemez hale geldiği için, insanlar yeniden ve daha fazla tüketime yönelmek zorunda kalırlar. Bu çarkın sonu bir türlü gelmeyince, hep tatminsiz bir çırpınış içinde bocalayan modern tüketiciler, kendilerini şu formülle ifade etmek durumunda kalırlar: Ben, sahip olduğum ve tükettiğim şeyler dışında bir hiçim!”

Modern zamanların en ironik icadı herhalde tükenmez kalem! Neyse ki o da isminin yalancısı, bal gibi tükeniyor!

Laboratuvar fareleri içgüdülerinin esiri olur, yeme ulaşmak için çarkı döndürürler, onların kısır döngüsü budur. Modern tüketici aynı şuursuzlukla ‘ürün’ün peşine düşer ve tüketim çarkını döndürür. Her iki örneğin ortak özelliği bu sonsuz döngüde aslında şuursuzca zamanın, yani ömrün tüketildiğidir.

Gökhan Özcan, Yeni Şafak

Kıyafet Özgürlüğünden Sistemli Tesettür Yasağına

İtalya’daki tasarısının tarihsel arka planında, Fransa’nın 2004 yılında yürürlüğe koyduğu 2004-228 sayılı kanun yer alıyor. Fransa, devlet okullarında dini sembol ve başörtüsü kullanımını yasaklayarak başlattığı süreci, 2010 yılındaki 2010-1192 sayılı kanunla kamusal alanın tamamında yüzün kapatılmasını suç kapsamına alarak genişletti. Paris yönetimi, Ağustos 2023’te ise Eğitim Bakanlığı genelgesiyle "abaya" olarak adlandırılan bol dış elbiselerin de okullarda giyilmesini tamamen menetti. Fransız Danıştayı (Conseil d'État) ayrıca Fransız Futbol Federasyonu’nun kadın sporculara yönelik başörtüsü yasağını hukuka uygun bularak kararı onadı.

Benzer şekilde Avusturya’da 2017 yılında kabul edilen Kamusal Alanda Yüzün Örtülmesi Yasağı (Anti-Gesichtsverhüllungsgesetz) ve ilkokullardaki başörtüsü kısıtlamaları, Eylül 2026 itibarıyla 14 yaşına kadar olan tüm kız öğrencileri kapsayacak şekilde genişletildi. Belçika’da 2011, İsviçre’de ise 2021 yılında yapılan halk oylamalarıyla kabul edilen peçe yasakları genel mevzuata girerken; Hollanda’da 2019’dan bu yana okullar, hastaneler, kamu binaları ve toplu taşıma araçlarında tesettür kıyafetleri giymek adli cezaya tabi tutuluyor.

Mabetler Hedefte: Ezan, Minare ve Cami Kapatmaları

Müslümanların dini kimliğine yönelik müdahaleler kılık kıyafetle sınırlı kalmayıp ibadethanelerin varlığına ve sesine kadar uzanıyor. İsviçre’de 2009 yılında yapılan anayasa referandumunda yüzde 57,5 oyla kabul edilen "minare yapımı yasağı", Batı hukukunda dini mimariye getirilen ilk doğrudan anayasal engel oldu. Almanya ve Hollanda’da ezan okunması yerel yönetimlerin desibel sınırlamaları, saat kısıtlamaları ve idari mahkeme kararlarıyla fiilen imkansız hale getirildi.

Almanya İçişleri Bakanlığı, Temmuz 2024’te ülkenin dini kurumlarından biri olan Hamburg İslam Merkezi’ni (IZH) ve buna bağlı dernekleri yasaklayarak tarihi Mavi Cami dahil olmak üzere 8 eyaletteki 53 ayrı mülke el koydu. Fransa’da ise 2021 yılında yasalaşan "Cumhuriyet İlkelerine Saygıyı Güçlendiren Kanun" (Ayrılıkçılıkla Mücadele Yasası) kapsamında İçişleri Bakanlığı kararıyla 25’ten fazla cami kapatıldı, onlarca Müslüman sivil toplum kuruluşu ve dernek lağvedildi. Avusturya’da 2015 tarihli İslami Yasa (Islamgesetz) uyarınca camilerin ve din görevlilerinin yurt dışından finansman alması tamamen yasaklanarak mabetler finansal denetim kıskacına alındı.

Helal Gıda ve Dini Eğitime Yönelik Engeller

İslami yaşam tarzının temel şartlarından olan helal gıdaya erişim de idari ve hukuki engellerle kısıtlanıyor. Belçika’nın Flandre ve Valon bölgelerinde sersemletilmeden hayvan kesilmesini yasaklayan düzenlemeler, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM) ve Avrupa Adalet Divanı tarafından onaylanarak içtihat haline getirildi. Danimarka, İsveç ve Slovenya’da benzer idari kararlarla helal kurban kesimi imkansız kılınırken; Avusturya ve Fransa’da "Siyasal İslam ile Mücadele" birimleri ve polis denetimleriyle çocuklara Kur'an-ı Kerim eğitimi veren kurslar ve dernekler kapatıldı.

Hukuki Çifte Standart: Artan İslam Düşmanlığı

Avrupa Birliği Temel Haklar Ajansı’nın (FRA) "AB'de Müslüman Olmak" başlıklı raporu, tırmanan kurumsal İslam düşmanlığını somut verilerle göz önüne seriyor. Rapor sonuçlarına göre, AB genelinde Müslümanların yüzde 47’si gündelik yaşamlarında doğrudan ayrımcılığa maruz kaldığını belirtirken, bu oran Avusturya’da yüzde 71’e, Almanya’da ise yüzde 68’e ulaşıyor. Dini kıyafet ve tesettür kullanan Müslüman kadınlarda iş arama süreçlerinde ayrımcılığa uğrama oranı yüzde 45’e, 16-24 yaş arası genç kadınlarda ise yüzde 58’e yükseliyor.

Batı hukuk sisteminde Kur'an-ı Kerim yakma eylemleri ve mukaddesata yönelik saldırılar "ifade özgürlüğü" kılıfı altında polis korumasında gerçekleştirilirken; tesettür, ezan, cami, helal kesim ve Kur'an eğitimi gibi en temel dini hakların guya "sekülerizm", "entegrasyon" ve "kamu düzeni" adı altında yasaklanması, uygulanan politikaların çifte standartlı yapısını gösteriyor.

Rize’de Çarşı AVM önünde devam eden boykot nöbeti sırasında, İsrail’e destek sağlayan uluslararası zincir markaları protesto eden eylemciler, bir grubun sözlü ve fiziki müdahalesine maruz kaldı.

Protesto alanına giren grup, boykot nöbetine katılan vatandaşlara fiziki şiddet uyguladı. Yaşanan arbedede eylemcilerden yaralananlar olurken, saldırganlar iki boykotçuyu darp ederek bir minibüse bindirmeye ve olay yerinden kaçırmaya çalıştı.

Failler Hakkında Şikâyette Bulunuldu

Çevredeki vatandaşların ve nöbet katılımcılarının müdahalesiyle kaçırma girişimi engellenirken, bölgeye emniyet güçleri sevk edildi. Darp edilen ve zorla götürülmek istenen aktivistler, emniyet mensuplarına başvurarak saldırganlar hakkında resmî şikâyette bulundu.

Aralarında öğrencilerin ve sivil toplum kuruluşu temsilcilerinin de bulunduğu mağdur grup, emniyette verdikleri ifadelerde saldırının planlı ve organize bir şekilde gerçekleştiğini belirterek tüm faillerin tespiti ve cezalandırılması talebinde bulundu.

Soruşturma Başlatıldı

Görgü tanıklarının ifadeleri ve çevredeki güvenlik kamerası kayıtları doğrultusunda emniyet birimleri olayla ilgili geniş çaplı inceleme ve soruşturma başlattı.

Soruşturma fon şirketlerine uzandı

Son operasyon, günlerdir devam eden geniş kapsamlı fon soruşturmasının yeni halkasını oluşturuyor. Soruşturma kapsamında SPK tarafından bazı fon ve pay piyasalarında Sermaye Piyasası Kanunu’nun 107’nci maddesi kapsamında manipülatif işlemler gerçekleştirildiği iddiasıyla suç duyurusunda bulunulmuştu. Daha önce fon yönetim kurulu başkan ve üyelerinin de bulunduğu 4 şüpheli tutuklanmış, 51 kişi hakkında yurt dışına çıkış yasağı uygulanmış ve şüphelilerin hesapları ile mal varlıklarına tedbir konulmuştu.

Soruşturmanın mali ayağı ise giderek genişliyor. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, Pusula Finans Holding, Tera Yatırım Menkul Değerler, Hedef Holding ve Bulls Yatırım Menkul Değerler ile bunların alt kuruluşlarının yönetici ve yetkilileri hakkında MASAK’tan yeni inceleme istedi. Savcılık, yöneticilerin 2024 yılından bugüne kadar gerçekleştirdikleri yurt dışı para ve kripto varlık transferlerinin incelenmesini talep etti. Birinci derece yakınların mali hareketleri de inceleme kapsamına alındı.

İsviçre’ye milyarlık transferler

Soruşturma kapsamında ortaya çıkan yurt dışı para hareketleri de dikkat çekti. MASAK verilerine ilişkin basına yansıyan bilgilere göre Pusula Portföy Yönetim Kurulu Başkanı Muhammed Yarız’ın hesabından 1 Eylül’de İsviçre’deki Edmond de Rothschild Bankası nezdindeki bir hesaba yaklaşık 2 milyar 889 milyon TL, Pusula Holding Yönetim Kurulu Başkanı Serdar Turhan’ın hesabından ise 24 Ağustos’ta yaklaşık 1 milyar 198 milyon TL transfer edildi.

Soruşturma kapsamında son günlerde yeni gözaltılar da gerçekleştirilmişti. Pusula Portföy yöneticilerinden Serdar Turhan ile Tera yöneticisi Alper Öztürk hakkında gözaltı kararı verilmiş, Tera Yatırım Yönetim Kurulu üyeleri Bülent Uygun ve Abdulkadir Özkan da gözaltına alınmıştı.

7 şirketin fonları için tasfiye kararı

Sermaye piyasalarındaki gelişmelerin ardından SPK ayrıca Tera Portföy, Pusula Portföy, Hedef Portföy, Atlas Portföy, A1 Portföy, Pardus Portföy ve Bulls Portföy tarafından yönetilen fonlara ilişkin kapsamlı kararlar aldı. Basına yansıyan bilgilere göre bu şirketlerin kurucusu olduğu 131 yatırım fonunun işleme kapatılması ve bazı fonların tasfiye edilmesi kararlaştırıldı.

Adalet Bakanı Akın Gürlek de soruşturmanın önceki aşamasına ilişkin yaptığı açıklamada, vatandaşların birikimlerini istismar edenlere göz yumulmayacağını belirterek soruşturmaların sürdürüleceğini açıklamıştı.

Katılımevim hisselerine ilişkin son operasyonla birlikte dosyada 15 yeni şüpheli gözaltına alınırken, savcılık ve MASAK’ın sermaye piyasasındaki para hareketleri, şirket bağlantıları, yurt dışı transferleri ve kripto varlık hareketleri üzerindeki incelemeleri devam ediyor.

Hamas, Mescid-i Aksa’nın bütünüyle İslami kimliğe sahip olduğunu, İsrail’in buraya kendi dinî anlatısını ve yeni fiilî durumları dayatma girişimlerinin bu gerçeği değiştiremeyeceğini vurguladı. Filistinlilere de Aksa’ya yönelme ve burada bulunarak mabedi koruma çağrısı yaptı.

Hamas açıklamasında, “İsrail'in Mescid-i Aksa’nın statükosunu değiştirme girişimlerine karşı, tüm İslam ümmetini sorumluluklarını üstlenerek harekete geçmeye çağırıyoruz” ifadelerine yer verdi.

Çağrının yapıldığı süreçte yaklaşık 570 Yahudi Mescid-i Aksa’nın avlusuna girerek Talmudik ayin ve dualar gerçekleştirdi. Terörist grupların Yahudi bayramları dolayısıyla Aksa çevresinde yeni toplu girişler için çağrılar yaptığı da bildirildi.

İsrail basınının anlatımına göre saldırıyı düzenleyen kişi, yerleşim yakınındaki bir su kaynağının çevresinde bulunan İsraillilere araçtan ateş açtı. Saldırıda ağır yaralanan bir işgalci Yahudi hastaneye kaldırıldı ancak kurtarılamadı. Saldırgan ise olay yerinden araçla uzaklaştıktan sonra yaya olarak kaçtı.

İsrail işgal ordusu ve güvenlik güçleri bölgede geniş çaplı arama başlatırken, şüphelinin Ramallah’taki bir hastanede bulunduğu ve gözaltına alındığı bildirildi. Olayın ardından bölgedeki güvenlik önlemleri artırıldı.

Saldırının hemen ardından İsrail ordusu, Cenin yakınlarında bir başka olayda bir Filistinlinin askerleri araçla ezmeye çalıştığını öne sürerek ateş açtığını ve araçtaki kişiyi öldürdüğünü açıkladı. Ancak Reuters, İsrail ordusunun bu iddiasını bağımsız olarak doğrulayamadığını bildirdi. İki olay arasında bağlantı olup olmadığı da henüz netleşmedi.

Saldırı, Batı Şeria’da Filistinlilere yönelik baskınların ve İsrail tarafından silahlandırılan yerleşimci saldırılarının yoğunlaştığı bir dönemde gerçekleşti. Filistin resmi haber ajansı WAFA, aynı gün Salfit çevresinde Yahudi yerleşimcilerin Filistinlilere saldırması sonucu iki kişinin yaralandığını bildirdi.

İsrail basınında da son haftalarda Batı Şeria’nın farklı bölgelerinde yerleşimcilerin Filistinlilere yönelik saldırıları, kundaklama eylemleri ve mülk tahribatına ilişkin çok sayıda olay aktarıldı.

Batı Şeria’da Siyonistlerin eliyle beslenen şiddet, Gazze’deki savaşın başlamasından bu yana daha da ağırlaşırken, Filistinlilerin canına, malına ve hayvanlarına yönelik İsrail askeri operasyonları ve yerleşimci saldırıları bölgedeki gerilimin başlıca unsurları arasında yer alıyor.

Kaynak: Mira Haber

Maske Düştü

Çin’in dış dünyaya "alternatif haber kanalı" maskesiyle pazarladığı CGTN’de görev yapan sunucu, editör ve yapımcı düzeyindeki sekiz eski yabancı çalışan, kurum içerisindeki haber akışının doğrudan ÇKP talimatları ve Xi Jinping odaklı ideolojik dayatmalarla şekillendiğini anlattı. Hazırlanan raporda, kanaldaki çalışma ortamının gerçek bir gazetecilik faaliyeti değil, Pekin’in çizdiği hayalî "Çin hikâyesini" dünyaya yutturma operasyonu olduğu vurgulandı. Siyasi içeriklerde yalnızca Komünist Parti’nin resmi diktalarının kabul gördüğü, Çin’e dair her türlü olumsuz gelişmenin sistematik olarak gizlendiği ve kamuoyunun dikkatini dağıtmak için "yumuşak güç" adı altında kültür-sanat veya sevimli içeriklerin ön plana çıkarıldığı kaydedildi.

Doğu Türkistan’daki Soykırıma "Eğitim" Kılıfı

Rapordaki en sarsıcı bölüm ise Çin’in Doğu Türkistan’daki toplama kamplarını ve Müslümanlara uyguladığı zulmü aklama çabaları oldu. 2018 yılından itibaren Doğu Türkistan’daki kitle imha ve gözaltı politikalarının belgelenmesi üzerine vites artıran CGTN, mazlum Müslümanların kapatıldığı zindanları dünyaya "mesleki eğitim merkezleri" olarak sunma alçaklığını sistemleştirdi. Kurumda görev yapan yabancı gazetecilerden bazılarının, Doğu Türkistan’a ilişkin bu yalan ve iftira bültenlerini hazırlamayı reddettiği, bu tahrifatın insanî ve vicdanî sınırları aşması sebebiyle istifa ederek kurumu terk ettikleri belgelendi. Kendi bünyesinde çalıştırdığı yabancı personelin dahi vicdanını sızlatan bu manzara, Pekin'in gaddarlıktan gözü dönmüş yüzünü bir kez daha gösterdi.

"Laoshi" Denetimi ve Baskı Altında "İtiraf" Rezaleti

CGTN haber merkezinde sansürün ilk kelimeden itibaren başladığını belirten tanıklar, hazırlanan metinlerin "laoshi" (öğretmen) adı verilen parti komiserleri ve denetçiler tarafından siyasi süzgeçten geçirildiğini aktardı. Sunucuların metin dışına çıkmasının kesinlikle yasaklandığı, röportaj yapılacak kişilere sorulacak soruların dahi partinin onayından geçtiği bir yapı inşa edildiği ifade edildi. Öte yandan rapor, CGTN ve bağlı bulunduğu CCTV ekranlarında zindandaki mazlumların, işkence ve tehdit altında önceden ezberletilmiş metinleri okutularak zorla "itirafçı" gibi gösterildiği insan hakları ihlallerini de tekrar gündeme taşıdı. Sınır Tanımayan Gazeteciler’in (RSF) 2026 Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi’nde 180 ülke arasında 178’inci sıraya demirleyen Çin, basın özgürlüğünü katleden bu çürük düzeniyle bir kez daha tescillendi.

Konuya ilişkin değerlendirmelerde bulunan İstiqlal TV Türkçe Yayın Koordinatörü Muhammed Ali Atayurt, yıllardır Doğu Türkistan’daki soykırıma "terörle mücadele" kılıfı uyduran Çin medyasının artık bizzat kendi çalışanları tarafından ifşa edildiğine dikkat çekti. Atayurt, "Yıllardır Doğu Türkistan’daki kamplara 'mesleki eğitim', baskıya 'terörle mücadele' denilerek bambaşka bir gerçeklik inşa edilmeye çalışıldı. Şimdi ise bu itirazlar o sistemin çarkları arasında çalışmış gazetecilerden geliyor. Eğer Çin yönetimi anlattığı yalan senaryolara güveniyorsa, neden tarafsız gazetecilerin Doğu Türkistan’a girip bağımsız araştırma yapmasına izin vermiyor?" diyerek Pekin’in korkusunu özetledi. Doğu Türkistan’daki zulüm ve dezenformasyon duvarı, içeriden yükselen bu çığlıklarla çatırdamaya devam ediyor.

Kaynak: Uygur Haber

Çeçenistan’dan Kazakistan’a İşkence ve Firar Hattı

Mansur Movlayev, 2019 ve 2020 yılları arasında Çeçenistan’da işgalci Rusya ve onun yerel işbirlikçisi Kadirov yönetimi tarafından gerçekleştirilen kaçırma, işkence ve hukuksuz tutuklamalara dair bilgi ve belgeleri muhalif Telegram kanallarına ulaştırarak rejimin kirli yüzünü deşifre etti. Bu faaliyetleri sebebiyle hedef gösterilen Movlayev, Kadirov rejiminin klasik yöntemlerinden biri olan uyuşturucu ticareti iftirasıyla 2020 yılında düzmece bir mahkeme kararıyla 3 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 2022’de şartlı tahliye edilmesine rağmen serbest bırakılmayarak Şali İlçe Emniyet Müdürlüğü bünyesindeki gayriresmî gözaltı merkezine kaçırıldı ve ağır işkencelere maruz kaldı. Buradan kaçmayı başaran aktivist, sahte kimlikle Kırgızistan’a geçti; burada sınır ihlali gerekçesiyle yattığı cezanın ardından Almatı’ya yerleşti.

Hukukun Çiğnendiği Kararlar ve BM’nin Hiçe Sayılması

13 Mayıs 2025 tarihinde Rusya’nın talebi doğrultusunda Almatı’da Kazak emniyet güçlerince gözaltına alınan Movlayev için Kazakistan makamları uluslararası hukuk kurallarını göz ardı eden bir süreci başlattı. Aralık 2025’te sığınma başvurusu reddedilen Movlayev hakkında Kazakistan Başsavcılığı 27 Ocak 2026’da Rusya’ya iade kararını onayladı. Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesi, 23 Şubat 2026 tarihinde Kazakistan hükümetine ihtiyati tedbir kararı bildirerek dosya esastan incelenene kadar şahsın iade edilmemesi gerektiğini hatırlatsa da Kazakistan Yüksek Mahkemesi 10 Eylül 2026’da sığınma talebinin reddine yönelik son itirazı da reddederek iç hukuk yollarını tamamen kapattı.

İntihar Girişimleri

Mahkemenin nihai ret kararının ardından hain Kadirov çetesinin eline verileceğini anlayan Movlayev, 15 Eylül 2026 tarihinde tutulduğu cezaevinde yaşamına son verme girişiminde bulundu. Hastanedeki tedavisi sürerken 16 ve 17 Eylül tarihlerinde eylemini tekrarlayan genç aktivist, zamanında müdahaleyle kontrol altına alındı. Avukatı Vadim Drozdov ve insan hakları örgütleri aracılığıyla kamuoyuna ulaşan mektubunda Movlayev, kendisini katillerine teslim etmemelerini isteyerek Kazakistan makamlarına, "Beni buraya gömün, cesedim bile Rusya’nın eline geçmesin" sözleriyle haykırdı. Mektubunda ayrıca aynı cezaevinde bulunan ve Rusya’ya iade tehdidi altındaki savaş karşıtı aktivist Yulia Yemelyanova’ya da sahip çıkılması çağrısını yaptı.

Moskova’nın ve Kadirov rejimi gibi kukla yapıların baskısıyla hareket eden Kazakistan yönetimi, uluslararası hukukun temel prensiplerinden biri olan non-refoulement (geri göndermeme) ilkesini açıkça ihlal etmekte. Movlayev’in ailesine yönelik baskıların tırmandığı, kardeşinin işkence gördüğü ve ebeveynlerinin alıkonulduğu somut bir vakıada, bir Müslüman aktivistin bürokratik ve siyasi pazarlıklara kurban edilmesi kabul edilemez, Kazakistan makamları derhal insani ve hukuki sorumluluklarını yerine getirmek için bu karardan vazgeçmelidir.

Kaynak: RFE/RL (Radio Free Europe / Radio Liberty), Kavkaz.Realii, Human Rights Watch (HRW), Amnesty International, Viasna, Memorial Human Rights Center, OCCRP (Organized Crime and Corruption Reporting Project), UN Committee Against Torture (CAT)

Kudüs Valiliği Basın Bürosu yaptığı açıklamada, sabahın erken saatlerinden itibaren yaklaşık 570 yerleşimci teröristin işgalci israil polisinin koruması altında El-Aksa Camii avlusuna zorla girdiğini ve bu baskın sırasında Yahudi bayramlarına denk gelen Talmudik ayinler ve dualar gerçekleştirdiklerini bildirdi.

“Kefaret Günü” (Yom Kippur), Yahudilerin en kutsal bayramlarından biridir ve Yahudi dininin tam oruç ve her türlü faaliyetin tamamen durdurulmasını zorunlu kıldığı tek gündür; oysa işgal makamları bu vesileyle genellikle işgal altındaki Kudüs ve Batı Şeria’daki Filistinlilere yönelik baskıyı artırmaktadır.

Yahudi inancına göre bu gün, Hz. Musa’nın (as) Şeyh Dağı’ndan ikinci kez inerek Şeriat levhalarını getirdiği günü anar; bu olay, Yahudilerin Altın Buzağı’ya tapınma günahının Tanrı tarafından bağışlandığının bir işaretidir.

Terörist İsrail medyası ve sözde “Tapınak” gruplarıyla bağlantılı örgütler, bu sabah El-Aksa Camii’nin yakınında, camiye zorla girmeye hazırlanırken yüzlerce yerleşimcinin toplandığını gösteren görüntüleri yayınladı.

Ayrıca yerleşimciler tarafından paylaşılan videolarda, El-Aksa’ya giren kişilerin cami avlularında dans ettikleri ve Talmud ritüellerini gerçekleştirdikleri görüntüler yer aldı.

İşgalci israilli “Bidino” örgütü ise, Mescid-i Aksa avlularında dolaşan onlarca yerleşimciyi gözlemledi ve örgüte bağlı rehberlerin gözetiminde, içeri girmek için sırasını bekleyen yüzlerce kişinin daha cami kapılarında beklediğini belirtti.

“Kefaret Günü” olarak adlandırılan bu gün, bugün Pazar akşamı başlayacak ve yarın Pazartesi akşamı kadar sürecek.

Son dönemde, özellikle arka arkaya gelen Yahudi bayramlarıyla aynı zamana denk gelmesi nedeniyle, yerleşimcilerin El-Aksa Camii’ne yaptığı baskınların sıklığında belirgin bir artış yaşanmaktadır. Bu durum, Filistinli ve Ürdünlü yetkililerin, camiyi zamansal ve mekânsal olarak bölmeye zemin hazırlayacak yeni gerçekliklerin sahada dayatılmaya çalışılmasına yönelik tekrarlanan uyarılarının ortasında gerçekleşmektedir.

İşgal polisi, baskınlar sırasında El-Aksa’ya tam bir abluka uyguluyor ve yerleşimcilerin El-Aksa’ya yönelik ihlallerini güvence altına almak ve baskını kolaylaştırmak amacıyla sabah baskını sırasında ibadet edenlerin camiye girmesini engelliyor.

Koskoca bir ilçede Diyanet’in görevlendirdiği hiçbir din görevlisinin böyle bir rezaletin haram olduğunu bilmemesi ve hiç bozuntuya vermeksizin kadını dinlemesi vahameti daha da arttırdı. İslami ölçülerin çiğnendiği bir ortamda gösterilen bu tepkisizlik, laik rejimin diyanetinin ve oluşturduğu din görevlisi profilinin ne denli çürük olduğunu gösterdi.

Laik rejim müftüsünün endişe verici din bilgisi

Programın ardından kadının müftülüğe ve imamlara teşekkür etmesi; laik rejim Diyanet'inin İslami ölçüleri korumak yerine tahrif etmeye yol açtığını, din ve devlet işlerini ayırdığını söyleyen laik rejimin yeri geldiğinde din işlerine müdahale ederek ölçüleri allak bullak ettiğini ele verdi.

Skandala dair açıklama yapan müftünün, bu eğitimin "dinen herhangi bir sakıncası olmadığını" iddia ederek yapılan rezaletin arkasında durması ise zurnanın zırt dediği yer oldu. En temel fıkıh kaidelerinden bihaber adamların müftü makamına oturtulması, rejimin Diyanet mekanizmasının bünyesinde barındırdığı çürümüşlüğü meydana çıkardı.

Cehalet saçan laik rejim

Programı yapan kadının bu uygunsuz durumu savunurken İslam'ı feminist ve seküler kalıplarla bağdaştırmaya çalışması son derece manidardır. Dini, sosyal hayattan tecrit eden laik-Kemalist rejimin insanları kendi inancından ve hakikatten uzak tutarak topluma nasıl bir cehalet saçtığı bu manzarayla bir kez daha görüldü. Dini ölçüler yerine nefsini ve hevasını merkeze alan bu anlayış, rejimin ürettiği yozlaşma ile ortaya pespaye manzaralar çıkmasına sebebiyet verdi.

Baran Dergisi

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığından yapılan açıklamaya göre, 'Alihan Kuriş çıkar amaçlı suç örgütü'ne yönelik 'suç örgütü kurma ve yönetme, suç örgütüne üye olma, suçtan kaynaklanan malvarlığı değerlerini aklama, kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık ve Vergi Usul Kanunu'na muhalefet' suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında yeni deliller elde edildi.

Soruşturma kapsamında, Alihan Kuriş suç örgütüyle bağlantılı veya iltisaklı olduğu değerlendirilen bazı kişiler ile şirketlerin, örgütün yurt içi ve yurt dışındaki para ve malvarlığı hareketlerini organize ettiği, kayıt dışı finansal transferleri kolaylaştırdığı ve suçtan elde edildiği değerlendirilen gelirlerin aklanmasına yönelik faaliyetlerde bulunduğu belirlendi.

Kayıt dışı para ve menkul değer transferlerinin gerçekleştirildiği, örgütün resmi ve bürokratik süreçlerinde danışmanlık faaliyetleri yürütüldüğü, ihtiyaç duyduğu taşınır ve taşınmaz malvarlıklarının düşük bedellerle temin edilmesine aracılık edildiği, ayrıca yurt dışına yapılan yardım sevkiyatları içine nakit para gizlenerek suçtan elde edilen gelirlerin lojistik şirketleri vasıtasıyla sevk edildiğine ilişkin deliller saptandı.

Soruşturmada, örgütün yurt dışına aktardığı maddi yardımların bir kısmının çevrim içi ödeme sistemleri üzerinden, önemli bir kısmının ise lojistik firmaları aracılığıyla kayıt dışı şekilde güvenilir kuryeler vasıtasıyla ulaştırıldığı, usule aykırı yürütülen bu işlemlerin görünürde yasal hale getirilmesi amacıyla bazı şirketler ve şahıslar tarafından danışmanlık hizmeti verildiği yönünde tespitlere ulaşıldı.

Ayrıca soruşturmada elde edilen dijital materyaller, tanık beyanları, mali kayıtlar ve diğer deliller kapsamında, şüphelilerin yurtta gerçekleştirilen seçim süreçlerini etkilemeye yönelik organizasyonel ve finansal faaliyetlerde bulunduklarına ilişkin bulgular da soruşturma dosyasına yansırken, bu konudaki inceleme devam ediyor.

Bu kapsamda, 29 şüpheli hakkında gözaltı kararı verildi, şüphelilere ait ikamet ve iş yerlerinde arama gerçekleştirildi. Örgütle bağlantılı olduğu değerlendirilen 23 şirkete ise kayyum atanmasına karar verildi.

'Alihan Kuriş çıkar amaçlı suç örgütü'ne yönelik soruşturma kapsamında daha önce gözaltına alınarak hakimliklere sevk edilen şüphelilerden 81'i tutuklanmış, örgütle bağlantılı olduğu değerlendirilen 4 dernek ve 55 şirkete el konulmuş, bu şirketlerden 50'sine kayyum atanmıştı.

AA

Sokak röportajında Suriyeliler üzerinden yürütülmeye çalışılan “savaştan kaçtılar” algısına Filistinli kız cevap verdi:

“Savaştan kaçmadılar. Onlar da cihat ettiler.”

“Biraz araştırın ve bakın, orada ne kadar soykırım yapmışlar.”

“Durumlar düşündüğünüzden daha zordu.”

Gazze’de on binlerce Müslümanın katledilmesi, şehirlerin yerle bir edilmesi ve açlığın bir silah olarak kullanılması, Yahudi işgaline karşı dünya çapındaki öfkeyi büyütüyor. Yunanistan’da yaşanan hadise de Gazze’deki vahşetin ardından Yahudilere yönelik tepkinin Avrupa sokaklarına kadar yayıldığını bir kez daha gösterdi.

7 Ekim’in ardından Gazze’de yaşanan soykırım, dünyanın dört bir yanında vicdan sahibi insanların Filistin meselesiyle beraber İslâm’a yönelmesine de vesile oluyor. Yusuf’un ihtidası da Filistin için çıkılan yolculuğun hidayetle neticelenen örneklerinden biri oldu.

Doğu Türkistan’daki toplama kamplarından kurtulan Tursunay Ziyawudun, kadınların geceleri hücrelerinden çıkarılarak darp edildiğini ve toplu tecavüze uğradığını anlattı. Yaşananları, “Kızlara toplu tecavüz ediyorlar. Bayılanları daha çok dövüyorlar” sözleriyle aktardı.

İki kez toplama kampına kapatıldı

1978 Künes doğumlu Ziyawudun, Kazakistan’da yaşarken Doğu Türkistan’a döndüğünde iki kez toplama kampına kapatıldı. İşkence ve ağır kötü muameleye maruz kaldığını belirten Ziyawudun, 2018’de serbest bırakıldıktan sonra yaşadıklarını dünya kamuoyuna anlattı.

Sayragul Sauytbay: “Kadınlar zorla kısırlaştırılıyordu”

Bir başka kamp tanığı Sayragul Sauytbay da Doğu Türkistan’daki kamplarda kadınlara yönelik ağır cinsel şiddet ve zorla kısırlaştırma uygulamalarına şahit olduğunu anlattı. Sauytbay, “Birkaç Çinli erkeğin genç bir kadına tecavüz ettiğini gördüm. Kadınlar ilaç ve iğnelerle kendi istekleri dışında kısırlaştırılıyordu” ifadelerini kullandı.

Bu tanıklıklar, yaşananların münferit kötü muamele vakalarıyla sınırlı kalmadığını; kadınların bedeni, aile yapısı ve neslin devamı üzerinden yürütülen sistematik bir baskı düzenine işaret ettiğini gösteriyor.

Kalbinur Sıdık: “Çığlık sesleri hâlâ aklımda”

Kamplarda yaşananlara ilişkin bir diğer ağır tanıklık ise Kalbinur Sıdık’tan geldi. Sıdık, tutuklulara elektroşokla işkence uygulandığını belirterek, “Elektro şok cihazlarıyla mahrem yerlerine zarar veriyorlar. Çığlık sesleri hâlâ aklımda” sözleriyle yaşananları aktardı.

Birden fazla kamp tanığının birbirini tamamlayan anlatımları, Doğu Türkistan’daki baskının mahiyetini daha da ağırlaştırıyor. Tecavüz, işkence, zorla kısırlaştırma ve insan onurunu hedef alan uygulamalar, kamplardaki düzenin en karanlık yüzünü oluşturuyor.

Türklere yönelik zulmün günümüzdeki halkası: Doğu Türkistan

Trablusgarp’tan Balkanlar’a, Kırım ve Ahıska sürgünlerinden Hocalı’ya kadar Türkler tarih boyunca büyük katliam ve sürgünlere maruz kaldı. Bugün Doğu Türkistan, Türk ve Müslüman kimliğine yönelik sistematik baskının sürdüğü başlıca coğrafyalardan biri.

Dünya sessiz

Kamplardan kurtulanların tanıklıkları ve yayımlanan raporlara rağmen birçok devlet, Çin’le ekonomik ve siyasî ilişkilerini önceleyerek Doğu Türkistan’daki zulme karşı sessiz kalıyor.

Ziyawudun, Sauytbay ve Sıdık’ın anlattıkları, Doğu Türkistanlı Müslüman kadınların yaşadığı dehşeti bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. Bu tanıklıkların unutulması ise zulmün üzerinin örtülmesine ve Pekin yönetiminin baskı düzeninin sürmesine hizmet ediyor.

Bu azgın saldırganlık, İslam’ı bu topraklardan tamamen tasfiye etmeyi gaye edinen eski "seçkinler" zümresinin, elinden kayıp giden tahakkümün oluşturduğu bir hezeyandır. Yıllardır İslam’a yapılan saldırıların cezasız kalması, bu şımarık güruhu iyice azıtmış; Müslümanları kendi vatanlarında "yabancı" gibi gören bu kafa yapısının egosunu şişirmiştir.

Müslüman Anadolu’nun sabrı taşıyor

"Yallah" diye bağıran, eşyaları fırlatan, başörtülü annenin karşısında bir "histeri nöbeti"yle titreyen laik dinozor, İslam’ı tahkir etme geleneği kesintiye uğrayınca, tıpkı madde bağımlıları gibi yoksunluk krizi yaşamaktadır.

Ancak şunu bilmelidirler ki, Müslüman Anadolu’nun sabrı da artık tükenmiştir. Tesettürlülere karşı sergilenen bu aşağılık tutum, bu memleketin her karışında artık "karşılıksız" kalmayacaktır.

Laik kokonaların histerik çığlıkları, aslında kendi sonlarının yaklaştığını duyuran birer siren sesidir. İslam’ın nurunu kendi karanlıklarıyla örtmeye çalışanlar, en nihayetinde Müslüman Anadolu’nun ihtilalci öfkesinin altında ezilmeye mahkûmdur.

Baran Dergisi

Bu rezalete şahit olan bir kadının tepkisiyle, mesele bambaşka bir boyuta evrildi. "Burası çocuk parkı, yaşınızdan başınızdan utanın" diyen kadına karşı i.nelerden biri "uzatma" diyerek bağırması, bu sapıkların sadece ahlaksız değil, aynı zamanda ne kadar arsız olduklarını da gözler önüne serdi. Artık sadece edepsizliği sergilemekle kalmıyor, buna karşı çıkanları da sindirmeye, üste çıkmaya cüret ediyorlar.

KEPAZE LAİK DÜZENİN ESERİ!

Bu, devletin asli görevi olan ahlakı ve asayişi koruma yükümlülüğünü ayaklar altına almasının bir sonucudur. Parkları başıboş bırakan, yasayı, nizamı, caydırıcılığı rafa kaldıran bu kepaze düzen; sapkınlığa, ahlaksızlığa ve namussuzluğa yol vermiştir.

Milletin "bana ne" diyerek duyarsızlaşması, bu pisliğin her yere sirayet etmesine zemin hazırladı. Sokaklar, meydanlar, parklar; hiçbir denetimin olmadığı, rezilliğin meşrulaştığı bir bataklığa dönüştü. Yaşlısından gencine kadar bu sapkınlığın yayılması, bünyemizi saran kanserin boyutunu gösteriyor.

BU KADAR AHLAKSIZLIĞA YETER!

Yeter artık! Bu hayasızlığın, bu ahlaksızlığın önünü kesecek kanunlar, yasaklar ve en sert tedbirler derhal devreye sokulmalıdır. Çocukların olduğu her yer, bu tür sapkınlar için yasaklı bölge ilan edilmeli; arsızlıklarına, namussuzluklarına en ağır müeyyide uygulanmalıdır. "Bana ne" diyerek seyirci kalmaya devam ettiğimiz her an, bu pislik daha da büyüyecek.

• Sapıklar, Boğaz'da boy göstermeye kalkıyor! Ayasofya da güzergahta!
• Müslüman Anadolu, sapkın LGBT gemisine geçit vermedi

Çocukların da bulunduğu toplu taşıma aracında açık açık aile değerlerine, toplumsal ahlaka savaş açan sapkınlığın propagandasını yapan kadına etraftaki vatandaşların kayıtsız kalması tepki çekti.

Konuşmasında, adanın geçmişte uğradığı Roma, Anglo-Sakson ve Norman istilalarının İngiliz halkında nasıl bir savunma psikolojisi oluşturduğu anlatıyor. Bu ruh halinin zamanla dünyayı sömürgeleştirme fikrine nasıl dönüştüğü, Anglikan kilisesinin kuruluşu ve İspanyol donanmasına karşı kazanılan ilk ölüm kalım savaşı kronolojik bir akışla aktarılıyor.

Tarihçi Tatlı, İngilizlerin dünyayı yönetirken ve ittifaklar kurarken Osmanlı pragmatizminden nasıl faydalandığını çarpıcı örneklerle dile getiriyor.

Ayrıca günümüz küresel siyasetine de değinilerek sermayenin Amerika'dan Çin'e taşınması, dijital faşizm tehlikesi ve Amerika'nın geri çekilme süreci değerlendiriliyor.

İbrahim Tatlı, yapay zekanın gelişi ve bilginin tabana yayılmasıyla birlikte küresel dengelerin her an değişebileceğini ifade ediyor. Güçlü devletlerin tarihte nasıl aniden çöktüğünü Tunç Çağı örneğiyle açıklıyor ve bugünkü İngiliz planlarının da hiç beklenmedik bir kaosla sonuçlanabileceğini belirtiyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2026 itibariyle) kargo dahil 1900 TL'dir.