İran Dışişleri Bakanı Abbas Erakçi, Lübnan'daki ateşkes doğrultusunda, ateşkes süresinin sonuna kadar Hürmüz Boğazı'nın tüm ticari gemilerin geçişine açık olacağını bildirdi.

Erakçi, sosyal medya hesabından paylaştığı mesajında, Lübnan'daki ateşkesin ardından Hürmüz Boğazı'ndan geçişlerin serbest olduğunu duyurdu.

İranlı Bakan mesajında şu ifadelere yer verdi:

"Lübnan'daki ateşkese paralel olarak, İran Limanlar ve Denizcilik Teşkilatı tarafından halihazırda duyurulan koordineli rota üzerinden, tüm ticari gemilerin Hürmüz Boğazı'ndan geçişi, ateşkesin kalan süresi boyunca tamamen açık ilan edilmiştir."

İran, ABD-İsrail'in 28 Şubat'ta başlattığı ve 8 Nisan'da geçici ateşkesle durdurulan savaşın başlangıcından bu yana Hürmüz Boğazı'nı ABD ve İsrail ile müttefikleriyle bağlantılı gemilerin geçişine kapatmıştı.

TRUMP TEŞEKKÜR ETTİ

Öte yandan ABD Başkanı Donald Trump da “İran boğazın tamamen açık olduğunu ve geçişe tamamen hazır olduğunu az önce duyurdu. Teşekkürler” açıklaması yaptı.

LÜBNAN'DA GEÇİCİ ATEŞKES

İran ile ABD arasına 8 Nisan'da varılan ateşkes anlaşmasının arabulucusu Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif, ateşkesin Lübnan'ı da kapsadığını açıklamasına rağmen ABD yönetimi daha sonra İsrail'in Lübnan'a saldırılarının İran'la yapılan geçici ateşkesin bir parçası olmadığını savunmuştu.

İranlı yetkililer de ateşkesin Lübnan dahil bölgedeki tüm çatışma ve savaşların durdurulmasını içerdiğini açıklamış ve ABD ile görüşmelerin Lübnan'da ateşkesin ilanına bağlı olduğuna dair açıklamalarda bulunmuştu.

ABD Başkanı Donald Trump dün tarafların 10 günlük ateşkes konusunda mutabakata vardığını açıklamıştı.

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ise söz konusu ateşkesi kabul ettiklerini belirterek, Lübnan'ın güneyinde işgal ettikleri bölgelerde kalmayı sürdüreceklerini duyurmuştu.

Uluslararası basın Barselona’dan ayrılan teknelerin sayısını yaklaşık 40 olarak aktarırken, organizatörler seferin Akdeniz’de farklı limanlardan katılımlarla büyüyeceğini ve bunun şimdiye kadarki en büyük sivil Gazze deniz girişimlerinden biri olacağını belirtiyor. Organizatörlere göre 100 ülkeden 70'ten fazla tekne ve 3 bin katılımcı bu seferki filoda yerini almış durumda.

Filo, 24 Nisan’da Sicilyanın güney doğusundaki Siraküza’da diğer gemilerle birleşerek bir kalkış daha gerçekleştirecek.

Filoya destek verenler arasında İspanyol insani yardım kuruluşu Open Arms ile Greenpeace de bulunuyor. Greenpeace, Arctic Sunrise gemisinin filoya destek verdiğini ve güzergâhta İtalya’nın Siraküza kenti ile Yunanistan’ın Lerapetra limanlarında duraklar öngörüldüğünü açıkladı.

Open Arms'ın direktörü Oscar Camps da 12 Nisan’da Anadolu Ajansı’na (AA) verdiği demeçte Avrupalı siyasetçilerin yapamadığını sivil toplumun yapmaya çalıştığını söyledi.

Akdeniz'de düzensiz göçmenlere yardım ve kurtarma operasyonlarıyla sıkça gündeme gelen Open Arms'ın direktörü olan Camps "Avrupa'daki siyasi yöneticilerimiz yetersiz kaldıklarında sivil toplum gereken karşılığı veriyor." dedi. "Sivil seferberliğin de Avrupalı siyasetçilerin bu eylemsizliğine liderlik eden bir cevap olduğunu" ifade etti. Camps, "Avrupa başsağlığı mesajları gönderiyor, bir dakikalık saygı duruşu yapıyor ama sonrasında silah satıyor ve soykırıma aktif olarak katılıyor." diye konuştu.

İsrail aktivistleri alıkoydu

Uluslararası Af Örgütü ise devletlere filonun güvenli geçişini sağlama çağrısı yaptı. Örgüt, Gazze’de derinleşen insani kriz koşullarında bu girişimin sivil bir misyon olduğunu vurguladı ve önceki filolara yönelik müdahalelerin tekrarlanmaması gerektiğini belirtti.

Küresel Sumud Filosu, Gazze'de devam eden soykırıma ve 19. yılına yaklaşan insanlık dışı ablukaya karşı Filistinlilerle uluslararası dayanışmanın güçlü bir sembolü olarak görülüyor.

Geçen yılki benzer misyon İsrail güçlerince durdurulmuş, çok sayıda aktivisti alıkoymuş ve sınır dışı etmişti. Yolculuk sırasında gemiler İsrail’in saldırılarına da uğramıştı.

Hamas, işgal hapishanelerindeki Filistinli esirlerin korunması, hak ihlallerinin derhal durdurulması ve idam yasasının iptal edilmesi için uluslararası kamuoyuna çağrıda bulundu. Açıklamada, başta Birleşmiş Milletler olmak üzere insan hakları kuruluşlarının somut adımlar atması gerektiği belirtilerek, İsrail yönetimi üzerinde etkin bir baskı kurulması talep edildi.

Batı Şeria, Kudüs ve 1948 toprakları başta olmak üzere tüm Filistinliler ile dünya genelindeki destekçilere seslenen Hamas, esirlerle dayanışmanın artırılması çağrısında bulundu. Cezaevlerindeki şartların her geçen gün ağırlaştığına dikkat çekilen açıklamada, bu sürecin esir hareketi açısından kritik bir eşiğe ulaştığı ifade edildi.

Filistinli gruplar tarafından her yıl 17 Nisan’da anılan Filistinli Esirler Günü’nün, bu yıl yaklaşık 9 bin 500 tutuklunun bulunduğu bir ortamda karşılandığına işaret edildi. Açıklamada, artan tutuklamalar ve idari gözaltı uygulamalarıyla birlikte cezaevlerindeki yoğunluğun rekor seviyelere ulaştığı belirtilirken, esirlerin maruz kaldığı ihlallerin uluslararası vicdanı harekete geçirmesi gerektiği vurgulandı.

Hazırlanan yardım paketlerinde temel gıda ürünleri, un, bakliyat, konserve gıdalar, çocuklar ve yetişkinler için giysi ile çeşitli insani ihtiyaç malzemeleri yer aldı. Afgan yetkililer, bu yardımların yaklaşık 22 bin aileye dağıtılmasının planlandığını ifade etti. Özellikle Gazze’de altyapının çökmesi, temiz suya erişimin kısıtlanması ve temel gıda maddelerinin kritik seviyeye düşmesi sebebiyle bu tür sevkiyatların hayati önem taşıdığı vurgulandı.

Sevkiyatın organizasyon sürecinin Afganistan’ın Mısır’daki diplomatik temsilciliği üzerinden yürütüldüğü, yardımların sahada doğrudan ihtiyaç sahiplerine ulaştırılması için uluslararası koordinasyon sağlandığı aktarıldı. Afgan tarafı, yardımların ulaştırılması sürecinde herhangi bir aksama yaşanmaması için Mısır makamlarıyla temas hâlinde hareket ettiğini duyurdu.

Afganistan yönetimi, yardım sevkiyatıyla birlikte yaptığı açıklamada, Gazze’de yaşananların sadece bir insani kriz değil, aynı zamanda İslam dünyasının müşterek sorumluluğunu ilgilendiren bir mesele olduğuna dikkat çekti. Açıklamada, uluslararası kamuoyuna da çağrıda bulunularak, bölgede kalıcı bir ateşkesin sağlanması ve sivillerin korunmasına yönelik somut adımlar atılması gerektiği ifade edildi.

Gazze’de aylardır devam eden saldırılar neticesinde sağlık sistemi çökmüş, hastaneler hizmet veremez hâle gelmiş ve milyonlarca insan temel ihtiyaçlardan mahrum bırakılmış durumda. Bu çerçevede Afganistan’dan gelen yardım, hem hacmi hem de zamanlaması itibarıyla dikkat çekerken, İslam coğrafyasından gelen desteklerin artırılması gerektiği yönündeki beklentiyi de yeniden gündeme taşıdı.

Uzmanlar, tekil yardım sevkiyatlarının krizin boyutunu karşılamaktan uzak olduğunu, ancak bu tür adımların siyasi ve toplumsal baskı oluşturma açısından önemli bir anlam taşıdığını belirtiyor. Afganistan’ın gerçekleştirdiği bu sevkiyat da, özellikle son dönemde Gazze’ye yönelik yardım akışının sınırlı kaldığı bir süreçte sembolik olduğu kadar pratik bir katkı olarak değerlendiriliyor.

1. Kayseri'de Gizli Kur'an Eğitimi ve Şiddet

1940'lı yılların başında Kayseri'nin Hacılar nahiyesinde, camilerde veya kamuya açık alanlarda din eğitimi yasaklandığı için Müezzin Mehmet Efendi evinde gizlice çocuklara Kur'an öğretmektedir. Ancak bu durum ihbar edilince karakol komutanı olan Gedikli Başçavuş, yaşlı müezzini karakola çağırır. Müezzin burada fiziksel şiddete maruz kalır ve tehdit edilir. Olayın ardından hoca, öğrencilerini ağlayarak evine gelmemeleri konusunda uyarmak zorunda kalır.

Alıntı:

"Mehmet Efendi'yi karakola çağırarak yaşına başına bakmadan dayak atıyor ve kesin bir dille faaliyetini durdurmasını emrediyor... Akabinde Mehmet Efendi kuşluk vakti alışıldığı üzere evine gelen mahallenin tüm çocuklarına ağlayarak, 'Bir daha kendisine gelmemelerini; çünkü evinin gözetlendiğini ve kendisinin de çok kötü dayak yediğini ve uyarıldığını' söylüyor."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 140.

2. Kur'an-ı Kerim'i Koyunların Yününde Saklamak

Nevşehir/Niğde civarında yaşayan Mehmet Günek'in çocukluk hatıralarına göre, o dönemde Kur'an eğitimi üzerindeki baskı o kadar yoğundur ki, eğitim gizlilik içinde yürütülmektedir. Şükrü Efendi'den gizlice ders alan çocuklar, hocalarının sıkı tembihleri üzerine jandarmaya yakalanmamak için Kur'an-ı Kerim'i ve cüzlerini hayvanların üzerinde saklayarak taşıma yöntemini geliştirmişlerdir.

Alıntı:

"Mehmet Amca okula gidemediğini ama babasının mahallelerindeki Şükrü Efendi’ye kendilerine Kur'an öğretmesini rica ettiğini... hatta Kur'an'a geçtikten sonra Hoca’nın sıkı sıkı tembihleyerek Kur'an'ı koyunlarında gizleyerek götürüp getirdiklerini ifade ediyor."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 142-143.

3. Kitapların Dereye Dökülmesi ve Yasaklar

İskenderun'un Azganlık köyünde 1938 ve sonrasında yaşananları anlatan Mehmet Duran, jandarmaların köylere gelerek çocukların derslerini kontrol ettiğini belirtir. Elif cüzlerinin yasaklanması üzerine çocuklar ezberden okumaya çalışırlar. Baskı o dereceye varır ki, Salih Hoca isimli bir din görevlisi, evindeki Arapça kitapların suç unsuru sayılmasından korkarak onları imha etmek zorunda kalır.

Alıntı:

"Daha sonra Türk jandarmaları gelip dersleri kontrol ediyorlardı. Bir de Hatay Türkiye’ye katıldıktan sonra babamın halasının oğlu olan Salih Hoca vardı. Eski kitaplarını evlerinin öte tarafındaki dereye, murt çalısının dibine dökmüştü. Kitapları gördüğümüzde 1939-1940 yıllarıydı. Hepsi Arapçaydı."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 174.

4. Van'da Jandarma Baskısı ve Kur'an Yakma

Durum Tasviri:
Van'ın Gürpınar ilçesine bağlı Topsakal köyünden Sıddık Dinç, o dönemde Doğu'da yaşanan baskıların boyutunu anlatırken jandarmanın tutumuna dikkat çeker. Jandarmaların ibadethanelere saygısızca girdiği, halkı aşağıladığı ve evlerde bulunan dini kitaplara karşı sert uygulamalar yaptığı, hatta bu kitapları toplayıp yaktığı ifade edilmektedir.

Alıntı:

"Arapça ezan ve ibadet devam ederdi. Arada jandarma köye gelip ayakkabılarla camiye girip hem bize hem dine hakaretler yağdırsa da, evinde Kur’an-ı Kerim gördüklerine işkence etse de, Kur’an-ı Kerim’leri toplayıp yaksa da, durum diğer yerlere göre iyi sayılırdı."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 104.

5. Mecburen Okunan Türkçe Ezan ve Dağılan Cemaat

Dönemin imamlarından Yakup Duman, resmi baskı nedeniyle ezanı Türkçe okumak zorunda kaldığını, ancak içindeki tepki nedeniyle zaman zaman Arapça okumaya teşebbüs ettiğini belirtir. Jandarma korkusunun hâkim olduğu bu ortamda, cemaatin camilere küstüğü ve ibadetlerini evlerinde yapmayı tercih ettiği anlatılmaktadır.

Alıntı:

"O zaman imamdım. Hatta ben de ezanı Türkçe okuyanlardan biriydim. Bunu istemeyerek yapıyordum, çünkü mecburduk. Bazen inadına ezanı Arapça okumaya başlar, minareden jandarma arabasını görünce hemen değiştirir, Türkçe olarak devam ederdim... O dönemde camiler garip kalmıştı. Cemaat iyice azalmıştı... Halk camilere adeta küsmüştü."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 76.

6. Türkçe Ezanın Hedefi ve Namazın Dili

İmam Hızır Cankurt, halkın Türkçe ezan uygulamasına gösterdiği büyük tepkiyi ve bu uygulamanın arkasındaki niyeti sorgulamaktadır. Cankurt'a göre, bu süreç sadece ezanla sınırlı kalmayıp, halkı Kur'an'dan ve Arapça aslından uzaklaştırmayı hedeflemiş, hatta namaz surelerinin de Türkçeleştirilmesi gündeme gelmiştir.

Alıntı:

"Türkçe ezan uygulamasına bizim gördüğümüz kadarıyla insanların çok tepkisi vardı... Fakat 'Türkçe okunsun, milletimiz anlasın' şeklindeki gerekçede, aslında çok büyük bir hile var. Bütün gayeleri Arapçayı unutturmak, ortadan kaldırmaktı... Hatta Kur'an'ın Türkçe okunmasını isteyenler, mesela... 'diye Türkçe namaz kılsak' diye soranlar var..."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 105.

7. Bayram Namazında Jandarma Baskısı

Durum Tasviri:
Elazığ'da yaşanan olayda, Mevlüde Uçar'ın dedesi Muharrem Hoca, bayram namazını kıldırmak üzereyken jandarmaların fiziksel baskısına maruz kalır. Jandarmalar hocayı omuzlarından bastırarak zorla oturtur ve "Tanrı uludur" demesi için tehdit eder. Hoca, cemaat ile asker arasında kanlı bir çatışma çıkmaması için ağlayarak bu dayatmaya boyun eğer.

Alıntı:

"Muharrem dedem namaz kıldırmak için ezan okumaya, yani minarede değil, cemaatin ortasında ezan okuyup kamete geçer geçmez jandarmalar omuzlarına bastırıp çöktürüyorlar yere. 'Tanrı uludur diyeceksin, Türkçe okuyacaksın' [diyorlar]... 'Mehmed'im oturun yanıma, ben zaten yorgunum, bu işi yapamam, siz oturun kargaşaya fırsat vermeyin' diyor... Recep dedem bu işi yapıyor ama ağlaya ağlaya yapıyor (Türkçe ezan okuyor)."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 190-191.

8. Karakol Korkusu ve Boşalan Camiler

Durum Tasviri:
İzmir'in Kemalpaşa ilçesine bağlı Ulucak köyünde, caminin hemen bitişiğindeki karakolda köylülerin sudan sebeplerle sabahlara kadar dövülmesi, halkı camiden uzaklaştırmıştır. İbrahim Arı'nın tanıklığına göre, bu korku atmosferinde camiye kimse gitmezken, görevli hoca bile "Tanrı uludur" sözlerini inanmadan, zoraki ve hızlıca okuyup kaçmaktadır.

Alıntı:

"Köyün çarşısında büyük bir cami vardı, hemen bitişiğinde de karakol... 1950 öncesi hemen hemen tüm köy erkekleri havadan sudan sebeplerle karakola alınıp sabahlara kadar falakaya yatırılır... Bu şartlar altında kimse, karakola görünüp fişlenmemek için camiye gitmezdi... Bir gün top atıldıktan sonra gördüm ki, caminin içinden omuzu sarkmış siyah cübbeli bir hoca çıktı... hemen bir dakikanın içinde, çabucak ve kimsenin duymayacağı bir sesle sözüm ona ezan okudu: 'Tanrı uludur...'"

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 176-177.

9. Takke Yırtma ve Başa Katran Sürme Cezası

Hatay İskenderun doğumlu Mehmet Kılınç, çocukluk yıllarında şapka ve kıyafet kanununun uygulanışındaki sertliği anlatmaktadır. Jandarmaların çocukların giydiği geleneksel başlıklara (tellik/takke) dahi tahammül etmediğini, bunları gördükleri yerde yırttıklarını, hatta saçı olan çocukların başlarına ceza olarak katran sürdüklerini belirtmektedir.

Alıntı:

"Hatta çocukluğumda hatırlıyorum tellik (takke) giydiğini Jandarma görürse çıkarıp yırtarlardı. Saçın varsa ona da katran sürerlerdi. Herkes buna tepkiliydi. Haklı diyen hemen hemen yoktu."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 158.

10. Kadınların Kıyafetine Müdahale ve Fiziksel Taciz

Cevdet Coşkun Aydın, dönemin kolluk kuvvetlerinin kadınların geleneksel giysilerine (başörtüsü ve peştamal) müdahale ettiğini aktarmaktadır. Bir olayda, jandarmanın bir kadının örtüsünü ve belindeki peştamalı zorla çekip alması sonucu kadının kıyafetsiz kaldığı, bunun üzerine kadının jandarmaya vurarak tepki gösterdiği anlatılmaktadır.

Alıntı:

"Kadınların başörtüsüne ve bellerindeki peştamallarına da karışıyorlardı. Hatta bizim köyde bir kadının başındaki örtüyü jandarma çıkarmış, belindeki peştamalını da çekince -o zaman bel lastiği yoktu- kadın öylece üryan kalakalmış. Pehlivan gibi bir kadınmış, jandarmaya bir vurmuş, yere yığılmış."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 164.

11. Şapka Takmamak İçin Köye Kaçış

Giresun Tirebolu'dan Ömer Odabaşoğlu, şapka kanunu çıktığında kasabadaki zengin ve dindar insanların şapka takmamak için evlerini terk edip köylere sığındığını anlatır. Ayrıca o dönemde halka yönelik muamelenin çok sert olduğunu, memur ile vatandaş arasındaki uçurumu ve en ufak bir kazanın bile hakaret sayılarak cezalandırıldığını ifade eder.

Alıntı:

"Öyle bir kanun vardı ki, bir memurun yakasından bir düğme koparsa hakaretti. Halktan birisi gelse, memura şu işim var dese hemen terslerdi... Yine Menderes öncesi dönemde kıyafette de zorlama vardı. Şapka değiştiği zaman, 'Hacı' derlerdi, kasabanın zenginlerinden biri evini terk etti... Başına şapka koymamak için kaçtı köye."

Kaynak: Mustafa Armağan, Türkçe Ezan ve Menderes: Bir Devrin Yazılamayan Gerçekleri (İstanbul: Timaş Yayınları, 2010), 163.

KÜRESEL BATAKLIK

Avrupa ve ABD'de 'cebinizdeki dark web' olarak tanımlanan platformla ilgili The New York Times'ın 16 binden fazla kanal ve milyonlarca mesajı kapsayan araştırması; ırkçılık, çocuk istismarı, silah, uyuşturucu ticareti gibi suçlar için 'güvenli liman' oluşturduğunu ortaya koydu. The Wall Street Journal da benzer haberler yayımlarken, Birleşmiş Milletler Uyuşturucu ve Suç Ofisi organize suç örgütlerinin Telegram'ı aktif kullandığını raporladı. Europol, sahte kimlik ve yasadışı hizmetlerin platform üzerinden satıldığını bildirirken, WIRED ve Elliptic milyarlarca dolarlık yasadışı kripto işlemlerini ortaya çıkardı. AI Forensics ise yapay zeka ile üretilen sahte içeriklerle şantaj ağları kurulduğunu belirledi.

Uluslararası verilere göre yalnızca 2025'te 43.5 milyondan fazla kanal ve grup kapatıldı; günlük içerik kaldırma sayısı 10 binden 140 bine, bazı günlerde 500 bine kadar çıktı. Ancak uzmanlar, suç gruplarının şifreli yöntemlerle yeniden örgütlendiğini ve kapatmaların kalıcı çözüm olmadığını vurguluyor.

Telegram'ın veri paylaşımına yaklaşımı, Fransa'da Ağustos 2024'te Pavel Durov'un gözaltına alınmasının ardından değişti. Durov; uyuşturucu, dolandırıcılık ve organize suçlara yardım suçlamalarıyla karşı karşıya kaldı. Şirket bu süreçte IP ve telefon bilgilerini mahkeme kararları doğrultusunda paylaşacağını açıkladı; denetim mekanizmalarını artırdı. Belçika, Birleşik Krallık, Rusya ve Kazakistan'da temsilcilikler açıldı. Merkezi Dubai'de bulunan şirketin ABD'de resmi ofisi bulunmuyor ancak federal kurumlarla veri paylaşımı yaptığı belirtiliyor. Türkiye'de ise Telegram; silah, uyuşturucu, dolandırıcılık, kişisel veri ticareti ve suç organizasyonlarıyla sık sık gündeme geliyor.

TÜRKİYE'DE MUHATABI YOK

Son dönemde platformun 'tetikçilik' dahil suç hizmetleri için kullanıldığı iddiaları dikkat çekti. Türkiye'de resmi temsilciliği bulunmayan Telegram'a, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu tarafından son 10 yılda bini aşkın bildirim yapıldı, yüzlerce kanal kapatıldı ve yaptırımlar uygulandı. Aynı süreçte Meta, Twitter/X ve WhatsApp ile başka bazı platformların Türkiye'de mevzuata uyma ve yasal temsilcilik gösterme şartına uymalarına rağmen, Telegram halen temsilci atamadı.

AKŞAM Gazetesi'nin haberine göre, son dönemlerde ortaya çıkan silah, silahlı eylem 'hizmeti', suça teşvik, cinsel istismar, dolandırıcılık, kişisel verilerin ticareti, dezenformasyon gibi suçların Telegram'ı yeniden gündeme getirmesi üzerine 'erişim engeli' tartışmasını alevlendirdi. Ancak bunlara rağmen Telegram Türkiye'de kalıcı olarak henüz yasaklanmış değil.

PATRONU DUBAİ'DE

Telegram'ın kurucusu ve tek patronu Pavel Durov, 2024'te Fransa'da sadece 4 gün gözaltında kaldıktan sonra 5 milyon euro kefaletle serbest bırakıldı. Halen suça aracılık ve suç ortaklığı suçlamalarıyla 10 yıla kadar hapis istemiyle yargılanıyor; ancak şirket merkezinin bulunduğu Birleşik Arap Emirlikleri'nin Dubai kentinde yaşıyor.

YASA TBMM'DE ONAY BEKLİYOR

16 yaşın altındakilere sosyal medya kullanımını kısıtlayan ve suç halinde platform yöneticilerine yasal sorumluluk yükleyen yasalar, Avustralya, İspanya ve Endonezya'da uygulamaya konuldu. İngiltere, Fransa, Norveç, Yunanistan, Avusturya, Malezya da hazırlık aşamasında. Türkiye'de ise sosyal medyaya 15 yaş sınırı getiren kanun teklifinin önümüzdeki hafta TBMM Genel Kurulu'nda kabul edilmesi bekleniyor.

STARMER: ÇOCUKLAR İÇİN GEREKENİ YAPACAĞIM

İngiltere Başbakanı Keir Starmer, Türkiye'deki okul saldırıları sonrası sosyal medya şirketlerine sert çağrı yaptı; "X, Meta, Snap, YouTube ve TikTok'un üst düzey yöneticilerini sorumluluk almaya çağırıyorum" dedi. Starmer, "Ebeveynlerin sosyal medya ve bunun çocuklarının güvenliği üzerindeki etkisi konusunda endişeli olduklarını biliyorum. Haklı olarak hızlı önlem alınmasını bekliyorlar" diyerek platformların acil adım atması gerektiğini söyledi. Ayrıca, "Çocukları internette güvende tutmak için ne gerekiyorsa yapacağım" dedi. İngiltere hükümeti ise sosyal medya için yaş sınırı, daha sıkı içerik kuralları ve yapay zeka araçlarına yönelik yeni güvenlik düzenlemeleri hazırlıyor.

Eşme Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında Belediye Başkanı Tozan, eşi Burcu Tozan ve 4 şüpheli hakkında yakalama kararı çıkarıldı.

İl Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü ekiplerince belirlenen adreslere düzenlenen operasyonda Başkan Tozan ve eşi Burcu Tozan ile 3 şüpheli yakalandı.

Polis ekiplerince Eşme Belediyesinde yapılan aramada bazı dijital materyallere el konulduğu öğrenildi.

Hakkında yakalama kararı bulunan 1 şüphelinin yakalanması için çalışmalar sürüyor.

Eğitim-Sen eş zamanlı eylemler düzenledi. Binlerce öğretmen iş bırakarak “şiddete hayır” çağrısıyla sokaklara çıktı, okullarda artan güvenlik sorunlarına dikkat çekti.

Ahlaklı nesle "gericilik" damgası vuranlar meydanda!

Toplumun büyük bir kesimi, "Ahlaklı ve inançlı bir nesil yetişmesine engel olanların, o boşlukta filizlenen şiddetten şikayet etmeye hakkı var mı?" sorusunu sormaya başladı.

Değerler eğitimine savaş açtılar, şiddete kapı araladılar

Eğitim Sen'in; ÇEDES ve benzeri manevi gelişim projelerini "pedagojik cinayet" olarak nitelendirip yargıya taşıması hafızalardaki yerini korurken, sendikanın "güvenli okul" talebi inandırıcılıktan uzak bulundu. Maneviyatın olmadığı yerde şiddetin boy vereceğini görmezden gelen zihniyet, bugün okullardaki güvenlik zafiyetinden dem vurarak kendi ideolojik körlüğünü perdelemeye çalışıyor.

Bu ne tezatlık?

Sokaklarda "şiddete hayır" sloganları atan Eğitim Sen yöneticilerine yönelik eleştiriler çığ gibi büyüyor. Bazı sivil toplum kuruluşları ve vatandaşlar; "Öğrencinin alnı secdeye gelince ayağa kalkanlar, bugün şiddeti kınarken aslında o şiddeti besleyen manevi boşluğun mimarlarıdır" diyerek tepkilerini dile getirdi.

Eğitimde güvenliğin sadece polis polisiye tedbirlerle değil, ancak ahlaklı ve manevi değerlerine bağlı bir nesille mümkün olacağı gerçeği, bir kez daha bu tezat üzerinden gün yüzüne çıktı.

Yeni Akit

Küresel sermayenin güdümündeki piyasalarda faiz kıskacı, enerji savaşları ve kapıdaki resesyon kâbusu etrafında dönen tartışmalar, Batı merkezli ekonomik nizamın nasıl bir pamuk ipliğine bağlı olduğunu bir kez daha faş ediyor. Merkez bankalarının "enflasyonla mücadele" maskesi altında sürdürdüğü sıkı para politikaları, üretimi baltalayıp sömürü çarklarını daraltırken, dünya ekonomisindeki belirsizlik ve kaos algısını da derinleştiriyor.

Özellikle ABD ve Avrupa merkezli faiz kararları, küresel tahakkümün birer silahı olarak sahneye çıkıyor. Yüksek faiz dayatması, gelişmekte olan coğrafyalardan sermaye kaçışını tetiklerken; artan borçlanma maliyetleri, yatırım ve üretim iradesini felç ediyor.

Dijital İstila: Teknoloji Üzerinden Hegemonya Kavgası

Enerji cephesinde ise petrol ve doğalgaz fiyatlarındaki istikrarsızlık, küresel güç dengelerini sarsan ana unsurlardan biri olmayı sürdürüyor. Rusya–Ukrayna savaşı ve Orta Doğu’da harlanan ateş, arz güvenliğini stratejik bir "şantaj" unsuru haline getirirken, maliyetlerdeki artış doğrudan halkın omuzlarına yıkılan enflasyon yükünü besliyor.

Öte yandan, küresel rekabetin yeni muharebe sahası olan teknoloji alanı, devletler arası mutlak hâkimiyet mücadelesinin merkezine yerleşmiş durumda. Çin ile ABD arasında yapay zekâ, yarı iletkenler ve veri teknolojileri üzerinden yürütülen kavga, klasik bir ekonomik yarış olmaktan çıkıp; siyasî, askerî ve stratejik bir üstünlük savaşına dönüşüyor. Bu çerçevede teknoloji yatırımları, yalnızca ekonomik büyümenin değil, aynı zamanda dijital istila ve hegemonya kurma iştahının da birer kaldıracı olarak görülüyor.

Ortaya çıkan bu karanlık tablo, küresel ekonominin yalnızca "serbest piyasa" masallarıyla değil, jeopolitik gerilimler ve teknolojik tahakküm hırsıyla şekillendiğini ispatlıyor. Bu çok katmanlı kriz yapısı, önümüzdeki dönemde sömürü düzeni içindeki kavgaların ve güç mücadelelerinin çok daha sert geçeceğine işaret ediyor.

İşgal sahasını genişletme niyetini açıkça ortaya koyan Netanyahu; deniz kıyısından Şeba Çiftlikleri ve Hermon Dağı’na, oradan da Suriye sınırına kadar uzanan 10 kilometrelik bir şeridi kontrol etmeyi sürdüreceklerini belirtti. Terörist İsrail bu hamleyle, ateşkesi bir barış adımı yerine yeni bir işgal hattı oluşturma fırsatı olarak kullanıyor.

Lübnan’ın egemenliğini hedef alan küstah taleplerle masaya oturan Tel Aviv yönetimi, Lübnan direnişinin silahsızlandırılması gibi dayatmaları şart koşuyor. ABD’nin himayesinde gerçekleştirilen bu 10 günlük mola, bölgedeki sömürgeci politikaların bir uzantısı olarak gece yarısı itibarıyla yürürlüğe giriyor.

Eriksson, 'İsrail'in yarışmaya katılmaması' yönündeki sözlerimden sonra korkunç mesajlar almaya başladım. Sosyal medya üzerinden doğrudan (DM yoluyla) ölüm tehditleri, öleceğime dair mesajlar ve 'ailemin hedef alınacağı' gibi ifadeler içeren korkunç mesajlar aldım.' dedi.

İsveç'te 8 Mart'ta düzenlenen seçmeleri 'My System' adlı şarkısıyla kazanan ve Avusturya'nın başkenti Viyana'da düzenlenecek Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini temsil etmeye hak kazanan Eriksson, şu ifadeleri kullanmıştı:

'İsrail'in yarışmaya katılmasına izin verilmesini doğru bulmuyorum. Yarışmaya gidip gitmemek konusunda uzun süre tereddüt ettim ancak sonunda bir karara vardım. Yarışmaya katılacağım ancak onların kazanmaması için elimden geleni yapacağım.'

Eriksson'un bu çıkışı, hem uluslararası müzik camiasında hem de sosyal medya platformlarında geniş yankı uyandırmıştı.

Siyonist lobinin baskılarına rağmen hakikati haykıran İsveçli sanatçı Felicia Eriksson’un maruz kaldığı tehditler, işgal destekçilerinin sanat dünyasındaki tahakküm arzusunu ve Batı’nın bu barbarlık karşısındaki ikiyüzlülüğünü bir kez daha ispatladı.

İrevani, Genel Kurul Başkanı’nın tutumunu "taraflı ve tek yanlı" bularak eleştirdi. Bu yaklaşımın Birleşmiş Milletler Şartı’nın ruhuna aykırı olduğunu belirten Daimi Temsilci, makamın yetki sınırlarının aşıldığını dile getirdi. İrevani, ortaya atılan iddiaların asılsız olduğunu ve bu söylemlerin ABD ile İsrail’in İran’a karşı yürüttüğü saldırgan politikaları gizleme gayreti taşıdığını ifade etti.

Çin ve Rusya’nın vetosuna destek

Hürmüz Boğazı’na yönelik hazırlanan karar tasarısının Çin ve Rusya tarafından veto edilmesini "zamanında ve gerekli bir adım" olarak değerlendiren İrevani, metnin sahadaki gerçekleri yansıtmadığını savundu. İrevani’ye göre söz konusu metin, 28 Şubat 2026 tarihinde ABD ve İsrail tarafından İran’a karşı başlatılan ve bölgesel kaosa sebep olan hukuk dışı savaşı görmezden geliyordu. Bu tür kararların kabul edilmesinin, kıyı devletlerinin haklarını gasp edeceğini ve gerilimi tırmandırarak tehlikeli emsaller oluşturacağını vurguladı.

Deniz ablukası ve "savaş suçu" vurgusu

ABD’nin Hürmüz Boğazı’nda bir deniz ablukası dayatma girişimini "saldırı eylemi" olarak tanımlayan İrevani, İran’ın bölgedeki seyrüsefer güvenliğini onlarca yıldır iyi niyetle koruduğunu hatırlattı. ABD’nin İran limanlarına yönelik trafiği engelleme çabasının sadece İran’ı değil, üçüncü ülkelerin meşru ticaret haklarını da ihlal ettiğini belirtti.

Çatışma süresince sivil altyapıların kasıtlı olarak hedef alındığını söyleyen İrevani; okulların, hastanelerin ve tarihi mekânların vurulmasının uluslararası insancıl hukuk çerçevesinde açıkça savaş suçu teşkil ettiğini kaydetti. Ayrıca, bölgedeki bazı ülkelerde bulunan ABD askeri üslerinin bu saldırıların planlanma ve icra merkezi olarak kullanıldığını, bu durumun belgeleriyle BM Güvenlik Konseyi’ne rapor edildiğini ekledi.

Diplomaside "ihtiyatlı iyimserlik"

Savaşın sona ermesi için yürütülen diplomatik çabalara da değinen İrevani; Türkiye, Pakistan, Mısır ve Suudi Arabistan’ın arabuluculuk girişimlerini takdirle karşıladıklarını belirtti. Özellikle Pakistan’ın ev sahipliğinde İslamabad’da yürütülen müzakere sürecine dair şu değerlendirmeyi yaptı:

"İran, ABD’nin geçmişteki diplomasi ihlalleri sebebiyle derin bir güvensizlik hissetse de müzakerelere iyi niyetle katılım sağlıyor. ABD’nin akılcı bir tutum sergilemesi ve hukuka aykırı taleplerinden vazgeçmesi durumunda, bu süreç anlamlı bir netice verebilir."

İrevani, kalıcı bir çözümün ancak saldırıların kesin olarak durdurulması ve İran’ın meşru haklarına saygı gösterilmesiyle mümkün olacağını vurgulayarak konuşmasını tamamladı.

Trump, İran'ın nükleer silahlanma çabalarından tamamen vazgeçtiğini ve yer altındaki nükleer maddeleri ABD’ye devretmeyi onayladığını dile getirdi. Tahran'ın sadece iki ay öncesine kadar reddettiği bu hususlarda artık mutabakata vardığını ifade eden Trump, nükleer silahsızlanmanın küresel güvenlik açısından en temel faktör olduğunu vurguladı.

Anlaşma arayışı ve askerî kararlılık

İran tarafının bir an önce resmi bir anlaşma imzalama gayreti içerisinde olduğunu söyleyen Trump, müzakerelerin yapıcı bir atmosferde sürdüğünü belirtti. Ancak olası bir başarısızlığın bölgedeki çatışma ortamını tetikleyeceği uyarısında da bulundu. İslamabad'daki görüşmelerin ardından Hürmüz Boğazı'ndaki askeri güce işaret eden Trump, ABD donanmasının bölgedeki mutlak hakimiyetini koruduğunu ve geçişleri kontrol altında tuttuğunu hatırlattı.

Trump, birçok başlıkta uzlaşı sağlandığını ve yakında daha kapsamlı müjdeler paylaşacaklarını belirterek açıklamalarını tamamladı.

Canel, ABD'nin Küba'ya askeri saldırısının ihtimal dahilinde olduğunu vurgulayarak, 'Savaş istemiyoruz ancak görevimiz, savaşı önlemek için hazırlıklı olmak ve eğer kaçınılmaz olursa onu kazanmaktır. Hiç şüpheniz olmasın, Küba zafer kazanacak bir devlettir.' dedi.

Ülkenin oldukça zorlu bir süreçten geçtiğine işaret eden Canel, Küba halkına olası bir işgale karşı hazırlıklı olmaları çağrısı yaptı.

Canel, ABD'nin Küba'ya yönelik çok boyutlu bir saldırganlık politikası izlediğini savundu.

Küba halkının yaşadığı ekonomik sıkıntılardan, ülkeye ambargo uygulayan ABD'yi sorumlu tutan Canel, 'Kübalı ailelerin yaşadığı acıdaki mutlak sorumluluğu kimse inkar edemez.' diye konuştu.

ABD Başkanı Donald Trump, 30 Ocak'ta Küba'ya petrol satan veya sağlayan ülkelerden gelen tüm mallara gümrük vergisi uygulanmasını öngören Başkanlık kararnamesini imzalamıştı.

Trump, 13 Nisan'da yaptığı açıklamada, İran gündeminin ardından Küba konusuyla da 'ilgileneceklerini' kaydetmiş, 'Küba farklı bir hikaye. Orası yıllardır korkunç şekilde yönetiliyor. İran'dan sonra oraya bakabiliriz.' ifadelerini kullanmıştı.

Küba Devlet Başkanı Canel ise olası bir ABD işgaline ilişkin 'Eğer bu gerçekleşirse çatışma olur, mücadele olur, kendimizi savunuruz ve eğer ölmemiz icap ediyorsa ölürüz.' demişti.

Seksen yıl önce dönemin galip güçleri tarafından kurulan uluslararası sistemin bugün ağır bir meşruiyet kriziyle karşı karşıya kaldığını belirten Erdoğan, hukukun bağlayıcılığının zayıfladığını ifade etti. Sağduyunun yerini gerginliğe, diplomasinin yerini ise füzelere bıraktığı bu süreçte, dünya üzerindeki her bireyin ve devletin ciddi bir tehdit altında olduğunu dile getirdi. Türk dış politikasının temel önceliğinin, tüm ihtilafları barışçıl yöntemlerle çözüme kavuşturmak olduğunu hatırlattı.

İsrail’in Tutumu

Dünyanın dikkati İran eksenli gelişmelere odaklanmışken, İsrail’in Filistin ve Lübnan topraklarında gerçekleştirdiği saldırıların yarattığı tahribata dikkat çeken Cumhurbaşkanı Erdoğan, şu değerlendirmelerde bulundu:

"İsrail, bölgede kalıcı huzurun tesis edilmesini engelleyen temel aktör konumundadır.

Lübnan’da bir milyon insanın yerinden edilmesi ve binlerce sivilin hayatını kaybetmesi, bölgedeki insani krizin derinleşmesine sebep oldu.

Filistin meselesinde tek çıkış yolu olan iki devletli çözümün bir an evvel hayata geçirilmesi için tüm dünya parlamentoları ortak bir duruş sergilemelidir."

Kıbrıs ve Afrika

Cumhurbaşkanı, Kıbrıs meselesinde artık adil, kalıcı ve gerçekçi bir çözümün vaktinin geldiğini belirterek, Ada üzerindeki hukuksuz izolasyonların bir an önce bitirilmesi çağrısını yineledi. Türkiye’nin Afrika kıtasına yönelik politikasının "eşit ortaklık" ve "kardeşlik" temelinde yükseldiğini söyleyen Erdoğan, kıtanın müreffeh geleceği için her türlü desteği vermeye devam edeceklerini kaydetti. Sudan’daki iç karışıklıkların son bulması adına yürütülen diplomatik girişimlerin de Türkiye tarafından kararlılıkla desteklendiğini sözlerine ekledi.

Tahliye sürecinin tamamlanmasıyla birlikte, içinde hava pisti de barındıran Kasrak üssü Suriye ordusunun kontrolüne geçti. Saha uzmanlarının aktardığı bilgilere göre, üssü devralan güç Suriye ordusuna bağlı 60. Tümen olarak kayıtlara geçti. Bu birliğin büyük çoğunluğu, Vaşington’un uzun yıllar boyunca sahada ortaklık kurduğu yapıdaki savaşçılardan meydana geliyor. Askerlerin ve teçhizatların ülkeden çıkarılması esnasında, Irak’taki silahlı grupların saldırı ihtimallerini bertaraf etmek amacıyla Ürdün güzergahı tercih edildi.

Ankara ile ilişkiler ve bölgesel barış arayışı

Türkiye ile Vaşington arasında uzun süre gerilime sebep olan askeri ortaklıklar, yerini yeni bir mutabakata bıraktı. Ankara’nın son iki yıldır yürüttüğü barış görüşmeleri, Şam yönetimi ile yerel unsurların anlaşmasını kolaylaştırdı. Vaşington’un Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack’ın arabuluculuğu sayesinde, Rakka ve Deyrizor gibi geniş bölgelerin kontrolü merkezi idareye devredildi.

Haseke’deki son tahliyeden önce Tenf ve Şeddadi gibi kilit noktaların boşaltılması, sürecin son halkasını oluşturdu. Böylece 2015’te başlayan askeri müdahale dönemi resmen bitti. Yeni dönemde Suriye’nin güvenliği, bölge ülkelerinin ve merkezi hükümetin eşgüdümüyle sağlanacak.

ABD Başkanı, Truth Social isimli sanal medya platformu üzerinden açıklamada bulundu.

Trump, Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile çok iyi görüşmeler gerçekleştirdiğini belirtti.

Kilitli sandıklar ve dijital sırlar

Baba Mersinli, olayda kullanılan 5 adet ruhsatlı silahın kendisine ait olduğunu ve bunları yatak odasındaki kilitli sandıklarda muhafaza ettiğini belirtti. Oğlunun bu sandıkları nasıl açtığının meçhul olduğunu ifade eden baba, İsa Aras’ın ileri derecede teknoloji kullanıcısı olduğunu ve bu mekanizmaları internet üzerinden öğrenmiş olma ihtimalinin yüksek olduğunu dile getirdi. Çocuğun bilgisayar ve telefonunu tamamen İngilizce modda kullanması, VPN servisleri aracılığıyla denetimden kaçması ve ailesiyle iletişimini asgari düzeye indirmesi, kültürel bir kopuşun ilk sinyalleri olarak kayda geçti.

"Amerika’da herkes silah alabiliyor"

İfadede en dikkat çekici kısımlardan biri, katliamı gerçekleştiren çocuğun Amerikan silah kültürüne duyduğu hayranlık oldu. Babasının silah merakını fark etmesi üzerine verdiği nasihatlere, İsa Aras’ın “Amerika’da herkes silah alabiliyor” şeklinde karşılık vermesi, Batı dünyasının şiddeti meşrulaştıran yapısının bir gencin zihnini nasıl bulandırdığını açıkça gösteriyor. Babanın, oğlunun bu "hevesini kırmak" amacıyla onu poligonlara götürüp atış yaptırması ve bu anları hatıra niyetine videoya çekip oğluna göndermesi ise ihmaller zincirinin en acı halkasını oluşturdu.

Psikolojik uyarılar görmezden gelindi

Oğlunun sınav stresi ve ergenlik sorunları yaşadığını düşünen baba, daha önce emniyetteki psikologlardan "zeki bir çocuk" onayı alsa da, özel bir uzmanın uyarılarını dikkate aldığını belirtti. Söz konusu uzman psikolog, çocuğun toplumla uyum noktasında ciddi problemler yaşayacağı ve psikiyatrik tedavi gerekeceği yönünde görüş bildirdi. Ancak bu uyarılar, İsa Aras'ın son haftalarda tedaviden kaçması ve babasının İngilizce bilmemesi sebebiyle oğlunun dijital ortamdaki karanlık meşguliyetlerini takip edememesi sonucunda karşılıksız kaldı.

Eğitimde kopukluk ve sosyal izolasyon

Pandemi ve deprem süreci sebebiyle sekiz yıllık eğitim hayatının yalnızca üç yılını okulda geçirebilen İsa Aras’ın, vaktinin büyük kısmını odasında, ne konuştuğu anlaşılmayan İngilizce çevrim içi oyunlarla geçirdiği anlaşıldı. Odasına girildiğinde ekranları kapatarak gizemli bir dünya kuran saldırganın, sınavlarda düşük not aldığında sergilediği agresif tutumlar ise yaklaşan felaketin habercisi niteliğindeydi.

İsa Aras Mersinli'nin babası Uğur Mersinli tutuklandı

EGM'nin NSosyal hesabından silahlı saldırı olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında açıklamada bulunuldu.

Açıklamada, silahlı saldırı olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında, yapılan ilk incelemelerde şahsın WhatsApp profilinde 2014 yılında ABD'de saldırı gerçekleştiren Elliot Rodger'e atıfta bulunan bir görsel kullandığı tespit edildiği belirtildi.

Açıklamada, şu bilgilere yer verildi:

"Olayı gerçekleştiren şahsın babası U.M, 15 Nisan'da gözaltına alınmış, sevk edildiği adli mercilerce tutuklanmıştır. Şahsın ikametinde ve babasına ait araçta yapılan aramalarda elde edilen dijital materyallere el konularak incelemeye alınmıştır. Olay yeri inceleme çalışmaları tamamlanmış olup, kamera kayıtları dahil tüm deliller titizlikle değerlendirilmektedir. İlk bulgular çerçevesinde olayın terör bağlantısına dair herhangi bir tespit bulunmamakta olup, bireysel bir saldırı olduğu değerlendirilmektedir."

Halk TV yazarı Fikret Bila, 15 Nisan tarihli yazısında Türkiye Cumhuriyeti’nin "demokratik, laik, sosyal hukuk devleti" tanımının değiştirildiğini iddia ediyor. Özellikle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ni hedef alan Bila; yasama, yürütme ve yargının tek elde toplandığını, meclisin etkisizleştirildiğini ve yargının siyasallaştığını öne sürüyor. Ona göre iktidar, anayasal denetimden uzaklaşarak "otoriter bir rejim" inşa ediyor ve bu durumun ancak muhalefetin topyekün birleşmesiyle durdurulabileceğini savunuyor.

Bila’nın "rejim elden gidiyor" feryatları aslında can çekişen Batı uşağı sistemin son çırpınışlarıdır. Ankara'da yürüyüş yapıp cemaat ve tarikatları hedef alan o seküler yobaz takımı, bu milletin evlatlarının neden bu hale geldiğini sorgulayacak cesarete sahip değildir. Gençliği uyuşturucuya, şiddete ve manevi boşluğa iten bizzat sizin tapındığınız o ruhsuz, materyalist ve köhne eğitim sistemidir. Kendi ellerinizle kurduğunuz bu kokuşmuş düzenin pisliğini, arka kapıdan kaçıp İslam’a atarak temizleyemezsiniz!

Devlet ve Millet Kokuşmuşluğu Görüyor

Bugün toplumun her kesiminden yükselen feryat, Batıcıların "çağdaşlık" maskesiyle sunduğu çürümüşlüğe duyulan doğal bir öfkedir. Devlet de millet de bu kokuşmuş rejimin artık dikiş tutmadığını görüyor.

Bugün bazı seküler çevrelerin sokak eylemleriyle İslam’ı hedef göstermeye çalışması, esasen bir kaçışın ifadesidir. Çünkü gençliği bu hale getiren kültürel ve ahlâkî çözülmenin temelinde, bizzat savundukları hayat tarzı ve sistem bulunmaktadır. Şiddeti normalleştiren medya dili, değerleri tasfiye eden eğitim politikaları ve insanı yalnızca maddeye indirgeyen anlayış, bu krizin gerçek müsebbibidir.

• Sabah kahvaltısında cinayet izlettiriyorlar! Bu rezillik ne zaman durdurulacak?

• Mesele sadece “güvenlik önlemi” değil, hala anlamadınız mı?

• RTÜK uyuyor mu? Bu senaryolar neden denetlenmiyor?

• Sen ne işe yararsın RTÜK?

• Mustafa Sabri Beşer: Baba otoritesi yıkıldı! Annelik yük olarak görülüyor

Kahramanmaraş’taki saldırının ardından sosyal medya üzerinden korku ve panik yaymaya yönelik tehdit içerikli paylaşımlar yapan şahıslara yönelik de soruşturma başlatıldı. İstanbul Üsküdar’daki bir liseyi hedef gösteren mesajlar üzerine harekete geçen savcılık, bu paylaşımlarla bağlantılı 6 kişiyi gözaltına aldı. Aynı kapsamda Bursa’da da benzer içerikler paylaşan kişiler tespit edilerek yakalandı. Şüphelilerin adreslerinde yapılan aramalarda çeşitli silah ve dijital materyallere el konuldu.

Şanlıurfa’daki Ahmet Koyuncu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde yaşanan silahlı saldırıya ilişkin yürütülen soruşturmada gözaltı sayısı 18’e yükseldi. Yetkililer, olay sonrası sosyal medya üzerinden yapılan provokatif ve tehdit içerikli paylaşımların da soruşturma kapsamına alındığını belirtti.

ÇÖZÜM SADECE BU DEĞİL!

Öte yandan, Telegram gruplarının kapatılması güvenlik açısından bir adım olarak değerlendirilse de, meselenin yalnızca platform bazlı tedbirlerle çözülemeyeceği görülüyor. Bu yapıların kısa süre içinde yeniden açılabildiği, farklı ülkeler üzerinden yayın yaparak takibi zorlaştırdığı ifade ediliyor. Yunanistan, Gürcistan ve Kıbrıs gibi farklı merkezlerden yürütülen bu faaliyetlerin, gençleri şiddete yönlendirme, zayıf gördüklerini hedef alma, baskı ve tehdit mekanizmaları kurma üzerine inşa edildiği değerlendiriliyor. Bu gruplar, gençleri suç ortamına dahil ederek hem psikolojik hem de fiilî bir suç ağına sürüklüyor.

Söz konusu yapılanmaların kendi iç iletişimlerinde cezaevini dahi bir caydırıcılık unsuru olarak görmedikleri, aksine içeride de destek bulacaklarını iddia ettikleri yönünde ifadeler kullandıkları tespit ediliyor. Bu tablo, mevcut ceza infaz sisteminin bu tür organize suç eğilimleri karşısında yeterli bir ıslah mekanizması oluşturamadığını ortaya koyuyor.

Uzmanlara göre, sadece gözaltı ve erişim engeli gibi tedbirler, bu tür dijital suç ağlarını ortadan kaldırmak için yeterli bir çözüm üretmiyor. Hem fiziki hem de ruhi boyutta disiplin ve rehabilitasyon içeren daha kapsamlı bir sistem ihtiyacı gündeme geliyor.

Atıl bırakılan, üretimden kopuk cezaevi yapısının suç eğilimini törpülemek yerine besleyebildiği, bu nedenle daha ağır ve disiplinli infaz şartlarının tartışılması gerektiği ifade ediliyor.

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Efsanenin perde arkası: Toplama kampları ve gaz odaları

Siyonist propogandayla dikte edilmiş resmî tarihin iddiasına göre, Nasyonal Sosyalist Almanya, işgal ettiği topraklarda Yahudileri imha etmek amacıyla Auschwitz, Treblinka ve Dachau gibi "ölüm kampları" kurmuştur. Bu kamplarda insanların Zyklon-B gazı basılan odalarda topluca katledildiği ve ardından krematoryumlarda yakıldığı öne sürülür.

Ancak meselenin teknik ve tarihî gerçekliği bambaşka bir tablo çizmektedir:

• Toplama kamplarının mahiyeti: Zündel'e göre bu kamplar, savaş döneminde düşman unsurların bir arada tutulduğu çalışma ve lojistik merkezleridir. Salgın hastalıkların (özellikle tifüs) yayılmasını önlemek amacıyla kıyafetlerin dezenfekte edilmesi için kullanılan fırınlar ve gazlar, bugün "insan yakma ve öldürme" düzenekleri olarak pazarlanmaktadır.

• Gaz odası paradoksu: Kimyagerler ve yapı uzmanları, iddia edilen "gaz odalarının" sızdırmazlık ve havalandırma açısından teknik olarak kitle imhasına uygun olmadığını defalarca ispat etmiştir. Bugün Auschwitz’de turistlere gezdirilen odaların, savaş sonrası Sovyetler tarafından "mizansen" amacıyla inşa edildiği bizzat müze yetkilileri tarafından dahi (Dr. Piper örneğinde olduğu gibi) kısmen itiraf edilmiştir.

Küresel propagandanın sinir uçlarına dokunan yayıncı

Ernst Zündel, tam da bu noktada devreye girerek "kral çıplak" diyen isimlerin başında gelir. 1939 doğumlu Alman yayıncı, 1958'de gittiği Kanada'da Samisdat Yayınevi'ni kurarak Siyonist ezberleri sarsan gerçekleri dile getirmiştir:

Zündel, 6 milyon rakamının matematiksel bir imkansızlık olduğunu, kamplardaki toplam kaybın 20 bini geçmediğini söyler.

Kamplardaki ölümlerin çoğunun iddia edilen gazlardan değil, savaşın son dönemindeki kıtlık, bombalamalar sonucu kesilen ikmal hatları ve tifüs salgınlarından kaynaklandığını belgeleriyle ortaya koyar.

Gerçeklerin bedeli: Hapis ve sürgün

Siyonist "mağduriyet endüstrisi" için ciddi tehditlerden biri, Zündel’in bu teknik ve tarihî ifşalarıydı. Bu yüzden Zündel; Kanada’da "yalan haber yaymak" suçlamasıyla taciz edilmiş, 2005’te Almanya’ya iade edilerek 5 yıl zindana atılmıştır. 2017'deki vefatına kadar da "Holokost inkârcısı" yaftasıyla küresel bir lince tabi tutulmuştur.

Netice itibariyle; Ernst Zündel’in ifadeleri, Batı’nın "ifade özgürlüğü" masalının Siyonizm’in çıkarları söz konusu olduğunda nasıl bir engizisyona dönüştüğünün ispatıdır. Bugün Gazze’de canlı yayında soykırım yapanlar, dünün uydurma mağduriyetleriyle bugünkü cürümlerini örtmeye çalışmaktadır. Zündel’in mücadelesi, bu örtüyü kaldırma mücadelelerindendir.

Baran Dergisi

Avrupa’da İslam düşmanlığı artık münferit vakalarla izah edilemeyecek bir hız ve pervasızlıkla sürüyor. Hollanda’da başörtülü Müslüman bir kadının polis tarafından taciz edilerek kovalandığı, ve ardından Müslüman kadının akıllıca bir manevrayla polisi düşürerek metro istasyonunda kaçtığı görüldü. Batı’nın “hukuk” ve “özgürlük” söyleminin içinin boşaldığı artık ayan beyan ortadadır.

Bu hadise, Avrupa’nın uzun süredir Müslüman kimliğe karşı yürüttüğü sistematik baskı örneklerinden sadece biri. Olayla ilgili soruşturma çağrıları yükselirken, Avrupa’nın İslamofobi sicili bir kez daha kabarıyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.