Gazze'deki Sağlık Bakanlığından yapılan yazılı açıklamada, İsrail'in Ekim 2023'ten bu yana devam eden saldırılarında yaşanan can kayıplarına ilişkin son veriler paylaşıldı.

Son 24 saatte Gazze'deki hastanelere 2 şehit ve 4 yaralının getirildiği kaydedildi.

Gazze'de ateşkesin yürürlüğe girdiği 10 Ekim 2025'ten bu yana İsrail'in saldırılarında 786 kişinin şehit olduğu, 2 bin 217 kişinin yaralandığı, enkaz altından ise 761 kişinin cansız bedenine ulaşıldığı ifade edildi.

İsrail'in Ekim 2023'ten bu yana Gazze Şeridi'ne düzenlediği saldırılarda toplam şehit sayısının 72 bin 562'ye, yaralı sayısının da 172 bin 320'ye yükseldiği bildirildi.

Gazze Şeridi'nde enkaz altında hala binlerce cenazenin bulunduğu belirtiliyor.

Terörist İsrail ordusunun, Gazze Şeridi’nin kuzeyindeki Cibaliya bölgesine yönelik gerçekleştirdiği yeni saldırıda 1 Filistinli daha şehit oldu, 2 kişi ise ağır yaralandı. Görgü tanıkları, saldırının sivil yerleşim alanlarını hedef alan topçu atışlarıyla gerçekleştirildiğini ve ateşkes sürecinin açıkça ihlal edildiğini bildirdi.

Mescid-i Aksa'ya Baskın

İşgal altındaki Doğu Kudüs'te, İsrail polisinin koruması altındaki fanatik Yahudi yerleşimciler Mescid-i Aksa'ya baskın düzenledi. Yaklaşık 150 kişilik grubun avluya girerek provokatif dini ritüeller gerçekleştirmesi ve İsrail bayrağı açması üzerine bölgede gerilim yükseldi. Giriş-çıkışları kapatan İsrail güçleri, Filistinlilerin ibadet özgürlüğünü kısıtlamaya devam ediyor.

Batı Şeria'da Toplu Gözaltı: 23 Bini Aştı

Terörist İsrail ordusu, Gazze’deki soykırımı sürdürürken işgal altındaki Batı Şeria ve Kudüs’te de tarihin en geniş kapsamlı gözaltı operasyonlarını yürütüyor. Filistinli esir kuruluşlarının Nisan 2026 verilerine göre, Ekim 2023’ten bu yana Batı Şeria’da gözaltına alınan Filistinlilerin sayısı 23 bini geride bıraktı. Sadece son 24 saat içinde El Halil, Nablus ve Cenin kentlerine düzenlenen baskınlarda aralarında eski bakanların, gazetecilerin ve işçilerin de bulunduğu onlarca kişi alıkonuldu.

Zindanlarda İşkence ve "İdari Tutukluluk"

İsrail hapishanelerindeki toplam Filistinli esir sayısının 9 bin 600’ü geçtiği, bu kişilerin yarısına yakınının hiçbir suçlama veya yargılama olmaksızın "idari tutuklu" olarak tutulduğu bildirildi. Esirlerin elleri ve gözleri bağlanarak bilinmeyen noktalara götürüldüğü, Etzion ve Megiddo gibi gözaltı merkezlerinde ağır işkence ve kötü muameleye maruz kaldıkları rapor ediliyor. Son baskınlarda El Halil’de eski Filistin Vakıflar Bakanı Hatim el-Bekri’nin de benzer şekilde gözaltına alınması uluslararası kamuoyunda tepkiyle karşılandı.

Tarım Arazilerine Saldırı

İşgalci unsurların koruması altındaki fanatik Yahudi yerleşimciler, Batı Şeria’nın kırsal bölgelerinde Filistinli çiftçileri hedef almaya devam ediyor. Nablus ve çevresinde Filistinlilere ait onlarca zeytin ağacı kökünden sökülürken, mülklere ve araçlara yönelik kundaklama girişimleri yaşandı. Terörist İsrail güçleri ise saldırıya uğrayan Filistinlileri korumak yerine, kasaba girişlerini toprak bariyerlerle kapatarak halkı tamamen abluka altına aldı.

İnsani Yardım Tırlarına Engel

Dünya Sağlık Örgütü, Gazze'nin kuzeyine giden insani yardım tırlarının İsrail tarafından engellenmesi nedeniyle 100 binden fazla çocuğun akut yetersiz beslenme kriziyle karşı karşıya olduğunu açıkladı. Temiz su ve ilaç eksikliği nedeniyle salgın hastalıkların yayıldığı bölgede, son 24 saat içinde hastanelere ulaştırılamayan çok sayıda Filistinli enkaz altında yaşamını yitirerek şehit oldu.

Biz, bütün bu felsefi münakaşaların artık eskidiğini ve işe yaramadığını sanıyoruz. Artık batılı anlamı ile "fizik" ve "metafizik" yapmak, insanları hiç mi hiç tatmin etmiyor. Bizce insanlık bu kavramların yerine, yeni kavramlar aramaktadır. Zaten bizce de, bilginin konusu fizik ve fizik ötesi değildir. Biz, bilgiyi varın varla temasının şuuru olarak tanımlamıştık. Süje ve objenin her ikisi de varı temsil ederler. O halde, ana problemimiz Varın karşısındaki süjenin, Var'la ilişkilerinin mahiyetini bilmektedir. Süje insandır, Var da bütün maddi, hayatî ve ruhî görünüşü ile topyekûn insanötesi. İNSAN ve İNSAN ÖTESİ, işte bizim ana problemimiz bu olmalıdır. Biz, insanın ve insan ötesinin mahiyetini çözmeye çalışmalıyız. İnsanı fizik ile metafizik arasına sıkışmış bir küf parçası durumunda ele almaya alışmış fikir adamlarının görüşlerini birer tarihî hatıra olarak muhafaza edelim.

Süje insan, yahut idrak edici şuur, öte de bu idrak ve şuura konu olan topyekûn Var’dır. Bu var, en küçük zerrecikten Allah’a kadar her problemi içerir. Madde, hayat ve ruh hep insan ötesinin konusudur. Süje biziz, önce kendimiz için bilineniz. Yâni, bizde süje ve obje birleşiyor. Kendini bilemeyen ötesini de bilemez. Gerçi bizi bilmeye zorlayan ötemizdir. Ama, biz kendimizi bilemedikçe ötemizi de bilemeyeceğiz. İnsanoğlu yaşadıkça süje obje ikiliği içindedir; ölünce öteler âlemine geçmektedir. Esasen, o yaşarken de, şuuru ve duyumları ile, kendini ayrı bir varlık telakki etmesine rağmen, yine de ötede bulunmakta idi. Ancak “ölmeden önce ölme” sırrına şayet ulaşmayıp duyularının realitesini aşamadı ise, kendi zahirî, izafi, fâni, esir ve aciz varlığını fazla önemli sanıyordu ve her şeyi bu zavallı varlığın etrafında döndürme çabası içinde idi. Halbuki, onu mutlu kılacak davranış ve düşünce; kendi sınırlı varlığından şuuru ile sıyrılıp mutlak, ebedî, hür, güçlü, sonsuz ve bir olan soyut Var’da var olmak çabası olacaktı. Fakat duyularının dünyasına lüzumundan fazla bağlı insana, bunu anlatmak gerçekten çok zordur. Kur’an-ı Kerim’in “hayvandan aşağı” dediği bu idrakleri uyandırmak için, peygamberler dizisi kâinatımızdan peş peşe doğan güneşler gibi gelip geçmişler ve aydınlık yoldan yürümemiz için nurdan çizgiler çizmişlerdir.

Alexis Carrel’in yazdığı gibi, insan gerçekten de insan için henüz bir “meçhul”dür. İnsanı tanımlamak için ortaya konan hükümler, insanın inkârı anlamına gelecek niteliktedir. Güçlü bir fikir adamı olan Sokrates, insanı problem olarak ortaya koyduğu halde, ondan sonra gelenlerin hemen hepsi, insanı ikinci plâna atarak, “fizik” ve “metafizik” yapmaya çalışmışlardı. Bütün sözler bu iki konu etrafında dolaşmış, “sosyal bir hayvan” dedikleri insanı ya ihmal etmişler veya dolayısı ile ondan söz etmişlerdir. Fikir tarihi, fizik ve metafizik münakaşaları hâlinde devam edegelmiştir. Halbuki bütün mesele, insan ve insan ötesi olmalı idi. İnsanı homofaber (alet yapan), homoeconomik, homosocial olarak tanımlayanlar, onu “soysuzlaşmış ve tabiata aykırı düşmüş” bulanlar, onu “hasta hayvan” sananlar ne gariptir ki yine insanlardı. Homosapience (bilen) neler biliyordu da insanı bilemiyordu. Esasen insan, insanı ciddi bir tarzda ele almıyor, onu “fizik ile metafizik” arasında sıkışmış bir küf parçası gibi düşünüyordu. İnsan bir taraftan âlemin karanlıklarına doğru şahane hamlelere hazırlanırken, bir taraftan kendini inkâr ve tahkir ediyordu. Bir taraftan makine icat edip emrine alan, ona yük taşıtan, çamaşır yıkatan insan, diğer taraftan garip bir tutuşla onu putlaştırıyor, “makineleşmek istiyorum” diyerek kendini kaybetmek istiyordu.

Çağımızın insanı, kendini ve kafasını “fizik” ilişkilere göre düzenleyen adamı, normal ve mûteber kişi olarak karşılayan insandır. O, içinde doğduğu âlemdeki ses, şekil, renk ve hareketleri insanın iç dünyasına göre düzenleyen sanatkara biraz hasta gözü ile bakar. Duyusal bozuklukları olan birer kimse sanılan sanatkârlar, çağlardan beri genellikle itibarsız ve himayesiz kaldılar. Çağımızda, büyük din adamları ve mistikler ise, yarı meczup sanıldı ve şayet örneklerine tesadüf edildi ise ürperme ile seyredildiler. Ölümlü dünyada ölümsüzlükten, esaret dünyasında hürriyetten, ıstırap dünyasında mutluluktan ve ebedîyetten söz eden insanlara birçokları yalancı gözü ile bakarken, birçokları da onlarda teselli aradı.

Bilhassa 18. yüzyıldan bu yana, tabiatta ve kendi dışına hayranlık ile bakan insan, kendini birçok yönlerden bu tabiata aykırı buluyordu. Tefekkür halinin tabiata aykırı olduğunu, insanın soysuzlaşmış bir hayvan olduğunu sanan J. J. Ruso’ya, pek çok insan zaman zaman hak vermiştir sanırım. Öyle anlaşılıyor ki, duyuların adamı, şuurun adamını gerçeklerden kopmuş sanıyor.

Bizce, çağımızın en korkunç problemi ve gelecek çağların en önemli problemi yine insandır. İnsan kimdir ve nedir? Bu sorunun cevabını bulmak gerçekten zordur. Ama, Kendini Arayan İnsan doğru yoldadır ve kahramanca bir çabanın içindedir.

İnsan duyularına göre, insan yüksek bir idrak seviyesi ile doğar. Bu idrak, doğduğumuzda henüz Var’ın içinde uyumaktadır. İçine doğduğu âleme duyu organları ile açılan idrakimiz ilk duyumlarla irkilmeye ve yavaş yavaş uyanmaya başlar. Vücudumuz büyüyüp geliştikçe, duyu organlarımız güçlendikçe bu uyanış hızlanır. İdrakimiz uykudan kaosa, kaostan düzenli objeler dünyasına geçerek uyanır. Hareketi, sesi, rengi, şekli, sayıyı, mekânı, zamanı... idrak ederiz. Sebep sonuç, canlı cansız ayırımı yapmaya başlarız, zihnimiz aydınlanır, düzene kavuşur. Zihnimizi bütün varlığın merkezinde hissederiz. İdrakimizde ben ve ötesi doğar. Merkez, güya “ben”dir. Öte, sanki ben’in etrafında döner; her şey ben içindir sanki. Hayat ve tabiatı sever, yaşamak için derin bir istek duyarız. Zamanla, etrafımızda dolaşan varlıkların bize yararlı oldukları kadar zararlı da olduklarını görürüz. Yararlı olanları dost, zararlı olanları düşman ilan eder; kanlı ve kansız bir mücadelenin içinde buluruz kendimizi. Ölümle pençeleşmeye ve onu hep dışımızdakilere tattırmaya çalışırız. Dışımızdaki her varlığı da bizim gibi görürüz. İnsanların yaşama savaşı gibi, hayvanların, bitkilerin ve hattâ cansızların bile varlığını sürdürmek için, savaştıklarını görürüz. Her şey bir diğerini yemek için ağzını açmış fırsat kollar durumdadır sanki. Yalnızlığımızı hisseder ve ürpeririz. Duyularımızın dünyası bize dehşet ve korku vermeye başlar. Objeler dünyası bizi dışımızdan saran bir tehlikeler dünyası hâline gelir. Ondan korunmak için, ona hükmetmek çabasına gireriz. Fırtınaları, denizleri, deli deli akan nehirleri, vahşi hayvanları, ateşi, dağları ve bitkiler âlemini bize yararlı kılmak için çalışırız.

Mutluluğu ve ölümsüzlüğü ararız. Fakat zamanla yenilgimizi dehşetle görürüz, güçsüzlüğümüzü anlarız. Bizden sonra gelenler bıraktığımız yerden devam ederler. Fakat, biz yenik düşeriz, yahut yenik düşeceğimizi bilir ve ıstırap duyarız. Sınırlılık, fânilik, esaret, izafilik ve acizlik varlığımızı istila eder; yeis bizi kuşatmaya ve teslim almaya başlar. Buhar ve ateş kumkuması bir cehennem gibi, bizi hazmetmeye başlar. Kendimizi bir böcek, solucan gibi hissederiz, başımız döner, midemiz bulanır. Kendi gözümüzde alçalırız.

Kendimizi “hayvan insan” durumunda hissederiz. Hayvan insan içgüdüleri ile, egoizması ile, fizyolojik hayatı ile bize vahşi ve fakat zeki bir vahşi hayvan durumunda gözükür. Yaşamak; fizyolojik ve içgüdüsel gerginliklerden kurtulma şeklinde belirir. Hedonizmin (zevkçi felsefesinin) içinde buluruz kendimizi. Dünya, iştahımız için hazırlanmış bir sofradır. Yemek, içmek, lezzet ve haz ararız. Çılgınca bir müziğin gürültüleri içinde, Histeri nöbetleri geçirircesine dans ederek, organizmamızı kan ter içinde bırakarak yorgunluğun, bitkinliğin verdiği uyuşukluk içinde bir ân olsun kendimizi unuturuz. Kahkahalar ve renkler cümbüşü içinde, fâni hayattan ne koparırsak kârdır. Ama, bütün bu çırpınışlar hep hayal kırıklığı ile, ümitsizlikle sonuçlanır.

İnsan kendini dinlemek ve iç dünyasındaki kıpırdanışları da manalandırmak ihtiyacındadır. Böylece, duyular dünyasında özlediğini bulamayan insan, onu iç dünyasında arar. Birçok psikanalistler, özellikle Freud, bu yönelişi yüceltme (süblimation) adını verdiği marazi bir mekanizmaya bağlamak ister. Bir nevi gerçeklerden kaçtığımızı ifade etmeye çalışır. Halbuki, hedonizmin (zevkçiliğin) bir marazi telâfi mekanizması olması ihtimali üzerinde durmak, kişinin şuurundaki ebedîlik ihtiyacını fânilikte, sonsuzluk ihtiyacını sınırlıda, hürriyet ihtiyacını kendini unutmakta, bir’lik ihtiyacını sürüye katılmakta, mutlak’a olan ihtiyacını izafide tatmin etmeye çalışmasını geriye kaçma (regression) mekanizması ile açıklamak mümkündür.

İnsanın hayvani hayata hasret duyması, yüksek idrakini uyuşturmaya çalışması, düşünme ve şuur hayatından içgüdüsel ve fizyolojik hayata sığınması marazi bir anlam taşımıyor mu? İnsanın, insanca yaşamaktan kaçması nasıl normal olabilir?

İnsanca yaşamak ne demektir? Hiç şüphesiz bu ona empoze edilemez. O, yaşama tarzını kendinde bulur. İnsanın idrak seviyesi ve kendiliğinden doğan yaşayış tarzı, insanca yaşamanın ne demek olduğunu bize açıklar. Bunun için insanın tarihini ve fert ve toplum açısından macerasını incelemek yeter.

İnsan, kaba duyumlardan ince fikirlere, kaba ölçülerden ince ölçülere, somuttan soyuta, esaretten hürriyete, determinizmden yaratmaya, maddeden manaya ulaşmaktadır ve ulaşabildiği için insandır. Bu, insan idrakinin tabii mecrasıdır, tabii işleme şeklidir. İnsanın bu tabii özelliğini gerçekten kaçma ve marazi bir durum olarak nitelemek insanı inkârdır; onu geriye çekmedir. Marazilik, insanı, kendi statüsü içinde incelemeyen, onun realitesini realite kabul etmeyen idraklerde aranmalıdır. İnsanda, yüceltme ve soyutlama gücünü marazi bir gidiş olarak yorumlamak ilmin, sanatın, dinin ve ahlakın temelindeki realiteyi inkâr etmek demektir. İnsanı, hasta hayvan olarak kabul etmek insanın gerçeğini anlamamaktır.

Soyutlama ve yüceltme realitesi yalnız ferdin değil, cemiyetlerin de hayatında görülmektedir. Tarih boyunca, insan, hep kendini aramış, kendi varlığını ortaya koymak istemiş, hayvanca bir hayatın üstünde ilmî, estetik, ahlaki, dinî abideler yükseltmiştir. İnsanın medar-ı iftiharı bunlardır. Bunlar marazîlik mi ifade eder. Bunlar hep cinnetin meyvesi midir? İnsan soyutlama ve yüceltme gücünü kendinde bulmasa idi, kendini ve diğer varlıkları bu güç ile değerlendirmese idi kültür ve medeniyet tarihi nasıl doğacaktı? İnsan, hayvani, içgüdüsel ve fizyolojik hayatın üstüne sıçramasını beceremese idi ne olurdu? Soyutlama ve yüceltme, insan idrakinin yüksek bir özelliğidir. Bu gerçeği inkâr edip onu hedonizme iten ve alçaltan idraklerde, eğer bir art niyet yoksa, marazilik aramak gerekir. Marazilik, insanın, kendi realitesini öğrenmekten korkması halidir.

Evet, objeler dünyasında, kabuk dünyada özlediğini bulamayan insan onu kendi öz ve iç realitesini kurcalayarak arar. Bu, ilk önce, objeler dünyasındaki fâniliğe, sınırlılığa, esarete, izafiliğe ve güçsüzlüğe isyan tarzında ortaya çıkar. Dün objelere dönük duran zekâmız, ona isyan etmeyi dener. Kendisine ıstırap veren objeler dünyasını değiştirme çabasına girişir ve bundan haz duyar. Böylece subjektif insan, bir bakıma sanatkâr doğar. Bu insan, objektif dünyanın gerçekliği karşısına, subjektif dünyasının gerçekliği ile çıkar. Yeni bir âlemin şafağı söker içinde. Sanatkâr, sanki, subjektif dünyasında yaşayan subjektif insandır artık. O, fâniliğine, esirliğine, güçsüzlüğüne, izafiliğine isyan hâlindedir. Veya kendini öyle görmek ister. Zaman zaman başarısına inanır sevinir, bazan yenilgisini görür inler, bazan tezatlar içinde bunalır. Haz ve elem, mutluluk ve mutsuzluk içiçe, yanyana kıvranır durur onun hayatında. Ebedilik ve fanilik, esaret ve hürriyet, acizlik ve güçlülük beraber örülür onun varlığında. Subjektif insan, insanın dramını en iyi ele verir. O “hayvan adama” hasta, garip ve yalnız görünür. Çok defa maddi sıkıntılar ve perişanlık onu çevreler. Bu hal dışarıdan üzüntü yaratacak bir sefalet tablosu olarak da görünebilir. Hedonizmin tadını çıkaranlar, ona acıyarak ve istihfahla bakarlar. Ama gizliden gizliye ona hayranlıklarını da sezerler. Çünkü gerçekte hiçbir insan, o dünyaya tamamen yabancı değildir. Gerçekte, onlar, sanatkârın çilesine yabancı olmadıkları halde, o çileye katlanmanın doğuracağı güçlük ve ıstıraptan, ya idrakleri cılız olduğu, yahut irade zaafı yüzünden kaçarlar, kendilerine o cehd ağır gelir.

Sanatkâr, kendi dramında yaşarken daima ebediyete, sonsuzluğa, yaratıcıya, bir’e ve mutlak’a doğru hamle yaptığını hissederse ve bunda başarı bulursa büyük bir saadete doğru yürüdüğünü âdeta görür. Aksi halde, bunalır ve elem meyveleri verir, eserleri acı ve buruk bir tat verir. Sanat Allah’ı özletirse ve ona doğru götürürse insanı mutlu kılar. Ondan uzaklaştırırsa ıstırap verir, mutsuz eder. Onun içindir ki, insanlık en büyük eserlerini dinden çıkarmıştır. Sanat tarihini inceleyenler dinin bu yakıcı etkisini daima duyacaklardır.

Gerçek mistikler, sanat adamının dramını çok iyi anlar. Mistikler, gönül adamını sever ve onun trajik hayatını “inleyen bir ney gibi” görür. Onların, kendilerini ebedileştirme, hürleştirme çabalarındaki istidadı anlar. Gerçek din, kişiyi ebedîyette, sonsuzlukta, hürriyette, bir’de ve mutlak olan Var’da sükûnet ve huzura kavuşturur. Gerçek din, insan idrakini çokluktan Bir’e, fânilik duygusundan ebedîyete, esaretten hürriyete, sınırlıdan sonsuza, izafi olandan mutlak olana, mecburiyetten yaratıcıya götürür. Gerçek dindar, sanki Cennette yaşadığını duyar, müstağni ve mütmaindir. O, mevcudata büyük bir aşk ile bakar. O, artık ideal insandır. O, Var’ın ebedîyetinde, hürriyetinde, sonsuzluğunda, mutlaklığında yaşamak isteyen bir sarhoş gibidir. Mevlana gibi “üzüm sarhoşluğu değil benim sarhoşluğum, benim sarhoşluğum ebedî” diyerek döner.

İdeal İnsanın mutluluğu bütün mevcudatın da o mutluluğu yaşaması ile gerçekleşir. Kabukta yaşayan insan, mistiğin hayatını fakirane, mahrumane ve meczubane bulur. Ancak hayvan adam, mistiğin bu hayatından ürkse bile, onun kahramanlığına ve mutluluğuna hayrandır. Kendisi her şeye sahip olduğu halde neden mutlu değildir de, mistik her şeyden mahrum olduğu halde neden mutludur? Bu sorunun cevabını bir türlü bulamaz. Halbuki bütün hata kendi mahrumiyetinin farkında olmamaktadır.

Her insan, kendi varlığında bu üç tip insanı bulabilir. Bir insanda kabuk, öz, cevher durumundadır. Hayvan adam, dramatik adam, ideal adam yanyana değil, içiçedir. İlim, sanat ve din bu üç kıpırdanışın meyvesidir, yahut bu üç kıpırdanışa cevaptır. Üç kıpırdanış da her fertte aynı idrak gücüne bağlıdır. Ancak idrâk edicinin bu kıpırdanışlar karşısındaki tavırları değişik olabilir.

Hayvan İnsanın ilminden, sanatından, “dininden” hayvanlık kokusu gelir. Onun ahlak telakkileri ve ölçüleri hayvanidir. Onun idrakine göre, ilim, sanat, din ve ahlak organizma içindir; duyulara ve lezzetlere bağlıdır. Onun ilmi, sanatı, dini ve ahlakı lezzet, şehvet ve duyusal tatmin arar. O, “tanrısını” bile lezzetler dünyasında aramaktadır.

Dramatik insan, sanatkâr insandır. Dramatik bir yaşama tarzı vardır. O, objeler dünyasının esaretine isyan eder. Onun ilmi, sanatı, dini subjektif benin rengini taşır. Onun ahlak telakkileri ve ölçüleri, insanî egoya bağlı ve subjektiftir. İlim, sanat ve din süjeyi mutlu kılmak içindir. Sanatkâr, ebediliğe, hürriyete, sonsuzluğa benzer hedeflerin peşindedir. Onun, ilminde, sanatında, din ve ahlakında insani ve estetik bir mana vardır. O, sürünün tasavvuri ve somut tanrılarını reddetmekle beraber, onda âdeta, kendini tanrılaştırma ihtirası vardır. Subjektif dünyasında o, bunu başardığına inanabilir de. Nietzsche’nin “tanrı öldü! Tanrı Diyonisos benim” sözü, bir sanatkâr filozofun trajik çığlığını ifade eder. O, fâni varlığında tanrılaşmaya çalışırken, sonunda korkunç bir acze düşecektir. Sanatkâr, kendini tanrılaştırmaya çalıştıkça ıstırabı büyür; O, kendi varlığını Allah’ta tüketmedikçe ıstırabını dindiremez.

Mistik ise, kendi varlığını Bir’de, sonsuzda, hür, mutlak ve ebedî olanda tüketen insandır. O, kendi egosuna isyan eder. Onun ilmi, sanatı, dini Allah’ın ilmi, sanatı ve dinidir. Onda her şey Allah’ın boyası ile boyanmış gibidir. O, Allah’a hayrandır; her şey ona, O’nu hatırlatır. O, artık, kendi dili ile konuşmaz; onda Allah’ın dili işler. Nitekim “enel-hak” sözü Mansur’un değil, Allah’ın sözü idi. Nasıl, çirkin ve kaba yığınlar bu sözü anlamak idrakinden çok uzak ise, velileri, peygamberleri birer meczup ve histerik sananlar da ebedî birer bedbahttırlar.

Seyyid Ahmet Arvasi- İnsan ve İnsan Ötesi s. 57-64

Soruşturma kapsamında gerçekleştirilen ikinci dalga operasyonda gözaltına alınan aralarında CHP Uşak İl Başkanı Celalettin Çoban ve Uşakspor Başkanı Özhan Özgöbek'in de bulunduğu 29 şüphelinin emniyetteki işlemleri tamamlandı.

Sağlık kontrolünün ardından zanlılar Çağlayan'daki İstanbul Adliyesi'ne sevk edildi.

NE OLMUŞTU?

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca, Örgütlü Suçlar Soruşturma Bürosu tarafından Uşak Belediyesince düzenlenen ihalelere fesat karıştırılması, usulsüz birtakım iş ve işlemler için esnaftan rüşvet talebinde bulunulması, Uşakspor'a yardım/bağış adı altında yüksek miktarlarda para toplanması iddiaları ile ilgili olarak "rüşvet", "irtikap" ve "ihaleye fesat karıştırma" suçlarından soruşturma başlatılmıştı.

Soruşturma kapsamında, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şubesi ekiplerince, 20 Nisan'da haklarında gözaltı kararı verilen 29 şüphelinin yakalanmasına yönelik Uşak, İzmir ve İstanbul'da eş zamanlı operasyon düzenlenmişti.

Operasyonda aralarında CHP Uşak İl Başkanı Celalettin Çoban, Uşakspor Başkanı Özhan Özgöbek, belediye çalışanı ve iş insanlarının da bulunduğu 29 zanlı gözaltına alınmıştı.

9 ŞÜPHELİ TUTUKLANMIŞTI

Soruşturma kapsamında Uşak Belediye Başkanı Özkan Yalım, Belediye Başkan Yardımcısı Halil Arslan, belediyenin Muhasebe ve Finansman Müdürü Hüseyin Yaman, Özel Kalem Müdürü Hasan Doğukan Kurnaz, makam şoförü Murat Altınkaya, belediye personeli Cihan Aras ve İsmail Özçelik, UşakHaber Medya Şirketi Sahibi Murat Baş ile Mustafa Yalım tutuklanmıştı.

Yeni düzenleme yalnızca yaş sınırıyla sınırlı kalmıyor. Sosyal medya şirketlerinin ebeveyn kontrol araçları sunması da zorunlu hale getiriliyor. Bu araçlar sayesinde ebeveynler, çocukların hesap ayarlarını denetleyebilecek, ücretli işlemleri kontrol altına alabilecek ve kullanım süresini sınırlandırabilecek.

Öte yandan, platformların aldatıcı reklamlara karşı önlem alması da yükümlülükler arasına giriyor. Türkiye’den günlük erişimi 10 milyonu aşan sosyal ağ sağlayıcılar için ise daha sıkı yaptırımlar öngörülüyor. Mahkeme kararlarına uymayan platformlara önce reklam yasağı getirilecek, yükümlülüklerin yerine getirilmemesi halinde bant daraltma cezaları uygulanabilecek.

Oyun platformları da kapsamda

Düzenleme, oyun platformlarını da doğrudan etkiliyor. Buna göre derecelendirilmemiş oyunların sunulması sınırlandırılacak, platformlar içerikleri yaş kriterlerine göre sınıflandırmak zorunda olacak. Ayrıca Türkiye’de faaliyet gösteren yabancı oyun platformlarının temsilci bulundurması şart koşuluyor.

Oyun platformları için de ebeveyn kontrol mekanizmaları zorunlu hale getirilirken, yükümlülüklere uymayan şirketlere milyonlarca liralık idari para cezaları ve bant daraltma yaptırımları uygulanabilecek.

6 ay sonra yürürlüğe girecek

Tüm bu düzenlemelerin, yayımlanmasının ardından 6 ay içinde yürürlüğe girmesi planlanıyor. Yeni sistemle birlikte dijital platformların özellikle çocuklar üzerindeki etkisinin daha sıkı denetime alınması hedefleniyor.

Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi’nde bir grup alçak, sıralara bıraktıkları İslam’a ve Allah Resulü’ne hakaret içeren notlarla mukaddes değerlerimize hakaret etme hadsizliğine soyundu.

Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü’nde ortaya çıkan ve doğrudan İslâm’ın izzetini hedef alan hakaret içerikli kağıtlar, kampüsteki Müslüman gençliğin sabrını taşırdı.

Akıncı Güç Gençliği Harekete Geçti

Olayın üzerinden zaman geçmesine rağmen idari birimlerin sessizliği ve herhangi bir soruşturmanın başlatılmamış olması dikkat çekiyor. "Meydan boş değil" diyen Ankara Akıncı Güç Gençlik Hareketi, bu kayıtsızlığın küfrün cüretini artırdığına dikkat çekerek, mukaddesata uzanan dillere karşı sarsılmaz bir irade sergileyeceklerini duyurdu.

"Canların cânı uğruna can vermeyi cana minnet bilenler" şiarıyla tüm duyarlı öğrencileri birlik olmaya çağıranAkıncı Güç Gençlik Hareketi, mukaddesata yönelik bu saldırılara karşı sessiz kalmayacaklarını bildirdi. Söz konusu basın açıklaması, 22 Nisan Çarşamba günü saat 13:30'da Cebeci Kampüsü ana giriş önünde gerçekleştirilecek.

Küba’da uzun süredir devam eden yakıt sıkıntısı, elektrik kesintilerini yaygınlaştırdı; çöp toplama, eğitim, sağlık ve ulaşım gibi temel hizmetlerde ciddi aksamalar ortaya çıktı. Venezuela’dan gelen petrol akışının zayıflaması ve ABD Başkanı Donald Trump’ın Küba’ya petrol sağlayan ülkelere yönelik yaptırımları, krizi daha da ağırlaştırdı. Ülkede çok sayıda çalışanın ücretsiz izne çıkarıldığı, bazı uçuşların iptal edildiği ve geceleri geniş çaplı karanlık yaşandığı aktarılıyor.

ABD’nin Küba’ya yönelik ısrarı, güncel siyasetin ötesinde tarihî bir stratejiye dayanıyor. Amiral Alfred Thayer Mahan’ın “Deniz Hâkimiyet Teorisi” çerçevesinde Karayipler bölgesi, ABD’nin küresel güç olma hedefinin merkezinde yer alıyor. Panama Kanalı’nın açılmasıyla birlikte bu bölgeyi kontrol etmek, Washington için bir güvenlik zorunluluğu haline geldi.

Kritik geçiş hattı: Florida-Küba arası

Küba’nın stratejik önemini belirleyen temel unsurlardan biri, ABD’nin en önemli ticaret ve askerî hatlarından birinin bu ada ile Florida arasından geçmesi. Özellikle New Orleans limanına ulaşım açısından bu hattın kontrolü, ABD için hayati kabul ediliyor. Soğuk Savaş’tan bu yana bu bölgedeki kontrol eksikliği, Washington açısından bir güvenlik açığı olarak görülüyor.

Çin faktörü ve yeni gerilim hattı

Küba’da Çin’in artan etkisi ve özellikle enerji yatırımları, ABD tarafından yeni bir tehdit olarak algılanıyor. Çin’in bölgede kurduğu altyapı ve enerji projeleri, Washington’da yeni bir “füze krizi” benzeri senaryo olarak değerlendiriliyor. Bu durum, ABD’nin Küba üzerindeki baskısını daha da artıran unsurlar arasında gösteriliyor.

Florida’daki Küba lobisi ve siyasî baskı

Küba meselesinin yalnızca jeopolitik değil, iç siyasî bir boyutu da bulunuyor. ABD’de özellikle Florida’da yaşayan Küba kökenli nüfusun güçlü bir siyasî etki alanı oluşturduğu, bu kesimin Küba’daki rejimin değişmesi yönünde yoğun baskı yaptığı ifade ediliyor. Bu çevrelerin Amerikan siyasetinde belirleyici rol oynadığı ve bazı üst düzey isimlerin bu çizgiyi temsil ettiği belirtiliyor.

Ambargo politikası ve uluslararası tepki

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda her yıl Küba’ya uygulanan ambargonun kaldırılması yönünde karar çıkmasına rağmen ABD’nin bu politikayı sürdürmesi dikkat çekiyor. Uluslararası toplumun büyük çoğunluğu ambargoya karşı çıkarken, Washington yönetimi bu talepleri dikkate almıyor.

Yeni “özel dönem” kapıda

Venezuela’dan gelen petrolün kesilmesi ve alternatif kaynakların ABD baskısı nedeniyle devreye girememesi, Küba’yı yeniden ağır bir ekonomik döneme sürüklüyor. Uzmanlara göre ülke, Sovyetler Birliği’nin dağılmasının ardından yaşanan “özel dönem” benzeri bir sürecin eşiğinde bulunuyor. Bu tablo, Küba’nın sadece ekonomik değil, siyasî ve toplumsal olarak da yeni bir kırılma sürecine girdiğini gösteriyor.

Sulh ceza hakimliğine sevk edilen Onursal Adıgüzel, Oğuz Kaya, Orhan Aydoğdu, Birkan Birol Yıldız, Mürteza Kutluk, Alpay Arslan, Aysun Gökçen, Basri Onur Dedetaş, Gülbin Ergünay, Ezgi Nur Yılmaz, Aslı Sevinç Afat, Mehmet Yılmaz, Çağlar Kaya, Doğancan Topal, Mesut Bayram, Fatih Velioğlu, Haydar Battal, Murat Gerger ve Cengiz Gündoğan tutuklandı.

Şüpheli Nimet Karademir ise adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

Soruşturma

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca, Ataşehir Belediye Başkanı Onursal Adıgüzel, Başkan Yardımcıları Birkan Birol Yıldız, Orhan Aydoğdu ve Oğuz Kaya ile ilgili birim amirleri ve personelinin ihale, imar ve iskan işlemlerine ilişkin rüşvet aldıkları yönündeki ihbarlar üzerine "rüşvet", "suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme ve üye olma" ve "ihaleye fesat karıştırma" suçlarından soruşturma başlatılmıştı.

Soruşturma kapsamında şüphelilere ait MASAK raporları ve HTS kayıtları temin edilmiş, iskan ve yapı ruhsatı işlemlerinde rüşvet karşılığı işlem yapıldığı bulgusuna ulaşılmıştı.

İstanbul Emniyet Müdürlüğü Mali Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından yapılan çalışmalar neticesinde suçun unsurları ve organizasyon yapısı detaylı şekilde tespit edilmişti.

İncelemelerde, Ataşehir Belediyesi sınırları içerisinde faaliyet gösteren firmalardan yapı ruhsatı ve iskan işlemleri karşılığında milyon dolarları bulan rüşvetler alındığı, bu süreçte ruhsat işlemlerinin rüşvet karşılığı gerçekleştirildiği belirlenmişti. Ayrıca belediye yetkilileri ile bazı firma sahiplerinin birlikte hareket ettikleri, rüşvet miktarlarının projelerin niteliğine göre belirlendiği ve alınan rüşvetlerin belediye içerisindeki konum ve yetkiye göre paylaştırıldığı saptanmıştı.

Suç örgütünün faaliyetlerinin deşifre edilmesi, delillerin ele geçirilmesi ve şüphelilerin yakalanması amacıyla İstanbul'da 45 adrese düzenlenen eş zamanlı operasyonda, aralarında Belediye Başkanı Onursal Adıgüzel'in de bulunduğu 20 şüpheli gözaltına alınmıştı.

Ataşehir Belediye Başkanı Adıgüzel'in yanı sıra gözaltına alınan şüpheliler şu şekilde:

"Başkan Yardımcısı Oğuz Kaya, Başkan Yardımcısı Orhan Aydoğdu, Başkan Yardımcısı Birkan Birol Yıldız, Mali İşler Müdürü Mürteza Kutluk, Özel Kalem Müdürü Alpay Arslan, Yapı Kontrol Müdürü Aysun Gökçen, Ruhsat ve Denetim Müdürü Basri Onur Dedetaş, Plan Proje Müdürü Nimet Karademir, İmar Ruhsat Müdürü Gülbin Ergünay, Yapı İmar Müdürü Ezgi Nur Yılmaz, mimar Aslı Sevinç Afat, zabıta komiser yardımcısı Mehmet Yılmaz, Birkan Birol Yıldız'ın şoförü Çağlar Kaya, Onursal Adıgüzel'in şoförü Doğancan Topal, bir yapı şirketinden Mesut Bayram, bir mimarlık firmasından Fatih Velioğlu, belediye çalışanı Haydar Battal, bir yapı şirketinden Murat Gerger ve Cengiz Gündoğan."

Tahran’daki yönetim krizine dikkat çeken Trump, açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

"İran hükümetinin ciddi şekilde bölünmüş olduğu gerçeğine dayanarak —ki bu beklenmedik bir durum değil— ve Pakistan Genelkurmay Başkanı Asım Münir ile Başbakan Şahbaz Şerif’in talebi üzerine, İran tarafı birleşik bir öneri sunana kadar saldırılarımızı durdurmamız istendi."

Ateşkesin uzatılmasının askeri baskının kalktığı anlamına gelmediğini vurgulayan Trump, “Ordumuza, deniz ablukasını sürdürmesi ve diğer tüm hususlarda tam kapasite hazır kalması talimatını verdim. Bu nedenle, İran’ın önerisi sunulana ve müzakereler şu ya da bu şekilde sonuçlanana kadar ateşkesi uzatıyorum." İfadelerinde bulundu.

"İran, ateşkesin uzatılmasını tanımıyor!"

Öte yandan İran devlet televizyonu tarafından yapılan açıklamada "İran, ateşkesin uzatılmasını tanımıyor, bu ateşkes tek taraflıdır." açıklaması yapıldı.

İran medyası, görüşmelere katılma isteğinin sona erdiğine dair bilginin Pakistan aracılığıyla Amerikan makamlarına ulaştırıldığını aktardı. Tahran yetkilileri, mevcut koşulların müzakere zeminini tamamen ortadan kaldırdığını vurguladı. Vaşington’un verdiği sözleri ihlal etmesi, bölgedeki diplomatik sürecin ağır yara almasına sebep oldu.

İran tarafı, Vaşington’un mevcut tavrını sürdürmesi halinde barış masasının işlevini yitirdiğini bildirdi

Günün son müsabakasında dünya ikincisi rakibini 7-1 yenen Rıza, 13'üncü Avrupa şampiyonluğuna ulaşarak güreş tarihine geçti. Rıza, Türk bayrağını öperek minderde şampiyonluk turu attı.

Rus Aleksandr Karelin ile paylaştığı rekorun tek sahibi olan milli güreşçi, adını spor tarihine "altın" harflerle yazdırdı.

Organizasyon tarihinde 15 kez finalde güreşen Rıza, 13 altın ve 2 gümüş madalya elde etti.

Avrupa şampiyonalarına damga vuran milli sporcu; 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022, 2023 ve 2026 yıllarında altın, 2011 ve 2024'te ise gümüş madalyanın sahibi oldu.

"Yaşayan efsane" Rıza Kayaalp, Tiran'daki şampiyonada dün son 16 turunda Ermeni Albert Vardanyan'ı, çeyrek finalde de Rus Marat Kamparov'u mağlup etti.

Rıza'nın 4-0 önde olduğu yarı final maçında Belaruslu Pavel Hlinchuk, yaptığı kural dışı hareket sebebiyle maçtan diskalifiye edildi.

Yetkili, 'Tahran'ın ABD'nin müzakere pozisyonlarına yanıt vermemesi' nedeniyle Başkan Yardımcısı Vance'in İran'la diplomatik görüşmeler için İslamabad'a gidişinin askıya alındığını ancak ziyaretin 'her an yeniden gündeme gelebileceğini' ifade etti.

Beyaz Saray, konuyla ilgili henüz resmi açıklama yapmadı.

ABD medyasına yansıyan bazı haberlerde de Vance'in, Beyaz Saray'da Trump'ın başkanlığında gerçekleşen bir politika toplantısına katıldığı ve toplantının halen devam ettiği kaydedildi.

İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü İsmail Bekayi, diplomatik sürecin ilerleyişine dair paylaşımlarda bulundu. Görüşmelere katılım konusundaki kararsızlığın kaynağının iç siyasetten bağımsız olduğunu vurgulayan Bekayi, ABD tarafının sergilediği tutarsız tavrın bu duruma sebep olduğunu belirtti. Tahran, masaya oturmak için somut ve sonuç odaklı bir çerçevenin oluşmasını temel şart olarak görüyor. Müzakerelerin verimli bir zemine oturması halinde İran tarafı nihai kararını kamuoyuyla paylaşacak.

Deniz korsanlığı tepkisi

Diplomatik belirsizliğin yanı sıra, deniz sularında yaşanan gerginlik de gündemin üst sıralarında yer alıyor. İran bayraklı kargo gemisi Touska’ya ABD tarafından yapılan müdahale, Tahran’ın sert tepkisine yol açtı. Sözcü Bekayi, bu eylemi uluslararası hukukun açık bir ihlali olarak tanımlarken, yaşanan hadiseyi “deniz korsanlığı ve devlet terörü” şeklinde nitelendirdi.

Ateşkes ihlalleri ve deniz ablukası

Bölgedeki genel güvenlik durumuna da değinen Bekayi, ateşkesin daha önce pek çok kez sekteye uğradığını dile getirdi. Deniz ablukası uygulamalarının bu sistematik ihlallerin bir uzantısı olduğunu ifade eden sözcü, Vaşington’ın sahadaki adımları ile masadaki söylemleri arasındaki uçurumun güven ortamına zarar verdiğini aktardı. Tahran, uluslararası arenada haklarını savunmaya devam edeceğini vurgularken, diplomasi kapısını ancak karşılıklı netlik sağlandığında tam anlamıyla açacak gibi görünüyor.

Yaşanan bu kanlı süreçte; Kahramanmaraş Onikişubat’taki Ayser Çalık Ortaokulu’nda 8. sınıf öğrencisi bir çocuğun gerçekleştirdiği katliamda, biri öğretmen 9 kişi ölmüş, 13 kişi ise yaralanmıştı. Hemen öncesinde Şanlıurfa Siverek’te yaşanan pompalı tüfekli saldırı ise 16 kişinin yaralanmasına sebep olmuştu. Bu vahşet tablosu, sistemin artık dikiş tutmadığını ve köklü bir değişim sürecinin zorunlu hale geldiğini ispatladı.

Komisyonun yapısı ve çalışma takvimi

Kurulan komisyon, tüm siyasi partilerin katılımıyla 22 üyeden oluşacak. Komisyon üyeleri, 3 ay boyunca okul saldırılarının arka planını, bireysel silahlanmanın etkilerini ve dijital platformların gençler üzerindeki yıkıcı sonuçlarını araştıracak. Ancak asıl mesele, bu araştırmanın sadece "güvenlik zafiyeti" parantezine sıkıştırılıp sıkıştırılmayacağı noktasında düğümleniyor.

Sadece polisiye tedbirler çözüm değil

Kurulacak bu komisyonun "dostlar alışverişte görsün" mantığından uzaklaşması ve kangrenleşmiş sorunun kökenine inmesi için şu hususları yerine getirmesi gerektiğini bir kez daha vurguluyoruz:

Pozitivist müfredat sorgulanmalıdır: Yıllardır nesilleri manevi değerlerinden kopararak ruhsuz birer makineye dönüştüren, Batı taklitçisi Kemalist eğitim tornası masaya yatırılmalıdır. Çocukları Allah korkusu ve kul hakkı şuurundan uzaklaştıran bu materyalist anlayış, yaşanan bu toplumsal cinnetin ana kaynağıdır.

"Dizi terörü" ve kültürel erozyon: Turizm Bakanlığı’nın övünerek ihraç ettiği, şiddeti ve gayrimeşru hayatı kutsayan yerli dizilerin toplumsal ahlakı nasıl çürüttüğü incelenmelidir. Ekranlardan akan bu zehir, gençlerin zihninde "silahlı kahraman" figürlerini meşrulaştırarak okul baskınlarına zemin hazırlamaktadır.

Maneviyat odaklı reform: Çözüm, okul kapılarına X-ray cihazı koymak veya koridorları kameralarla donatmak değildir. Komisyon; eğitimin merkezine İslâm ahlakını ve mukaddesat şuurunu yerleştirecek radikal bir devrimin gerekliliğini raporuna eklemelidir.

Aileyi koruyan sosyal politikalar: Sadece okuldaki güvenlik değil, evin içindeki manevi boşluk da incelenmelidir. İnternet ve oyun platformları üzerinden yürütülen Allahsızlık aşılamasına karşı aile yapısını koruyacak hukuki ve kültürel setler oluşturulmalıdır.

Milli Eğitim Bakanlığı’nın "güvenlik önlemleri" vaatleri, batan bir geminin suyunu bardakla boşaltmaya benzemektedir. Meclis Araştırma Komisyonu, eğer bu vahşetin faturasını yine sadece "ihmalkârlıklara" kesip sistemi aklamaya çalışırsa, yeni faciaların önünü açmış olacaktır. Türkiye’nin ihtiyacı olan şey polisiye tedbirler değil, ruhu olan yerli ve milli bir eğitim sistemidir.

Halutz ve daha önce savunma bakanı olarak da görev yapan Yaalon, hükümetin vatandaşların gerçekliğinden tamamen kopuk olduğunu ve ülkenin Başbakan Binyamin Netanyahu, eşi Sara ve Ulaştırma Bakanı Miri Regev'in kişisel mülkü gibi yönetildiğini savundu.

Ekim ayında yapılması beklenen genel seçimlere işaret edilen yazıda, halka 'ülkede kontrolü yeniden ele alma' çağrısında bulunuldu.

Eski Başbakan Ehud Barak da aynı gazetede yayımlanan makalesinde, İsrail'in saldırdığı bölgelerin ağır darbeler aldığını ancak hükümetin hedeflerinden hiçbirinin gerçekleşmediğini dile getirdi.

Hamas'ın Gazze'de, Hizbullah'ın ise Lübnan'da varlığını sürdürdüğünü ifade eden Barak, Tahran yönetimin İsrail ve ABD'nin ortak saldırısından kurtulduğunu ve nükleer ile balistik füze tehditlerinin ortadan kaldırılmadığını kaydetti.

Netanyahu hükümetinin İran'a karşı yürütülen savaşta stratejik ve siyasi bir başarısızlık gösterdiğini ifade eden eski Başbakan Barak ayrıca İsrail'in, ABD'nin dayattığı 'sert ve aşağılayıcı emirlerle bağımlı bir devlete dönüştüğü' eleştirisinde bulundu.

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen işlemler sonucunda, Elazığ’da gözaltına alınan Tuncay Sonel Erzurum’a nakledildi. Erzurum Şehir Hastanesi’nde sağlık kontrolünden geçirilen Sonel, geniş güvenlik önlemleri altında adliyeye ulaştırıldı. Savcılık makamında 21 sayfa tutan bir ifade veren Sonel; delil karartma, resmi belgeyi yok etme ve bilişim sistemlerine usulsüz müdahale suçlamaları sebebiyle tutuklanması istemiyle mahkemeye sevk edildi. Mahkeme Sonel hakkında tutuklama kararı verdi.

Sorguda 78 soru yöneltildi

Savcılık sorgusu sırasında Tuncay Sonel’e toplam 78 soru soruldu. Sevk yazısında yer alan bilgilere göre, Sonel’in oğlu Mustafa Türkay Sonel’in de dahil olduğu 13 şüphelinin yakalandığı bilgisi paylaşıldı. Yazıda, eski valinin sergilediği tutumların hayatın olağan akışına aykırılık teşkil ettiği ve suçtan kurtulma gayesi taşıdığı açıkça vurgulandı.

Suçlamaların odağındaki usulsüzlükler

Erzurum Sulh Ceza Hakimliğine gönderilen dosyada, Gülistan Doku’nun kaybolduğu süreçte yaşanan usulsüz işlemler tek tek sıralandı:

Kayıtların Silinmesi: Gülistan Doku’nun kayboluşunun hemen ardından bölgedeki hastane kayıtları ile güvenlik kamerası görüntülerinin imha edildiği saptandı.

SIM Kart ve Dijital Müdahale: Ailenin yeniden çıkardığı SIM kartın, valinin talimatıyla yetkisiz kişilere inceletildiği belirlendi. Bu süreçte sosyal medya hesaplarına gizlice girilerek kritik verilerin silindiği tespit edildi.

Savcılık; suç delillerini yok etme, sistemi engelleme, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişisel verileri hukuka aykırı ele geçirme suçlarına dair kuvvetli şüphe bulunduğu kararına vardı.

Emniyette sessiz kaldı

Gözaltı süresince emniyette üç gün geçiren Sonel, ifade vermeyi reddetti. Kendisine yöneltilen sorulara, mülki amirlik sıfatını öne sürerek cevap vermekten kaçındı.

İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi’nin talimatıyla hakkında idari soruşturma başlatılan ve görevinden uzaklaştırılan Sonel, 2017-2020 yılları arasında Tunceli Valisi olarak görev yapmıştı. Mahkemenin, savcılığın tutuklama talebi hakkındaki kararı bekleniyor.

ABD'de yapılan son araştırmalar, genç seçmenlerin dış politika algısında radikal bir kırılma olduğunu kanıtlıyor. Katılımcıların %74’ü gibi ezici bir çoğunluğunun Filistin’e daha yakın hissetmesi, Washington’ın yerleşik İsrail politikasının gelecekte ciddi bir meşruiyet kriziyle karşılaşabileceğini gösteriyor. En dikkat çekici nokta ise bu eğilimin sadece Demokrat gençler arasında değil, Cumhuriyetçi ve bağımsız seçmen gruplarında da eş zamanlı yükselmesi.

Avrupa Kampüslerinde "İntifada" Yankıları

Birleşik Krallık, Fransa ve Almanya gibi ülkelerde üniversite öğrencileri, okul yönetimlerinin İsrail bağlantılı şirketlerle ekonomik ilişkilerini kesmesi talebiyle oturma eylemleri düzenliyor. Özellikle İngiltere’deki Oxford ve Cambridge gibi köklü kurumların yanı sıra Paris’teki Sciences Po'da öğrenciler, Filistin meselesini bir "insan hakları ve sömürge karşıtlığı" meselesi olarak kodlayarak sokağa dökülüyor.

Sosyal Medya Algoritmaları ve Görünürlük Devrimi

Z kuşağı, ana akım medyanın filtrelerini aşmak için TikTok ve Instagram’ı birer dijital direniş alanına dönüştürdü. Bölgeden gelen ham görüntülerin (User-Generated Content) hızlı yayılımı, gençlerin kurumsal anlatılardan ziyade doğrudan tanıklıklara güvenmesine yol açıyor. Bu durum, Filistin davasının küresel çapta hiç olmadığı kadar görünür kılınmasını sağlıyor.

Ekonomik Boykot ve Tüketici Gücü

Küresel çapta yürütülen BDS (Boykot, Tecrit ve Yaptırımlar) hareketi, Z kuşağı tüketicileri arasında en yüksek karşılığını buluyor. Gençler, sadece siyasi söylemle yetinmeyip İsrail’e destek verdiği iddia edilen çok uluslu kahve zincirleri, teknoloji devleri ve tekstil markalarına karşı aktif bir ekonomik ambargo uygulayarak markaların piyasa değerlerini ve imajlarını doğrudan etkiliyor.

2012’de Hulk Hogan, “seks kasedini yayınlayan Gawker’ı mahremiyet ihlali nedeniyle dava etmişti. Gawker, videonun haber değeri taşıdığını savunmuş fakat Florida’daki jüri, yayınlanmasının haber değeri taşımadığına ve mahremiyet ihlali oluşturduğuna hükmetmişti.

Thiel, 2007 yılında eşcinsel olduğunu kamuoyuna açıklayan Gawker’a karşı Hogan’ın davasına gizlice finansal destek sağladı. Mart 2016’da bir jüri, Hogan’a 115 milyon dolarlık tazminat ve 25 milyon dolarlık cezai tazminat ödenmesine hükmetti; bu tutar daha sonra toplam 140 milyon dolara yükseltildi. Nihayetinde Gawker iflas etti.

• İlgili haber: ABD'nin 'karanlık teknoloji' devinden manifesto: Yapay zeka caydırıcılığı çağı başladı

Şirket, “medyadaki açıklamalara itiraz etmenin hızlı ve uygun maliyetli bir yolunu” vaat ediyor. Şirketin söylediğine göre “herkes itirazda bulunabilir.” Açıklamasına göre bu itirazlar, CIA, FBI ve İngiliz istihbarat teşkilatlarından işe alınan bir ekip tarafından yürütülecek bir soruşturmayı tetikleyecek.

Hedef alınan medya kuruluşları ve muhabirler yanıt verme fırsatına sahip olacak ve sonuçlar bir AI modeline aktarılacak, bu model de bir karar verecek.

Şikayetçi ve hedef alınan tarafın, potansiyel sonuçları belirtilmemiş olan bağlayıcı bir tahkim sürecini kabul etmeleri isteniyor.

Finansal detaylar belirsiz fakat şirket, sürecin yaklaşık 2.000 dolara mal olacağını belirtti. Bu, bir kriz iletişimi uzmanının avukatlık ücretinden çok daha düşük bir rakam.

Şirketin ilk dava listesinde şunlar yer alıyor:

• Thiel’in yakın arkadaşı, eski PayPal COO’su ve Donald Trump’ın eski “Yapay Zeka ve Kripto Sorumlusu” David Sacks’ın Beyaz Saray’daki konumunu Silikon Vadisi’ndeki bağlantılarının yararına nasıl kullandığını haber yaptığı için New York Times’a yöneltilen itirazlar;
• Wall Street Journal’a, Donald Trump’ın Jeffrey Epstein’ın doğum günü defterine katkıda bulunması ile ilgili ifşaatları nedeniyle (bu dava yakın zamanda bir federal yargıç tarafından reddedildi) yapılan itirazlar;
• İngiliz muhabir Hannah Broughton’a, Amazon çalışanlarına bir meslektaşları depo zemininde ölü yatarken çalışmaya devam etmeleri söylendiği iddialarıyla ilgili olarak İngiliz tabloid gazete Mirror’da yayınlanan bir derleme haberi nedeniyle yapılan itirazlar.

Birkaç sosyal medya provokatörü (Candace Owens) ve politikacı (Bernie Sanders) listeyi tamamlıyor, fakat coda’ya göre toplam etki tartışılmaz: “Thiel’in düşmanlığı başından beri gazetecilikle ilgiliydi.”

Nitekim, Objection.ai ekibi bu konuda net. D’Souza şirketin web sitesinde şöyle yazıyor:

“Gawker tek örnek değildi. O, tıklama, öfke ve algoritmik yaygınlaştırma çağında gerçeklikle yüzleşen ilk büyük medya şirketiydi. O günden bu yana, aynı yapısal başarısızlık her yere yayıldı.

“Peter Thiel ve ben… sadece Gawker’a karşı savaşmadık. Birisi bunları uygulamaya istekli olursa, gerçeklerin hâlâ önem taşıdığını gösterdik.”

Gawker tarafından yayınlanan Hulk Hogan’a ait seks kaseti hakkındaki ilk dava telif hakkı ihlaliyle ilgiliydi; şirketi iflasa sürükleyen 140 milyon dolarlık nihai tazminat kararı ise mahremiyetin ihlali ve kasıtlı olarak manevi zarar verme suçlamalarına dayalıydı.

Thiel ile birlikte finansman sağlayan isim, yatırımcı ve The Network State [Ağ Devleti] kitabınınyazarı Balaji Srinivasan.

Bu kitapta, ulus devletin yerini “ulusal bilinç duygusu”na sahip sosyal ağların alacağı anlatılıyor.

Srinivasan, bir zamanlar aşırı sağcı teorisyen Curtis Yarvin’e eleştirel haberlerle başa çıkma konusunda gönderdiği bir e-postada Objection.ai modelinin ilk versiyonunu ana hatlarıyla açıklamış ve şöyle demişti:

“İşler kızışırsa, Karanlık Aydınlanma takipçilerini tek bir savunmasız, düşmanca muhabirin üzerine salıp, *onların* reklamverenlerine/arkadaşlarına/bağlantılarına düşmanca haberler göndererek onları ifşa etmek ve alt üst etmek ilginç olabilir.”

coda’ya göre bu kişiler, Gawker davası kararının etkisinin sınırlarını çok iyi biliyorlar. Karar, şirketi iflasa sürükledi; bu, Thiel için kişisel bir zafer olsa da, davanın belki de en önemsiz sonucu.

Daha sistemik bir düzeyde ise, karar medya sigortacılarının ve haber odası hukuk danışmanlarının “kalbine korku saldı” ve dikkatleri, potansiyel bir tehdit olarak üçüncü taraf dava finansmanına çevirdi.

Sınırsız kaynaklara sahip kişiler, hoşlarına gitmeyen haber kuruluşlarına karşı davalar açabilselerdi, anayasal korumalar savunmanın muazzam maliyeti ve karmaşıklığı karşısında hiçbir şansa sahip olamazdı. Şimdi ise bu etkileri kat kat artırmak için yapay zeka destekli bir yol buldular.

Kaynak: Harici

Küresel petrol trafiğinin şahdamarı sayılan bölgelerdeki fiili abluka, Avrupa için 2022 yılındaki enerji krizini dahi aratacak ağır bir tablo ortaya çıkardı. Tedarik zincirinin fiziki olarak kopması ve yakıt fiyatlarındaki devasa artışlar, kıtanın enerji güvenliğine ağır bir darbe vururken, Avrupa derin bir sanayisizleşme ve ekonomik çöküş tehdidiyle yüz yüze kaldı.

- Çözüm "Talep Daraltma"

Çatışmaların uzaması durumunda uçakların kalkamayacağı, tırların çalışamayacağı ve lojistik ağının tamamen çökeceği belirtiliyor. Kısa vadede yakıt arzı artırılamadığı için Avrupa Birliği (AB) yönetimi, ekonomiyi ve sosyal hayatı "soğutarak" ayakta kalmayı hedefleyen acil eylem planını masaya getirdi.

Tıpkı salgın döneminde virüsün yayılımını engellemek için insanların evde tutulması gibi, bugün de yakıtsızlıktan kaynaklı çöküşü durdurmak için "talep daraltıcı" yöntemler mecburi hale geldi.

- Seyahat Kısıtlamaları Geliyor

Kıta genelinde uygulanması beklenen önlem paketinde günlük alışkanlıkları değiştirecek şu radikal adımlar öne çıkıyor:

• Zorunlu Evden Çalışma: Bireysel ulaşımda harcanan akaryakıtı hızla kesmek amacıyla, mümkün olan tüm sektörlerde şirketlerin çalışanlarını eve göndermesi ve uzaktan çalışmaya geçilmesi.

• Hız Limitlerinin Düşürülmesi: Otoyollarda daha az yakıt tüketilmesi için hız sınırlarının saatte en az 10 kilometre aşağı çekilmesi.

• Uçuş İptalleri ve Toplu Taşıma: Jet yakıtı kıtlığı nedeniyle zorunlu olmayan tüm uçuşların azaltılması, özel araç yerine toplu taşımanın veya araç paylaşımının teşvik edilmesi.

Avrupa, bir yandan rekor enflasyon ve resesyon tehlikesiyle boğuşurken diğer yandan yakıt yetersizliğinden kaynaklanan ekonomik felaketi engellemek için toplumsal faaliyetlerini donduruyor. Enerji altyapısı ve rotalarında oluşan ağır tahribat nedeniyle, kıtanın ucuz ve bol enerjili "eski normale" dönüşünün uzun yıllar alacağı öngörülüyor.

ABD Hazine Bakanı Scott Bessent ve ABD Merkez Bankası (Fed) yetkilileriyle yapılan görüşmelerde BAE tarafı, bölgede artan jeopolitik gerilimlerin ve olası kriz senaryolarının ülkesinde bir "dolar likiditesi kıtlığı" yaratabileceği endişesini dile getirdi. Bu kapsamda BAE, acil durumlarda düşük maliyetli dolara erişim sağlayabilmek için Fed ile doğrudan bir swap hattı kurulmasını önerdi.

Masadaki Alternatif: Çin Yuanı

Görüşmelerin en dikkati çeken bölümünü ise BAE heyetinin alternatif senaryosu oluşturdu. Diplomatik ve finansal kaynaklara göre BAE'li yetkililer, acil durumlarda ABD dolarına erişimin garanti altına alınmaması ve swap hattı talebinin reddedilmesi halinde, ülkenin petrol satışları ile diğer kritik ticari işlemlerinde "Çin Yuanı veya diğer ulusal para birimlerini" kullanmak zorunda kalabileceğini Washington yönetimine iletti.

"Petrodolar" Sistemine Yönelik Diplomatik Baskı

Yarım asırdır küresel petrol ticaretinin neredeyse tamamen Amerikan doları üzerinden yapılması (petrodolar sistemi), doların küresel rezerv para birimi statüsünün en büyük dayanaklarından biri olarak kabul ediliyor. Körfez'in en büyük petrol üreticilerinden ve ABD'nin bölgedeki önemli müttefiklerinden biri olan BAE'nin ticarette Yuan'a geçme ihtimalini dillendirmesi, uluslararası piyasalarda dolar hegemonyasına yönelik ciddi bir "diplomatik baskı aracı" olarak değerlendiriliyor.

Uluslararası finans analistleri, BAE dirheminin halihazırda dolara sabitlenmiş (peg) durumda olduğunu hatırlatarak, bu uyarının kalıcı bir eksen kaymasından ziyade ABD'yi finansal destek sağlamaya ikna etme amacı taşıyan stratejik bir hamle olduğuna işaret ediyor.

Küresel piyasalarda "petrodolar sisteminde çatlak" tartışmalarını yeniden alevlendiren gelişmeye ilişkin, ABD Hazine Bakanlığı veya BAE resmi makamlarından henüz resmi bir açıklama yapılmadı.

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Efsanenin perde arkası: Toplama kampları ve gaz odaları

Siyonist propogandayla dikte edilmiş resmî tarihin iddiasına göre, Nasyonal Sosyalist Almanya, işgal ettiği topraklarda Yahudileri imha etmek amacıyla Auschwitz, Treblinka ve Dachau gibi "ölüm kampları" kurmuştur. Bu kamplarda insanların Zyklon-B gazı basılan odalarda topluca katledildiği ve ardından krematoryumlarda yakıldığı öne sürülür.

Ancak meselenin teknik ve tarihî gerçekliği bambaşka bir tablo çizmektedir:

• Toplama kamplarının mahiyeti: Zündel'e göre bu kamplar, savaş döneminde düşman unsurların bir arada tutulduğu çalışma ve lojistik merkezleridir. Salgın hastalıkların (özellikle tifüs) yayılmasını önlemek amacıyla kıyafetlerin dezenfekte edilmesi için kullanılan fırınlar ve gazlar, bugün "insan yakma ve öldürme" düzenekleri olarak pazarlanmaktadır.

• Gaz odası paradoksu: Kimyagerler ve yapı uzmanları, iddia edilen "gaz odalarının" sızdırmazlık ve havalandırma açısından teknik olarak kitle imhasına uygun olmadığını defalarca ispat etmiştir. Bugün Auschwitz’de turistlere gezdirilen odaların, savaş sonrası Sovyetler tarafından "mizansen" amacıyla inşa edildiği bizzat müze yetkilileri tarafından dahi (Dr. Piper örneğinde olduğu gibi) kısmen itiraf edilmiştir.

Küresel propagandanın sinir uçlarına dokunan yayıncı

Ernst Zündel, tam da bu noktada devreye girerek "kral çıplak" diyen isimlerin başında gelir. 1939 doğumlu Alman yayıncı, 1958'de gittiği Kanada'da Samisdat Yayınevi'ni kurarak Siyonist ezberleri sarsan gerçekleri dile getirmiştir:

Zündel, 6 milyon rakamının matematiksel bir imkansızlık olduğunu, kamplardaki toplam kaybın 20 bini geçmediğini söyler.

Kamplardaki ölümlerin çoğunun iddia edilen gazlardan değil, savaşın son dönemindeki kıtlık, bombalamalar sonucu kesilen ikmal hatları ve tifüs salgınlarından kaynaklandığını belgeleriyle ortaya koyar.

Gerçeklerin bedeli: Hapis ve sürgün

Siyonist "mağduriyet endüstrisi" için ciddi tehditlerden biri, Zündel’in bu teknik ve tarihî ifşalarıydı. Bu yüzden Zündel; Kanada’da "yalan haber yaymak" suçlamasıyla taciz edilmiş, 2005’te Almanya’ya iade edilerek 5 yıl zindana atılmıştır. 2017'deki vefatına kadar da "Holokost inkârcısı" yaftasıyla küresel bir lince tabi tutulmuştur.

Netice itibariyle; Ernst Zündel’in ifadeleri, Batı’nın "ifade özgürlüğü" masalının Siyonizm’in çıkarları söz konusu olduğunda nasıl bir engizisyona dönüştüğünün ispatıdır. Bugün Gazze’de canlı yayında soykırım yapanlar, dünün uydurma mağduriyetleriyle bugünkü cürümlerini örtmeye çalışmaktadır. Zündel’in mücadelesi, bu örtüyü kaldırma mücadelelerindendir.

Baran Dergisi

Avrupa’da İslam düşmanlığı artık münferit vakalarla izah edilemeyecek bir hız ve pervasızlıkla sürüyor. Hollanda’da başörtülü Müslüman bir kadının polis tarafından taciz edilerek kovalandığı, ve ardından Müslüman kadının akıllıca bir manevrayla polisi düşürerek metro istasyonunda kaçtığı görüldü. Batı’nın “hukuk” ve “özgürlük” söyleminin içinin boşaldığı artık ayan beyan ortadadır.

Bu hadise, Avrupa’nın uzun süredir Müslüman kimliğe karşı yürüttüğü sistematik baskı örneklerinden sadece biri. Olayla ilgili soruşturma çağrıları yükselirken, Avrupa’nın İslamofobi sicili bir kez daha kabarıyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.