Tanığın ifadeleri, yalnızca münferit bir hikayeyi değil, geniş çaplı ve planlı bir politikanın izlerini gözler önüne seriyor. Ailesinden koparılan bireyler, zorla değiştirilen kimlikler ve sürekli gözetim altında sürdürülen bir yaşam... Röportaj, Doğu Türkistan’daki insan hakları ihlallerine dair karanlık tabloyu bir kez daha gündeme taşıyor.

“HER ADIMIMIZ İZLENİYOR”

Tanık, günlük hayatın sıradan bir yaşamdan çok uzak olduğunu vurgulayarak sözlerine başladı. Bölgedeki dijital gözetim sisteminin yalnızca güvenlik amacı taşımadığını belirten tanık, bunun toplum üzerinde psikolojik bir baskı aracı olarak kullanıldığını ifade etti.

“Evden çıktığımız andan itibaren izleniyorduk. Sokaklarda kameralar, telefonlarımızda takip uygulamaları vardı. Kiminle konuştuğunuz, ne söylediğiniz, hatta ne düşündüğünüz bile sorgulanıyordu. İnsanlar artık fısıldayarak konuşuyor. Çünkü duvarların bile dinlediğine inanıyoruz.”

ÇOCUKLARA KİMLİKLERİ UNUTTURULUYOR

Tanığın en çarpıcı anlatımlarından biri, ailelerin sistematik şekilde ayrılması oldu. Özellikle genç erkeklerin ve dini hassasiyeti olan bireylerin hedef alındığını, bu süreçte çocukların devlet kontrolündeki yatılı okullara alındığını aktaran tanık, aile bağlarının bilinçli şekilde zayıflatıldığını söyledi:

“Bir gece kapınız çalınıyor ve bir daha geri dönmeyen insanlar oluyor. Kardeşim götürüldü, hâlâ nerede olduğunu bilmiyoruz. Çocuklara kendi dilimizi konuşmaları yasaklanıyor. Kendi kültürlerini unutmaya zorlanıyorlar.”

ZORLA ÇALIŞTIRMA DÜZENİ

Tanık, bölgede kurulan sistemin yalnızca güvenlik değil aynı zamanda ekonomik bir boyut taşıdığına dikkat çekti. Gözaltına alınan veya “eğitim programına” tabi tutulan bireylerin daha sonra fabrikalara yönlendirildiğini anlattı:

“Bize bunun bir meslek edindirme programı olduğu söylendi. Ama gerçekte bu bir zorunluluktu. Çalışmayı reddedenler cezalandırılıyordu. Bu bir iş değil, kontrol altında tutulmanın başka bir yoluydu. İsimlerimiz değiştiriliyor, dilimiz yasaklanıyor, ibadet etmek neredeyse imkânsız hale getiriliyor.”

Geleneksel kıyafetlerin ve dini sembollerin de yasak kapsamına alındığını belirten tanık, bu sürecin “kimliği yok etme projesi” olarak tanımlanabileceğini söyledi.

“KONUŞMAK BİLE BİR RİSK”

Tanık, bu röportajı vermenin kendisi için büyük bir risk taşıdığını açıkça ifade etti:

“Bunu anlattığım için başıma ne geleceğini bilmiyorum. Ama susarsam her şey daha da kötü olacak.”

ULUSLARARASI TOPLUMA ÇAĞRI

Uzmanlar, bu tür tanıklıkların Doğu Türkistan’daki durumun anlaşılması açısından kritik öneme sahip olduğunu belirtiyor. Ancak bölgeye bağımsız erişimin sınırlı olması, iddiaların yerinde doğrulanmasını zorlaştırıyor. Buna rağmen ortaya çıkan anlatımlar, sistematik baskı iddialarını güçlendiren önemli veriler olarak değerlendiriliyor.

Eskiden Abdülhamid aleyhtarlığını daha çok sol – Kemalist kesim yapıyordu. Son zamanlarda bu iflah olmaz gürûha – sözüm ona- bazı sağcı, milliyetçi ve muhafazakâr kesime mensup bir takım şöhret budalası tipler de katılmaya başladı. Geçenlerde eski bir siyasetçi, bir televizyon kanalında yaptığı konuşmada bu padişahın çok paragöz olduğunu söylüyordu. Abdülhamid hakkında bir hayli kitap okudum, paragözlüğüyle ilgili bir kayda şahsen rastlamadım. Velev ki hükümdarın paragözlüğü doğruydu, peki ama böyle basit veya asılsız bir cümleyle tenkit kapısını açmak da ayrıca bir basitlik ve zavallılık değil midir?

Abdülhamid Han’a atılan iftiraların tamamını bir tarafa bırakarak söyleyecek olursak, ben şahsen yanlışı değil, doğruyu, çirkini değil güzeli, menfiyi değil müsbeti öne çıkarma taraflısı olmayı kendime prensip edinmişimdir. Yine öyle yapacağım ve Sultan Hamid hakkında kaleme alınan ilgi çekici bir yazıyı, merhum Nizameddin Nazif Tepedelenlioğlu’nun 12 Ekim 1966 tarihli “Yeni İstiklal” gazetesinde “Hilafet Tarihimizde Tek Halife Sultan Abdülhamid Han” başlığıyla neşrettiği makaleyi sizlerle paylaşacağım. Aşağıdaki satırları okurken yazarının eski bir Halk Partili olduğunu da unutmayalım:

Bâbıâli’nin en cesur kalemi Tepedelenlioğlu, Hünkâr’ın bu özelliğini – bakınız – nasıl anlatıyor:

“Halifelik makamına layık olmuş, Hilafet makamını bu müessesenin en parlak devirlerini hatırlatacak nüfuz ve kudrete ulaştırmış, sonra da bu kudreti hem Osmanlı Devleti’nin, hem de İslam âleminin faydasına kullanabilmiş olan tek Osmanlı halifesi Sultan Abdülhamid Han cennetmekândır.

Kanaatim şudur ki, bizde Hilafet Mısır fatihi, Sultan Birinci Selim (Yavuz) Han’dan, şehid Sultan Abdülaziz Han’a, Deli Murad’a (Beşinci Murad) kadar tamamıyla nazari kalmıştır. Bizde Hilafet İkinci Abdülhamid Han cennetmekân ile başlayıp bu ulu Hâkân’ın irtihali ile son bulmuştur.

Halife Abdülhamid hazretleri, hilafet kudretini, kudsiliği asla giderilmez, el dokundurulmaz bir mihrap üzerine kondurup orada tutmayı bilmiştir. Ve bu kudreti zedelemeden kullanmak basiret ve dirayetini göstermiştir. Gözlerine ahmaklık perdesi inmiş veya düpedüz gâvura satılmış olanlardan gayri herkes tarafından artık tereddütsüz kabul edilen siyasi dehalarının en feyizli kaynağı bu başarısıdır.

Yavuz Mısır’ı zaptetmiş, Mısır Fatihi olmuştur. Halifeliği almış, fakat halife olmamıştır. Kânûni Sultan Süleyman Han Semendre’yi, Belgrad’ı zaptettiği zaman, Semendre’de, Belgrad’da, Macar’ı ve Nemçe (1)yi vurduğu zaman, Macar ovalarında ve Viyana varoşlarında Bağdat ile Tebriz’i ele geçirdikçe de Irak’ta ve Azerbaycan’da hüküm sürebilmiş, ferman dinletebilmiştir. Fakat ikisinin de adları en çok zaptettikleri yerlerde ve ancak hüküm sürebildikleri müddetçe hutbelere sokulmuştur.

Abdülhamid Han’ın hilafet devrine bir mukayese kurmak için Osmanlı tarihinden başka nümûne almaya ihtiyaç var mı? Halifeliğin bize devredilmesinden sonra baba oğul bu iki sultandan daha keskin kılıcımız olmadı. Bir bu sultanların o kahhar kudretli devirlerini düşününüz, bir de Mithat ile arkadaşlarının şerri yüzünden bin kahra uğramış, paramparça edilmiş. 1877 – 1876 Türkiye’sini….

Yüz yerinden yamalı bir bohça… Bin payanda ile güç bela ayakta durabilen bir berhâne! (Büyük ve düzensiz konak)

Abdülhamid hazretleri işte böyle bir enkaz içinden Hilafet sırrına ulaşabilmiştir. Yirmi beşinci ceddi olan Yavuz’un ve yirmi dördüncü ceddi olan Kânûnî’nin satvetlerine sahip olmadığı halde Abdülhamid Han, yalnız Osmanlı İmparatorluğu hudutları içinde değil, bütün dünyada, Sünni Müslümanların bütün camilerindeki hutbelere adını ve mukaddes ünvanını zikrettirmek saadetine ulaşmıştır.

Cava’nın, Sumatra’nın, Malaka yarımadasındaki yedi sultanlığın (2) Filipinler’in, Avustralya’nın, o engin Hindistan kıt’asının, Doğu Türkistan ile o engin Çin kıt’asının, Japonya’nın, Seylan’ın, Batı Türkistan ile Hive, Kırım, Azerbaycan’ın, Kafkasya’nın ve o engin Çarlık Rusyası’nın, Romanya, Finlandiya, ve Sırbiya ile Karadağ’ın, Bosna’nın, Hersek’in, Seylan ve Zengibar adalarının Hind ve Pasifik okyanuslarındaki Afrika kıyılarının, Cezayir’in, Kongo’nun, Nijerya’nın, Sudan ve Habeşistan’ın bütün camilerinde hutbeler Halife Abdülhamid Han adına okunmuştur.

Kılıç kuvveti kullanılarak mı edinilmiştir bu dini saadet ve siyadet?

Tabii değil. Kılıç cihangirliğinin bu derecesi insan gücü için hayal dahi edilemez. Bu, bir his ve vicdan cihangirliği idi ki emellerinin temizliği ve imanının salabeti sayesinde Halife Sultan İkinci Abdülhamid Han cennetmekâna müyesser olmuştur.

Bu bir inâyet-i Rabbaniye idi.

Yabancı ülkelere yayılan bu nüfuzu yanında Halife Abdülhamid’in fiilen idaresi altında bulunan engin ülkeleri de unutmamak gerek. O, Mekke’nin, Medine’nin, Kudüs’ün, bütün mübarek makamların hizmetindedir. O, İstanbul’un, Bursa, Edirne, Şam ve Kahire şehirleri ile Suriye ve Mısır’ın Traplusgarp, Tunus, Bingazi, Fizan ve Berka ile Halep ile Basra, Bağdat, Rakka, Kuveyt, Umman, Hadramut, Asir bütün Anadolu, Kıbrıs, Girit, Rodos’un, Akdeniz Adaları’nın, Rumeli’nin, Hicaz ve Habeşistan’ın padişahıdır.

Gerçi bunlar arasında bazıları Mithat çetesinin şerri yüzünden kudreti dışına çıkmıştır; fakat dünyanın bütün salnamelerinde onun bu ülkeler üstünde hükümranlık haklarına sahip olduğu unutturulamaz.

Allah kerimdir, o kafasına koymuştur; hainlerin yüzünden kaybedilenleri günün birinde yine birer ikişer toplayıp milletine kazandıracaktır.

Halife Abdülhamid Han, bütün İslam dünyasında hatasız Kur’an okunmasını temin etmiştir. Halife Abdülhamid Han dünyanın hemen her tarafındaki camilere billur âvizeler, büyük tunç şamdanlar, en sanatkâr hattatlarımıza yazdırılmış levhalar, halılar, musanna minberler, Kütahya çiniler, sakal-ı şerifler, sedefli rahleler hediye etmiştir. Şimdi İslam dünyasının her tarafında ondan hatıralar var.

Halife Abdülhamid Han, bugün Amerikan ve İngiliz Fransız misyonerlerinin Hıristiyanlığa yaptığı hizmetleri seksen yıl önce kurduğu seyyar hafızlar, seyyar müderrisler, Ramazan imamları teşkilatı (3) ile İslam dinine yapmış ve kazandırmıştır. Sünni Müslümanlar arasında büyük bir intibah uyandırmış, yeni bir dini terbiyenin esaslarını kurmuş, mezar taşlarına varıncaya kadar âdetlerini bize uydurmuştur.

Böyle bir halife unutulabilir miydi? Nitekim unutulmamış, unutturulamamıştır. Afrika’da, Asya’da, Balkanlar’da seyahat eden genç gazeteciler elli yıldan beri Türk nesillerine kasten öğretilmemiş olan Abdülhamid Han’ı Hartumlarda, Umdurmanlarda, Zengibar veya Cava’da keşfetmektedirler.

Afrika’nın birçok beldelerinde hutbe hâlâ Abdülhamid Han adına okutuluyor.

Evet… Mekke, Medine ve Kudüs’ü alışlarından, bu yerleri Mısır Paşası Mehmed Ali’ye kaptırdıkları güne kadar üç asırdan fazla hilafeti güya ellerinde tutmuş olan (4) cedleri de, kutsal beldelerin Mehmed Ali’den tekrar alındığı 1842’den kendi ahdına (zamanına) kadar halife ünvanını taşıyan dedesi İkinci Mahmud da, babası Abdülmecid ile amcası Abdülaziz ve ağabeyi Deli Murad da halifeliğe layık olamamışlardır.

Osmanlı hanedanında gelmiş tek gerçek halife, hatta Çehâryâr-ı Güzin Radiyallahü Anhüm’den sonra Mütevekkil Alellah zavallısına kadar gelmiş geçmiş nice seleflerine kıyas edildiği takdirde de en üstün şahsiyet sahibi ve İslam’a cidden faydalı olmuş halife işbu Abdülhamid Han efendimizdir efendim.

Sultan Reşad’ın devrinde halifeliğin kofluğu anlaşılmıştır diyenler, Sultan Reşad’ı İslam’ın halife olarak kabul etmemiş olduğunu bilmeyenlerdir. İslam dünyası tanıdığı halifenin iradelerine daima boyun eğmiştir.

Nansi Edebiyat Fakültesi profesörlerinden A. Debidour, ‘Avrupa Diplomatik Tarihi’ adlı eserinde Abdülhamid Han hakkında şöyle der: (5)

‘Sultan Abdülhamid, yalnız kendi devletinde değil, bütün dünyada da İslamları uyandırmak için var kuvvetiyle çalışmaktaydı. Afganistan’daki kıyamları, karışıklıkları bir kenara bırakalım, 1881 yılı Ağustos ve Eylül aylarında Tunus’taki ihtilal, aynı tarihte Güney Cezayir’de patlayan isyan, Mısır’daki milli kıyam hep onun eseridir.’

Sudan ve Nubya’da Mehdi’nin İngilizleri tepeleyip devlet kurması da Halife Abdülhamid Han’ın gizli başarısıydı.”

Allah, Abdülhamid Han’dan razı olsun.

(1) Nemçe: Sırpça, yabancı demektir. Sırplar bu kelimeyi Germenler için barbar mânâsına kullanırlardı. Bize Sırplı devşirmelerden geçmiştir.

(2) Bugünkü Malezya

(3) Bir takım serserilerin ara sıra cer hocası diye alay ettikleri fedakâr ulema sınıfı budur.

(4) 1517-1823

(5) Cilt 2 Sayfa 542

2026 başından bu yana büyük kırım

Haaretz gazetesinin verilerine göre, 2026 yılının henüz ilk aylarında olmamıza rağmen, işgal ordusuna mensup en az 10 asker ve 2 polis intihar ederek hayatına son verdi. Özellikle Nisan ayı, terörist Yahudiler için tam bir "kara ay" oldu; sadece bu ay içerisinde görev başındaki 6 askerin intihar ettiği bildirildi.

Gazze sendromu

Haberde yer alan analizler, intihar vakalarındaki bu korkunç artışın doğrudan Gazze’deki saldırılarla bağlantılı olduğunu teyit ediyor. Mazlumların kanını dökerek zafer kazanacağını sanan çapulcu Yahudiler, sahada karşılaştıkları direniş ve işledikleri cürümlerin ağırlığı altında eziliyor. Uzmanlar, katliamlara iştirak eden askerlerin yaşadığı psikolojik travmanın, ordu içindeki disiplini ve ruh sağlığını tamamen felç ettiğini belirtiyor.

Terörist İsrail ordusundaki "psikolojik destek" mekanizmalarının da tamamen çöktüğü ifade ediliyor. Saha personellerinin azaltılması, ruh sağlığı seanslarının iptal edilmesi ve komutanların askerlerdeki çöküş sinyallerini görmezden gelmesi, Siyonist rejimin kendi askerini dahi gözden çıkardığını gösteriyor.

Son 15 yılın en yüksek seviyesi

Rakamlar, çöküşün sadece bugüne mahsus olmadığını, sistematik bir çözülmeye işaret ettiğini de kanıtlıyor. 2025 yılında 22 askerin intihar etmesiyle son 15 yılın en yüksek seviyesine ulaşan bu eğilim, 2026’nın ilk çeyreğinde daha da ivme kazandı.

Manevî bir dayanaktan yoksun olan, teknolojik üstünlük ve zulümle ayakta durmaya çalışan terörist yapının, kendi içindeki bu "ruhî isyanla" sarsılması, Batı destekli Siyonist rüyanın nasıl bir kâbusa dönüştüğünün en somut göstergesi olarak kayıtlara geçiyor.

Üretim aylarca durabilir

Sosyal medyada yayılan görüntülerde, aktivistlerin çatıda açtıkları deliklerden halatlarla fabrikanın içine sarkarak tavanı parçalayıp steril odaya girdikleri görülüyor. Terörist İsrail İHA parçalarının üretildiği bu steril odanın kirlenmesinin, üretimi aylarca durdurabileceği belirtiliyor. Eyleme katılan bir aktivist, "Hükümetimizin İsrail’in Filistin halkına karşı uyguladığı bu soykırımdaki iş birliğinden artık bıktık ve tamamen usandık. Bu dünyada soykırıma asla yer olmadığını biliyoruz ve işte tam da bu yüzden Elbit şirketini kapatmak amacıyla bugün buradayız." diyerek eylemin amacını dile getirdi.

Soykırım ortağı Elbit Systems

Elbit Systems, İsrail'in kullandığı İHA'ların ve kara tabanlı askeri teçhizatın yaklaşık yüzde 85'ini üretiyor ve Gazze'deki operasyonlar için kritik bir silah tedarikçisi konumunda. Birleşmiş Milletler Filistin özel raportörü Francesca Albanese'nin geçen yılki raporunda, bu tür İsrail firmalarının bu süreçten oldukça karlı çıktığına dikkat çekilmişti. Şirketin İngiltere kolu, geçen yıldan bu yana İngiltere Savunma Bakanlığı ile tank mürettebatı eğitimi üzerine elli yedi milyon sterlinlik bir sözleşme yürütüyor. Yaklaşık yirmi bin çalışanı ve iki milyar dolar geliri olan bu savunma devi, İsrail ile olan bağları nedeniyle İngiltere'deki Filistin yanlısı aktivistlerin düzenli hedefi haline gelmiş durumda.

Kaynak: Ege Alternatif

Şirketin sosyal medya hesabından, EJDER YALÇIN 4x4 Taktik Tekerlekli Zırhlı Aracı'na entegre edilen KORKUT 100/25 SB'nin test görüntüleri yayınlandı. Testlerde, sistemin farklı dron tehditlerini etkisiz hale getirdiği görüldü.

ASELSAN tarafından geliştirilen KORKUT 100/25 SB silah sistemi ve parçacık etkili ATOM 25 mühimmatı, son dönemde ihtiyaç duyulan güvenlik çözümlerine maliyet etkin bir alternatif sunuyor.

KORKUT 100/25 SB, sürü İHA saldırıları gibi yoğun ve düşük maliyetli tehditler bertaraf edilirken mühimmat israfını engelliyor ve hedef imha başarısını üst seviyeye çıkarıyor.

Uzaktan kontrol edilebilme, gelişmiş elektro-optikler, bilgisayar kontrollü atış kontrol algoritmaları ve hedef konumuna otomatik yönlendirme gibi yeteneklere sahip sistem, tehditlere karşı hızlı reaksiyon gösteriyor, yüksek atım hızı ve düşük geri tepme avantajlarıyla özellikle küçük boyutlu hedeflere karşı üstünlük kuruyor.

Sistem, tekerlekli araçlardan sabit tesislere kadar geniş bir entegrasyon yelpazesine sahip bulunuyor.

Parçacık etkili ATOM 25 mühimmatı ise geleneksel mühimmatların aksine 'doğrudan vuruş' zorunluluğunu ortadan kaldırarak hedefi bir parçacık bulutuyla etkisiz hale getiriyor. ATOM 25, hedefin önünde programlanan zaman diliminde infilak ederek yüksek enerjili parçacıkları hedefin üzerine saçıyor. Böylece özellikle manevra kabiliyeti yüksek küçük İHA ve dron gibi hedeflerin etkisiz hale getirilmesi mümkün oluyor. ATOM 25, bu özelliğiyle imha oranlarını geleneksel sistemlerin çok üzerine çıkarıyor.

ASELSAN'ın bu çözümü, katmanlı hava savunma yeteneği için önemli bir tamamlayıcı sunuyor.

AA

Trump, silahlı saldırının ardından Beyaz Saray'da basın toplantısı düzenleyerek gazetecilerin sorularını yanıtladı.

Gecede yaşanan olayın detaylarını paylaşan Trump, "Birden fazla silah kuşanmış bir adam güvenlik kontrol noktasına saldırdı. Gizli servisin çok cesur üyeleri tarafından etkisiz hale getirildi. Bir memur vuruldu ama kurtuldu. Az önce memurla konuştum, durumu gayet iyi." ifadelerini kullandı.

Trump, söz konusu olayı örnek göstererek, "Bunu söylemek istemezdim ama Beyaz Saray'da planladığımız şeyin tüm niteliklerine bu yüzden sahip olmamız gerekiyor. Balo salonuna ihtiyacımız var. Gizli servisin ve ordunun bunu talep etmesinin sebebi bu." dedi.

Beyaz Saray Muhabirleri Derneği tarafından düzenlenen yemeğin saldırıya rağmen devam etmesini istediğini belirten Trump, etkinlik temsilcileriyle görüştüğünü, iptal edilen gecenin 30 gün içinde yeniden planlanacağını söyledi.

ABD Başkanı, bu tür olayların neden hep kendisini bulduğu yönündeki soruya ise "En büyük etkiyi yaratan insanlar, üzerine en çok gidilen insanlardır. Bundan onur duyduğumu söylemekten nefret ediyorum." cevabını verdi.

Silahlı saldırının İran savaşıyla bağlantılı olup olmadığı sorusuna "Sanmıyorum ama asla bilemezsiniz." yanıtını veren Trump, olayla ilgili soruşturma sonrasında daha fazla bilgiye sahip olunacağını kaydetti.

Trump, "Bu olay beni İran'daki savaşı kazanmaktan alıkoymayacak. Bunun bu konuyla bir ilgisi olup olmadığını bilmiyorum. Bildiklerimize dayanarak pek öyle olduğunu düşünmüyorum." ifadelerini kullandı.

Öte yandan ABD Başkanı Trump, sosyal medya hesabından, saldırıya ilişkin video kayıtlarını ve saldırganın gözaltına alındığı sırada çekilmiş fotoğrafını paylaştı.

CNN Türk

Çatışmalar boyunca sahada aktif olarak kullanılan ve ABD savunma mimarisinin belkemiğini oluşturan sistemlerin maliyetleri dikkat çekici boyutlara ulaştı. CSIS analizleri, her bir ateşlemesi milyonlarca dolara mal olan füzelerin binlerce kez kullanıldığını ortaya koyuyor. Özellikle birim maliyeti 2,6 milyon dolar olan Tomahawk seyir füzeleri, 3,9 milyon dolarlık Patriot hava savunma füzeleri, 5,3 milyon dolara mal olan SM-6 sistemleri ve fırlatma başına 15,5 milyon ile 28,7 milyon dolar arasında değişen faturalar çıkaran THAAD ve SM-3 önleme füzelerinin yoğun kullanımı, ordunun operasyonel maliyetini sadece birkaç hafta içinde milyarlarca dolar seviyesine taşıdı.

Stokları yeniden doldurmak dört yıl sürebilir

Savaşın bilançosuna dair paylaşılan çarpıcı detaylarda, çatışmalar süresince yalnızca Tomahawk füzelerinden sekiz yüz ellinin üzerinde ateşlendiği ve kullanılan Patriot füzelerinin sayısının binlerle ifade edildiği vurgulanıyor. Rapor, asıl büyük stratejik riskin tüketilen devasa mühimmat miktarından ziyade, bu yüksek teknolojili mühimmatların üretim bantlarındaki yavaşlıktan kaynaklandığına işaret ediyor. Boşalan stokları yeniden doldurmak için verilen siparişlerin teslimat süresinin bazı sistemlerde dört yıla kadar çıkabildiği, bunun da savunma hazırlığında uzun süreli bir zafiyete neden olabileceğini belirtiliyor.

Uygun maliyetli alternatifler beklentiyi karşılamıyor

Ortaya çıkan bu ağır faturayı hafifletmek ve azalan stokları dengelemek amacıyla Washington yönetiminin savaşın ilerleyen safhalarında daha düşük maliyetli seçeneklere yöneldiği kaydediliyor. Bu doğrultuda JDAM akıllı bombaları ve insansız hava araçlarına entegre edilen sistemlerin kullanımına ağırlık verilse de, uzmanlar bu ucuz alternatiflerin sahada yaratacağı etkiye şüpheyle yaklaşıyor. Analizde, söz konusu muadil silahların menzil, hedef hassasiyeti ve operasyonel esneklik gibi hayati parametrelerde, gelişmiş seyir ve önleme füzelerinin yerini tam manasıyla dolduramadığının altı çiziliyor.

Pamukkale ilçesinde bulunan Zübeyde Hanım Anaokulu'nda 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı etkinlikleri kapsamında yaşanan olayda; bazı öğretmen ve velilerin ortak kararıyla hazırlanan mehter gösterisi okul yönetimi tarafından uygun bulunmayarak, programdan çıkarılmak istendi. Ancak yapılan görüşmelerin ardından öğrenciler gösteriyi gerçekleştirdi. Gösteri devam ederken, müzik sisteminin başına gelen bir kadın öğretmen, gösteriye müdahale ederek müziği kestirdi. Müziğin kesilmesine rağmen duruşlarını bozmayan öğrenciler, mehter gösterisini müziksiz olarak tamamladı. Bu durumun öğrenciler üzerinde olumsuz etki oluşturduğunu dile getiren eğitimciler, mehter gösterisini engelleyen okul idaresi ve öğretmene tepki gösterdi.

"MİLLİ DEĞERLERİN YANSIMASI ENGELLENMEMELİ"

Mehterin Türk tarihinin ve kültürel mirasının önemli bir parçası olduğunu vurgulayan Eğitim-Bir Sen Denizli 1 No'lu Şube Başkanı Feyzullah Öselmiş, yaşanan üzücü olayın ardından okul idaresi ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü ile görüştüklerini söyledi. Bu tür etkinliklerin çocuklara milli bilinç kazandırma açısından değerli olduğunu belirten Öselmiş, "23 Nisan gibi anlamlı bir günde, tarihimizin sembollerinden biri olan mehter gösterisinin engellenmesi kabul edilemez. Aynı okulda görev yapan bir öğretmenin, ibadet süresine yönelik sınırlama getirildiği yönünde iddiaları da üzülerek öğrendik. Biz Eğitim Bir Sen olarak bu ülkenin gençlerinin köklerine milli ve manevi değerlerine bağlı olarak yetişmesi için elimizden gelen her şeyi yapacağız. Sorumlular hakkında gerekli işlemlerin yapılmasını talep ediyoruz" diyerek, yaşananlarla ilgili olarak yetkililere çağrıda bulundu.

Türkiye'nin birçok noktasında vatandaşlar yerel yönetimlerden altyapı, ulaşım, temizlik ve şeffaf yönetim beklerken; son dönemde isimleri rüşvet, yolsuzluk ve liyakatsizlik iddialarıyla anılan CHP'li belediyelerin "heykel" mesaisi ilginç bir hal almaya başladı. Gösterişli törenlerle açılan heykeller kervanına eklenen son örnek, absürtlükte sınır tanımadı.

"Böylesi Hiçbir Yerde Yok: Sağa Bakıyor!"

Olay, Aydın'da düzenlenen 2. Didim Ege Lezzetleri Festivali sırasında yaşandı. Etkinlik alanında stantları gezen Didim Belediye Başkanı Hatice Gençay, çevresindekilere büyük bir heyecanla ilçedeki Atatürk büstünü tanıttı. Ancak başkanı bu kadar heyecanlandıran ve gururlandıran detay, büstün sanatsal değeri değil; sadece yüzünün dönük olduğu yöndü!

Kameralara yansıyan anlarda Gençay, büstü işaret ederek şu şaşırtıcı ifadeleri kullandı: "Size Atatürk büstünü göstermek istiyorum. Böyle bir büst hiçbir yerde yok. Sağa bakan bir büst. Atatürk'ün 'Tek hedefiniz Akdeniz'dir' dediği başka bir yerde yok."

Heykel Siyasetinde Gelinen Son Nokta

Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün tarihi "Ordular, ilk hedefiniz Akdeniz'dir. İleri!" emrini de yanlış alıntılayan Başkan Gençay'ın, bir büstün sadece "sağa bakmasını" eşsiz bir hizmet ve büyük bir yenilik (inovasyon) gibi sunması izleyenlere akıl tutulması yaşattı.

Krizlerin ve altyapı sorunlarının ortasında heykel sevdasından vazgeçmeyen yerel yönetim anlayışının bu son performansı, sosyal medyada da geniş yankı buldu. Vatandaşlar durumu, "CHP belediyeciliği sonunda inovasyon yaptı, heykel artık sağa bakıyor" diyerek tiye aldı.

Şikayet üzerine otel yönetimi, İdrisi’den restorandaki Filistin destekçisi afişlerin kaldırılmasını ve çalışanların mesai saatleri içinde kefiye takmasının yasaklanmasını istedi. Ancak İdrisi, bu talepleri kabul etmedi.

“İnsani duruş susturulamaz”

Fas asıllı Fransız şef Tarık İdrisi, otel yönetiminin baskısını profesyonel bir düzenleme olarak değil, Filistin’e verilen desteği susturmaya yönelik bir girişim olarak değerlendirdi. İdrisi, süreç içinde baskıların arttığını, kefiye dahil Filistin’i hatırlatan sembollerin tamamen yasaklanmak istendiğini ifade etti.

İdrisi ve ekibi, bu dayatmayı kabul etmek yerine görevlerinden ayrılmayı tercih etti. Restoranın kapanmasıyla birlikte 12 çalışan işsiz kaldı.

Fransa’da ifade özgürlüğü tartışması

Yaşanan hadise, Fransa’da Filistin’e destek veren kişi ve kurumlara yönelik baskıları yeniden gündeme taşıdı. İdrisi, “tarafsızlık” adı altında dayatılan kuralların gerçekte ifade özgürlüğünü sınırladığını belirterek, bedeli ne olursa olsun Filistin davasına destek vermeye devam edeceklerini söyledi.

Sanchez, açıklamasında İsrail’in Gazze’de sürdürdüğü saldırılar, Batı Şeria’daki işgalci yerleşimci şiddeti ve Lübnan’a yönelik askerî hamleleri üzerinden Avrupa Birliği’nin sessizliğini hedef aldı. İspanya Başbakanı, “Ne Lübnan’da, ne Batı Şeria’da, ne de Gazze’de İsrail buna saygı duyuyor” diyerek AB’nin mevcut politikasının sorgulanması gerektiğini vurguladı.

AB’nin çifte standardı tartışılıyor

Madrid yönetimi, daha önce de İsrail ile yürürlükte olan ortaklık anlaşmasının askıya alınması için Avrupa Birliği içinde girişimde bulunmuştu. İspanya, İrlanda ve Slovenya gibi ülkeler, İsrail’in uluslararası hukuku ihlal eden saldırıları sebebiyle AB’nin daha sert adımlar atmasını isterken, Almanya ve İtalya başta olmak üzere bazı ülkeler anlaşmanın askıya alınmasına karşı çıkıyor. Bu tablo, Avrupa’nın Ukrayna konusunda öne çıkardığı hukuk ve egemenlik söylemini, İsrail söz konusu olduğunda işletmemesi sebebiyle yeni bir çifte standart tartışmasını beraberinde getiriyor.

Sanchez: Düşünme ve eylem zamanı

Sanchez’in açıklaması, Avrupa Birliği’nin İsrail’e verdiği siyasi ve ekonomik imtiyazların yeniden tartışılması gerektiği yönünde açık bir çağrı niteliği taşıyor. İspanya Başbakanı’na göre İsrail’in Gazze’de, Batı Şeria’da ve Lübnan’da sergilediği tutum, AB ile yapılan anlaşmanın temel şartlarını ihlal ediyor. Bu sebeple Avrupa’nın meseleyi yalnızca diplomatik beyanlarla geçiştirmemesi, somut adım atması gerekiyor.

Öğrenci, ailesinin de bilgisi dahilinde, dini inançları gereği bir "insan sureti" önünde saygı duruşunda bulunmayı uygun bulmadığını ifade etti. Yaşanan bu olayın ardından öğrenci hakkında okul yönetimi tarafından tutanak tutulduğu öğrenildi.

Konuyla ilgili hukuki değerlendirmelerde bulunan Avukat Yunus Ari, müdür yardımcısının eylemlerinin Türk Ceza Kanunu ve Anayasa kapsamında suç teşkil ettiğini savundu. Ari, "Burada çocuğun beden dokunulmazlığı ihlal edilmiş, cebir ve zor kullanılmış, kişi özgürlüğü kısıtlanmış ve görev kötüye kullanılmıştır. En önemlisi de 7 yaşındaki bir çocuğa ağır psikolojik baskı uygulanmıştır" dedi. Anayasa’daki din ve vicdan hürriyetine dikkat çeken Ari, hiç kimsenin inancına aykırı bir ritüele zorlanamayacağını vurguladı.

Kemalist Yobazlardan Heykel Zorbalığı

Modernite maskesi takmış yobazlığın son kurbanı 7. sınıf öğrencisi bir evladımız oldu. Heykel önünde eğilmeyen iradeyi "tutanakla" korkutmaya, sürükleyerek diz çöktürmeye çalışan bu köhne sistem, aslında kendi bitişini ilan ediyor. Taşın önünde saygı bekleyenler, insan ruhuna savaş açmış durumdadır.

Heykel Tapıcılığı ve Eğitim Terörü

Eğitim yuvası olması gereken okullar, ne yazık ki birer ideolojik kışlaya, ruhsuz ritüellerin dayatıldığı baskı merkezlerine dönüşmüş durumda. 22 Nisan günü yaşanan hadise, basit bir disiplin meselesi değil, doğrudan doğruya bir inanç savaşıdır. Ortaokul çağındaki bir gencin temiz fıtratıyla verdiği "hayır" cevabı, sistemin onlarca yıllık beyin yıkama mekanizmasını felç etmiştir. Bir heykeli, canlı bir insanın onurundan ve bir gencin masumiyetinden üstün tutan bu kafa yapısı, tam bir "ideolojik körlük" ve "ritüel terörü" içindedir.

Okullarda çocuklara fikir hürriyeti dersi verenlerin, kendi tabuları söz konusu olduğunda tahammül sınavından geçemediği görülüyor. 7. sınıf öğrencisi bir kız çocuğunun inancı gereği sergilediği tavır, eğitim kurumlarında hâlâ süren ideolojik dayatmaları bir kez daha gündeme taşıdı.

Bu memleketin evlatları, siyasi dogmaların baskısı altında şekillendirilecek nesneler değildir. Çocukların inanç ve vicdan hürriyetine saygı gösterilmesi gerekirken, meseleyi disiplin ve tutanak düzeyine indiren anlayış, asıl sorgulanması gereken taraf olarak öne çıkmaktadır.

Zorbalık, bir öğrencinin inanç hassasiyeti karşısında meşruiyet kazanamaz. Bu hadise, eğitimde özgürlük söylemiyle ideolojik refleksler arasındaki çelişkiyi açık biçimde ortaya koymuştur.

Macron’dan Ege mesajı

Macron’a söyleşide, “Yunanistan’ın egemenliğine Ege’de meydan okunması halinde Fransa ne yapacak?” sorusu yöneltildi. Macron bu soruya, “Burada olacağız” karşılığını verdi. Fransa-Yunanistan ittifakına atıf yapan Macron, 2021 yazında atılan adımları ve Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile son dönemde yapılan temasları hatırlatarak Paris yönetiminin Atina hattındaki askerî-siyasi angajmanını sürdüreceğini ifade etti.

Macron, “Egemenliğinize meydan okunursa kendiniz için ne yapmanız gerekirse yapın, biz burada olacağız” sözleriyle Fransa’nın Ege ve Doğu Akdeniz’de Yunanistan lehine pozisyon alacağını açıkça ilan etti. Bu çıkış, Paris’in bölgede Türkiye karşıtı denge arayışını bir kez daha ortaya koydu.

Fransa-Yunanistan savunma hattı güçlendiriliyor

Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis ise 2021’de Fransa ile imzalanan savunma işbirliği anlaşmasının yenileneceğini açıkladı. Miçotakis, Avrupa ülkelerinin savunmaya daha fazla ve daha “akıllıca” harcama yapması gerektiğini belirtti.

Fransa ile Yunanistan arasında son yıllarda güçlenen askerî işbirliği, Ege ve Doğu Akdeniz’de Türkiye’ye karşı kurulan cepheleşmenin önemli başlıklarından biri olarak öne çıkıyor. Paris yönetimi, bir yandan Avrupa savunması söylemiyle hareket ederken diğer yandan Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ve Yunanistan üzerinden bölgedeki nüfuzunu artırmaya çalışıyor.

Paris’in bölge hesabı

Macron’un Atina’daki açıklamaları, Fransa’nın Ege ve Doğu Akdeniz’de kendisine yeni bir hareket alanı açma arayışının devam ettiğini gösterdi. Yunanistan’ın Türkiye karşıtı tezlerine destek veren Paris yönetimi, askerî anlaşmalar, üslenme faaliyetleri ve savunma sanayii işbirlikleri üzerinden bölgede kalıcı bir rol üstlenmeye çalışıyor.

Macron’un “Burada olacağız” sözleri, Fransa’nın Ege’de gerilimi düşürmek yerine Yunanistan’ı cesaretlendiren bir pozisyon aldığını ortaya koydu.

24 Nisan'ı işaret ederek bu günde 'Ermeni Soykırımı'nın 111. yıldönümünü' andığını ifade eden Mamdani, Türkiye'yi hedef aldı.

Günümüz Türkiye'sinde, Suriye'sinde ve Ermenistan'ında 1,5 milyon Ermeni'nin Osmanlı İmparatorluğu tarafından 'katledildiğini' ileri süren Mamdani, "Katledilen 1,5 milyon Ermeni'yi onurlandırırken, tarihin kendini tekrarlamasına izin vermeyi reddetmeliyiz." dedi.

Soykırım yalanı rüzgarına Dağlık Karabağ'ı da kattı

Açıklamasının devamında Türkiye'ye yönelik iftiralarını sürdüren Mamdani, Dağlık Karabağ'ın Ermeni işgalinden kurtarılması adına 2020'de başlatılan operasyonlar üzerinden Azerbaycan'ı da hedef aldı.

Azerbaycan ve Türkiye'nin Dağlık Karabağ'daki Ermeni nüfusa 'saldırdığı' görüşünü savunan Belediye Başkanı, 2023 yılından Azerbaycan'ın söz konusu bölgeden 100 binden fazla Ermeni'yi kovduğu ve soykırım kampanyasını sürdürdüğü hezeyanında bulundu.

Ermeni diasporasına kucak açtı

Sözde Ermeni soykırımı yalanını savunarak Ermeni diasporasına kucak açarak tarihin yalan ve karanlık tarafında yer almayı seçen Mamdani, yaptığı paylaşımın sonunda ise, "Bu anma gününde, Ermeni halkının —ve tüm halkların— özgürlük, güvenlik ve kendi kaderini tayin hakkı için yeniden teyit ediyoruz." ifadelerini kullandı.

TEDAMUN’DA SEVİNÇ GÖSTERİLERİ

Bakanlığın, Emced Yusuf’un yakalandığını ilan etmesinin ardından Şam’ın güneyindeki Tedamun Mahallesi’nde çok sayıda Suriyeli, sokaklara inerek sevinç gösterilerinde bulundu. Ellerinde Suriye bayraklarıyla sevinç gösterisinde bulunan Suriyeliler, hükümetten Emced Yusuf’un hak ettiği cezayı almasını talep etti. Yusuf'un yakalanması Emevi Camii'nde de hutbeden ilan edildi. Hutbeyi dinleyenler haberi tekbirlerle kutladı. Devrik Esed rejimine bağlı kuvvetlerin 16 Nisan 2013'te başkent Şam'ın güneyindeki Tedamun Mahallesi'nde en az 41 sivili öldürdüğüne ilişkin görüntüler,2022 yılında ortaya çıkmış ve uluslararası medyada bu görüntülere geniş yer ayrılmıştı. Görüntülerde yüzü açıkça görünen Esed rejiminin istihbarat görevlisi Yusuf'un, gözleri bağlı ve kelepçeli halde koşmaları söylenen sivilleri vurduğu görülmüştü. Ekim 2023'te katliamın faili Yusuf'un hâlâ askeri üste çalıştığı ortaya çıkmıştı.

Fransa, Orta Doğu coğrafyasında geçen yüzyılda kaybettiği etkisini yeniden kazanmak için rotasını Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’ne çevirdi. Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Güney Kıbrıs’taki zirvede Rum yönetimiyle “Kuvvetler Statüsü Sözleşmesi” (SOFA) imzalanacağını açıkladı. Bu anlaşma, Fransız askerlerinin Rum topraklarında NATO tipi ayrıcalıklarla kalıcı olarak üslenmesinin önünü açıyor.

MACRON’DAN SOFA ANLAŞMASI AÇIKLAMASI

Güney Kıbrıs’taki zirveye katılan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Rum yönetimiyle imzalanacak “Status of Forces Agreement” yani SOFA kapsamında Fransa’nın bölgedeki askeri varlığını kalıcı hale getireceğini duyurdu. Söz konusu anlaşma, Fransız askerlerine Rum topraklarında daimi konuşlanma ve NATO benzeri ayrıcalıklar tanınması anlamına geliyor.

İRAN SAVAŞI VE BÖLGESEL KAOS FIRSATA DÖNÜŞTÜ

Fransa’nın bu adımı atarken İran savaşı ve Orta Doğu’daki artan gerilimi stratejik bir fırsat olarak değerlendirdiği yorumları yapılıyor. Geçen ay İngiliz üssüne isabet eden İran dronunun ardından Paris yönetimi bölgeye hava savunma birliği göndermişti. Şimdi ise bu askeri varlığın geçici olmaktan çıkarılıp kalıcı hale getirilmesi hedefleniyor.

RUM ORDUSUNA FRANSIZ TEKNOLOJİSİ

Askeri iş birliği yalnızca üslenmeyle sınırlı kalmıyor. Rum ordusunun altyapısının Fransız savunma teknolojileriyle güncellenmesi planlanıyor. Ayrıca Mari kasabasındaki deniz üssünün Avrupa Birliği fonlarıyla büyük bir donanma merkezine dönüştürülmesi hedefleniyor. Bu adımın, Doğu Akdeniz’de Fransa’nın stratejik etkisini artıracağı değerlendiriliyor.

HUKUKİ TARTIŞMA GÜNDEMDE

Ancak anlaşma ciddi bir hukuki tartışmayı da beraberinde getiriyor. 1960 Garantörlük Antlaşması’na göre Türkiye, İngiltere ve Yunanistan dışında başka bir ülkenin adada asker bulundurması yasak. Bu nedenle Fransa’nın kalıcı askeri varlık planı, uluslararası hukuk açısından tartışmalı bir başlık olarak öne çıkıyor.

ANKARA’NIN TEPKİSİ MERAK EDİLİYOR

Rum lider Nikos Hristodulidis, Fransız askerlerinin adaya “barışçıl amaçlarla” geleceğini savunsa da, Ankara’nın bu gelişmeye nasıl bir yanıt vereceği merak konusu oldu.

Söz konusu analize göre, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, İran ve Lübnan'da çatışmasızlığın devamı durumunda, ekimde yapılacak genel seçimler yaklaşırken, diğer cephelerde savaşın 'sonsuz ateşini' canlı tutmayı amaçlıyor.

Netanyahu, siyasi rakiplerinin Gazze'de vaddettiği 'tam zaferi' gerçekleştirememesi nedeniyle yönelttiği eleştirilere karşı, Gazze'ye yeniden saldırarak hedefinden vazgeçmediğini kanıtlamayı arzuluyor.

Analizde, İsrail Maliye Bakanı Bezalel Smotrich'in Netanyahu'dan İsrail ordusuna Gazze Şeridi'ni tamamen işgal etmek için harekete geçme talimatı vermesini talep ettiği hatırlatıldı.

Bu yöndeki hazırlıkların başladığı belirtilen analizde, öte yandan işgal altındaki Batı Şeria'da Oslo Anlaşmalarını tamamen ortadan kaldırmaya yönelik kapsamlı bir hamle yapıldığı aktarıldı.

Analizde, İsrail ordusu içerisinde de Gazze'ye saldırıları yeniden başlatmak için çaba gösteren komutanlar olduğu, ateşkese rağmen halihazırda devam eden saldırıların Gazze'de ateşkes anlaşması kapsamında 'sarı hat' olarak isimlendirilen sınırın ötesine uzandığı ve çok sayıda Filistinli sivilin bu saldırılarda hayatını kaybettiğine dikkati çekildi.

Reuters haber ajansının isimsiz bir ABD yetkilisine dayandırdığı haberinde, Pentagon'un şirket içi bir e-postada, ABD ve İsrail'in İran'a yönelik savaşından uzak duran NATO müttefiklerini cezalandırmak amacıyla "üyeliklerin askıya alınması" seçeneğini gündeme getirdiği belirtildi.

"Hiçbir şekilde endişeli değilim"

Avrupa Birliği (AB) Zirvesi'ne katılmak üzere Kıbrıs'ta bulunan İspanya Başbakanı Pedro Sanchez, gazetecilerin konuya ilişkin sorularını yanıtladı.

Ülkesinin ittifak içindeki konumuna güvendiğini belirten Sanchez, "İspanya, NATO içinde güvenilir bir üyedir ve tüm yükümlülüklerini eksiksiz bir şekilde yerine getirmektedir. Bu nedenle hiçbir şekilde endişeli değilim" ifadelerini kullandı.

Sosyalist lider, iddiaların ciddiyeti hakkında ise "Biz e-postalar üzerinden değil, resmi belgelere ve ABD yönetiminin bu konudaki resmi tutumuna dayanarak hareket ediyoruz" değerlendirmesinde bulundu.

Öte yandan, mevcut NATO Antlaşması'nda herhangi bir üye ülkenin ittifaktan ihraç edilmesine veya üyeliğinin askıya alınmasına olanak tanıyan hukuki bir madde bulunmuyor.

Trump'ın Avrupa'ya yönelik öfkesi tırmanıyor

Trump, Ortadoğu'daki çatışmalara müdahil olmayı reddeden NATO müttefiklerini sert bir dille eleştirerek bu ülkeleri "sadakatsizlikle" suçlamıştı.

Aralarında İspanya, Fransa ve İtalya'nın da bulunduğu bazı Avrupalı müttefikler, ABD savaş uçaklarının kendi hava sahalarını kullanmasına veya askeri üslerinden faydalanmasına izin vermemişti. Trump'ın bu ülkeleri Hürmüz Boğazı'na savaş gemisi göndermeleri için ikna etme çabaları da sonuçsuz kalmıştı.

Vaşington yönetiminin, müttefiklerinden topraklarını ve üslerini şartsız olarak ABD'nin hizmetine sunmasını beklemesi NATO içindeki çatlağı büyüttü. Trump'ın NATO'yu "kâğıttan kaplan" olarak nitelendirmesine karşı çıkan İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ise Kıbrıs'ta yaptığı açıklamada, "NATO birlik içinde kalmalıdır. Bence asıl güç kaynağımız budur" diyerek ittifakın dayanışmasına vurgu yaptı.

Sanchez ve Trump arasında gerilimli geçmiş

Hükümetinin politikalarının "müttefiklerle mutlak işbirliğine dayandığını ancak bunun daima uluslararası hukuk çerçevesinde yürütüldüğünü" belirten Sanchez, Trump'ın Ocak 2025'te yeniden Beyaz Saray'a dönmesinden bu yana Washington'ın hedefindeki isimlerden biri.

Sanchez geçtiğimiz yıl, ülkesinin savunma harcamalarını Trump'ın talep ettiği gibi GSYİH'nın yüzde 5'ine çıkarmayı reddetmişti. İsrail'in politikalarına yönelik sert eleştirileriyle bilinen İspanya Başbakanı, aynı zamanda 3 Ocak'ta ABD'nin Venezuela'ya yönelik askeri müdahalesini de açıkça kınamıştı.

Gözler şimdi, NATO içindeki bu derin görüş ayrılıklarının gölgesinde, 7-8 Temmuz tarihlerinde Türkiye'de düzenlenecek olan bir sonraki kritik NATO Liderler Zirvesi'ne çevrilmiş durumda.

ABD Başkanı Donald Trump, Orta Doğu Özel Temsilcisi Steve Witkoff ve damadı Jared Kushner'i İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi ile görüşmek üzere Pakistan'ın başkenti İslamabad'a gönderiyor.

Beyaz Saray, Steve Witkoff ile Jared Kushner'in İslamabad'daki İran görüşmelerine katılacağını açıkladı.

Beyaz Saray Sözcüsü Karoline Leavitt, ABD Başkanı Donald Trump'ın Orta Doğu Özel Temsilcisi Steve Witkoff ve Trump'ın damadı Jared Kushner'in yarın Pakistan'da İranlı yetkililer ile görüşeceğini teyit ederek, "İranlılar iletişime geçerek yüz yüze görüşme talep etti" dedi.

İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi'nin Pakistan'a gidererek temaslarda bulunacağı belirtildi.

Pakistanlı kaynaklar da Arakçi'nin müzakereler için bugün geç saatlerde İslamabad'a gelmesinin beklendiğini doğruladı.

Arakçi'nin küçük bir heyet eşliğinde en erken bugün Pakistan'a ulaşabileceğini belirten yetkililer, ziyaretin içeriğine ilişkin başka ayrıntı paylaşmadı.

ABD-İsrail'in 28 Şubat'ta İran'a saldırılarıyla başlayan savaşta 8 Nisan'da sağlanan 2 haftalık geçici ateşkesin ardından Tahran ve Washington, 11 Nisan'da Pakistan'da kalıcı ateşkes için görüşmeler yapmış, yaklaşık 21 saat süren görüşmelerden sonuç çıkmamıştı.

Pakistan'ın arabuluculuğunda ikinci tur görüşmelerin yapılması için sürdürülen çabalar da ABD'nin İran'a uyguladığı deniz ablukası başta olmak üzere taraflar arasındaki anlaşmazlık konuları nedeniyle başarılı olamamıştı.

Rutin kontrol sırasında tespit edildi

İsrail Başbakanlık Ofisi tarafından yayımlanan 20 Nisan 2026 tarihli resmi sağlık raporuna göre, 76 yaşındaki Netanyahu’nun rahatsızlığı rutin kontroller sırasında tespit edildi.

Aralık 2024’te iyi huylu prostat büyümesi nedeniyle ameliyat geçiren Netanyahu’nun, sonrasında yapılan MR incelemesinde 1 milimetreden küçük şüpheli bir lezyon saptandı. Yapılan ileri tetkikler sonucunda erken evre prostat kanseri teşhisi konuldu.

Bilerek saklamış

Habere göre, Netanyahu’nun sağlık durumuna ilişkin raporun kamuoyuna açıklanması özellikle ertelendi. Netanyahu, söz konusu gecikmenin gerekçesini “İran’ın savaş sürecinde bu durumu propaganda malzemesi olarak kullanmasını engellemek” olarak açıkladı. Bu durum, İsrail yönetiminin kritik bir dönemde Netanyahu'nun sağlık durumunu bilinçli şekilde gizlediği yorumlarını beraberinde getirdi.

İlk kez açıklama yaptı

Tedavi gördüğü hastaneden yapılan son açıklamada Netanyahu'ya radyoterapi uygulandığı ve sürecin “tamamen başarılı” olduğu ifade edildi. Netanyahu yaptığı açıklamada, “Çok erken aşamada tespit edilen kanser tamamen ortadan kaldırıldı. Sağlığım yerinde” dedi.

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Efsanenin perde arkası: Toplama kampları ve gaz odaları

Siyonist propogandayla dikte edilmiş resmî tarihin iddiasına göre, Nasyonal Sosyalist Almanya, işgal ettiği topraklarda Yahudileri imha etmek amacıyla Auschwitz, Treblinka ve Dachau gibi "ölüm kampları" kurmuştur. Bu kamplarda insanların Zyklon-B gazı basılan odalarda topluca katledildiği ve ardından krematoryumlarda yakıldığı öne sürülür.

Ancak meselenin teknik ve tarihî gerçekliği bambaşka bir tablo çizmektedir:

• Toplama kamplarının mahiyeti: Zündel'e göre bu kamplar, savaş döneminde düşman unsurların bir arada tutulduğu çalışma ve lojistik merkezleridir. Salgın hastalıkların (özellikle tifüs) yayılmasını önlemek amacıyla kıyafetlerin dezenfekte edilmesi için kullanılan fırınlar ve gazlar, bugün "insan yakma ve öldürme" düzenekleri olarak pazarlanmaktadır.

• Gaz odası paradoksu: Kimyagerler ve yapı uzmanları, iddia edilen "gaz odalarının" sızdırmazlık ve havalandırma açısından teknik olarak kitle imhasına uygun olmadığını defalarca ispat etmiştir. Bugün Auschwitz’de turistlere gezdirilen odaların, savaş sonrası Sovyetler tarafından "mizansen" amacıyla inşa edildiği bizzat müze yetkilileri tarafından dahi (Dr. Piper örneğinde olduğu gibi) kısmen itiraf edilmiştir.

Küresel propagandanın sinir uçlarına dokunan yayıncı

Ernst Zündel, tam da bu noktada devreye girerek "kral çıplak" diyen isimlerin başında gelir. 1939 doğumlu Alman yayıncı, 1958'de gittiği Kanada'da Samisdat Yayınevi'ni kurarak Siyonist ezberleri sarsan gerçekleri dile getirmiştir:

Zündel, 6 milyon rakamının matematiksel bir imkansızlık olduğunu, kamplardaki toplam kaybın 20 bini geçmediğini söyler.

Kamplardaki ölümlerin çoğunun iddia edilen gazlardan değil, savaşın son dönemindeki kıtlık, bombalamalar sonucu kesilen ikmal hatları ve tifüs salgınlarından kaynaklandığını belgeleriyle ortaya koyar.

Gerçeklerin bedeli: Hapis ve sürgün

Siyonist "mağduriyet endüstrisi" için ciddi tehditlerden biri, Zündel’in bu teknik ve tarihî ifşalarıydı. Bu yüzden Zündel; Kanada’da "yalan haber yaymak" suçlamasıyla taciz edilmiş, 2005’te Almanya’ya iade edilerek 5 yıl zindana atılmıştır. 2017'deki vefatına kadar da "Holokost inkârcısı" yaftasıyla küresel bir lince tabi tutulmuştur.

Netice itibariyle; Ernst Zündel’in ifadeleri, Batı’nın "ifade özgürlüğü" masalının Siyonizm’in çıkarları söz konusu olduğunda nasıl bir engizisyona dönüştüğünün ispatıdır. Bugün Gazze’de canlı yayında soykırım yapanlar, dünün uydurma mağduriyetleriyle bugünkü cürümlerini örtmeye çalışmaktadır. Zündel’in mücadelesi, bu örtüyü kaldırma mücadelelerindendir.

Baran Dergisi

Avrupa’da İslam düşmanlığı artık münferit vakalarla izah edilemeyecek bir hız ve pervasızlıkla sürüyor. Hollanda’da başörtülü Müslüman bir kadının polis tarafından taciz edilerek kovalandığı, ve ardından Müslüman kadının akıllıca bir manevrayla polisi düşürerek metro istasyonunda kaçtığı görüldü. Batı’nın “hukuk” ve “özgürlük” söyleminin içinin boşaldığı artık ayan beyan ortadadır.

Bu hadise, Avrupa’nın uzun süredir Müslüman kimliğe karşı yürüttüğü sistematik baskı örneklerinden sadece biri. Olayla ilgili soruşturma çağrıları yükselirken, Avrupa’nın İslamofobi sicili bir kez daha kabarıyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.