Açılışta Bâkî’nin beş asır önce İstanbul’da yetişmiş büyük bir “İstanbul şairi” olduğu vurgulandı. Kanunî devrinde yaşayan şairin İstanbul’un Ramazanlarını, bayramlarını, sokaklarını, kayıklarını ve gündelik hayatını şiire taşıdığı hatırlatıldı.

Bâkî’nin eksik anlatılan yönleri

Prof. Dr. Dursun Ali Tökel, konuşmasında Bâkî’nin ders kitaplarında çoğu zaman “zevke ve eğlenceye düşkün rind şair” şeklinde dar bir kalıpla anlatılmasına itiraz etti. Tökel, Bâkî’nin ilmî ve manevî şahsiyetinin bu tarifin çok ötesinde bulunduğunu belirterek şairin Meâlimü’l-Yakîn ve Fezâilü’l-Cihâd gibi eserlerine dikkat çekti.

Bâkî’nin Peygamber Efendimiz’e muhabbetini eserlerinde açıkça ortaya koyduğunu söyleyen Tökel, şairin cihad ve gazanın faziletlerini kaleme aldığını, Osmanlı şairlerinin de padişahlar ve serdarlar gibi i‘lâ-yı kelimetullah şuuruyla kalem kullandığını ifade etti.

Kızılelma’dan İstanbul’a

Tökel, Bâkî’nin şiirlerinde Kanunî’nin fetihleriyle sevgili tasvirlerini bir araya getirdiğini, Karabağ, Bağdat ve Kızılelma gibi coğrafya ve mefkûrelerin şiirin içine girdiğini anlattı. Bâkî’nin bu yönüyle yaşadığı devrin siyasî ve medenî ufkunu şiirinde taşıdığı belirtildi.

Konuşmada klasik edebiyatımızla yeni nesiller arasındaki kopuşa da temas edildi. Shakespeare ile Bâkî’nin çağdaş olduğunu hatırlatan Tökel, Batı’nın kendi klasiklerini “eskimiş” görmeden yaşatmasına karşılık Türkiye’de divan edebiyatının uzun yıllar geçmişte kalmış bir alan gibi takdim edildiğini söyledi.

Bâkî’nin Fatih Camii müezzininin oğlu olarak başlayıp saraç çıraklığından müderrisliğe, İstanbul kadılığına ve kazaskerliğe yükselen hayatı da anlatıldı. Tökel, şairin Türkçeyi zirveye taşıdığını ve kendisinden sonraki pek çok ismi etkilediğini vurguladı.

“Ne sen bâkî ne ben bâkî”

Programın öne çıkan bölümlerinden biri Bâkî ile Kanunî Sultan Süleyman arasındaki münasebet oldu. Tökel, Kanunî’nin Bâkî’yi Bursa’ya sürmek istemesi üzerine şairin padişaha verdiği meşhur cevabı hatırlattı:

“Buna çarh-ı felek derler, ne sen bâkî ne ben bâkî”

Bu mısranın Bâkî’nin padişah karşısındaki şahsiyetini ve şiir kudretini gösterdiğini ifade eden Tökel, ardından Kanunî Mersiyesi’nden beyitler okuyarak divan şiirindeki fanilik, ölüm ve kulluk anlayışını anlattı.

Kültürel hafıza vurgusu

Konferansta kültürel hafızadaki kopuş da gündeme geldi. Alfabe değişikliği, klasik metinlere erişim ve geçmişle irtibat başlıkları üzerinden yapılan değerlendirmelerde, edebiyatın bir milletin tarih ve medeniyet hafızasını taşıyan temel unsurlardan biri olduğu vurgulandı.

Tökel, Bâkî’nin Fezâilü’l-Cihâd eserinden hareketle cihad, fedakârlık ve rehavete kapılmama bahislerini aktarırken, Meâlimü’l-Yakîn üzerinden de Peygamber Efendimiz’in son anlarına dair bölümleri anlattı.

“Bâkî kalır sahîfe-i âlemde adımız”

Programın sonunda Bâkî’nin,

“Minnet Hudâ’ya devlet-i dünyâ fenâ bulur
Bâkî kalır sahîfe-i âlemde adımız”

beyti okundu.

Tökel, Bâkî’nin beş asır sonra hâlâ okunmasını, büyük eserlerin sahibini ölümden sonra da yaşatmasının bir misali olarak değerlendirdi. Konuşmanın ardından kürsü dinleyicilere açıldı ve katılımcılar Bâkî’den çeşitli beyitler okudu.

Baran Dergisi

TÜİK’in ağustos enflasyonunu açıklamasıyla eylül ayında yenilenecek kira sözleşmelerinde uygulanabilecek artış oranı yüzde 31,79 olarak belirlendi. Bu oran üzerinden 20 bin liralık bir kira 26 bin 358 liraya, 30 bin liralık kira 39 bin 537 liraya, 40 bin liralık kira ise 52 bin 716 liraya kadar çıkabiliyor.

Ortaya çıkan tablo özellikle İstanbul’da ücretlerle barınma maliyeti arasındaki bağın koptuğunu gösteriyor. TCMB Yeni Kiracı Kira Endeksi’ne göre temmuz ayında yeni kiracıların ödediği kiralar İstanbul’da geçen yılın aynı dönemine göre yüzde 32,4 arttı. Ankara’da artış yüzde 28,6, İzmir’de yüzde 26,3 olurken Doğu Karadeniz’de bazı illeri kapsayan bölgede oran yüzde 35’e ulaştı.

Üstelik 2026 yılı için net asgari ücret 28 bin 75 lira seviyesinde. Bugün İstanbul’un birçok bölgesinde tek bir evin aylık kirası bir asgari ücrete yaklaşırken bazı bölgelerde bunun üzerine çıkıyor. Kiracı maaşını eve verdikten sonra mutfak, elektrik, doğalgaz, ulaşım, çocukların eğitimi ve diğer temel giderlerle baş başa kalıyor. TÜİK’e göre ağustosta genel enflasyon yıllık yüzde 31,51 olurken konut, su, elektrik, gaz ve diğer yakıtlardaki artış yüzde 39,77’ye ulaştı.

Yıllardır devreye alınan geçici tedbirler ise krizin temelini ortadan kaldıramadı. Bir dönem uygulanan yüzde 25’lik kira artış sınırı mevcut kiracı ile yeni kiracı arasında büyük fiyat farkları meydana getirirken sorunun ana kaynağı olan yüksek enflasyon, konut arzındaki yetersizlik ve dar gelirliye yönelik kiralık sosyal konut eksikliği devam etti. Fiyatlara dönemsel sınır getirilmesi, insanların ulaşabileceği bedelde yeterli konut üretilmediği müddetçe kalıcı bir netice vermedi.

Konut uzun zamandır barınma ihtiyacının yanında enflasyondan korunmak isteyen sermayenin yatırım aracına dönüşmüş durumda. Arsa, işçilik ve inşaat maliyetlerindeki artış yeni konutların fiyatını yükseltirken düşük ve orta gelirli vatandaşın ev sahibi olma imkânı giderek daraldı. Ev satın alamayan kesimin kiralık piyasasında kalması talebi artırdı, büyükşehirlerdeki kentsel dönüşüm süreci de geçici kiralık konut ihtiyacını büyüttü. Neticede ücret artışları kiraları kovalamaya devam ederken her yeni zam döneminde aynı kriz yeniden ortaya çıkıyor.

Türkiye’nin büyükşehirlerinde barınma, çalışan nüfusun en ağır geçim kalemlerinden biri hâline gelmiş durumda. Enflasyon kalıcı biçimde kontrol altına alınmadan, dar ve orta gelirli ailelere yönelik büyük ölçekli kiralık sosyal konut stoku oluşturulmadan ve konut üretimi gerçek ihtiyaca göre planlanmadan kira artışının önüne geçilmesi güç görünüyor. Yıllardır alınan geçici tedbirlerin ardından vatandaşın önündeki gerçek hala değişmiş değil.

İsrail ordusu, Ras el-Ayn’a çıkan yolu askerî araçlar ve çok sayıda askerle kapatarak aktivistlerin Filistinli ailelere ulaşmasına izin vermedi. Aktivistlerin beraberinde getirdiği su ve gıda malzemeleri ise uzun süren görüşmelerin ardından bir araçla ailelere gönderilebildi.

Kusra Konseyi Başkanı Abdülazim el-Vadi, üç evin çevresinin tamamen kuşatıldığını, ailelerin kasabayla bağlantısının kesildiğini belirterek İsrail ordusunun bölgeyi “kapalı askerî alan” ilan ettiğini söyledi. El-Vadi, dağın çevresine demir ve beton engeller kurulduğunu ve Filistinlilerin günlük ihtiyaçlarına ulaşmasının sistematik biçimde engellendiğini kaydetti.

“Bu tam olarak etnik temizlik”

Yardım girişimine katılan aktivist Itay, Filistinli ailelerin yiyecek, su ve ilaçtan mahrum bırakıldığını belirterek yaşananlara tepki gösterdi. Itay, silahlı yerleşimcilerin arkasında onları koruyan ve teşvik eden hükümet politikalarının bulunduğunu söyledi.

Filistinlilerin bölgeden sürülerek topraklarının ele geçirilmek istendiğini ifade eden aktivist, “Filistinlileri sınır dışı etmek, onları sürmek ve bütün toprağa sahip olmak istiyorlar. Bu tam olarak etnik temizlik.” dedi.

Kusra’daki kuşatma 9 Ağustos’ta başlamıştı. Silahlı Yahudi teröristler, Filistinlilere ait üç evin çevresini kapatmış, bahçelere çadır kurmuş ve ailelerin giriş çıkışlarını engellemişti. Evlerin su, gıda ve elektrik erişimine de müdahale edilmişti.

Geçtiğimiz hafta ise kamyonlarla bölgeye gelen silahlı ve maskeli İsrailli teröristler Kusra ve Calut köylerinde Filistinlilere saldırmıştı. Bölgeye gelen İsrail askerlerinin saldırganların ayrılmasına müdahale etmediği, saldırıya uğrayan bazı Filistinlileri ise alıkoyduğu bildirilmişti.

Kaynak: Focus+

Almanya’nın Dresden kentinde dünyaya geldikten sonra eğitimini Berlin’de tamamlayan, ardından New York’a göç eden Davis Trietsch, ABD’de yaptığı akademik çalışmalarda özellikle Yahudi göçü ve dünyanın farklı ülkelerindeki diaspora Yahudilerinin tarihçesi konusunda uzmanlaşmıştı. Yahudilerin Kıbrıs’a yerleşebileceği fikrini ilk kez 1895’te ortaya atan Trietsch, 1899’da kaleme aldığı “The Future of Cyprus” (Kıbrıs’ın Geleceği) adlı kitapta düşüncelerini ayrıntılı biçimde anlatmıştı. Trietsch’e göre Yahudilerin Kıbrıs’ı yurt edinmesi hem Büyük Britanya’nın emperyal hedefleriyle hem Yahudilerin kendi istikballeriyle hem de Ada’nın Müslüman-Hristiyan yerli halkının menfaatleriyle son derece uyumluydu. Trietsch, Yahudilerin Kıbrıs’ı bilhassa ekonomik, sosyal ve kültürel yönlerden kalkındıracağını, bundan herkesin fayda sağlayacağını söylüyordu.

Kongre delegeleri Davis Trietsch’in konuşmasına müsaade etmese de Yahudilerin modern dönemde Ortadoğu’daki kolonizasyon tarihi içinde Kıbrıs’ın önemli bir yeri vardı:

Londra merkezli Yahudi gazetesi The Jewish Chronicle, Büyük Britanya İmparatorluğu 1878’de Kıbrıs’ı Osmanlı devletinden kiraladığında “Kıbrıs, vaktiyle müreffeh ve kültürlü bir Yahudi cemaatinin yurduydu. Tekrar neden olmasın?” yorumunu yapmıştı. 1883’te Ada’nın güneybatı ucunda, Baf’ın sahil kasabası Kukla’da, Rusya’dan kaçanların yerleştiği bir Yahudi kolonisi kuruldu. Onu 1885’te Mağusa yakınlarındaki Köprülü ve Çömlekçi kolonileri izledi. 1892-1897 arasında Larnaka-Lefkoşa hattında birkaç yerleşim daha belirdi. 1897’de Lefkoşa’nın güneydoğusunda Yahudiler tarafından tarım ve hayvancılık odaklı 380 dönümlük Margo Çiftliği faaliyete geçirildi. Burası günümüzde Lefkoşa Ercan Havalimanı’nın güneyinde, Kırklar ve Gaziler köyleri arasında. Askerî bölge olduğu için, erişim resmî izne bağlı. Bölgede Yahudilerden geriye kalan en belirgin iz ise mezar taşları hâlâ mevcut olan bir kabristan. Buraya defnedilen Yahudilerin birçoğu, o dönem Kıbrıs’ta çok yaygın olan sıtma hastalığından dolayı ölmüş.

Kıbrıs, Yahudilerin modern dönemdeki serüveninde merkezî bir konumda yer almaya devam etti:

Filistin’in İngiliz manda idaresi altına girmesiyle birlikte, Margo Çiftliği’ndeki son Yahudiler 1928’de Kıbrıs’ı terk etti. İngilizler, 1939’dan itibaren Ada’yı Avrupa’dan kaçan Yahudiler için geçici kamp olarak kullandılar. O dönemde Filistin’e Yahudi göçü sınırlandığı için, İsrail kuruluncaya kadar Kıbrıs’tan en az 52 bin Yahudi mülteci gelip geçti. On yıllar sonra, 2000’lerin başından itibaren Kıbrıs yeniden Yahudilerin gözde duraklarından birine dönüşecekti. 1899’da öfkeyle karşılanan teklifler, şimdilerde teşvik ve destek görüyor. Siyonist akıl, Kıbrıs’a “yedek sığınak” gözüyle bakıyor. Atılan bütün adımlar da buna matuf.

Çarşamba günü bu köşede yayınlanan Ratko Mladiç konulu yazımda “hafıza” vurgusu yapmıştım. Kıbrıs da bize aynı mesajı veriyor: İşgalcinin hafızası sürekli diriyken, hafıza kaybına uğrama lüksümüz yok.

Taha Kılınç, Yeni Şafak

Anadolu’nun dört bir yanında Selçuklu ve Osmanlı eserleri bakımsızlık, ilgisizlik ve yanlış restorasyonlarla mücadele ederken kilise kalıntılarına gösterilen ihtimam dikkat çekici bir seviyeye ulaştı. Nerede bir kilise izi varsa kazılıyor, restore ediliyor, müzeleştiriliyor ve yeniden görünür hâle getiriliyor. Bodrum’daki Aya Nikola projesi de politikanın açık örneklerinden biri.

Bartholomeos projeyi yerinde inceledi

26 Ağustos 2026’da Bodrum Belediye Başkanı Tamer Mandalinci, Patrik Bartholomeos’a hazırlanan maket üzerinden projenin son durumunu anlattı. Ardından Bartholomeos ve beraberindeki heyet Aya Nikola kalıntılarının bulunduğu alana giderek çalışmaları yerinde inceledi. Ortaya çıkan görüntü, sıradan bir nezaket ziyaretinden çok, projeye gösterilen özel ilginin fotoğrafı oldu.

Hangi medeniyetin hafızası ihya ediliyor?

Mesele birkaç tarihî taşın korunmasından ibaret değil. Bir tarafta Anadolu’nun bin yıllık İslâmî-Türk hafızasını taşıyan camiler, medreseler, tekkeler ve tarihî yapılar ihmal edilirken diğer tarafta Bizans ve Hristiyanlık mirası büyük bir hassasiyetle ayağa kaldırılıyor. Üstelik proje, “Aya Nikola Müzesi” adıyla yeni bir sembolik kimliğe kavuşturuluyor.

Kültür politikası mı, hafıza değişimi mi?

Türkiye kendi medeniyet mirasını mı ihya ediyor, yoksa Anadolu’nun tarihî hafızasını başka bir istikamette yeniden mi kuruyor? Kilise kalıntılarına gösterilen bu sistematik ilginin, Selçuklu ve Osmanlı mirasına gösterilmeyen hassasiyetle birlikte okunması gerekiyor.

Tartışmanın boyutu birkaç ailenin aldığı yardımla sınırlı kalmıyor. New York’taki Yahudi okullarının yemek, ulaşım, özel eğitim ve çeşitli kamu programları üzerinden yıllar içinde 1 milyar doları aşan kamu kaynağından yararlandığı daha önce yapılan araştırmalarla ortaya konmuştu.

Özellikle çok çocuklu aile yapısının hâkim olduğu bölgelerde Medicaid, SNAP ve çocuklara bağlı vergi avantajları Yahudi ekonomisinin önemli unsurlarından biri hâline geliyor. Kiryas Joel gibi Yahudi nüfusunun yoğun olduğu yerleşimlerde yüksek yoksulluk oranı ve çok genç nüfus, devlet yardımlarından yararlananların sayısını ciddi biçimde artırıyor. Böylece çalışan Amerikalının ödediği verginin önemli bir bölümü, kendi içine kapalı yaşayan Yahudilerin sağlık, gıda ve eğitim giderlerinin finansmanına gidiyor.

Belgeselin ardından yükselen öfkenin temelinde de bu çarpıcı tezat yatıyor: Bir tarafta kirayı, faturayı ve market masrafını karşılamak için ikinci işte çalışan gençler, diğer tarafta kamu kaynaklarından geniş ölçekte yararlanan Yahudiler. Amerikalılar artık kendi cebinden çıkan paranın kimlere ve hangi gerekçelerle aktarıldığını daha yüksek sesle sorguluyor. Tartışma büyüdükçe New York’taki Yahudi cemaatlerinin kamu bütçesinden aldığı pay ve bu kaynakların nasıl denetlendiği de daha fazla mercek altına giriyor.

Sahte haciz

Korsan sisteme dahil olan bazı hukuk bürolarının, kendileriyle hiçbir hukukî bağı bulunmayan kişilerin verilerine ulaştığı anlaşıldı. Şebekenin, "borcunuz takibe düştü", "hakkınızda haciz işlemi başlatıldı" veya "uzlaşma sürecini kaçırdınız" gibi asılsız beyanlarla korku yaydığı, insanları köşeye sıkıştırarak haksız kazanç temin ettiği ve toplumda ciddi bir mağduriyete sebebiyet verdiği belirlendi.

39 büroda arama ve el koyma işlemleri başlatıldı

Yürütülen tahkikatın ilk safhasında gayrikanunî sistemi kurup işleten ve maddî menfaat temin eden 10 şüpheli hakkında kamu davası açılmıştı. Dosyayı derinleştiren ekipler, korsan panel sistemini kullandığına dair somut delillere ulaşılan 31 avukat hakkında gözaltı kararı verdi. Eş zamanlı olarak 39 farklı avukatlık bürosunda arama ve el koyma faaliyetleri başlatıldı.

Adalet Bakanı Akın Gürlek, fertlerin mahremiyetinin dokunulmaz olduğunu hatırlatarak şahsî verilerin ticarî bir meta haline getirilmesine asla izin verilmeyeceğini belirtti. Bakan Gürlek, "Hukuku istismar ederek kanunsuzluk yapan hiç kimsenin yanına kâr kalmayacaktır" diyerek soruşturmayı yürüten adlî makamlara ve emniyet mensuplarına teşekkür etti.

Sanal mecralarda icra edilen denetim ve operasyonlar; Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığının koordinasyonunda, Cumhuriyet Başsavcılıkları, Emniyet Genel Müdürlüğü Siber Suçlarla Mücadele Daire Başkanlığı ile Adalet ve İçişleri Bakanlıklarının katılımıyla gerçekleştirildi. İlgili birimlerin müşterek adımlarıyla, siber ortamda suç teşkil eden faaliyetlere karşı idari ve adli yaptırımlar eş zamanlı olarak devreye sokuldu.

Örgüt Bağlantılı 699 Hesap Faaliyetten Men Edildi

İncelemelerin ilk aşamasında, başta FETÖ olmak üzere milli güvenliği ve toplumsal düzeni zedelemeyi hedefleyen suç ve terör odaklarıyla bağlantılı 699 sosyal medya hesabı belirlendi. Güvenlik birimlerinin tespitleri doğrultusunda bu hesaplara yönelik erişim engeli tedbirleri derhal tatbik edildi.

Teknik Analizlerle Saptanan 1335 Hesaba Müdahale

Siber güvenlik uzmanlarının derinlemesine dijital ağ analizleri ve teknik takipleri sonucunda 1335 hesap daha kapsama alındı. Toplumsal gerilime sebep olan provokasyonlar üreten, yalan bilgiyi dolaşıma sokarak kitleleri manipüle eden ve sistematik psikolojik harekât yürüten bu hesapların tamamına kanuni çerçevede erişim kısıtlaması getirildi.

İletişim Başkanı Burhanettin Duran, devletin bütün kurumsal imkân ve kabiliyetleri kullanılarak Türkiye'nin dijital egemenliğinin korunacağını, siber mecralar üzerinden tertiplenen operasyonlara karşı mücadelenin kararlılıkla devam edeceğini ifade etti.

Kendi evladını hırsızlıkla suçlayıp sıyrılmaya çalıştı

Duruşmada savunma yapan sanık baba Uğur Mersinli, katliamda kullanılan silahlara oğlu İsa Aras Mersinli'nin kendisinden habersiz ulaştığını savundu. Silahların yatak odasında saklandığını belirten Mersinli, bunun ebeveyn kusuru sayılamayacağını öne sürdü. Bütün mesuliyeti üzerinden atmaya gayret eden sanık, mahkeme salonunda "Silahlar çalınmıştır. Oğlum hakkında hırsızlık suçundan davacı ve şikâyetçiyim." İfadesinde bulundu.

İsa Aras Mersinli'nin katliam öncesinde hazırladığı menfur manifestodan habersiz olduğunu ileri süren baba, oğlunu atış poligonuna sırf sevgisinden ötürü götürdüğünü de iddia etti.

Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde yürütülen tahkikat, MASAK incelemeleri neticesinde yeni bir safhaya ulaştı. Yapılan malî denetimlerde; Yılmaz Kimya, Yılkim Kimya, Erimer Kimya, Mie Girişimcilik ve Makine ile Astra Polimer isimli şirketlerin hesapları üzerinden şüpheli para hareketlerinin ve karanlık işlemlerin yürütüldüğü tespit edildi.

Başsavcılık, gayrimeşru kazancın aklandığı belirlenen bu 5 şirket hakkında el koyma kararı verdi. Şirketlerin sahibi İrfan Yılmaz hakkında ise "suç örgütüne üye olma", "kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık" ile "suçtan kaynaklanan mal varlığı değerlerini aklama" suçlamaları sebebiyle gözaltı kararı çıkarıldı.

Şirket deposundan 200 kilo külçe altın çıkmıştı

El konulan şirketlerden Yılmaz Kimya, daha evvel gerçekleştirilen baskınlarda deposunda ele geçirilen 200 kilogram külçe altın ile gündeme oturmuştu. Şirket binalarında gizlenen bu servetin ve yürütülen kayıt dışı para transferlerinin MASAK raporunda mühim bir yer tuttuğu bildirildi.

Dalga dalga operasyonlar ve kayyum kararları

Kuriş şebekesine yönelik yürütülen tahkikat kapsamında 13 Ağustos tarihinde aralarında Armine Giyim ve Ayakkabı Dünyası gibi markaların da yer aldığı 31 şirkete kayyum atanmıştı. Soruşturmanın ilk safhasında gözaltına alınan, aralarında bizzat Alihan Kuriş’in de bulunduğu 38 şüpheliden 32’si sevk edildikleri adliyede tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Takip eden süreçte İstanbul, Konya, Mersin ve Muğla merkezli ikinci dalga baskınlarla yapının idari ve iktisadî kadrosunda vazife alan 12 fert daha yakalandı. Genişletilen üçüncü dalgada ise 54 şüpheli hakkında gözaltı kararı verilirken, örgüte ait 11 şirket ile 3 derneğe kayyum görevlendirildi. Şebekenin karanlık irtibatlarını bütünüyle çözmeye matuf adlî tahkikat devam ediyor.

Saldırının ardından tüm acil servislerin olay yerine intikal ettiğini belirten Zelenskiy, yaralılara gerekli yardımın sağlandığını kaydetti.

Zelenskiy, SBU Başkanı Poklad'la bir araya gelerek, saldırıya 'yeterli, dikkat çekici ve mümkünse aynı şekilde' misilleme yapılması talimatını verdiğini aktardı.

Misilleme yapacakları konumu da belirlediklerini söyleyen Zelenskiy, sonuç alınabilmesi için uygun zamanı bekleyeceklerini ifade etti.

Öte yandan Kiev Belediye Başkanı Vitali Kliçko, sosyal medya hesaplarından SBU binasına yapılan saldırıda 9 kişinin yaralandığını açıkladı.

Mizah değil aleni suç

Hazırlanan iddianamede, şahsın “Ölü Deniz” adını verdiği gösteride sarf ettiği ifadeler tek tek sıralandı. Savcılık; Göktaş’ın söz konusu kayıtlarla ‘Cumhurbaşkanına hakaret’, ‘Halkı kin ve düşmanlığa tahrik ve aşağılama’ ile ‘Suçu ve suçluyu övme’ cürümlerini irtikâp ettiğini belirtti. Cemiyette tefrika oluşturmaya ve mukaddesatı tahkir etmeye matuf gösterinin cezasız kalmayacağı vurgulandı.

İddianame kabul edildi

İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesi’ne tevdi edilen iddianame, yapılan tetkikin ardından kabul edildi. Mahkeme heyeti, cürmün vahametini göz önünde bulundurarak şahsın tutukluluk halinin devamına hükmetti.

Yıllardır uyguladığı kanlı politikalarıyla bölgedeki istikrarsızlığın ana yürütücüsü olan Washington yönetimi, bu kez de "IŞİD tehdidi" bahanesine sığınarak Puntland bölgesindeki stratejik liman kenti Bosaso’da sıfırdan bir üs inşa ediyor.

Washington yönetimi projeyi güya IŞİD ve Eş-Şebab’la mücadele gerekçesiyle açıklarken, kurulacak tesisin hava saldırılarını, keşif faaliyetlerini ve istihbarat operasyonlarını doğrudan yönetmesi planlanıyor. Böylece ABD, Aden Körfezi kıyısındaki stratejik bölgede askerî varlığını kalıcı hâle getiriyor.

Bosaso’daki yeni üs, yalnızca hava operasyonları için kullanılmayacak. Puntlandlı güvenlik kaynaklarına göre CIA’nın bölgedeki faaliyetleri de genişletilecek, ayrıca maaşı, silahı ve eğitimi tamamen ABD tarafından karşılanacak yeni bir yerel vurucu güç oluşturulacak. Washington daha önce de Danab ve Puntland Security Force gibi birlikleri destekleyerek Somali’nin güvenlik yapısı içinde kendisine bağlı askerî unsurlar oluşturmuştu.

Anlaşmanın Mogadişu’daki Somali Federal Hükümeti yerine doğrudan Puntland yönetimiyle yapılması da dikkat çekiyor. Somali Anayasası’na göre yabancı devletlerle askerî mutabakat yetkisi merkezî yönetime ait olmasına rağmen ABD, ülkenin parçalı siyasi yapısından faydalanarak yarı özerk yönetimlerle doğrudan ilişki kuruyor. Bu durum Washington’ın Somali’deki iç güç dengelerine nüfuzunu daha da artırıyor.

Bu askeri genişlemeyle birlikte Washington, Somali’de CIA ve AFRICOM emrinde hareket edecek tamamen ABD finansmanlı yeni bir yerel vurucu güç de kurguluyor. Daha önce Afganistan ve Irak’ta uygulanan bu yöntemle bizzat CIA tarafından sevk ve idare edilecek paralı bir yapılanma oluşturulması hedefleniyor. Son düzenlenen İHA saldırılarıyla sükuneti sonlandıran ABD, bir yandan kendi kanlı geçmişiyle zemin hazırladığı istikrarsızlığı besliyor, diğer yandan da bu kaosu Hint Okyanusu ve Kızıldeniz hattındaki kalıcı askerî varlığı için bir meşruiyet kalkanı olarak kullanmaya devam ediyor.

Roose, bazı ajanların yaptıkları işlemin görev kapsamı dışında olduğunu fark etmelerine rağmen, diğer ajanların da aynı şekilde hareket etmesini gerekçe göstererek saldırılara devam ettiğini aktardı. Ajanların kendi aralarında iş bölümü yaptığı, bazılarına liderlik rolleri verdiği ve zamanla kendilerini bir “kolektif” olarak tanımlamaya başladığı belirtildi.

Testlerde ajanların OpenAI’ın siber güvenlik sistemlerindeki açıkları birlikte araştırdığı, buldukları bilgileri birbirleriyle paylaştığı ve yalıtılmış test ortamından çıkarak dış altyapılara erişmeye çalıştığı bildirildi. Bloomberg ve Reuters da sonraki aylarda benzer sızma ve koordinasyon girişimlerine ilişkin haberler yayımladı.

OpenAI, 22 Temmuz’da yaşananları “benzeri görülmemiş bir siber hadise” olarak nitelendirirken Anthropic, Meta, Moonshot ve Birleşik Krallık Yapay Zeka Güvenliği Enstitüsü’nün testlerinde de benzer şekilde üçüncü taraf sistemlere yönelen ajan davranışlarının görüldüğü aktarıldı.

Yaşananlar, otonom yapay zeka sistemlerinin yalnızca insan talimatlarını yerine getiren araçlar olmaktan çıkıp birbirleriyle koordinasyon kurabilen yapılara dönüşebileceği tartışmasını büyüttü. Bu gelişme, devletler ve teknoloji şirketleri arasındaki yapay zeka rekabetinin bundan sonra daha sert bir safhaya taşınacağını, özellikle siber güvenlik ve yapay zeka destekli savaşların çok daha ileri bir seviyeye çıkabileceğini gösteriyor.

İsrail medyası, çifte vatandaşların kimliklerinin ve faaliyetlerinin ortaya çıkarılmasını “Yahudi avcılığı” şeklinde sunarken çalışmaları “siyasî ve istihbarî faaliyet” olarak nitelendirmeye yöneldi. Böylece İsrail ordusunda görev alan kişilere yönelik hukukî girişimler, antisemitizm söylemi üzerinden etkisizleştirilmeye çalışıldı.

İsrail makamları ve medyasındaki bu reaksiyon, Türkiye’de yürütülen çalışmaların Tel Aviv cephesinde ne ölçüde rahatsızlık meydana getirdiğini ortaya koyuyor. Buna karşılık İsrail ordusunda görev yaptığı tespit edilen çifte vatandaşlar hakkında Türkiye’de henüz kapsamlı ve sonuç alıcı bir hukukî sürecin işletilememesi, meselenin ciddiyetini koruduğunu gösteriyor.

Şu kesin: Türkiye'de “sosyal” değil, “siyasal”, iktidardır. Toplum, toplumun duyarlıkları, iradesi değil, araçlar dolayısıyla araçları amaç haline getiren çıkarlar / çıkarcılıklar, iktidar.

Bu durum sadece Ak Parti ile ilgili değildir. Kısmen Tanzimat’la yaşanmaya başlamış Cumhuriyet’le birlikte, topluma tepeden kimlik, zihin ve kültür dayatılmaya kalkışılınca kök salmış, kural hâline gelmiş ve bütün bunların sonucunda, çıkar, çıkarcılık, fırsatperestlik, konformistlik, kral olmuştur.

Siyaset araçtır, hakikat amaçtır. Siyasal’ın iktidarı, aracın hükümranlığı, aracın amaçların önüne geçmesi ve yutması ile sonuçlanır. Bu, modernitenin insanlığı sürüklediği çıkmaz sokaktır aslında.

Siyasal’ın iktidarda olduğu bir yerde, fikir iktidar olamaz.

Siyaset geçici olanla ilgilidir, kültür kalıcı olanla. Siyaset, esas itibariyle, günü kurtarmaya yarar, Kültür geleceği kurmaya. O yüzden Kültürde iktidar değilseniz, siyasette iktidar da olamazsınız, muktedir de!

Otorite’nin kaynağı, siyaset değildir; fikirdir, dolayısıyla hakikattir, hakikat fikridir. Siyaseti otorite kaynağı olarak görenler, iddialarını yitirmekten ve toplumu kaygan zeminlerde patinaj yapmaya mahkûm etmekten kurtulamazlar.

Fikrin iktidarı; fikrin, hayata yön, şekil ve ruh verebilmesiyle, iddiaların yitirilmemesiyle, amaçların araçlar tarafından yutulmasına izin verilmemesiyle, insanların, özellikle de öncü kuşakların hakikat medeniyeti fikrini fikir ve oluş çilesiyle adım adım hayata geçirmeleri ve hayatın her alanına gergef gibi işlemeleriyle mümkün olabilir.

Araçların hükümranlığı, amaç hâline getirilmesi, insanların amaçlarını, iddialarını yitirmeleri anlamında siyasal’ın iktidarı, fikrin iktidarının önünde takoz gibi durur, hakikat, iktidar olsanız bile kıyıya vurur, tarih durur.

Tarihi yeniden başlatmanın yolu, fikrin, hakikat fikrinin izini sürmek, hakikatin, hakikatten süt emen hakikatli insanların ülkede adaleti, hakkaniyeti, kardeşliği yeniden tesis edecek bilme coşkusu (ilim), bulma şevki (irfan) ve hakikat aşkıyla (hikmet) yanan, yanıp tutuşan öncü kuşakların fikirde, sanatta, edebiyatta, kültürde, siyasette, dil kuracak, başkalarının yaptığı tarihin önünde sürüklenme zilletinden kurtularak tarihi önüne katarak sürükleme izzetine kavuşacak bir medeniyet tasavvuru yolculuğuna çakmalarından geçiyor...

O zaman geleceğimizi inşa edecek Sinan’ları; fikrin hayatımıza ruh üflemesini sağlayacak Gazâlî’leri, İmam Rabbânî’leri; hayatımızı aşkın bir coşkuyla yaşatmamızı sağlayacak Fuzûlî’leri, Şeyh Galip’leri, Sinan’ları yeniden yetiştirip, yine insanlığın önünü biz açabiliriz bir kez daha Allah’ın yardımıyla.

ÖNCÜ KUŞAKLAR OLMADAN ASLA!

Türkiye, tepeden, jakoben yöntemlerle modernleştirici / sekülerleştirici bir toplum, kültür ve zihin mühendisliği projesi uygulanan ama yukarıda isimlerini zikrettiğim türde entelijansiyası olmayan bir ülke. Entelijansiyası yani öncü kuşakları. Ülkenin önünü açacak, çağını da, çağrısını da iyi kavrayacak, kendi çağrısının çağını kurması için uzun, yorucu ama gönendirici, diriltici hakikat medeniyeti yolculuğuna soyunacak fikir, sanat ve ahlâk öncüleri.

Entelijansiya, sevimsiz bir kelime ama eliti de, entelektüeli de, aydını da, akademisyeni de içine alan kapsamlı bir kelime.

Entelijansiya derken öncülerini, öncü kuşaklarını kastediyorum bir toplumun. Âlim, ârif ve hakîm şahsiyetleri bizim entelijansiyamız. Bizim öncü kuşaklarımız bunlar!

Kültür, zihin ve toplum mühendisliği uygulanan bir ülke, görünüşte bağımsız olabilir ama gerçekte zihnen, kültürel olarak ve sosyal olarak köleleştirilmiş, zihnî felçleşme yaşayan bir ülkedir artık!

Bu ülkenin önünü açacak örnek, ayrıksı, ufku ve zihni sınır tanımayan, sıradışı olan ama sınırdışı olmayan bir insan tipi yok. Özgün, özgüveni gelişkin, iddia, ruh ve ahlâk sahibi ama başkalarına saygı duyan, başkalarının birikimlerinden yararlanmaktan gocunmayacak kadar tevazusu yüksek öncü kuşak prototipi olmayan bir ülke, ön alamaz, öncülük yapamaz dünyaya. Bırakınız ön almayı, öncülük yapmayı, mevcut hâliyle de olsa varlığını bile sürdüremez!

Benim öncü kuşak modelim entelektüel, akademisyen değil, yukarıda da zikrettiğim üzere, âlim, ârif ve hakîm şahsiyetleridir. Bu kavramlar medeniyetimizin kurucu kavramları (ilim / bilme, irfan / bulma, hikmet / olma) ama bugün bize hiç bir şey söylemiyor; içi boş, karşılığı olmayan, ölü kavramlar.

Ama hem çağı iyi tanır hem de bizim ruhköklerimize derinlemesine zihnî sondaj yaparsak, bu kavramların nasıl da insanlığın önünü açacak bütün insan’ın, tam insan’ın, kendini aşan kâmil insan’ın köksalması ve hayat bulması için hem kurucu, hem konumlandırıcı hem de koruyucu kavramlar ve yol haritaları olduğunu göreceğiz.

İnsanlığın önünü açacak örnek, herkesin içinde yaşayan ama herkes gibi yaşamayan, bu dünyada yaşayan ama bu dünyayı yaşamayan, çağrısının çağını kurması için fikir ve oluş çilesi çekerek olgunlaşan, hakikat aşkıyla yanan, hakikat ateşinde pişen asil insan tipine ihtiyacı var dünyanın.

Bizim aramızda yaşayan ama aslâ bizim gibi yaşamayan bu insan tipine, modeline, şahsiyetine ihtiyacı var. Bu insan tipinin öncülüğüne, fedakârlığına, vefakârlığına ve cefakârlığına...

Unutmayalım: Yol sefasını sürenlerle değil, cefasını çekenlerle yürünür...

Bu insan tipini, insanlığın yeniden önünü açacak öncü şahsiyetleri biz yetiştireceğiz ve biz armağan edeceğiz insanlığa yeniden.

Özetle... Türkiye'nin fikir ve oluş çilesi çeken köklü bir önderlik profiline, üzerinde derinlemesine kafa patlatılmış esaslı bir medeniyet fikrinin gergef gibi örüldüğü yürünecek yol haritasına ihtiyacı var.

Öncü kuşak, iddia ve yol haritası...

Yusuf Kaplan, Yeni Şafak

Özellikle kendilerini “inek koruyucuları” olarak tanımlayan Hindu çeteleri, sığır taşıdığı veya sığır eti tükettiği iddia edilen Müslümanları yollar üzerinde durdurup darbediyor. Human Rights Watch'ın kayıtlarına göre yalnızca Mayıs 2015-Aralık 2018 arasında bu tür saldırılarda en az 44 kişi öldürüldü. Öldürülenlerin 36'sı Müslümandı. Aynı dönemde 20 eyalette 100'den fazla vakada yaklaşık 280 kişi yaralandı. Saldırılar sonraki yıllarda da devam etti.

Şiddetin yeni cephesi ise sosyal medya. Center for the Study of Organized Hate'ın araştırmasına göre Şubat-Ağustos 2024 arasında Hindu “inek koruma” gruplarıyla bağlantılı 1.023 Instagram hesabı incelendi. Hesapların yüzde 30'unda, çoğunlukla Müslümanların hedef alındığı fizikî şiddet görüntüleri bulundu. İncelenen yalnızca 121 şiddet videosu 8,3 milyondan fazla izlenmeye ulaştı. Bazı hesapların Instagram üzerinden para kazanmasına dahi imkân sağlandığı tespit edildi.

Devlet teşvikiyle Müslümanlara saldırı

Müslümanlara saldıranların siyasî çevrelerde karşılık bulduğuna dair en çarpıcı hadiselerden biri ise 2018'de yaşandı. Müslüman et tüccarı Alimuddin Ansari'yi linç ederek öldürmekten mahkûm edilen ve temyiz sürecinde kefaletle serbest bırakılan kişiler, dönemin BJP'li Birlik Bakanı Jayant Sinha tarafından çiçeklerle karşılandı. Sinha, linç davasında mahkûm edilmiş kişilere kendi elleriyle çelenk taktı. Daha sonra şiddeti tasvip etmediğini söyleyen Sinha'nın bu tavrı, Hindu çetelerine verilen siyasî desteğin sembollerinden biri hâline geldi.

Baskı sokak çeteleriyle de sınırlı kalmadı. Amnesty International, beş eyalette Müslümanlara ait en az 128 ev, iş yeri ve ibadethanenin cezalandırma maksadıyla yıkıldığını ve bu uygulamalardan en az 617 kişinin etkilendiğini belgeledi. Human Rights Watch da 2024'te Hindu grupların Müslümanlara yönelik saldırılarında yeniden artış kaydedildiğini, bazı BJP yönetimlerinin Müslümanların ev ve iş yerlerini “buldozer adaleti” adı verilen uygulamalarla yıktığını bildirdi. Hindistan Yüksek Mahkemesi Kasım 2024'te yargılama yapılmadan gerçekleştirilen bu tür yıkımları hukuka aykırı buldu.

2025 ve 2026'ya gelindiğinde tablo değişmedi. Human Rights Watch, Keşmir'deki saldırının ardından Müslümanlara yönelik nefret söyleminde büyük artış yaşandığını, farklı eyaletlerde Müslümanların saldırıya uğradığını ve yüzlerce Bengalce konuşan Müslümanın hukukî süreç işletilmeden Bangladeş'e sürüldüğünü kaydetti. Amnesty International da Müslümanların ayrımcı kanunlar, zorla tahliyeler ve cezalandırıcı yıkımların hedefi olmaya devam ettiğini bildiriyor.

Hindistan'da ortaya çıkan manzara, Hindu putperestlerin sokak çeteleri, sosyal medya ve devlet politikaları üzerinden Müslümanlar üzerinde kurduğu baskının giderek kurumsallaştığını gösteriyor. Müslümanları darbedenlerin saldırı görüntülerini milyonlara ulaştırabildiği, bazı faillerin siyasî isimler tarafından karşılandığı ve Müslüman ailelerin evlerinin devlet eliyle yıkıldığı ülkede, Modi yönetiminin “Hindu Hindistan” siyaseti Müslümanların can, mal ve din emniyetini giderek daha ağır biçimde tehdit ediyor.

Organizatör kulüp kararın sporcuların dinine veya etnik kökenine yönelik olmadığını vurgulayarak meselenin doğrudan İsrail devletinin uluslararası alanda temsil edilmesiyle ilgili olduğunu belirtti. Açıklamada, Filistinlilerin çektiği acılar sürerken İsrail’in spor organizasyonlarında yer almasının dünyaya bir “normallik görüntüsü” sunduğu ifade edildi.

Derry ve Strabane Bölge Konseyi de Filistin halkıyla dayanışma amacı taşıyan Boykot, Yatırımların Geri Çekilmesi ve Yaptırımlar (BDS) hareketine desteğini hatırlattı. Bölgedeki savaş karşıtı gruplar da İsrail temsilcilerinin yarıştan çıkarılmasını memnuniyetle karşıladı.

Gazze’de yıllardır süren yıkım ve Filistin halkının maruz kaldığı ağır saldırılar karşısında İsrail’in uluslararası spor, kültür ve sanat organizasyonlarında olağan bir devlet gibi ağırlanmasına yönelik itirazlar giderek büyüyor. Derry’deki karar da İsrail’in Filistin’deki fiilleri sürerken spor üzerinden dünyaya “normalleşme” görüntüsü vermesine karşı yükselen boykot cephesinin yeni bir adımı oldu.

YouGov tarafından 11 Eylül'ün 25. yılı öncesinde yapılan araştırma, Amerikan halkının emperyalist cinayetlere bakışını ortaya koydu. Katılımcıların yüzde 48’i, İslâm beldelerine karşı girişilen askerî operasyonların ve ülke içindeki polis devleti uygulamalarının "bedeline değdiğini" savundu. Yüzde 27’lik bir kesim kararsız kalırken, yalnızca yüzde 25’lik bir azınlık bu vahşet politikalarını onaylamadı.

Siyasî cephede ise Cumhuriyetçilerin bu kanlı mirasa sahip çıkma arzusu dikkat çekti. Cumhuriyetçi seçmenlerin yüzde 71’i, Vaşington’un işgal ve şiddet siyasetini hararetle desteklerken, bu oran Demokratlar arasında yarı yarıya kaldı.

Polis devleti ve artan baskılar

İkiz kulelerin hedef alınmasını fırsat bilen dönemin ABD Başkanı George W. Bush, emperyalist hedeflerini hayata geçirmek maksadıyla İç Güvenlik Bakanlığını kurmuş ve havaalanlarında yolculara her türlü eziyeti meşru kılan Ulaştırma Güvenlik İdaresini oluşturmuştu. Hemen ardından imzalanan Patriot Yasası ise insanların haberleşme hürriyetini çiğneyerek telefon görüşmelerini ve hareketlerini takip altına alan açık bir diktatörlük zemini meydana getirdi.

ABD Kongresi’nin 2001 senesinde kabul ettiği Askerî Güç Kullanma Yetkisi hâlen feshedilmedi. Bu korsan yetki, Vaşington çetesinin Afganistan, Somali, Suriye ve Pakistan başta olmak üzere egemen İslâm ülkelerine bomba yağdırmasına ve sayısız katliam yapmasına zemin hazırladı.

Batı'nın değişmeyen İslâm düşmanlığı

Ankete katılan Amerikalıların yüzde 52’si, ülkede en kötü muameleye ve ayrımcılığa maruz bırakılan grubun Müslümanlar olduğunu itiraf etti. Bu itiraf Demokratlar arasında yüzde 71’i bulurken, ırkçı söylemlerin kalesi durumundaki Cumhuriyetçilerde yüzde 28 seviyesinde kaldı.

"Suçu Kanıtlanana Kadar Müslüman" adlı eserin yazarı Maha Hilal, toplumdaki bu algının sistematik propaganda faaliyetleriyle şekillendirildiğini kaydetti. Hilal, "teröre karşı mücadele" kılıfı altında İslâm düşmanlığının kurumsallaştırıldığını ve Müslümanların hedef alınmasının bir devlet politikasına dönüştürüldüğünü belirtti.

Öte yandan medya organlarının sergilediği ikiyüzlülük de bir defa daha teyit edildi. CBS News kanalı, Michigan eyaletinden Senato adayı olan Müslüman Abdul el Sayed’in eski paylaşımlarını ırkçı bir dille çarpıtarak hedef gösterdi. El Sayed, salgın döneminde 1 milyondan fazla kişinin öldüğü ABD'de, 11 Eylül hadisesi bahane edilerek İslâm coğrafyasında harcanan trilyonlarca doların insanların sıhhati ve refahı için harcanması gerektiğini savunmuştu.

Brown Üniversitesi Watson Enstitüsü bünyesindeki araştırma, 11 Eylül sonrasında Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Asya'da yürütülen Amerikan saldırganlığının en az 4,5 milyon insanın canına mâl olduğunu belgeledi.

Katliama karşı 55 bin imza

İngiltere’de Filistin davasına omuz veren Filistin Dayanışma Kampanyası (PSC), Başbakan Andy Burnham’ın terörist İsrail’in Gazze’de sürdürdüğü barbarlığa karşı derhal harekete geçmesini talep eden 55 bin imzalı dilekçeyi Başbakanlık Ofisi 10 Numara’ya teslim etti.

Geniş kitlelerin hissiyatını temsil eden PSC heyeti, kamuoyunun tepkisini doğrudan iktidarın merkezine taşıdı. PSC Başkan Yardımcısı Ryvka Barnard, tanınmış oyuncu Juliet Stevenson ve Britanya Filistin Komitesi Başkanı Sara Husseini’den oluşan heyet, terörist İsrail’in sergilediği vahşete karşı İngiliz idaresinin takındığı himayeci tavrı protesto etti.

Soykırımın hesabı sorulmalı

Başbakanlık önünde yapılan açıklamada, temmuz ayında vazifeye başlayan Burnham hükümetinin uluslararası hukuku işletmesi ve Filistin halkının meşru haklarını müdafaa etmesi gerektiği kaydedildi.

PSC Başkan Yardımcısı Barnard, terörist İsrail’in Gazze’de aylardır aralıksız sürdürdüğü ve on binlerce müslümanın şehit olmasına sebebiyet verdiği soykırımın cezasız kalmaması gerektiğini vurguladı. Barnard, terör şebekesinin işlediği ağır cürümlerin hesabının gecikmeksizin sorulmasını talep etti.

Britanya Filistin Komitesi Başkanı Sara Husseini ise İngiliz halkının yeni kabinenin Filistin siyasetinde köklü bir rota değişikliğine gidip gitmeyeceğini dikkatle takip ettiğini, teslim edilen mektubun bu bakımdan mühim bir gösterge olduğunu kaydetti. Sanatçı Juliet Stevenson da hükümete açık bir çağrıda bulunarak, Londra’nın terörist İsrail’i cesaretlendiren duruşunu terk etmesi ve katliam siyasetine karşı tavizsiz bir tavır alması gerektiğini dile getirdi.

Sokak röportajında Suriyeliler üzerinden yürütülmeye çalışılan “savaştan kaçtılar” algısına Filistinli kız cevap verdi:

“Savaştan kaçmadılar. Onlar da cihat ettiler.”

“Biraz araştırın ve bakın, orada ne kadar soykırım yapmışlar.”

“Durumlar düşündüğünüzden daha zordu.”

Gazze’de on binlerce Müslümanın katledilmesi, şehirlerin yerle bir edilmesi ve açlığın bir silah olarak kullanılması, Yahudi işgaline karşı dünya çapındaki öfkeyi büyütüyor. Yunanistan’da yaşanan hadise de Gazze’deki vahşetin ardından Yahudilere yönelik tepkinin Avrupa sokaklarına kadar yayıldığını bir kez daha gösterdi.

7 Ekim’in ardından Gazze’de yaşanan soykırım, dünyanın dört bir yanında vicdan sahibi insanların Filistin meselesiyle beraber İslâm’a yönelmesine de vesile oluyor. Yusuf’un ihtidası da Filistin için çıkılan yolculuğun hidayetle neticelenen örneklerinden biri oldu.

Doğu Türkistan’daki toplama kamplarından kurtulan Tursunay Ziyawudun, kadınların geceleri hücrelerinden çıkarılarak darp edildiğini ve toplu tecavüze uğradığını anlattı. Yaşananları, “Kızlara toplu tecavüz ediyorlar. Bayılanları daha çok dövüyorlar” sözleriyle aktardı.

İki kez toplama kampına kapatıldı

1978 Künes doğumlu Ziyawudun, Kazakistan’da yaşarken Doğu Türkistan’a döndüğünde iki kez toplama kampına kapatıldı. İşkence ve ağır kötü muameleye maruz kaldığını belirten Ziyawudun, 2018’de serbest bırakıldıktan sonra yaşadıklarını dünya kamuoyuna anlattı.

Sayragul Sauytbay: “Kadınlar zorla kısırlaştırılıyordu”

Bir başka kamp tanığı Sayragul Sauytbay da Doğu Türkistan’daki kamplarda kadınlara yönelik ağır cinsel şiddet ve zorla kısırlaştırma uygulamalarına şahit olduğunu anlattı. Sauytbay, “Birkaç Çinli erkeğin genç bir kadına tecavüz ettiğini gördüm. Kadınlar ilaç ve iğnelerle kendi istekleri dışında kısırlaştırılıyordu” ifadelerini kullandı.

Bu tanıklıklar, yaşananların münferit kötü muamele vakalarıyla sınırlı kalmadığını; kadınların bedeni, aile yapısı ve neslin devamı üzerinden yürütülen sistematik bir baskı düzenine işaret ettiğini gösteriyor.

Kalbinur Sıdık: “Çığlık sesleri hâlâ aklımda”

Kamplarda yaşananlara ilişkin bir diğer ağır tanıklık ise Kalbinur Sıdık’tan geldi. Sıdık, tutuklulara elektroşokla işkence uygulandığını belirterek, “Elektro şok cihazlarıyla mahrem yerlerine zarar veriyorlar. Çığlık sesleri hâlâ aklımda” sözleriyle yaşananları aktardı.

Birden fazla kamp tanığının birbirini tamamlayan anlatımları, Doğu Türkistan’daki baskının mahiyetini daha da ağırlaştırıyor. Tecavüz, işkence, zorla kısırlaştırma ve insan onurunu hedef alan uygulamalar, kamplardaki düzenin en karanlık yüzünü oluşturuyor.

Türklere yönelik zulmün günümüzdeki halkası: Doğu Türkistan

Trablusgarp’tan Balkanlar’a, Kırım ve Ahıska sürgünlerinden Hocalı’ya kadar Türkler tarih boyunca büyük katliam ve sürgünlere maruz kaldı. Bugün Doğu Türkistan, Türk ve Müslüman kimliğine yönelik sistematik baskının sürdüğü başlıca coğrafyalardan biri.

Dünya sessiz

Kamplardan kurtulanların tanıklıkları ve yayımlanan raporlara rağmen birçok devlet, Çin’le ekonomik ve siyasî ilişkilerini önceleyerek Doğu Türkistan’daki zulme karşı sessiz kalıyor.

Ziyawudun, Sauytbay ve Sıdık’ın anlattıkları, Doğu Türkistanlı Müslüman kadınların yaşadığı dehşeti bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. Bu tanıklıkların unutulması ise zulmün üzerinin örtülmesine ve Pekin yönetiminin baskı düzeninin sürmesine hizmet ediyor.

Bu azgın saldırganlık, İslam’ı bu topraklardan tamamen tasfiye etmeyi gaye edinen eski "seçkinler" zümresinin, elinden kayıp giden tahakkümün oluşturduğu bir hezeyandır. Yıllardır İslam’a yapılan saldırıların cezasız kalması, bu şımarık güruhu iyice azıtmış; Müslümanları kendi vatanlarında "yabancı" gibi gören bu kafa yapısının egosunu şişirmiştir.

Müslüman Anadolu’nun sabrı taşıyor

"Yallah" diye bağıran, eşyaları fırlatan, başörtülü annenin karşısında bir "histeri nöbeti"yle titreyen laik dinozor, İslam’ı tahkir etme geleneği kesintiye uğrayınca, tıpkı madde bağımlıları gibi yoksunluk krizi yaşamaktadır.

Ancak şunu bilmelidirler ki, Müslüman Anadolu’nun sabrı da artık tükenmiştir. Tesettürlülere karşı sergilenen bu aşağılık tutum, bu memleketin her karışında artık "karşılıksız" kalmayacaktır.

Laik kokonaların histerik çığlıkları, aslında kendi sonlarının yaklaştığını duyuran birer siren sesidir. İslam’ın nurunu kendi karanlıklarıyla örtmeye çalışanlar, en nihayetinde Müslüman Anadolu’nun ihtilalci öfkesinin altında ezilmeye mahkûmdur.

Baran Dergisi

Bu rezalete şahit olan bir kadının tepkisiyle, mesele bambaşka bir boyuta evrildi. "Burası çocuk parkı, yaşınızdan başınızdan utanın" diyen kadına karşı i.nelerden biri "uzatma" diyerek bağırması, bu sapıkların sadece ahlaksız değil, aynı zamanda ne kadar arsız olduklarını da gözler önüne serdi. Artık sadece edepsizliği sergilemekle kalmıyor, buna karşı çıkanları da sindirmeye, üste çıkmaya cüret ediyorlar.

KEPAZE LAİK DÜZENİN ESERİ!

Bu, devletin asli görevi olan ahlakı ve asayişi koruma yükümlülüğünü ayaklar altına almasının bir sonucudur. Parkları başıboş bırakan, yasayı, nizamı, caydırıcılığı rafa kaldıran bu kepaze düzen; sapkınlığa, ahlaksızlığa ve namussuzluğa yol vermiştir.

Milletin "bana ne" diyerek duyarsızlaşması, bu pisliğin her yere sirayet etmesine zemin hazırladı. Sokaklar, meydanlar, parklar; hiçbir denetimin olmadığı, rezilliğin meşrulaştığı bir bataklığa dönüştü. Yaşlısından gencine kadar bu sapkınlığın yayılması, bünyemizi saran kanserin boyutunu gösteriyor.

BU KADAR AHLAKSIZLIĞA YETER!

Yeter artık! Bu hayasızlığın, bu ahlaksızlığın önünü kesecek kanunlar, yasaklar ve en sert tedbirler derhal devreye sokulmalıdır. Çocukların olduğu her yer, bu tür sapkınlar için yasaklı bölge ilan edilmeli; arsızlıklarına, namussuzluklarına en ağır müeyyide uygulanmalıdır. "Bana ne" diyerek seyirci kalmaya devam ettiğimiz her an, bu pislik daha da büyüyecek.

• Sapıklar, Boğaz'da boy göstermeye kalkıyor! Ayasofya da güzergahta!
• Müslüman Anadolu, sapkın LGBT gemisine geçit vermedi

Çocukların da bulunduğu toplu taşıma aracında açık açık aile değerlerine, toplumsal ahlaka savaş açan sapkınlığın propagandasını yapan kadına etraftaki vatandaşların kayıtsız kalması tepki çekti.

Konuşmasında, adanın geçmişte uğradığı Roma, Anglo-Sakson ve Norman istilalarının İngiliz halkında nasıl bir savunma psikolojisi oluşturduğu anlatıyor. Bu ruh halinin zamanla dünyayı sömürgeleştirme fikrine nasıl dönüştüğü, Anglikan kilisesinin kuruluşu ve İspanyol donanmasına karşı kazanılan ilk ölüm kalım savaşı kronolojik bir akışla aktarılıyor.

Tarihçi Tatlı, İngilizlerin dünyayı yönetirken ve ittifaklar kurarken Osmanlı pragmatizminden nasıl faydalandığını çarpıcı örneklerle dile getiriyor.

Ayrıca günümüz küresel siyasetine de değinilerek sermayenin Amerika'dan Çin'e taşınması, dijital faşizm tehlikesi ve Amerika'nın geri çekilme süreci değerlendiriliyor.

İbrahim Tatlı, yapay zekanın gelişi ve bilginin tabana yayılmasıyla birlikte küresel dengelerin her an değişebileceğini ifade ediyor. Güçlü devletlerin tarihte nasıl aniden çöktüğünü Tunç Çağı örneğiyle açıklıyor ve bugünkü İngiliz planlarının da hiç beklenmedik bir kaosla sonuçlanabileceğini belirtiyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2026 itibariyle) kargo dahil 1900 TL'dir.