Tahran'ın 'görüşmelerin askıya alındığı' yönündeki açıklamasının aksini savunan Trump, 'İran İslam Cumhuriyeti ile görüşmeler hızlı bir tempoda devam ediyor.' ifadesini kullandı.

İran'ın yarı resmi Tesnim Haber Ajansı, İran'ın ABD ile mesaj alışverişini durdurduğunu açıklamıştı.

İsrail'in Lübnan'a yönelik saldırılarının devam etmesi nedeniyle İran'ın arabulucular üzerinden ABD ile gerçekleştirdiği mesaj alışverişini durdurduğu, görüşmelerin tekrar başlaması için İsrail'in Lübnan'a saldırıları durdurmasını ve işgal ettiği bölgelerden çekilmesini şart koştuğu ifade edilmişti.

İran'ın ayrıca Hürmüz Boğazı'nı tamamen kapatmayı ve Babülmendep Boğazı da dahil olmak üzere diğer cephelerin aktif hale getirilmesini gündeme aldığı belirtilmişti.

Bölgesel sükunetin tesisi adına atılan bu adım, Hizbullah ile varılan bir mutabakatla desteklendi. Trump’ın açıklamalarına göre taraflar, birbirlerine karşı yürüttükleri silahlı eylemleri tamamen bitirme kararı aldı. Bu uzlaşı, sınır hattındaki şiddetli çatışmaların durulmasına imkan tanıdı. ABD Başkanı, Lübnan topraklarındaki gerilimi düşürmek amacıyla her iki tarafla da iletişim kanallarını etkin şekilde kullandığını vurguladı.

Ancak bu diplomatik hareketlilik, İran cephesinde sert bir karşılık buldu. Tahran yönetimi, bölgedeki askeri baskının sürmesi sebebiyle ABD ile yürüttüğü dolaylı mesaj trafiğini tamamen kesti. İran tarafı, görüşmelerin tekrar başlaması için İsrail ordusunun işgal ettiği alanlardan tamamen ayrılmasını ve saldırıların son bulmasını temel şart olarak sundu.

Batı Kudüs’ün stratejik noktalarından Hamitarim Köprüsü’nde toplanan göstericiler, ulaşımı tamamen durdurdu. Bu eylem, şehir içi trafiğin felç olmasına sebep oldu. Göstericilerin arasında kalan bir askeri kurtarmak isteyen emniyet güçleri, kalabalığı dağıtmak amacıyla ses bombaları kullandı. Atlı polis birliklerinin müdahalesiyle yolların tekrar açılması hedeflendi.

"Ölürüz de orduya katılmayız"

Orduya katılmayı reddedenlerin gözaltına alınmasını protesto eden kalabalık, "Ülkeyi durduracağız", "Bu sadece başlangıç" ve "Ölürüz de orduya katılmayız" sloganlarını haykırdı. Olaylar sırasında iki polis memuru hafif şekilde yaralandı. Protestoların merkezi sadece Kudüs ile sınırlı kalırken; kuzeyde Safed, güneyde Netivot ve orta kesimde yer alan Bnei Brak kentleri de yüksek katılımlı eylemlere sahne oldu. Bnei Brak’taki protestocular, hem ana yolları hem de demiryolu hattını geçişlere kapatarak ulaşım sistemini aksattı.

Karakol baskını ve yasal gerilim

Olayların fitilini ateşleyen gelişme, Beyt Şemeş kentinde bir Haredi’nin "asker kaçağı" olduğu iddiasıyla tutuklanmasıyla başladı. Bu durumu protesto eden bir grup, bölgedeki polis merkezine saldırı düzenledi. Polis, merkezi korumak adına ses bombası ve göz yaşartıcı gaz ile karşılık verdi. Baskınla ilgili gözaltına alınan 8 kişi, delil yetersizliği neticesinde serbest bırakıldı.

İsrail Yüksek Mahkemesi, 25 Haziran 2024 tarihinde verdiği kararla, Haredilerin askerlikten muaf tutulmasını yasal dayanaktan yoksun buldu. Herkesin zorunlu askerlik yaptığı ülkede alınan bu karar, Netanyahu hükümetindeki Haredi partilerin sert direncine yol açtı. Yeni bir askerlik yasası üzerinde fikir ayrılıklarının sürmesi ve bir uzlaşıya varılamaması, ülke siyasetinde ciddi bir tıkanıklığa sebep oldu.

Yarı resmi haber ajansı Tasnim’in idari kaynaklara dayandırdığı bilgilere göre, Beyrut’un bombalanması ve güney bölgelerindeki kara ile hava saldırıları Tahran’ın sabrını taşıran son nokta oldu. Kağıt üzerinde kalan ateşkes mutabakatının fiilen geçerliliğini yitirmesi üzerine İran, diplomatik sürecin tekrar canlanabilmesini sert şartlara bağladı. Sürecin devamı; İsrail’in Gazze ve Lübnan’daki askeri faaliyetlerini tamamen sonlandırması ve işgal altındaki Lübnan topraklarından bütünüyle geri çekilmesi şartıyla mümkün görünüyor.

Askeri tedbirler ve ekonomik tehditler masada

İran Silahlı Kuvvetleri ve Direniş Ekseni unsurları, yaşanan bu gelişmelere karşılık vermek adına yeni stratejik adımları değerlendiriyor. Mevcut statünün değişmesi yönünde atılması planlanan adımlar şu şekilde sıralanıyor:

- Küresel enerji sevkiyatının merkezinde yer alan Hürmüz Boğazı’nın tamamen kapatılması,

- Babülmendep Boğazı da dahil olmak üzere mevcut diğer stratejik cephelerin aktif hale getirilmesi,

- İsrail ve ona destek veren aktörlere yönelik cezalandırıcı askeri operasyonların başlatılması.

Diplomatik temasların kesilmesiyle birlikte bölgedeki askeri hareketliliğin ve yeni cephelerin açılma ihtimalinin en yüksek seviyeye ulaştığı belirtiliyor.

İhlaller ve ateşkes sürecindeki tıkanıklıklar

Görüşme sırasında Hamas yetkilileri, süreç boyunca belirlenen ateşkes kurallarına tamamen sadık kaldıklarını ifade etti. Heyet, Kurban Bayramı süresince de hız kesmeden devam eden İsrail saldırılarını ve yaşanan mutabakat ihlallerini detaylarıyla birlikte MİT Başkanı Kalın'a aktardı. Gerçekleştirilen bu saldırıların bölgedeki insani krizi derinleştirdiği ve barış zeminini zedeleyerek büyük bir yıkıma sebep olduğu belirtildi.

Türkiye'nin garantörlük rolü ve bölgesel istikrar vurgusu

Toplantıda, Türkiye'nin Gazze'de kalıcı bir ateşkesin tesisi için üstlendiği garantörlük rolü ve yürüttüğü diplomatik çalışmalar geniş bir şekilde ele alındı.

Kudüs ve Bölge Güvenliği: Başta Kudüs olmak üzere, bölge genelini etkisi altına alan işgal ve istikrarsızlaştırma politikalarına karşı kararlı bir duruş sergilenmesi gerektiği ifade edildi.

Dayatmalara Karşı Ortak Duruş: Taraflar, bölgenin geleceğini riske atacak her türlü tek taraflı dayatmanın ve oldu bittinin karşısında durulacağı konusunda mutabık kaldı.

İnsani yardımlar ve müzakerelerin geleceği

Ateşkes anlaşmasının birinci aşamasında İsrail tarafının üstlendiği yükümlülükleri tam olarak yerine getirmesi amacıyla atılacak adımlar masaya yatırıldı. Müzakere sürecinin ilerlemesi için gereken formüller üzerinde durulurken, Türkiye'nin Gazze halkına ulaştırdığı insani yardımların güncel durumu paylaşıldı. Bölgeye sevk edilen yardım miktarının artırılması için komşu ülkeler ve uluslararası organizasyonlarla yürütülen ortak çalışmalar değerlendirildi.

Hamas heyeti, barışın tesisi yolunda sergilediği kararlı irade ve yoğun çabalar sebebiyle Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a teşekkürlerini iletti. Türkiye'nin, Gazze'de kalıcı ve adil bir barış sağlanana kadar diplomatik girişimlerini artırarak sürdüreceği net bir şekilde vurgulandı.

Fidan, Ortadoğu'da kalıcı istikrarın ancak bölge ülkelerinin birbirlerinin egemenliğine, toprak bütünlüğüne ve güvenliğine saygı göstermesiyle mümkün olabileceğini söyledi.

Son yıllarda yaşanan savaşlar ve krizlerin ardından bölgede yeni bir iş birliği zemini kurulması için "altın bir fırsat" ortaya çıktığını belirten Fidan, "Bölgedeki bütün ülkeler birbirlerinin toprak bütünlüğüne, egemenliğine ve güvenliğine bağlılık göstermeli" ifadelerini kullandı.

Türkiye'nin öngördüğü bölgesel platformun Pakistan, Türkiye, Suudi Arabistan, Mısır ve Körfez ülkelerini kapsayabileceğini dile getiren Fidan, "Şartlar normale döndüğünde belki İran da bunun bir parçası olabilir" dedi.

Fidan, İsrail'in de ilerleyen süreçte bu yapıya dahil olabileceğini ancak bunun temel şartının Filistin devletinin tanınması olduğunu vurguladı.

"Eğer İsrail 1967 sınırları temelinde bir Filistin devletini tanırsa, o zaman İsrail de bu mekanizmanın bir parçası olabilir" diyen Fidan, Filistin meselesinin çözülmesinin İsrail'in güvenliğine de katkı sağlayacağını ifade etti.

Fidan, "Bu sorun çözülürse İsrail'in güvenliği de bölge ülkeleri tarafından çok daha güçlü şekilde desteklenir" değerlendirmesinde bulundu.

Röportajda, bazı İsrailli siyasetçilerin Türkiye'yi gelecekteki bir tehdit olarak göstermesine ilişkin açıklamaları da sorulan Fidan, "İsrail iç siyasetinde maalesef sürekli bir düşmana ihtiyaç duyuluyor" dedi.

İsrail'in güvenlikten ziyade toprak kazanımı hedeflediğini savunan Fidan, Gazze, Batı Şeria, Suriye ve Lübnan'daki İsrail varlığına dikkat çekerek uluslararası toplumun İsrail'in bölgesel istikrarı daha fazla bozmasının önüne geçmesi gerektiğini belirtti.

Fidan ayrıca Gazze savaşı öncesinde Türkiye ile İsrail arasındaki ticaret hacminin 10 milyar dolara ulaştığını hatırlatarak, "İsrail'in Filistinlilere yönelik saldırılarını durdurması ve Gazze'ye insani yardım girişine izin vermesi durumunda ilişkilerin yeniden normalleşebileceğini" söyledi.

Haberi Alman Welt am Sonntag gazetesi duyurdu.

Gazetenin cumartesi günü yayınlanan haberi, kimliği açıklanmayan bir ABD Savunma Bakanlığı (Pentagon) kaynağına dayandırdı.

Pentagon, yorum talebine yanıt vermedi.

Washington, Mayıs ayında Almanya'dan 5 bin asker çekme planlarını açıklamıştı. Bu adım, Başkan Donald Trump ile Avrupalı güçler arasında İran savaşı nedeniyle yaşanan ayrılığın sonucu olarak değerlendirilmişti.

Almanya, Avrupa'da en fazla Amerikan askerine ev sahipliği yapan ülke konumunda bulunuyor. Ülkede yaklaşık 35 bin aktif görevdeki ABD askeri personeli var.

O dönemde Pentagon, çekilmenin 6 ila 12 ay içinde tamamlanmasının beklendiğini açıklamıştı.

Welt am Sonntag, çekilmenin ne kadar hızlandırılacağı ya da hangi bölgelerin etkileneceğine ilişkin ayrıntı vermedi.

Gazeteye göre ABD, planlarını gelecek ay düzenlenecek NATO Kuvvet Tahsis Konferansı'nda müttefiklerine sunacak.

Kaynak: Mepa News

Üç ülkenin bakanları tarafından duyurulan insansız sualtı aracı teknolojisinin gelecek yıl hazır hale getirilmesi beklenirken, projenin toplam maliyeti ise açıklanmadı.

Öte yandan, ülkesinin projeye 201 milyon dolar katkı sağlayacağını belirten İngiltere Savunma Bakanı Healey, insansız sualtı araçları için sensörler ve silah sistemleri de geliştirileceğini ve bunun da “güçlerine ileri savaş teknolojileri kazandıracağını” kaydetti.

Avustralya hükümeti, şubatta, ABD ve İngiltere ile varılan AUKUS anlaşması kapsamında nükleer denizaltı üretimine destek verecek tersane inşası için yaklaşık 2,7 milyar dolar harcayacağını duyurmuştu.

AUKUS ANLAŞMASI

ABD ve İngiltere'nin teknoloji transferi aracılığıyla Avustralya'nın nükleer enerjiyle çalışan denizaltı filosu oluşturmasını hedefleyen AUKUS anlaşması, Eylül 2021'de imzalanmıştı.

Ülkelerin İngilizcedeki isimlerinin kısaltmasından oluşan "AUKUS" adlı güvenlik anlaşması uyarınca South Australia eyaletinin başkenti Adelaide'deki tersanelerde nükleer enerjiyle çalışan en az 8 denizaltı inşa edilecek.

Anlaşmada Çin'in adı anılmasa da 3 ülkenin "artan bölgesel güvenlik endişelerine" yaptıkları vurgu, işbirliğinin Pekin'in bölgedeki askeri gücünü dengelemeye yönelik bir pakt olduğu yorumlarına yol açmıştı.

ABD ise haziranda önceki liderlerin görev döneminde imzalanan milyarlarca dolarlık anlaşmayı, "Önce Amerika" politikası kapsamında detaylı şekilde gözden geçireceğini duyurmuştu.

Öte yandan, ABD Savunma Bakanlığı, yürüttüğü 5 aylık inceleme sonrası AUKUS anlaşmasına desteğini sürdürme kararı almıştı.

Kudüs Valiliği tarafından yapılan açıklamada, çok sayıda İsrail askeri aracının üniversite yerleşkesine girdiği, ağır silahlı askerlerin kampüs içerisinde konuşlanarak öğrenci ve çalışanlar arasında paniğe neden olduğu belirtildi.

Açıklamaya göre İsrail askerleri bazı öğrencileri durdurarak sorguya çekti. Operasyonun ardından askerlerin bölgeden ayrıldığı, ancak herhangi bir gözaltı işleminin gerçekleştirilmediği kaydedildi.

Kudüs'te gözaltılar ve yeni kısıtlamalar

Öte yandan İsrail güçlerinin pazar akşamı da Doğu Kudüs'teki İseviyye beldesinin doğu girişinde bir Filistinli kadını gözaltına aldığı ve aracına el koyduğu bildirildi.

Ayrıca Kudüs'ün kuzeyindeki Zaim kontrol noktasında dört Filistinli gencin gözaltına alındığı belirtildi.

İsrail ordusunun Hizma beldesi çevresindeki askeri önlemleri artırdığı, bölgede çok sayıda kontrol noktası kurduğu da aktarıldı.

"Mescid-i Aksa'da yeni bir fiili durum oluşturulmak isteniyor"

Kudüs Valiliği Sözcüsü Maruf er Rifai ise İsrail'in Mescid-i Aksa'daki uygulamalarının giderek arttığı uyarısında bulundu.

Rifai, yaptığı açıklamada İsrail bayraklarının Mescid-i Aksa içerisinde açılması ve yerleşimci baskınlarının genişletilmesinin Kudüs'te yeni bir fiili durum oluşturma girişiminin parçası olduğunu savundu.

Ayrıca bu adımların İslam Vakıfları İdaresi'nin yetkilerini zayıflatmayı amaçladığını ifade etti.

Pazar günü yüzlerce İsrailli yerleşimcinin Mağripliler Kapısı'ndan gruplar halinde Mescid-i Aksa'ya girdiği bildirildi.

Filistinli yetkililere göre yerleşimciler Kubbetü's-Sahra çevresine kadar ilerledi, İsrail bayrakları açtı, dini ritüeller gerçekleştirdi ve Aksa yerleşkesinde İsrail marşı söyledi.

Söz konusu olaylar, Kudüs'te güvenlik geriliminin ve kutsal mekanlar üzerindeki tartışmaların yeniden tırmandığı bir dönemde yaşandı.

Kaynak: Mepa News

Rusya'nın Avrupa Birliği (AB) yaptırımlarını delmesine karşı mücadelede kararlı olduklarını kaydeden Macron, Tagor isimli petrol tankerine müdahalenin Atlas Okyanusu açıklarındaki uluslararası sularda İngiltere dahil çok sayıda müttefikin desteği ile deniz hukukuna uygun gerçekleştirildiğini belirtti.

Macron, "bu gemilerin uluslararası hukuka aykırı şekilde Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşını finanse etmek için kullanılmasına" tepki gösterdi.

Fransa, güney sularında ocakta "Rusya'nın AB yaptırımlarından kaçınmak için kurduğu gölge filoya ait olduğu değerlendirilen bir başka petrol tankerine el koymuş, gemi 17 Şubat'ta para cezası ödendikten sonra ülke sularından ayrılmıştı.

Avrupalı ülkeler, Rusya'yı, Ukrayna Savaşı nedeniyle uygulanan yaptırımlardan kaçınmak için eski ve elverişsiz petrol tankerlerinden oluşan "gizli gölge filo" kullanmakla suçluyor.

AB ülkeleri, Rusya'nın "gölge filosu"nu hedef alan yaptırımlar uyguluyor.

'BOMBALAYACAĞIZ'

Netanyahu, açıklamasında, 'Banliyöleri bombalayacağız' ifadelerini kullandı.

Geçtiğimiz gün ise Netanyahu, katıldığı bir programda Lübnan'ın güneyinde yürüttükleri işgal ve saldırılara ilişkin açıklamalarda bulundu.

'İŞGALİ GENİŞLETME TALİMATI VERDİM'

Netanyahu, orduya Lübnan'daki işgali daha da genişletme ve saldırıları şiddetlendirme talimatı verdiğini belirtti.

İsrail ordusuna bağlı kara birliklerinin Lübnan'da Litani Nehri'nin kuzeyine geçtiğine işaret eden Netanyahu, tarihi Şakif Kalesi'nin bulunduğu stratejik öneme sahip tepelik alanı da işgal ettiklerini söyledi.

LÜBNAN'DAN AÇIKLAMA

Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn, ülkesinin İsrail'in saldırıları ve iç sorunlar nedeniyle zor bir dönemden geçtiğini belirterek, devlet kurumlarını yeniden inşa etmek ve halkın yaşadığı sıkıntıları sona erdirmek için çalıştıklarını söyledi.

Lübnan Cumhurbaşkanlığından yapılan yazılı açıklamaya göre Avn, eski Başbakan Reşid Kerami'nin suikast sonucu hayatını kaybetmesinin 39. yılı dolayısıyla mesaj yayımladı.

İSRAİL SALDIRILARI

Ülkenin zorlu bir dönemden geçtiğini vurgulayan Avn, şunları kaydetti:

"Lübnan tarihinin bu zorlu günlerinde, kınadığımız vahşi İsrail saldırılarıyla karşı karşıya bulunduğumuz bir dönemde, devleti yeniden ayağa kaldırmak ve kurumlarını yeniden inşa etmek için kararlı adımlar atıyoruz."

Bu süreçte ülkenin, makamlarından çok vatanın sorunlarını dert edinen devlet adamlarına ihtiyaç duyduğunu dile getiren Avn, "Lübnan bugün, gürültünün üzerinde yükselen bir sese ve ayrılığı değil birliği sağlayan ellere her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyuyor." ifadelerini kullandı.

NE OLMUŞTU?

Netanyahu, dün yaptığı açıklamada, ordunun Lübnan'ın güneyindeki işgalini Litani Nehri'nin ötesine taşıdığını söylemişti.

ABD'nin Ankara Büyükelçisi Barrack'ın olağanüstü bir iş çıkardığını belirten Trump, "Suriye ve Irak hükümetleriyle stratejik işbirliğimizi ilerletirken, onlarla olan ilişkilerimizin de büyümeye devam etmesi nedeniyle Barrack'ın Suriye Özel Temsilcisi ve aynı şekilde Irak Özel Temsilcisi olarak atanacağını duyurmaktan memnuniyet duyuyorum." ifadesini kullandı.

Trump, Barrack'ın ABD'nin Ankara Büyükelçisi olarak görevine devam edeceğini ve ABD Dışişleri Bakanlığının tam desteğiyle çalışacağını kaydederek, "Tom Barrack'ın yaptığı çalışmaları ve ülkemize hizmet etme isteğini büyük takdirle karşılıyoruz." değerlendirmesinde bulundu.

ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, dün sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, Suriye Özel Temsilciliği görevine atıfla Barrack için, "Bu görevi sona ererken, uzmanlığı, ilişkileri ve 'Önce Amerika' gündemine dair anlayışıyla hem Suriye hem de Irak'ta Trump yönetimi için önde gelen bir rol oynamaya ve büyük ülkemiz adına kazanımlar elde etmeyi sürdürecektir." ifadelerini kullanmıştı.

Rubio'nun paylaşımı üzerine bazı medya kuruluşları Barrack'ın görevinin sona erdiği şeklinde haberler yayımlamıştı.

Görüşmede, iki ülke arasındaki ikili ilişkilerin yanı sıra bölgedeki siyasi ve güvenlikle ilgili son gelişmeler ele alındı.

Şara ile Trump, Suriye'nin istikrarını destekleyecek ve gelecek dönemde ekonomik toparlanma sürecine katkı sağlayacak ortak işbirliği yollarını değerlendirdi.

"EKONOMİK TOPARLANMA İÇİN KALDIRILMALI"

Bölgedeki güvenlik durumu ve bölgesel gerilimlerin yol açtığı zorlukların da ele alındığı görüşmede Şara, Suriye'nin yeniden inşa ve toparlanma aşamasında uluslararası desteğin devam etmesinin önemini vurgulayarak, kalan yaptırımların kaldırılmasının, Suriye ekonomisinin yeniden canlanması ve vatandaşların yaşam koşullarının iyileştirilmesi için temel adım olduğunu belirtti.

Suriye Cumhurbaşkanı, bunun yatırımları teşvik edeceğini, çeşitli hayati öneme sahip sektörlerde ekonomi ve kalkınma projelerinin gerçekleştirilmesi için uygun ortam hazırlayacağını kaydetti.

Şara, diplomatik yol ve diyaloğun önceliklendirilmesinin, bölgesel güvenlik ve barışın güçlendirilmesine katkı sağlayacağını ve bölgeyi daha fazla tırmanıştan koruyacağını vurguladı.

Trump ise Suriye ve bölgedeki gelişmeleri yakından takip ettiğini belirterek, istikrarın korunması ile Suriye'de toparlanma ve yeniden inşa sürecinin desteklenmesinin önemine dikkati çekti.

İki lider, görüşmenin sonunda temas ve koordinasyonun sürdürülmesi, ortak önemi haiz dosyaların takip edilmesi konusunda mutabık kaldı. Taraflar bu yaklaşımın iki ülkenin çıkarlarına hizmet edeceğini ve bölgede güvenlik ile istikrarın desteklenmesine katkı sunacağını ifade etti.

Cumhuriyet Savcılığından yapılan açıklamada, yapılan teknik ve fiziki çalışmalar neticesinde belediye imkan ve kabiliyetlerinin kullanılarak suç örgütü kurulduğu ve yönetildiği, ilçede yürütülen inşaat faaliyetleri kapsamında müteahhitler ile belediye yöneticileri ve çalışanları arasında rüşvet alınıp verildiği, imar süreçlerinde usulsüzlükler yapıldığı ve belediye yönetiminin bu süreçlerde aktif rol aldığı, belediye iştiraklerine ait kredi kartları, banka hesapları ve araçların şahsi harcamalar ile konaklamalarda kullanıldığı, belediye hakkında haber yapan veya sosyal medyada paylaşımda bulunan bazı kişilerin darp edildiği, fiilen çalışmayan şahıslara maaş ve çeşitli ödemeler yapıldığı (kamuoyunda "bankamatik personel" olarak bilinen uygulama) tespit edildi.

Şu ana kadar toplam 53 şüphelinin yakalandığı, kalan diğer şüphelilerin yakalanmasına ve suç unsurlarının ele geçirilmesine yönelik çalışmaların devam ettiği bildirildi.

GÖZALTINA ALINAN ŞÜPHELİLER

Mevcut belediye başkanı Görkem Duman ile eski belediye başkanı Erhan Kılıç'ın yanı sıra, 3 belediye başkan yardımcısı, 1 CHP eski ilçe başkanı, 6 müdür ve müdür vekili (imar, planlama, sosyal hizmetler, iştirakler, destek hizmetleri vb.), 4 birim şefi ve teknik sorumlu, 6 imar, ruhsat, hakediş ve yapı kullanma birimlerinde görevli teknik personel, 3 belediye iştiraklerinde üst düzey yönetici ve muhasebe sorumlusu, 5 belediye büro personeli ve idari çalışan, 6 belediye iştiraklerinde çalışan personel, 6 kadın ve aile hizmetleri ile sosyal birimlerde görevli personel, 2 veri hazırlama ve kontrol işletmeni / teknik destek personeli, 2 belediye başkanlığına bağlı özel kalem ve asistan, 1 sosyolog, 1 sıfır atık ve iklim müdürü, 16 firma sahibi / müteahhit / iş insanı, 4 mimar / teknik danışman, 2 kamu dışı çalışan (hastane personeli ve emekli eski çalışan)

İŞÇİLER GREVDEYKEN TATİLE ÇIKMIŞTI

Kasım ayı maaşlarının ödenmemesi nedeniyle Genel-İş Sendikası'na bağlı işçiler iş bırakma eylemi gerçekleştirmişti. İlçede çöp yığınları oluşurken, tepkilerin odağındaki Belediye Başkanı Görkem Duman'ın şarkıcı sevgilisi ile Tayland'ın dünyaca ünlü Phuket Adası'nda tatile gittiği ortaya çıkmıştı.

28 Şubat'ta İsrail ve ABD'nin İran'a yönelik saldırısıyla başlayan savaşın ardından ateşkes şartlarının tartışılmaya devam ettiği süreçte tansiyon yeniden yükseldi.

KUVEYT ORDUSU: HAVA SAVUNMA SİSTEMLERİMİZ FÜZE VE İHA SALDIRILARINA MÜDAHALE EDİYOR

Kuveyt ordusunun ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki resmi hesabından yapılan açıklamada, hava savunma sistemlerinin İHA ve füze saldırılarını engellemeye çalıştığı bilgisi paylaşıldı. Ülkede duyulabilecek patlama seslerinin hava savunma sistemlerinin saldırıları önlemesinden kaynaklandığı belirtilen açıklamada, vatandaşların güvenlik talimatlarına uyması istendi. Açıklamada, saldırıların kaynağına veya niteliğine ilişkin ayrıntılı bilgi verilmedi. Kuveyt resmi haber ajansı KUNA ise ülkede siren seslerinin duyulduğunu bildirdi.

CENTCOM, HAFTA SONUNDA İRAN'A SALDIRILAR DÜZENLEDİĞİNİ DUYURDU

CENTCOM'un ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından konuya ilişkin açıklama yapıldı. Açıklamada, İran'ın Keşm Adası ve Goruk bölgesinde yer alan radar ve İHA komuta kontrol merkezlerine hafta sonu saldırılar düzenlendiği belirtildi.

ABD'ye ait bir MQ-1 tipi İHA'nın "uluslararası suların üzerinde uçuş yaptığı sırada" İran tarafından düşürülmesi nedeniyle bu saldırıların gerçekleştiğine işaret edilen açıklamada, şu ifadelere yer verildi:

"ABD savaş uçakları da hızla karşılık vererek, İran hava savunmasını, bir yer kontrol istasyonunu ve bölgesel sulardan geçen gemiler için açık tehdit oluşturan 2 İHA'yı etkisiz hale getirdi."

Açıklamada, İran'a saldırılarda ABD güçlerinden can kaybı yaşanmadığı kaydedildi.

İRAN DEVRİM MUHAFIZLARI ORDUSU: ABD GÜÇLERİ, SİRİK ADASI'NDA BİR İLETİŞİM KULESİNİ HEDEF ALDI

İran'ın yarı resmi Fars Haber Ajansı'nın DMO'nun açıklamasına dayandırdığı haberine göre, ABD, Sirik Adası'nda bulunan bir iletişim kulesini hedef aldı. DMO'nun açıklamasında söz konusu saldırıya karşılık olarak, saldırının başlangıç noktası olan hava üssünün hedef alındığı ve bazı hedeflerin imha edildiği belirtildi. Açıklamada, saldırıların devam etmesi halinde daha geniş çaplı cevap verileceği ve bunun sorumlusunun ABD olacağı uyarısında bulunuldu.

İsrail polisinin gözetiminde gerçekleşen eylem sırasında grubun İsrail milli marşını okuduğu kaydedildi. Bugüne kadar Harem-i Şerif'te herhangi bir ülkenin bayrağının açılmasına izin vermeyen İsrail polisinin, bu kez müdahalede bulunmaması dikkati çekti.

Mescid-i Aksa'da İsrail provokasyonu!https://t.co/pTEjfJzcss pic.twitter.com/9a8JC1qKNu

— Baran Dergisi (@barandergisix) May 31, 2026

Sosyal medya kullanıcıları, görüntüleri Mescid-i Aksa'daki tarihi statükonun ihlali ve sahadaki uygulamalarda yeni bir aşama olarak değerlendirdi.

İsrail'in aşırı sağcı Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir de 14 Mayıs'ta Mescid-i Aksa'ya baskın düzenleyerek İsrail bayrağı açmış, "Harem-i Şerif'in Yahudilere ait olduğunu" iddia etmişti.

EGEMENLİK İHLAL EDİLİYOR

Ürdün, 1994'te İsrail ile imzaladığı Vadi Araba Anlaşması uyarınca Kudüs'teki dini işlerden sorumlu ülke olarak kabul ediliyor.

2013'te Ürdün Kralı 2. Abdullah ile Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas arasında imzalanan anlaşmaya göre, Kudüs ve oradaki kutsal mekanların savunulması ve vesayet hakkı da Ürdün'e verildi.

Anlaşmaya göre Mescid-i Aksa, Ürdün Vakıflar, İslami İşler ve Mukaddesat Bakanlığına bağlı Kudüs İslami Vakıflar İdaresinin himayesinde bulunuyor.

Daha önce Kudüs İslami Vakıflar İdaresinin izni dahilinde Mescid-i Aksa'yı ziyaret eden Yahudiler, 2003'ten bu yana Vakıflar İdaresinin egemenliğini ihlal eden İsrail'in tek taraflı kararı çerçevesinde polis eşliğinde Müslümanların kutsal mabedine giriyor.

İsrail makamlarının bu tek taraflı kararını tanımayan Kudüs İslami Vakıflar İdaresi, Müslümanların egemenliğini ihlal edici bu tür girişleri baskın olarak tanımlıyor.

Tel Aviv yönetimi, Mescid-i Aksa'da "sadece Müslümanların ibadet edebildiği diğer dinlerin mensuplarınınsa sadece ziyaret edebileceği" tarihi statükonun korunduğunu savunuyor.

Ancak terörist Yahudilerin, İsrail polisi korumasında Harem-i Şerif'e düzenledikleri baskınlarda dua etmeleri ve dini ritüelleri yerine getirmeleri sıkça kameralara yansıyor.

İsrail ordusu, ele geçirilen kaleden görüntüler yayınladı.

Katz açıklamasında, "Başbakan Netanyahu’nun yönlendirmesi ve benim talimatımla, İsrail ordusu Lübnan’daki manevrayı genişletti, Litani Nehri’ni geçti ve Celile topluluklarının savunması ve kuvvetlerimizin güvenliğinin sağlanması açısından en önemli stratejik noktalardan biri olan Beaufort Sırtı’nı ele geçirdi." dedi.

İsrail ordusu, ele geçirilen kaleden görüntüler yayınladı.

İHA'nın haberine göre operasyonun gizli yürütüldüğünü belirten İsrailli Bakan, ayrıca çatışmaların hala devam ettiğini; Hizbullah’ı zayıflatma ve İsrail’in kuzey sınırını güvence altına alma çabalarının süreceğini vurguladı.

İsrail ordusu, ele geçirilen kaleden görüntüler yayınladı.

İsrail Savunma Kuvvetleri’nden (IDF) yapılan açıklamada ise, "IDF, birkaç gün önce Lübnan’daki Beaufort Sırtı ve Saluki Vadisi bölgesinde, terörist altyapıyı ortadan kaldırmak, teröristleri etkisiz hale getirmek ve İsrailli sivillere yönelik doğrudan tehditleri kaldırmak amacıyla bir operasyon başlattı. Operasyon, Beaufort Sırtı ve Saluki Vadisi bölgesinde operasyonel kontrol sağlamaya odaklanırken, aynı zamanda Hizbullah’ı zayıflatmayı ve İran yönlendirmesi altında sırt bölgesinde kurulan terörist altyapıyı ortadan kaldırmayı hedefliyor." denildi.

İsrail ordusu açıklamada, Hizbullah’ın askeri ve muharebe faaliyetlerini Beaufort Sırtı’ndan yönettiğini ve buradan çok sayıda saldırı gerçekleştirdiğini öne sürdü.

İsrail güçlerinin Litani Nehri’ni geçtiği aktarılan açıklamada, "IDF, operasyonlarını nehrin kuzeyindeki Hizbullah hedeflerine doğru genişletmektedir." ifadeleri kullanıldı.

Nereden geliyor bu sapıkların Hz. Muaviye düşmanlığı?

Bu Mut'a çocuklarına kim dur diyecek?

Uydurma rivayetleri sahihmiş gibi paylaşan, milletin imanını, itikadını zedeleyen ve memlekete sahabe düşmanlığı tohumu atan bu güruh hala devlet kademelerinde görev almaya devam mı edecek?

En ufak bir sistem eleştirisi yapanın, Batıcı rejimin aleyhinde söz sarf edenin apar topar görevden alındığı ve hakikatlerin susturulmaya çalışıldığı Diyanet kurumu, toplumun inancını zedeleyecek fikirlere adeta köprü oluyor.

Soruyoruz: Allah Resulü'nün güzide ashabına dil uzatan bu haysiyetsizlere ne zaman dur denecek?

Üstelik, koltuk değneği ile yürüyen bir adamın buna ihtiyacı olmayan karşısında üstünlük iddia edemeyeceği hakikati içinde, onun tabiat karşısında maddî âlet ihtiyacsızlığı insana nisbetle ayrıca avantaj(!)

“İnsan, konuşan hayvandır” derler ya... Papağan da konuştuğuna göre?

Ama papağan konuşmuyor, ses çıkarıyor; ne varsa, “ses üstü-suret içi” mânâda var. Konuşmadığı için de, ağzından çıkan kelime ve cümleler BİZİM İÇİN mânâ ifâde etse de düşünmüyor. Ama biz, bizde mânâsı olan bu seslere bakıp “benzerlik” hissiyle hoşlanıyoruz. Maymun için de aynı şey: İnsan davranışları tamamen “ahlâkî” keyfiyet belirtirken, maymun davranışları “sureten” bize benzese de içgüdü sınırındadır.

Aslında bu misâller, insandaki “norm şuuru”nun düşürdüğü yanlışlığı gösteriyor. Batılı bir sosyal psikolog bunun denemesini yapmıştır: Denemeye katılanlara gelişigüzel seçilmiş rakamlar ve şekil serileri vererek, bu rakam ve şekil serilerinin hangi prensibe göre sıralandıklarını bulmalarını istemiş, onlar da hakikatte olmayan bir çeşit kanun bulmuşlar, üstelik böyle bir kanun olmadığı ve ellerindeki serilerin tamamen gelişigüzel seçildiği söylenince de keşfettikleri kanunları hararetle müdafaaya kalkmışlardır.

Bu deneme, insan şuurundaki nizâm ihtiyacını gösterdiği kadar, seçilen bir yanlış nokta etrafında kendini teklif eden verileri toplayan “toplum sistemleri”ne de misâldir.

Bayır aşağı akan bir suyun geçeceği yolları bulmasına bakıp da suya “zekâ” atfetsek; donmasından, buharlaşmasına ve bulut olmasına kadar her şeklini, “şartlara uyum”un görünüşleri ve zekâ delili diye alabiliriz!

“Âlemde şuur”, “sosyal şuur”, “norm şuuru”, “milli şuur”, “sınıf şuuru”, “şuuraltı” diyoruz ve bunların nitelenmesi üzerinde anlaşarak veya çekişerek konuşuyoruz. Peki şuur ne? Şuurun bu içe ve dışa doğru yöneldiği mevzularla anlaşılması veya anlatılması, kısaca; iş, hareket ve verim şubelerinde görünmesi ve bilinmesi, hep “ben değil, benden” sırrıyla “şuur”un bilinmez oluşuna ve bilinmezliği içinde bilinişine işaret... Bütün bunlar, bir velinin ifâdesiyle, “kişi üzerinde bulunduğu işin zamanı içindedir” hikmetinin sırrına bağlı!

“Bilgi”nin bilen'e var olması hakikatiyle, içimizde veya dışımızda “nesne-obje-bilinen-düşünülen” kavramlarıyla belirttiğimiz ve gözümüze, görüşümüze, kavrayışımıza, anlayışımıza, tertibimize mevzu olan herşey, şuurumuzun “şey” hâline getirebilme gücünün ürünüdür. Varlığın şuura –ki son tecritte ruhtur– kendini empoze ettiği için VARLIK olması ve bilgi'nin ruh ile “bilinen” arasındaki ilişki ve “doğru düşünce olmadan doğru düşünce faaliyeti olmaz” hakikatinin belirttiği “ışık unsuru” ile meydana gelmesi gözönünde tutulursa, “ruha mukavemet eden varlık”, tabiî, coğrafî, sosyal ve tarihî çevre ile birlikte, insanın kendisinin iç aksiyon mevzuu ruhî hallerini de kapsar ki, bu, şuurumuzun sadece çevreyi değil, kendi ruhî hâllerimizi de “şey” hâline getirebilme özelliğidir. Şuurun bu özelliği, her biri kendi tür âleminde ve bir çeşit uyku hâlini yaşayan hayvanlara mukabil, insanda her ân yenilenen ve değişen bir âlem görünüşünü göstermekte, değişmeler boyunca, o insanı o insan yapan ve her “objeleştirme-nesneleştirme”nin ötesinde bulunan “öz keyfiyet-kişi-şahsiyet” hakikatini belirtmektedir.

Şuna dikkat: Birbirini destekleyen malzemelerdeki mânâların kutuplaşması hâlinde kavramlar ve mevzular billûrlaşır, unsur ve klişe üstü mânâları maledilebildiği vicdanların ruh yuvasında uygunluğunu bularak anlaşılır, böylece de karşılıklı anlaşma aracı dilin mânâ unsurları hüviyetine bürünürken, bunların maledilebilmesi çetinliği kadar, maledilebilmesi çetinliğinin anlaşılamaması zorluğuna da mevzu olurlar. Tıpkı “şuur”un ne olduğu bilinmezken, “şuuraltı”nın evin birinci katı - ikinci katı gibi anlaşılması ve neredeyse “şuur”un kendisinin izâha muhtaç oluşunun unutulup, “şuuraltı”nın insan “ben”indeki her sırrı deşifre edici “anahtar kelime” şeklinde kullanılıyor olması gibi... “İçgüdü” için de aynı şey: Bu izâh, izâh edememenin izâhı olarak, hayvan davranışlarının insan şuurundaki “görüntü”sünün izâhıdır, hayvanın kendi izâhı değil!.. Âlemde her varlık, kendi derecesinde ve ifâdesi kendi varlık zâtında “neyse o” olarak ve türünün bizim mânâlandırdığımız kanunlar çerçevesindeki sebep-sonuç ilişkisinde yaşarken, kendini ifâde edici olmak ve memuriyetini bulmak yalnız insana mahsus bir iş. Varlık sebebim ne? Gayem ne? Nasıl davranmalıyım? Bütün bunları bana sorduran ne? Bir adam çıkıp da dese ki, “benim hiçbir gayem yok!”, bu da onun şuurunun ona buldurduğu gayedir; gayesizlik gayesine göre yaşıyor! Bu mesele, hayvanlara âdeta iptidâî insan hisleri varmış gibi yaklaşan ve mânâlandıran her türlü izâhın, neticede o hayvanın insan şuurundaki görüntüsünü temsil edişini gösteriyor ki, bizim izâhımız da dahil, aslında insan sayısı kadar görüntü var. Bu meseleye DİKKATLE BAKAN BİR GÖZ, her insanda ayrı zaman ve hâlihazırdaki beninin görünüşü olarak ayrı mesafeler bulunduğunu kavrar: Kendi kendinin sırrı olan bir “ben” gücüyle bizzat sır olduğunu bildiren sırrı görür, bu görüşün de o sırrın mânâlandırılması olan görüntü olduğunu bilir; bu, bilen, bileni bildiren, her bilinende kendini bulduran ve her bulunanın ötesinde kalarak mevzuunu kaybetmeye başlayan bilinmez “ben” hakikatiyle ürperir, insanın iş ve hareket şubelerine ait nisbî ve faydacı zihniyetle kurulmuş açıklamalar üstüne emniyetle oturup “hayret” melekesinin dumura uğrayarak nefs emniyeti içinde ve anladım tesellisiyle yaşayabilmesine şaşar... Ve keyfiyetleri mutlak sahibine havale edici bir idrak şemsiyesine sığınmazsa yanar!

Ruhun eşya ve hadiseler karşısındaki “nasıl” tavrına karşı akıl “niçin”lerle yaklaşır ve fikir meydana gelir. Fikrin içindeki işleyici ve işletici sıfat, ruhun merkezi fakültesi ahlâktır ki, kendisinden zuhura geldiği fikri ileriye doğru zuhur ettirir. İşte, “diyalektik ve ahlâk”, şuurun “ruh ve akıl kutbu”, “gerekli olan” fikir –ışık unsuru– ve “yapılması gereken” –doğru düşünce faaliyeti ve buna bağlı faaliyetler–, “ahlâkî keyfiyetin hayvandaki içgüdü keyfiyetinden farkı” ve bütün bunlarla alâkalı olarak “zaman idraki”, bu ifâde çerçevesinde..

“İnsan ve hayvan”, “insan ve şuur” bahisleri altında belirttiğimiz hususlar da gözönünde tutulursa, idraklerin nasıl kütleştiği anlaşılır: Bilinmezden bahsedildiği yerde bunu “bilmek”ten kaçma ve “bilinebilir olanı kaçırma” zanneden maddeci mankafa, maddenin üzerine abanır ve her türlü oluşu maddî müessirlerle izâh ederken, bizzat “izâhın izâhı gerektiği”nden ve “şuuru maddeye irca edici şuur”un bizzat kendi şuuru olduğundan habersiz bir hamakat örneğidir.

Bir tekerlemedir gidiyor: “İlmî olmak, ilim herşeyi çözecektir!”... Belli bir mevzuya tahsis olmadan önce “İlim”in mânâsı bilmektir; öyleyse senin ilimden kasdın ne? Yok!.. “İlmin ölçüsü nesnelliktir” derken ve bununla madde ve maddîliği kastederken, varlığın kendini ruha empoze ettiği için varlık olmasını nasıl gözönünde tutmazsın? Bu ise, ruha kendini empoze eden bütün kavramların birlikte gözönünde tutulmasını gerektirir ki, neticede, müsbet ve menfi idrakinin ancak ölçüden sonra varolduğu anlaşılır; Peygamberler bildirmeseydi iyi ve kötü idraki olmazdı. Aslında Peygamberler olmasa, insan hayatı olmazdı; insan “var” olması kadar, “varoluşunu” da buna borçlu.

“İnsan düşünen olmadan önce âlet yapandır!”... Düşünceyi üretim araçları ve bunların oluşturduğu ekonomik ilişkilerin doğurduğu bir üst yapı –bir yansıma– olarak alan anlayışın bu özlü sözü, “âlet” ve “yapmak”ı niteleyişi bakımından tamamen yanlıştır.

Ruha mukavemet eden varlığı kavramaya yarayan yapma varlık; mücerret anlamda teknik ve âlet bu... YAPMAK, belli bir mevzuya tahsis edilmiş bir mânâ olmadan önce, “duygu, düşünce ve fiil” çerçevesindeki bütün faaliyetlerin mânâsını kuşatır; sezgi yapmaktır, düşünce yapmaktır, fiil yapmaktır, “ürün”leri gerçekleşmeden önce mümkün olma özelliğiyle varolan bir “yapma”dır. Aslı şu: Dil, bizzat fikir ve ruh ihtiyacını doğuran maddî olmayan bir âlettir. Her mevzu, mücerret ruh ve fikir ihtiyacının doğurduğu âlet; ve madde çerçevesindeki âletler de dahil her âlet, ötesindeki ihtiyaçları ve âletleri doğurucu... İçiçe zincirleme bir oluş... Kısacası; insan, düşünen olmadan âlet yapan olamaz... Aslında bu bahis konuşulurken anlaşmazlığa düşülmesinin sebebi, “düşünce, fiil ve zaman” ilişkisinin birlikte ele alınmamasındandır. İdrakin zamana bitişikliği ve insandaki en iptidâî hareketlerin bile bir küçük tertib belirtmesi gözönünde tutulursa, ZAMAN İDRAKİ OLMAYAN BİR İNSANDA NİZÂM BELİRTİCİ HİÇBİR DOĞUŞ OLMAZ. Bir işi yaparken, önce şunu, sonra bunu yapma gibi; ÖNCE ve SONRA, zaman idrakinin olmadığı yerde yok. Sadece şu meseleyi anlamak bile, zaman ölçüsünü getiren Peygamberler olmasa “medeniyet olmazdı” hakikatini anlamaya yeter. İlk dil ve ilk doğru, ilk emirdi; ve ilk tatbik, ilk insanla vardı... Şuuru istihsal faaliyetinden çıkarmak heveslilerine şu güzel misâl yeter:

— “İstihsal faaliyeti, düşünce ve şuur faaliyetini geliştirse bile, cimnastiğin vücutta bulunmayan uzuvların gelişmesine faydasının olmaması gibi, istihsal faaliyetinin de şuurun ilk meydana çıkış ânında ona hiçbir fayda sağlamayacağı ortadadır!”

Bir marksist (Max Raphael) bu hususu gözönünde tutarak bilginin doğuşunda “şuur”un sıfıra indirildiği bir durumda hiçbir diyalektiğin işlemeyeceğini ve “en az miktarda” şuurun ilk maddede bulunması gerektiğini söyler. Diyalektik materyalizmin iflâsını, “iflâs etti” demeden açıklama!

Buraya kadar üzerinde durduğumuz meseleler gösteriyor ki, insanın “öz keyfiyeti”ni sosyolojik, ekonomik veya biyolojik vak'aların tekâmülünden doğmuş sayanlar da, çevrenin kendi şuurlarındaki görüntüsünü ifâde etmiş oluyorlar.

İnsan, dünyaya geldiği ve yaşadığı dönemde, kendisi ve insanlığın üzerinde ne düşünürse düşünsün, aslında herşey hâldeki faaliyet ile “ben şuuru”nun faaliyeti etrafında merkezleşmektedir.

İnsanın atasını hayvana bağlamak... Şuurun doğuşunu maddeye irca etmek... İnsanlığın gelişimini ve insan iradesinin rolünü tarihî bir zorunluluk hükmüne bağlamak ve içtimaî değişimde ferdî iradenin rolünü inkâr etmek... Toplumun, insanın “öz keyfiyeti”ni doğurduğunu söylemek ve insanı toplum tekâmülü sonucu olarak karşılamak... Evet; daha neler ve neler, hep fert şuurunun mevzular etrafındaki “görünüş”ünü temsil ediyor.

Kronoloji esasıyla 1000 yıl evvelki tarihi yazarken, kapısının önünde kopan kavgayı her şahidin ayrı ve aykırı anlatışı karşısında, “ben 5 dakika öncesini tahkik edemezken bu eseri nasıl yazıyorum?” diyen Bizanslı tarihçiyi düşünürsek, hakikatleri kendi dışımızda cereyan eden bir seyirmiş gibi görmek ve kavgasını yapmak yerine, doğrudan “hâlihazır”dan hareket etmek ve “hakikati bulma” ölçülerini tayin etmek en doğru usul... Bu usulle ilgili üç hükümden sonra, insana hükmünü hakim kılan tarih yerine, tarihe mânâ veren hâlihazırdaki insan şuuru, yâni bedahet idrakine bağlı “tarihî-zamanî şuur” meselesine değineceğiz.

Birinci hüküm: Herkes kendi zamanı içinde ve herkesin hakikati kendine... Şuur ve zaman arasındaki alâka anlaşılmadan, varlık derecelerinin birbirine irca edilişindeki yanlışlık anlaşılamaz; şuur fiillerinde zamanîlik, içgüdüde ise tepkiler sözkonusu. Burada, müslüman âlim Maurice Bucaille'in eserinden altını çizeceğimiz husus, durumu açıklamaya yeter:

— “Çağdaş bilgiler, uçuşlarını programlamak hususunda, bazı kuş cinslerinin ne derece mükemmel bir noktaya ulaştıklarını göstermiştir. Zira hayvanın GENETİK KODUNA kaydedilmiş gerçek bir göç programı vardır ve çok karmaşık ve çok uzak güzergâhlarda yol almayı ancak böyle bir programlama ile açıklamak mümkündür. Çünkü bunu daha önce hiçbir tecrübesi olmayan ve yardımcısı da bulunmayan yavru kuşların, hareket noktasında tesbit edilen tarihte dönmek üzere bu güzergâhı tamamlamaya kabiliyetli olduklarını açıkça ortaya koymuştur.”

İkinci hüküm: Kolayca görülen doğru ve yanlışlara karşılık, kolayca değerlendirilemeyen giriftlerin hakikatlerini anlamak için, diyalektiklerin çelmesini aşıcı “üst dil-üst mânâ” gereklidir ve bu son tecritte “mutlak üst dil-üst mânâ” gerekliliğinin idrakidir ki, imân davasıdır.

Üçüncü hüküm: Yukarıdaki iki hüküm gözönünde tutulursa, ahlâk ve zaman hakikati hakkında bir ölçü getirmeksizin “ileri” ve “geri” tekerlemesi, insan memuriyetinin dışına düşmek bakımından vazifesinde menfî bile olamayanların “hayvandan aşağı” hâllerinin itirafıdır. Burada şu kadarını söyleyelim ki, insanla hayvan hareketleri arasındaki “şuur” ve “içgüdü” farkı, aynı zamanda insanın dış âlem çerçevesindeki bütün eserlerinin de bir iç âlem düzeni peşindeki tertibi gayesini belirtir; insan faaliyetlerindeki işleyici ve işletici sıfatta “ahlâk”, ahlâkın hakikatine uygunluğu nisbetinde “yenilik” ölçüsüdür. “Ben ahlâkî yücelikleri tamamlamak için gönderildim” buyuran Allah'ın Sevgilisi, insanoğlunun yenilikte ve ilerilikte kemâl ufkudur; sahâbiler kadrosu da en ileri toplum.

Her kültürün eşya ve hadiseyi kavramak için ayrı bir ruhî yapıyı gösterdiğini ve giderek tek ferde kadar özel bir tarihe sahip olduğunu bilenler, eğer “ahlâklar arasındaki dereceleme”nin mutlak ölçülerine sahip değilse, her toplumun ayrı bir tarihî dünya görüşüne (zaman ölçüsüne) sahip olmasından dolayı, bunlar arasında bir derecelemeye gidilemeyeceğini de bilirler.

Hükmünü insana hakim kılan tarih anlayışı yerine, tarihe mânâ veren hâlihazırdaki insan düşüncesi... İnsanın “ruhî çaba” hakikatine binaen bedahetlerle iş görüyor olmasına nazaran, Büyük Doğu Mimarı'ndan işaretleyeceğimiz şu husus:

— “İçimize göz atarak dışımızı ayarlamak bir yol olduğu gibi, dışımıza bakarak içimizi düzeltmek de daima iç hakikatte birleşen ayrı bir iştir. Bunun için, bir türlü göremediğimiz, bir türlü bize gösterilmeyen bugünkü dünyayı en mahrem fikir ve ruh kökleriyle hecelemek zorundayız.”

Bir ânın, bir önceki ânın ne aynı ve ne de gayrı olması ve ruhta birbirine katılan psikolojik vakıaların insanda uyandırdığı tekâmül imajının da aslında bedahet idrakine bağlı bir sır belirtmesi gözönünde tutulursa, “her şey gibi tarih ölçümüz de gösteriyor ki, bir tarihin bittiği ve bir başkasının başlamak üzere bulunduğu fasledici tarih çizgisi üzerindeyiz” diyen Büyük Doğu Mimarı'nın bedahet idrakine bağlı “tarih muhasebesi”, sözkonusu tarih anlayışına “keramet çapında” muazzam bir örnektir... Tarihe mânâ veren hâlihazırdaki insan düşüncesi... Bu husus anlaşıldı ise, bizim (Büyük Doğu'nun) kronolojik tarih muhasebesi:

— “İslâmın bizde nasıl bozulduğunu tarihî bir kronolocya içinde incelemek ve anlamak, İslâm bundan böyle ve en ileri bir dünya görüşü plânında ele geçecek olursa onu bir daha kaybetmemek olacaktır.”

İşi Büyük Doğu İdeolocgası'na baktırmak şeklinde böylece mühürlerken, “şu şöyle olmuş, bu böyle olmuş, din doğmuş” gibi uyduruk mantıkî muhakemeyi esas alıp onunla saçmasapan “dinler tarihi” diye güya ilmî açıklamalar yapan ve ille de İslâmı kendi salak kurgusuna oturtmaya çalışanlara İmam-ı Rabbanî Hazretlerinin ağzından deriz ki:

— “Allah Resûlü'nün Haktan getirdiği ve bildirdiği şeylerin hepsi, bütün hâlinde bedahet ifâde eder ve hiçbir delile muhtaç değildir. Allah'ın vücudu, birliği ve Peygamberinin doğruluğunu idrak kuvvetinin mânevî marazlardan ve kötü illetlerden uzak olduğu nisbette bedahete yaklaşılır. Bedahete yaklaştıkça da fikir ve delil kıymetten düşer, lüzumsuzlaşır. İdrak kuvvetinde fikir, nazar, delil ve ispat, ancak illetin vücudu ve marazın tezahürü zamanında olabilir.”

İmân, bedahettir; ve bunun hakikatine yaklaştıkça, şer'î ölçüler bir bütün olarak bedahet ifâde ederler... Bu demektir ki, “zamanüstü” ölçüler manzumesi olarak İslâm, imânın hakikatini yaşayana, şu ân nazil olmuş kadar yenidir; ve “çağ içi, çağ dışı” tekerlemesinden başka bir şeye aklı ermez ahmakların her türlü yakıştırmasından münezzehtir!..

İstikbal İslamındır, Salih Mirzabeyoğlu, s. 66-77

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Aylık Baran Dergisi Yayın Kurulu Üyesi Dr. Kâzım Albayrak programda “Büyük Doğu Davası” başlığı altında Üstad Necip Fazıl’ın fikir, dava ve gençlik anlayışına dair değerlendirmelerde bulunarak şunları dile getirdi:

“Kıymetli hocalarım, sevgili gençler; Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davasını ben anılarımdan yola çıkarak anlatmaya çalışacağım. Şimdi gençlik dönemimizde bir arayış içerisindeyiz. Kendimizi ifade etmek istiyoruz hâliyle. Kaldırımları arşınlıyoruz. Sağ-sol çatışmalarının yoğun olduğu bir dönem. Bunun da şöyle bir faydası oluyor: “Biz kimiz?” diye kendi kimliğimizi arıyoruz. Aileden tevarüs ettiğimiz bir inanç sistemi var, ona bağlıyız Allah’a şükür. İnsan 18 yaşında Müslüman olur ama 60 yaşında da Müslüman olur, 80 yaşında da Müslüman olur. 18 yaşında Müslüman olurken İslam literatürünü, İslam’ın emirlerini, ölçülerini hepsini biliyor muyuz? Bilmiyoruz. Önce takliden başlar.

Şimdi o dönemde bize yakın ne var? Kendimizi ifade etmek istiyoruz. Akıncılar Teşkilatı’nın kurulduğunu duyuyoruz, tamam diyoruz, bu bize yakın. Milli Türk Talebe Birliği var, tamam diyoruz. Ve Necip Fazıl... Necip Fazıl kim? Necip Fazıl Üstad. Necip Fazıl her şeyimiz. Necip Fazıl “Ruh Hamurkârı.” Belki çoğunuz bilmez, Üstad olarak bilinir. O dönem Necip Fazıl için mesela çok kullanılan ifade “Ruh Hamurkârı”dır. Konuşmalardan zaten bu çıkıyor; Necip Fazıl’a neden Ruh Hamurkârı dendiği anlaşılıyor, değil mi?

Fakat sevmek için bilmek gerek. Necip Fazıl’ı seviyoruz ve zaten büyük bir emeği var; yol açıcı, çığır açıcı, merkezi mütefekkir ve aksiyoner. Yani sahada, meydanda, sokakta. Şimdi Necip Fazıl’a hayranız; konferanslara gidiyoruz, dinliyoruz. Fakat Necip Fazıl’ın hakikatini bilmek, derinlemesine bilmek gerekiyor. Sadece şair değil, aksiyon adamı. Biz daha çok kahraman yönüyle biliyoruz, şiirlerini de zaten ezberlemişiz.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

Bu arada Necip Fazıl’la benim tanışmam oluyor; yanına gitmem söz konusu oluyor. Hemen onu da anlatayım. Şimdi o dönem Gölge dergisi çıkıyor Salih Mirzabeyoğlu tarafından. Akıncı Güç dergisi çıkıyor. Akıncı Güç dergisinde Salih Mirzabeyoğlu, İdeolocya Örgüsü’nü merkeze koyup değerlendirmelerde bulunuyor; gaye-hedef ilişkilerini, mücadelenin ilkelerini, hedefi bunları çiziyor. Bu sefer, hani Büyük Doğu’yu biliyoruz fakat bu şekilde altı çizilince İdeolocya Örgüsü’nü yeniden okumaya başlıyoruz. Ve Akıncı Güç dergisi Necip Fazıl’a ulaştırılıyor. Necip Fazıl bunu beğeniyor, çok beğeniyor. “Müjdelerin Müjdesi” diye yazı yazıyor ve başta Salih Mirzabeyoğlu olmak üzere Akıncı Güç kadrosunu çağırıyor. Gidiyoruz şimdi Üstad’ın yanına. Bir akşam yemeğine çağırıyor Erenköy’deki köşküne. Bir masa başında, etrafında yay gibi halkalanmışız. Orada hemen söyleyeyim, intibaım nedir? Şimdi ben pratikten teoriyi desteklemiş olacağım böylece.

Necip Fazıl’da gördüğüm; 75 yaşında ihtiyar, biz de 20 yaşında delikanlıyız. Necip Fazıl’da gördüğüm, 75 yaşında bir delikanlı. Eşya ve hadiselere tahakküm etmek isteyen, böyle vecd içerisinde eşya ve hadiselere hâkimiyetini gösteren bir delikanlı. Yani çok ileri bir seviyede yorum yapıyor, bir aksiyon alıyor. Ondan sonra Necip Fazıl’ın arkasında akşam namazını kılıyoruz. O, unutamadığım anılardan bir tanesidir; orada kıldığım namaz.

Şimdi “Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davası” diyoruz ya arkadaşlar; Necip Fazıl, Büyük Doğu ve dava. Bu üçü birbirine çok güzel denk geliyor, bunlar özdeşleşmiş kavramlar. Büyük Doğu’yu biraz sonra, konuşmamın sonunda yedi umde hâlinde anlatacağım inşallah; kısa kısa başlıklar hâlinde. Şimdi dava deyince arkadaşlar, dava burada ideal manasında. Maddi istekler, zaruri istekler insanın ruhunu doyurmaz. Maddi isteklerimiz lazım ama ruhumuzu doyurmaz. Biz de böyle bir arayış içerisindeydik. Burada hemen gaye ile ideal arasındaki farkı belirtelim. Üstad’ın şöyle bir sözü var: “Her ideal bir gayedir, fakat her gaye ideal değildir. Gayeler aşağılara düşebilir, idealler düşmez.” Üniversiteyi bitirmek, ondan sonra diyelim ki akademisyen olmak...

Necip Fazıl burada şöyle bir misal veriyor: Bir askerin mareşal olması bir gaye olabilir ama bir ideal değildir. Bunun ideal olması için ne lazım? Üstad söylüyor: “Bunun ideal olması için de Altın Ordu’nun bir neferi olarak veya bir mareşali olarak görev yapmak istemesi lazım.” Yani konu, gaye ile ideal arasındaki farktır.

Necip Fazıl ideal adamı. Ve bu idealine uygun olarak da Büyük Doğu idealini çizmiş. Büyük Doğu ideali nedir? Bunu bilmemiz gerekir. Yani sathî anlamaktan derinlemesine anlamaya geçmemiz lazım. Burada aslında herkes bir iç âlem düzeni peşinde koşuyor; iç âlem düzeni ve mutlak güzeli arıyoruz. Yani mesele aslında maddi değil. Maddi şeyler fiziki varlığımızı sürdürmek için elzem, zaruri. Aslında insanın aradığı şey bir iç âlem düzeni, bir huzurdur. İnsan mutlak güzeli arıyor farkına varmadan mutlak güzeli arıyor. Güzel, hep mutlak güzele vasıta ve vesile. Bu noktada hemen söyleyeyim; Necip Fazıl’ın estetik planı başa almasının altını çizelim.

Hamurkâr’ı söyledik. Demek ki biz bu şekilde Necip Fazıl’ın bir şiirini hatırlıyoruz: “Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem / Yollar ki Allah’a çıkar, bendedir” der. Arkadaşlar, gölgemizin bir yola düşmesi lazım. Bu yol, kendimizin haricinde aşkın bir varlığa olacak; tabii ki Allah ve Resulü’ne. Davamızda da bunun sürdürülmesi gerekir. Ben bunun mücessem olmuş hâlini Necip Fazıl’da gördüm. Yani her bakımdan bana hitap etti. Bunu birçok noktada misallendirebilirim.

Büyük Doğu, bir söylem İslâmcılığı değildir; içselleştirilecek, kana karışacak ve enerji olarak açığa çıkacak bir davadır. Necip Fazıl edebiyat olsun diye yazmamış; kan ve çileyle yoğrulan bir hayatta yaşadıklarını yazmış, yazdıklarını yaşamıştır. Onun en çok sevdiği kelime ise aksiyondur. Burada iman ve sanat da birliktedir. Bunu da unutmayalım arkadaşlar. Bunun ayrıntısına şimdi kısa zaman içerisinde giremiyorum.

Şu kadarını söyleyeyim: Güzeli arıyoruz dedim ya; bakın, iman ve sanat burada bir arada. Güzel olmayan şey, güzeli anlatamaz. Hocalarım anlattı; estetik, hesap kitap sordurmadan yakalayıcı ve fethedicidir. Yani pis borudan temiz su akmaz. Kötü bir nefesten İslâm anlatılmaz. Buna dikkat etmemiz gerekiyor. Şimdi daha önce bana birkaç soru yöneltilmişti. Hemen o iki soruyu kısaca cevaplandırıp yedi umdeye geçeceğim.

Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren en önemli şey ne? Hocalarım kısaca bahsetti, ben bir kelimeyle söyleyeyim: Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanışmasıdır. Vapurda karşısına gelen bir kişi, bir Müslüman ona vesile olmuştur, aracı olmuştur. Tanımadığı birisidir. “O ve Ben” kitabında bunun hikâyesi de gayet güzel anlatılmıştır.

Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği nedir? Tabii ki Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği Büyük Doğu, İslâm İnkılabı’dır ve bunu “İdeolocya Örgüsü”nde ifade edilmiştir. Necip Fazıl’ın “Özlediğimiz Nesil” konferansında gençlikten bekledikleriyle ilgili nasihatleri var. Hemen ilk üçünü söyleyeyim size:

Birincisi aşk. Üstad diyor ki: “Aşksız adam pörsümeye ve aşksız cemiyet sönmeye mahkûm ve kâinatın protoplazması aşktır.”

İkincisi üstün akıl ve sır idraki. Aklı yine akılla mat eden üstün anlayışa ve bilhassa sır idrakine yükselmek, diyor Necip Fazıl.

Üçüncüsü nefs muhasebesi. Atacağını dibinden söküp atma, alacağını dibinden söküp alma, tutacağını da köküne kadar yapışıp tutma hassası deniyor.

“Büyük Doğu, İslâmiyet’in emir subaylığıdır. Büyük Doğu, İslâm içinde ne yeni bir mezhep ne de yeni bir içtihat kapısıdır; sadece Sünnet ve Cemaat Ehli tabirinin ifadelendirdiği mutlak ve pazarlıksız çerçeve içinde, olanca saffet ve asliyetiyle İslâmiyet’e yol açma geçidi ve çoktan beri kaybedilmiş bulunan bu saffet ve asliyeti 21. asrın eşiğinde eşya ve hadiseye tatbik etme işidir.” Üstad’ın tanımı bu. Büyük Doğu yekpare bir inanış, görüş ve ölçülendiriş manzumesidir.

Şimdi yedi umdeyi hemen söyleyeceğim:

Birincisi, şeriattan zerre taviz vermeyen bir dünya görüşü. Hiçbir şeye taviz yok. Yani liberalizme, sosyalizme, çağın moda akımlarına... Hiçbirine taviz yok. Bu, Necip Fazıl’ın Büyük Doğu’daki birinci vasfıdır. Dinî ilimlere de bakabilirsiniz arkadaşlar. Çünkü Üstad bunları hep kontrol ederek, danışarak hazırlıyor.

İkincisi, tarih muhasebesi yapıyor arkadaşlar. Son beş asrın tarih muhasebesini yapıyor: Ulu Hakan Abdülhamid Han, Vahdettin Han... “Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğini bilmez.” Bu sözüm bence yeter, bunu geçiyorum.

Üçüncüsü, Necip Fazıl bir dünya görüşü sistemi kuruyor. Arkadaşlar, bütün hakkında bir fikrimiz olmadan parçaları değerlendiremeyiz, kavrayamayız. Körün fil tarifi var ya, onun gibi. Onun için “İdeolocya Örgüsü” olmadan yol alamayız; “İdeolocya Örgüsü”nü benimsemeden, kuşanmadan yol alamayız. Kafamızda bir ev fikri olmadan kapı ve pencere hakkında fikir sahibi olabilir miyiz? Olamayız. İşte ev fikri, “İdeolocya Örgüsü”dür.

Dördüncüsü, ideolocyanın temelini Allah Resulü’ne dayandırıyor arkadaşlar. Yani peygambere imandan öte, fikriyatını buna dayandırıyor. “En evvel, en üstün” diyor. Birçok eserinde buna dayandırıyor. Çalıştığım mevzu bu; 2700 küsur adet hadis kullanmış. Burada “Nur-u Muhammedi”, “Muhammedi Nur” kavramı da devreye giriyor. Bu kâinat görüşünü buraya dayandırıyor. Ve sahabeler... “Olanca imtizacımız sahabelerdir bizim” diyor.

Beşincisi, dost ve düşman kutuplarını işaretlemesi, hedefleştirmesi önemli. Baş nefret kutbu, baş muhabbet kutbu. Baş muhabbet kutbu olarak Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretlerini işaret ediyor. Baş nefret kutbu da İslâm’a düşmanlığını ilan eden her kimse, herhangi bir zümreyse bunu eserlerinde açıkça ilan ediyor.

Altıncısı, Üstad yeni bir usul ve tarz getirdi; geleneğe bağlı ama yenilikçi. Hem gelenekçi hem devrimci. Yeni bir usul ve tarz getiriyor, yeni bir diyalektik getiriyor, yeni bir estetik getiriyor. Bu da mutlak ölçülere ve geleneğe sımsıkı bağlı.

Yedincisi, İslâm İnkılabı diyor, bunun çokça altını çiziyor. “Büyük Zuhur” diye işaret ediyor. Bu minvalde “Başyücelik Devleti ve İdare Mefkûresi” var arkadaşlar “İdeolocya Örgüsü”nde. Bunu neden yazdı Üstad? Bizim siyasi ve içtimai bir modelimiz olmasın mı? Biz başkalarının biçtiği gömleği, elbiseyi niye giyelim? Bilmem Stuart Mill, Descartes, bilmem ne falan...

Allah ve Resulü’ne ve ulema geleneğine bağlı bir sistem istiyoruz. Necip Fazıl bunu da planlamış. Necip Fazıl son olarak diyor ki: “Dünya bir inkılap bekliyor; dünyanın beklediği bu inkılap üç daire hâlinde: Dış daire dünya, içindeki daire İslâm Âlemi, onun da içinde Türkiye. Asıl Türkiye, merkez Türkiye.” diyor Üstad. Bunu da yazalım, not alalım.

İslâmi İlimler Kulübü’ne, İslâm Ekonomisi ve Finans Kulübü’ne bu organizasyon için teşekkür ederim. Son olarak şunu söylüyorum: İslâm âlemine ve dünyaya bir teklifi olan, kurtarıcı İslâm nizamı fikri olan Büyük Doğu ideali etrafında kenetlenen gençler ve gönüldaşlar olarak hepinizi saygıyla selamlıyorum.”

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.