Kalibaf, ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı yazılı açıklamada, ABD'ye karşı derin bir tarihsel güvensizlik duyduklarını vurgulayarak, bu güvensizliğin temelinde Washington yönetiminin taahhütlerini sistematik olarak ihlal etmesinin yattığını ifade etti.

ABD ve İran arasındaki ateşkes konusunda belirlenen 10 maddenin 'müzakereler için uygulanabilir bir zemin olduğunun' ABD Başkanı Donald Trump tarafından da kabul edildiğini hatırlatan Kalibaf, buna rağmen sürecin başlamasından önce 3 temel maddenin ihlal edildiğini kaydetti.

Kalibaf, ihlal edilen maddeleri şu şekilde sıraladı:

1- Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif'in de açıkça belirttiği şekilde 'Lübnan ve diğer bölgeler de dahil olmak üzere her yerde derhal geçerli olacak bir ateşkes' olarak ilan edilen, 10 maddelik önerinin Lübnan'daki ateşkesle ilgili ilk maddesine uyulmaması

2- İran hava sahasının daha fazla ihlal edilmesini yasaklayan maddenin açık bir ihlali olarak, İran hava sahasına Fars eyaletine bağlı Lar şehri üzerinde imha edilen bir insansız hava aracının girmesi

3- Mutabakatın altıncı maddesinde yer alan İran'ın uranyum zenginleştirme hakkının reddedilmesi.'

Müzakere zemini olarak kabul edilen maddelerin daha görüşmeler başlamadan açıkça çiğnendiğini ifade eden Kalibaf, 'Şu an, müzakere için 'uygulanabilir zemin' daha müzakereler başlamadan açıkça ve net bir şekilde ihlal edilmiştir. Böyle bir durumda, karşılıklı bir ateşkes veya müzakereler mantıksızdır.' değerlendirmesinde bulundu.

İran ile ABD arasında varılan geçici ateşkese dair şartların net ve açık olduğunu belirten Erakçi,'ABD, ateşkes ya da İsrail aracılığıyla devam eden savaş arasında bir seçim yapmak zorunda. İkisini birden seçemez.' ifadesini kullandı.

Erakçi, tüm dünyanın Lübnan'da yaşanan katliamı gördüğünü belirterek, 'Top ABD'nin sahasında. Dünya, ABD'nin taahhütlerini yerine getirip getirmeyeceğini izliyor.' dedi.

Öte yandan İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü İsmail Bekayi de, İsrail'in Lübnan'a yönelik saldırılarını kınayarak, bu girişimin ateşkesin açık bir ihlali olduğunu dile getirdi.

Bekayi, Lübnan'a saldırıların tehlikeli sonuçlar doğuracağı uyarısında bulunarak, ABD'nin konuyla ilgili sorumluluğuna vurgu yaptı.

Stratejik sınır hattı ve "İistikrar adası" vurgusu

Kurul, bölgedeki savaşın yayılma eğilimine karşı vatandaşların can güvenliği ve hudut namusunun korunması için tüm askeri ve idari tedbirlerin titizlikle sürdürüleceğini kaydetti. Dünyanın savaşlarla sarsıldığı bu tarihi dönemde Türkiye’nin bir "istikrar adası" olarak kalma kararlılığı şu başlıklarla netleşti:

Savaşın Irak ve Suriye Etkisi: Irak’ın istikrarının korunması ve Suriye’nin "tek devlet, tek ordu" ilkesiyle toprak bütünlüğünü sağlaması için yürütülen entegrasyon süreçlerine tam destek verilecek.

Karadeniz ve Enerji Güvenliği: Rusya-Ukrayna savaşının Karadeniz’e sıçramasına veya enerji yollarını tehdit etmesine tolerans gösterilmeyeceği hatırlatıldı.

Terörle mücadelede "sabotaj" uyarısı

MGK bildirisinde dikkat çeken en kritik noktalardan biri, iç siyasetteki barış iklimine yönelik tehditler oldu. Çevre ülkelerdeki kaosun, Türkiye’nin terörü gündeminden tamamen çıkarma hedefini sabote etmesine izin verilmeyeceği belirtildi. PKK/KCK-PYD/YPG, FETÖ ve DEAŞ unsurlarına karşı hem yurt içinde hem de sınır ötesinde operasyonların kararlılıkla süreceği ifade edildi.

İsrail’in işgal politikalarına sert tepki

Toplantıda İsrail’in Gazze’den sonra Lübnan ve Batı Şeria’ya yaydığı hukuk dışı eylemler masaya yatırıldı. Mescid-i Aksa’nın statüsünü bozmaya yönelik girişimlerin barış sürecini imkansız kıldığı belirtilirken, Lübnan’ın egemenliğine yönelik saldırılar karşısında uluslararası toplumun sessiz kalmaması gerektiği çağrısı yinelendi. Türkiye, bölgedeki tüm aktörleri itidale ve diplomatik çözüme davet ederek, barışın tesisi için müttefikleriyle iş birliğini sürdüreceğini duyurdu.

ABD merkezli PBS News'e konuşan Trump, İran ile varılan ateşkese Lübnan'ı kapsamadığını söyledi.

Konuya ilişkin bir soruyu cevaplayan Trump, "Evet, anlaşamaya dahil değiller. Hizbullah nedeniyle anlaşmaya dahil değiller, onlar bunun bir parçası değildi. Bunun da çaresine bakılacak" dedi.

İsrail'in Lübnan'a yönelik şiddetli hava saldırılarında Hizbullah unsurlarını hedef aldığını savunmasının ardından konuya ilişkin fikirleri sorulan Trump, "Bu anlaşmanın bir parçası. Herkes bunu biliyor. Bu ayrı bir çatışma" dedi.

Açıklamada, olayın münferit bir saldırı olmadığı ve Hollanda'daki ibadethanelere yönelik pek çok saldırının bir parçası olduğu aktarıldı.

Camilerin daha önce tehdit mektupları, tahribat, yıldırma ve hatta fiziksel şiddetle karşı karşıya kaldığı hatırlatılan açıklamada, 'Bu olayların üst üste gelmesi Müslüman toplulukta büyük huzursuzluk ve güvensizlik duygularına yol açıyor.' ifadesi kullanıldı.

Açıklamada, Hollanda'daki yetkililer, olayı öncelikle soruşturmaya, sorumluları bulmaya ve daha fazla tırmanmayı önlemek için uygun önlemler almaya çağrıldı, ülkede camiler ve diğer dini kurumların güvenliğine sürekli dikkat edilmesi talep edildi.

'Olayın bir kaza veya istemsiz olması söz konusu değil'

Hollanda Diyanet Vakfı Sözcüsü İsmail Mercimek, AA muhabirine yaptığı açıklamada, olayla ilgili polise suç duyurusunda bulunduklarını belirtti.

Mercimek, 'Polis, bize ve cami yönetimine gerekli incelemeyi yapacaklarını söyledi. Maalesef caminin ön tarafındaki yeni eğitim alanında meydana gelmesi sebebiyle elimizde yeterli görüntü bulunmuyor.' dedi.

Olayın bir kaza veya istemsiz olamayacağını vurgulayan Mercimek, 'Şunu söyleyebiliriz; bu alan sürekli olarak demir çitlerle kapatılıyordu. Bu duvarın yıkılması için birinin, o çitleri açıp gelip yıkmaya çalışması lazım. Yani olayın bir kaza veya istemsiz olması söz konusu değil. Doğrudan camiye bir saldırı bu.' sözlerini sarf etti.

Ateşkes görüşmeleri 10 Nisan Cuma günü Pakistan'ın başkenti İslamabad'da başlayacak.

'Ateşkesten memnunuz"

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, ateşkes kararını “28 Şubat’tan beri bölgemizi yangın yerine çeviren savaşta dün gece ilan edilen ateşkesten memnuniyet duyuyoruz." sözleriyle değerlendirdi.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada şu ifadelere yer verdi:

"28 Şubat’tan beri bölgemizi yangın yerine çeviren savaşta dün gece ilan edilen ateşkesten memnuniyet duyuyoruz. Olası tahrik ve sabotajlara fırsat verilmeden ateşkesin sahada tam olarak uygulanmasını temenni ediyoruz. Başta dost ve kardeş Pakistan olmak üzere ateşkes ilanına giden süreçte katkısı olan tüm aktörleri canıgönülden tebrik ediyoruz. Savaş, çatışma, gerilim ve zulümlerden çok çekmiş coğrafyamızın bir an önce barışa, huzura, istikrara kavuşması samimi temennimizdir. Türkiye, bölgesinde ve dünyada barışın sesini yükseltmeye devam edecektir.”

İran, ABD ve İsrail arasındaki iki haftalık geçici ateşkese ilişkin Ankara'dan art arda yapılan açıklamalarda da, tarafların ateşkese uyması gerektiğinin altı çizildi.

Bu yoğun saldırı dalgası, ABD ve İran arasında 28 Şubat’ta başlayan savaşı durdurmak adına ilan edilen iki haftalık ateşkesin hemen ardından geldi. Pakistanlı arabulucular ateşkesin Lübnan’ı da kapsadığını belirtse de, İsrail Başbakanı Netanyahu bu iddiayı reddederek operasyonların devam edeceğini vurguladı. Hizbullah’ın ilan edilen ateşkese büyük oranda sadık kalmasına rağmen İsrail'in Beyrut ve Sayda gibi kritik merkezleri hedef alması, bölgedeki gerilimi en üst düzeye çıkardı.

Lübnan Sağlık Bakanlığı ve hükümet yetkilileri, 2 Mart’tan bu yana süregelen bu saldırıların insani bilançosunun ağırlaştığını duyurdu. Verilen son bilgilere göre, çatışmalarda hayatını kaybedenlerin sayısı 1530’u aşarken, yaralı sayısı 5 bine yaklaştı. İsrail’in kara işgalini genişletme kararı ve aralıksız süren bombardımanlar nedeniyle Lübnan içinde yerinden edilen sivillerin sayısı ise 1 milyon 162 bini geçerek büyük bir göç krizine dönüştü.

Binaya giren protestocular Kuveyt bayrağını indirdi.

Irak güvenlik güçleri protestocuları dağıtmak için göz yaşartıcı gaz kullandı.

Basra'nın Hor Zubeyr bölgesinde bir yerleşim yerine saldırı gerçekleştirildi.

Saldırının insansız hava aracı mı yoksa füze tarafından yapıldığı henüz bilinmiyor.

Protestocular, saldırının Kuveyt'ten yapılan ABD kaynaklı bir saldırı olduğunu ileri sürüyor.

Beyaz Saray Sözcüsü Leavitt, ABD Başkanı Donald Trump'ın İran'a tanıdığı süreyle ilgili Pakistan Başbakanı Şahbaz Şerif'in yaptığı çağrıyı değerlendirdi.

Konuyla ilgili New York Times'a (NYT) açıklama yapan Leavitt, Pakistan'ın 'süreyi 2 hafta uzatma' çağrısından Trump'ın haberdar olduğunu aktararak, 'Bu konuda bir cevap verilecek.' ifadesini kullandı.

Pakistan Başbakanı Şerif, X hesabından yaptığı paylaşımda, ABD Başkanı Trump'a 'İran'a tanınan süreyi 2 hafta uzatması', İran yönetimine ise 'Hürmüz Boğazı'nı 2 hafta süreyle açması' çağrısında bulunmuştu.

Saldırıda İran Silahlı Kuvvetleri'nin savaşı yürüten birimi Hatemül Enbiya Merkez Karargahından üst düzey bir komutanın hedef alındığı öne sürülen açıklamada, saldırıda sinagogda hasar meydana geldiği itiraf edildi.

Açıklamada, "Yakındaki bir sinagogun da saldırıda hasar gördüğüne dair haberler aldık. İsrail ordusu, sinagoga verilen hasardan ötürü üzüntü duymakta ve saldırının rejimin silahlı kuvvetleri içindeki üst düzey bir askeri ismi hedef aldığını vurgulamaktadır.” ifadelerine yer verildi.

İran basını ve sosyal medyaya yansıyan görüntülerde, saldırı sonrası Tahran'daki Rafi Niya Sinagogu'nda ciddi hasar meydana geldiği görüldü.

İngiliz basınına konuşan ve adı açıklanmayan İranlı bir kaynak, ABD ile İran arasında Pakistan ve Katar aracılığıyla yürütülen mesaj trafiğinin sürdüğünü ancak Vaşington’un "baskı altında teslimiyet" dayatmasından vazgeçmediğini belirtti. İranlı kaynak, Vaşington’un İran’daki enerji altyapısını hedef alması durumunda verilecek cevabın yıkıcı olacağını şu sözlerle ifade etti:

"Eğer durum kontrolden çıkarsa, İran’ın misilleme saldırılarıyla tüm bölge ve Suudi Arabistan tamamen karanlığa gömülecektir. Sadece bununla da kalınmayacak; İran’ın müttefikleri Babülmendep Boğazı’nı da trafiğe kapatacaktır."

Trump’ın "Medeniyet yok olacak" tehdidi

Gerilimi tırmandıran fitili ateşleyen ise Trump’ın sosyal medya üzerinden yaptığı peş peşe açıklamaları oldu. Trump, İran rejiminin 47 yıllık geçmişinin sona ereceğini iddia ederek, "Bu gece bütün bir medeniyet yok olacak ve bir daha asla geri gelmeyecek. Bunun olmasını istemiyorum ama muhtemelen olacak" ifadelerini kullandı. Bu hamlenin "daha zeki zihinlerin hakim olduğu" bir döneme kapı aralayacağını öne süren Trump, daha önce Hürmüz Boğazı’nın 48 saat içinde açılmaması halinde müdahale edeceklerini belirtmişti.

Çarşamba 03.00

ABD Doğu Yakası saatiyle Salı 20.00’ye (Türkiye saatiyle 8 Nisan Çarşamba 03.00) vurgu yapan Trump, bu zaman dilimini dünyanın en önemli anlarından biri olarak nitelendirdi. İran cephesi ise bu tehditlere, dünya ticaretinin can damarlarından biri olan Babülmendep Boğazı’nı kapatma kozuyla yanıt vererek, çatışmanın bölgesel bir savaşa evrilmesine sebep olabilecek hamlelerin sinyalini verdi.

Ezanla yoğrulmuş bu topraklarda tekbir getirmeyi "çığırtkanlık ve çevreye zarar vermek" şeklinde tanımlamak, ancak halkın değerlerine düşman olan bir idarenin ürünüdür. CHP belediyeciliğinin gerçek yüzü, bu baskıcı ve yasakçı tutumla bir kez daha ifşa olmuştur.

Siyasi ikballeri uğruna milletin mukeddesatıyla savaşanlar, bunun bedelini mutlaka ödeyecektir. Milletin değerlerine karşı yapılan saldırılar, halkın vicdanında mahkumdur. Bunlara esas cezayı ise müslüman Anadolu kesecektir!

Konsey oturumunda yapılan oylamada karar taslağı 11 lehte oy alırken, Kolombiya ve Pakistan oylamada çekimser kaldı.

Daimi üyeler Rusya ve Çin'in veto yetkileri sonrası karar taslağı oylamada veto edildi.

Boğaz bölgesinde ticari deniz yollarını kullanmakla ilgilenen devletlerin "savunma amaçlı çabalarını koordine etmeye şiddetle teşvik edilmesi" çağrısı yapılan karar taslağında, bölgede seyrüseferin kapatılması ve engellenmesi girişimlerinin caydırılması talep edildi.

Veto sonrası Bahreyn Dışişleri Bakanı Abdullatif bin Raşid el-Zeyani, İran'ın Hürmüz Boğazı'nı kapatmaya "hakkının olmadığını" belirterek, karardan dolayı üzüntülerini dile getirdi.

El-Zeyani, "Konsey, gecikmeksizin kararlı bir şekilde harekete geçilmesi gereken yasa dışı bir davranışla ilgili sorumluluğunu yerine getiremedi." ifadesini kullandı.

Bahreyn, nisan ayı için BM Güvenlik Konseyi Başkanlığını üstlenmişti.

Operasyonel öncelikler konusunda da mesaj veren Devrim Muhafızları, sivil yerleşim alanlarını ve masum hedefleri operasyon dışı tutma niyetini koruduklarını, ancak egemenlik haklarına yapılacak bir saldırı karşısında en sert cevabı verme konusunda tam bir kararlılık içinde olduklarını duyurdu.

Kırmızı-beyaz Algida dolaplarının yerini, sessiz sedasız Oando logolu dolaplar almaya başladı.

Oando, Algida’nın ana kuruluşu olan Unilever bünyesinde yer alan alt markalardan biri olarak biliniyor.

Özellikle boykotun etkisini kırmak ve satış grafiklerini korumak amacıyla yapılan bu hile, sosyal medyada da kısa sürede gündem oldu.

Tüketiciler, içerik ve ürün kalitesi aynı kalmasına rağmen sadece isim değişikliğiyle markanın algı yönetimi yapmaya çalıştığına dikkat çekiyor.

Hava sıcaklıklarının artmasıyla birlikte dondurma satışlarının zirve yapacağı döneme girilirken, markanın bu hamlesi "boykottan kaçış planı" olarak değerlendiriliyor.

Birçok yerel ve ulusal market zincirinde eski dolapların yenilendiği veya doğrudan Oando ismiyle yeni ünitelerin kurulduğu belirtiliyor.

ILKHA

Saldırıyla ilgili hem İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının hem de Emniyet, istihbarat birimlerinin gerekli tahkikatlarını süratle başlattığını kaydeden Erdoğan, "Yaralı polislerimize cenabı Allah'tan acil şifalar diliyor, İstanbul emniyetine ve halkına geçmiş olsun diyorum. Terörün her türlüsüyle mücadelemizi kararlılıkla sürdürecek, bugünkü gibi alçak ve zaman ayarlı provokasyonlarla Türkiye'nin güven iklimine zarar verilmesine müsaade etmeyeceğiz." ifadelerini kullandı.

Lanetli Holokost Endüstrisi’nin bir yan kuruluşu olarak ortaya çıkan Uluslararası Holokost Anma İttifakı yani IHRA, Avrupa ve ABD’de Siyonistlerin (Yahudilerin değil, Siyonistlerin) “ayrıcalıklı ve üstün bir topluluk” olması sonucunu doğuran Antisemitizm Yasaları’nı tabiri caizse bağırta bağırta kabul ettirmiştir tüm Avrupa ve ABD’ye.

Antisemitizm kavramı güya “Yahudilere esastan itiraz, onları esastan yok sayma” meselesinin önüne geçmek üzere icat edilmiş ve bir insan topluluğunu “nefret suçlarından korumak” için ortaya konulmuş bir kavramdır. Yersek iyi dolmadır. Ancak esasta antisemitizm kavramsallaştırması, Siyonizm’in tüm pisliklerini halının altına süpürmek, görmezden gelmek için uydurulmuştur.

Bir kere söylemiştim, yine söyleyeyim. Bugün, farklı dinlerden de bağlıları olan bir ideoloji olarak Siyonizm, o ya da bu şekilde tüm Yahudileri kapsama iddiasındadır. Yahudilerin bazılarının Siyonist olmadığını biliyor olmak bu gerçeğe sırt çevirmemizi gerektirmez. Esasen Siyonizm, Siyonist üstünlüğüne dayalı bir tedhiş, terör ve şiddet ideolojisidir. Ve yaptığı asıl numara da Yahudilerin uğradığı (ya da uğradıklarını iddia ettikleri) Holokost’u kullanarak kendisine devasa bir ideolojik alan açmak, terör eylemlerini bu alanda meşrulaştırmaya, örtmeye, gizlemeye çabalamaktır.

Antisemit yasalara göre Holokost’u inkâr suçtur. Yahudilerin toplumsal hayattan dışlanması suçtur. Yahudilik hakkında eleştirel bazı görüşler ifade etmek suçtur. Holokost’u inkârın suç sayılmasına itiraz etmekle birlikte bir insan topluluğunun salt dini inançları yüzünden nefret ve ayrımcılığa maruz kalması elbette yanlıştır. Zaten lanetli Siyonistlerin antisemitizm yasaları üzerinden kurdukları tezgâh da tam bununla ilgilidir. Yahudilikle ilgisi olmayan suçları Yahudiliğin içine atarak bir koruma kalkanı icat etme fikridir antisemitizm yasaları fikri.

Bu yasalar öyle bir noktaya gelmiştir ki çocuk taciz eden pislik Siyonist hahamlar, haklarında yapılan nesnel haberleri antisemitizm yasalarını kullanarak dava edebilmekte, haberlere erişimi engelleyebilmektedirler. “İsrail Gazze’de soykırım yapıyor” demek antisemitizmdir mesela bu yasalara göre.

Ben geçen yıl “Siyonistleri öldürmeliyiz” dediğimde bana nefret suçundan dava açan bazı güya STK’ların temel iddiası benim Yahudi düşmanlığı yaptığım iddiası idi. Oysa ben sadece Yahudi Siyonistleri öldürmemiz gerektiğini iddia etmemiştim. Hristiyan, Hindu, Müslüman ya da ateist olmaları fark etmeksizin dünyadaki tüm Siyonistleri, dünyanın sürdürülebilirliğini temin etmek üzere öldürmemiz gerektiğini savunmuştum. Yani temelde bu bir nefret suçu ise “Siyonizm” denilen lanetli ideolojiye yönelik bir nefret suçuydu. Bunu anlayacak zekaya sahip olmalarına rağmen adı insan hakları bilmem nesi olan o fondaş yapı bana “Yahudilere karşı nefret suçu” davası açmıştı.

Aslında bu meselede aydınlanmamı sağlayan asıl olay da bu dava olmuştu.

Madem ki dünyada antisemitizm yasaları var ve madem ki lanetli Siyonizm, bu yasalar üzerinden her türlü pisliğini gözden kaçırmaya çabalıyor; Türkiye bu saçmalığa karşı muazzam bir hamle yaparak bir “Antisiyonizm Yasası” çıkarabilir.

Bu yasaya göre Siyonizm’in işlediği soykırımı, cinayetleri, terör eylemlerini, şiddeti, tecavüzleri doğrudan ya da dolaylı olarak savunmak suç olarak tanımlanabilir. Ankara’daki İsrail Evleri’nin tescilli kültür varlığı olmaktan çıkarılmasına itiraz edip terör devleti İsrail’in adını yaşatmak için dava açan Mimarlar Odası bu yasaya göre yargılanıp cezalandırılabilir. Soykırıma uğrayan Gazzeli kardeşlerimize “terörist” diyecek kadar alçalan Siyonist destekçileri bu yasaya göre cezalandırılabilir. Gazze soykırımını inkâr zaten suç olarak tanımlanabilir. Hatta İslâm ülkelerine Siyonizm ideolojisi nedeniyle kuduz köpek gibi saldıran ABD ve İsrail lehine kamuoyu oluşturmak, bu iki alçak odağı desteklemek suç olarak tanımlanabilir.

Türkiye bu hususta bir liderlik yaparsa benzer yasalar diğer bazı ülkelerde de çıkabilir. Bence bu, ülkemiz için tarihi bir sorumluluktur.

İsmail Kılıçarslan, Yeni Şafak

Bilimin mülkiyeti ve tanımı üzerine kurulan ideolojik barikatlar, tarihsel verilerin çarpıtılmasına dayanıyor. Babillilerin milattan önce 8. ve milattan sonra 1. yüzyıllar arasında kaydettiği yaklaşık 1 milyon astronomik gözlem (günde ortalama 350 gözlem), muazzam bir ilmî mesaiyi ifade etmesine rağmen Batı tarafından "bilim" kategorisine dahil edilmiyor. Bu paye sadece Yunan’a reva görülürken, Babilliler "kehanet için gözlem yaptıkları" bahanesiyle tarihin dışına itiliyor. Bu durum, bilim tarihinin tarafsız bir keşif süreci değil, muhatabın niyetine göre şekillenen bir "anlatı inşası" olduğunu kanıtlıyor.

• Bilim dogmasının dayatılması
• Bilim, prestijini teknolojiden mi çalıyor? "İlerleme" masalının anatomisi
• Bilginin yeni patronu: Batı’nın "bilim" putu ve küresel tahakkümü
• Batı'nın "Bilim Tarihi": Sömürgeyi meşrulaştırmanın el kitabı

Pascal’ın 'Barbar Müslüman' Masalı ve Avrupa’nın Cadı Kazanları

17. yüzyılın düşünce dünyasında Müslüman imajı, Batı’nın kendi gerçekliğinden ne kadar kopuk olduğunun ibretlik bir vesikasıdır. Pascal gibi isimlerin Müslümanları "yobaz, bağnaz ve akıl düşmanı" olarak nitelediği esnada, Paris sokaklarında "cadı" denilen kadınlar diri diri yakılmaktaydı.

Cadı avları sanılanın aksine Orta Çağ’da değil, sözde "Aydınlanma"nın başladığı ve Batı’nın "akıl çağına" geçtiği iddia edilen Rönesans yılları arasında zirve yapmıştır. Yüz binlerce insan, genetik bozukluklar veya "suda batmama" gibi tamamen irrasyonel ve uydurma kriterlerle katledilmiştir. Batı, kendi içindeki bu fecaati yaşarken, Doğu’yu "akıl dışı" olarak yaftalayarak kendi barbarlığını gizlemeyi çeşitli algı pompalamalarıyla başarmıştır.

İslam Hukukunun Hakkaniyeti

Batı’nın vahşet sahnelerine karşılık İslam hukukunun sergilediği duruş, medeniyetler arasındaki asıl farkı ortaya koyuyor. İslam hukukunda irrasyonel yargılamalara ve "cadı avı" gibi toplumsal cinnet hallerine yer yoktur. Hukuk zahire bakar; sahire/cadıya müracaat edilecek bir savcı makamı olmadığı gibi, işkenceyle itiraf ettirme mekanizması da bu topraklara yabancıdır. Batı, kendi tarihindeki bu irrasyonel lekeyi, kurguladığı "Müslüman barbar" masalıyla perdelemektedir.

Oryantalizm: Doğu’yu Bilmek mi, Tahakküm Etmek mi?

19. yüzyılda Napolyon’un Mısır seferiyle sistematikleşen Oryantalizm, bir sömürge aparatı olarak kurgulandı. Ernest Renan gibi figürlerin, Osmanlıca dahi bilmeden "Müslümanlar haritayı şeytan icadı sayıp yaktı" gibi mesnetsiz iddiaları, bu akademik cehaletin en net örneğidir. Oysa Osmanlı'daki öne çıkan isimlerin Renan’a verdiği "Hacca nasıl gidiyorlar o zaman?" cevabı, kurgulanan masalın basit bir mantıkla nasıl çöktüğünü gösteriyor. Coğrafi keşifler denilen süreç, gelişmiş bir bilimle değil; tunç çağında demir bulmuş barbar kavimlerin dünyayı silah zoruyla istila etmesi ve yağmalamasıdır.

Matbaa ve Alfabe

Osmanlı’nın matbaaya "direndiği" klişesi, teknik birtakım bilgiyle çürütülecek dozajdadır. Mesele bir geri kalmışlık değil, alfabe yapısı ve toplumsal ihtiyaç ilişkisidir:

• Latin Alfabesi: Yapısı gereği ayrık harflerden oluşur ve hızlı el yazısına uygun değildir. Bu yüzden kitap üretimi için matbaaya mahkumdur.

• Arap Alfabesi: Bitişik yapısıyla müthiş bir hız sağlar. Osmanlı'daki katip sınıfı, ihtiyaç duyulan kitap üretimini el yazısıyla son derece efektif ve estetik bir şekilde karşılayabilmiştir.

Batılıların matbaaya başlangıçta "şeytan işi" diyerek karşı çıkması ise tarih kitaplarında genellikle sansürlenir. Bir toplumun bir icadı kullanması için önce ona ihtiyacının olması gerekir; dolayısıyla matbaa üzerinden kurulan "geri kalmışlık" edebiyatı temelsizdir.

Kendi Kötülüğünü Normalleştiren Batı

Batı, kendi ayıplarını "arizi" (geçici) durumlar gibi gösterip, Doğu’nun her hareketini "özündeki geri kalmışlığa" bağlayan ikiyüzlü bir anlatı kurmuştur. Bilim tarihi, gerçeklerden ziyade; sömürgeci Batı’nın başrolünü kendine, şeytan rolünü ise Müslümanlara yazdığı bir "masal" olarak karşımızda durmaktadır.

• Tarihsel Miras ve Bölgesel Etki: 1994 yılında gerçekleşen Ruanda Soykırımı, 100 gün süren bir trajedi olmanın ötesinde, Doğu ve Orta Afrika’nın siyasi ve güvenlik yapısını kalıcı biçimde değiştiren tarihi bir kırılma noktasıdır. Hadisenin mirası, bugün hala bölgesel istikrar ve güvenlik tartışmalarında merkezi bir referans noktası olmayı sürdürmektedir.

• Sömürge Dönemi ve Etnik Ayrışma: Ruanda'daki gerilimlerin kökeni, 80 yıllık sömürge yönetimine dayanmaktadır. 1916’da başlayan Belçika idaresi, 1933 yılında zorunlu kıldığı "etnik kimlik kartı" uygulamasıyla, daha önce esnek olan Hutu-Tutsi kimliklerini genetik ve kalıcı sınıflara dönüştürerek toplumsal fay hatlarını derinleştirmiştir.

• Bağımsızlık Süreci ve İlk Çatışmalar: 1959 Hutu Devrimi ile değişen dengeler sonucunda on binlerce Tutsi komşu ülkelere sığınmak zorunda kalmıştır. 1962'deki bağımsızlık sonrası devam eden bu sürgün dalgaları, ilerleyen yıllardaki çatışma zemininin ilk halkasını oluşturmuş, 1990'da Ruanda Yurtsever Cephesi'nin (RPF) sahneye çıkmasına yol açmıştır.

• Soykırımın Tetikleyici Anı: 6 Nisan 1994'te Ruanda Cumhurbaşkanı Juvenal Habyarimana ve Burundi Cumhurbaşkanı Cyprien Ntaryamira'yı taşıyan uçağın düşürülmesi, soykırıma giden sürecin en kritik anı olmuştur. Bu olayın hemen ardından aynı gece organize katliamlar ülke geneline yayılmıştır.

• 100 Günlük Katliam ve Can Kaybı: 7 Nisan 1994'te başlayan sistematik saldırılarda hedefte yalnızca Tutsiler değil, katliama karşı çıkan ılımlı Hutular da yer almıştır. BM ve Ruanda resmi makamlarına göre 100 günde 1 milyondan fazla kişi hayatını kaybetmiş, verilere göre ölenlerin 300 bini çocuklardan oluşmuştur.

• Fransa’nın Sorumluluğu ve Suç Ortaklığı: Dönemin François Mitterrand yönetimi, soykırım öncesinde Hutulara silah desteği sağlamış ve istihbarat uyarılarını görmezden gelmiştir. "Turkuaz Operasyonu"nun soykırımı önlemede yetersiz kalması ve faillerin Fransa'ya sığınmasına izin verilmesi, bugün hala "ağır sorumluluk" olarak kabul edilmektedir.

• Medyanın ve Uluslararası Toplumun Başarısızlığı: RTLM ve Radyo Ruanda gibi yayın organları Tutsileri hedef gösteren nefret söylemleriyle şiddeti körüklemiştir. Birleşmiş Milletler'in Mavi Bereli sayısını azaltması ve uluslararası toplumun müdahalede geç kalması, 7 Nisan'ı küresel sistemin başarısızlığının simgesi haline getirmiştir.

• Sınır Ötesi Miras ve Kongo Krizleri: Soykırım sonrası milyonlarca kişinin komşu ülkelere (KDC, Tanzanya, Uganda) göç etmesi, bu bölgelerde düzensiz silahlı yapıların oluşmasına yol açmıştır. 1996 ve 1998’deki Birinci ve İkinci Kongo Savaşları, soykırımın sınır ötesine taşan bu etkilerinin doğrudan bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

• Adalet Mekanizmaları ve Toplumsal Yüzleşme: Soykırımın ardından üst düzey sorumlular Uluslararası Ruanda Ceza Mahkemesi'nde (ICTR) yargılanırken, yerel düzeyde toplumsal yüzleşme için halk temelli "Gacaca" mahkemeleri kurulmuştur. Bu süreçler, Ruanda toplumunda derin travmaların aşılması için bir araç olmuştur.

• Hafıza ve "Bir Daha Asla" İlkesi: Günümüzde 7 Nisan anmaları, sadece bir yas günü değil, toplumun travmayı hafızasında canlı tuttuğu ve benzer felaketlerin önlenmesi için "bir daha asla" ilkesini pekiştirdiği bir tarihsel yüzleşme günüdür.

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Efsanenin perde arkası: Toplama kampları ve gaz odaları

Siyonist propogandayla dikte edilmiş resmî tarihin iddiasına göre, Nasyonal Sosyalist Almanya, işgal ettiği topraklarda Yahudileri imha etmek amacıyla Auschwitz, Treblinka ve Dachau gibi "ölüm kampları" kurmuştur. Bu kamplarda insanların Zyklon-B gazı basılan odalarda topluca katledildiği ve ardından krematoryumlarda yakıldığı öne sürülür.

Ancak meselenin teknik ve tarihî gerçekliği bambaşka bir tablo çizmektedir:

• Toplama kamplarının mahiyeti: Zündel'e göre bu kamplar, savaş döneminde düşman unsurların bir arada tutulduğu çalışma ve lojistik merkezleridir. Salgın hastalıkların (özellikle tifüs) yayılmasını önlemek amacıyla kıyafetlerin dezenfekte edilmesi için kullanılan fırınlar ve gazlar, bugün "insan yakma ve öldürme" düzenekleri olarak pazarlanmaktadır.

• Gaz odası paradoksu: Kimyagerler ve yapı uzmanları, iddia edilen "gaz odalarının" sızdırmazlık ve havalandırma açısından teknik olarak kitle imhasına uygun olmadığını defalarca ispat etmiştir. Bugün Auschwitz’de turistlere gezdirilen odaların, savaş sonrası Sovyetler tarafından "mizansen" amacıyla inşa edildiği bizzat müze yetkilileri tarafından dahi (Dr. Piper örneğinde olduğu gibi) kısmen itiraf edilmiştir.

Küresel propagandanın sinir uçlarına dokunan yayıncı

Ernst Zündel, tam da bu noktada devreye girerek "kral çıplak" diyen isimlerin başında gelir. 1939 doğumlu Alman yayıncı, 1958'de gittiği Kanada'da Samisdat Yayınevi'ni kurarak Siyonist ezberleri sarsan gerçekleri dile getirmiştir:

Zündel, 6 milyon rakamının matematiksel bir imkansızlık olduğunu, kamplardaki toplam kaybın 20 bini geçmediğini söyler.

Kamplardaki ölümlerin çoğunun iddia edilen gazlardan değil, savaşın son dönemindeki kıtlık, bombalamalar sonucu kesilen ikmal hatları ve tifüs salgınlarından kaynaklandığını belgeleriyle ortaya koyar.

Gerçeklerin bedeli: Hapis ve sürgün

Siyonist "mağduriyet endüstrisi" için ciddi tehditlerden biri, Zündel’in bu teknik ve tarihî ifşalarıydı. Bu yüzden Zündel; Kanada’da "yalan haber yaymak" suçlamasıyla taciz edilmiş, 2005’te Almanya’ya iade edilerek 5 yıl zindana atılmıştır. 2017'deki vefatına kadar da "Holokost inkârcısı" yaftasıyla küresel bir lince tabi tutulmuştur.

Netice itibariyle; Ernst Zündel’in ifadeleri, Batı’nın "ifade özgürlüğü" masalının Siyonizm’in çıkarları söz konusu olduğunda nasıl bir engizisyona dönüştüğünün ispatıdır. Bugün Gazze’de canlı yayında soykırım yapanlar, dünün uydurma mağduriyetleriyle bugünkü cürümlerini örtmeye çalışmaktadır. Zündel’in mücadelesi, bu örtüyü kaldırma mücadelelerindendir.

Baran Dergisi

Avrupa’da İslam düşmanlığı artık münferit vakalarla izah edilemeyecek bir hız ve pervasızlıkla sürüyor. Hollanda’da başörtülü Müslüman bir kadının polis tarafından taciz edilerek kovalandığı, ve ardından Müslüman kadının akıllıca bir manevrayla polisi düşürerek metro istasyonunda kaçtığı görüldü. Batı’nın “hukuk” ve “özgürlük” söyleminin içinin boşaldığı artık ayan beyan ortadadır.

Bu hadise, Avrupa’nın uzun süredir Müslüman kimliğe karşı yürüttüğü sistematik baskı örneklerinden sadece biri. Olayla ilgili soruşturma çağrıları yükselirken, Avrupa’nın İslamofobi sicili bir kez daha kabarıyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.