Kıbrıs’ta hukuksuz ittifaklara geçit yok

Fransa ile Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY) arasında imzalanan "Kuvvetlerin Statüsü Anlaşması"na dair soruları yanıtlayan bakanlık kaynakları, Akdeniz’deki bu provokasyonu yakından takip ettiklerini bildirdi.

Fransa’nın Kıbrıs adasında garantörlük statüsünden tamamen yoksun olduğunu hatırlatan yetkililer, Rum-Fransız ortaklığının 1960 Kıbrıs Antlaşmalarına açıkça aykırılık teşkil ettiğini ve meşruiyetten bütünüyle uzak olduğunu vurguladı. Ada’daki hassas dengeleri tek taraflı bozmayı hedefleyen ve Kıbrıs Türkünün iradesini yok sayan bu şuursuz adımların, Rum kesimi için büyük tehlikeler doğuracağı ifade edildi.

Türkiye’nin ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin (KKTC) meşru haklarını hedef alan askeri ittifakların Türk ordusu karşısında hezimete mahkum olduğunu belirten bakanlık, garantör ülke olan Türkiye'nin, KKTC’nin egemenliğini koruma iradesini her daim muhafaza edeceğini ve TSK'nın hasmane tutumlara karşı en sert cevabı vermeye hazır olduğunu duyurdu.

Yunanistan’ın mağduriyet iddiaları boşa çıktı

Yunan medyasında dolaşıma sokulan "Türk jetleri Yunan bakanları taşıyan uçağı taciz etti" şeklindeki iddiaların organize birer yalandan ibaret olduğu tescillendi. Bakanlık kaynakları, gerçekte Yunanistan ve GKRY ikilisinin KKTC hava sahasına yönelik sistematik ihlaller gerçekleştirdiğini açıkladı.

7 Haziran tarihinde icra edilen uçuşlarda Rum-Yunan ortaklığına ait dört hava aracının KKTC hava sahasını açıkça ihlal etmesi üzerine, Türk Hava Kuvvetlerine bağlı Alarm Reaksiyon nöbetindeki iki adet F-16 uçağının ani reaksiyon göstererek havalandığı belirtildi. Türk jetlerinin tamamen KKTC semalarında güvenlik nöbeti ifa ettiği, kendi sınırları içinde kalarak tahrik unsuru iddiaları bütünüyle boşa çıkardığı kaydedildi. Atina’nın suçluluk psikolojisiyle üretmeye çalıştığı mağduriyet algısı net bir dille reddedildi.

"İsrail bölgesel kaosun yegane kaynağıdır!"

Küresel ve bölgesel nizamı sarsan gelişmelere de değinen Tuğamiral Zeki Aktürk, İran ile ABD arasında körüklenen yeni bir çatışma girdabının tüm bölge için büyük bir risk barındırdığına dikkat çekti.

Gazze’de aylardır soykırım icra eden, Lübnan’a vahşice saldıran ve bölgesel gerilimi tırmandıran İsrail rejiminin, uzlaşı teşebbüslerinin önündeki yegane barikat olduğu vurgulandı. Uluslararası hukuku ayaklar altına alan bu terör yaklaşımının küresel nizamı topyekun tehdit ettiği belirtilirken, Batı dünyası ve uluslararası toplumun bu hukuk tanımaz haydutluğa karşı somut adımlar atması gerektiği ifade edildi.

ABD ve İsrail’in kışkırtmalarıyla başlayan, İran’ın da dahil olmasıyla tırmanan bölgesel çatışmaların küresel istikrara ağır darbeler vurduğu ve büyük istikrarsızlıklara sebep olduğu aktarıldı

AK Parti TBMM Grup Toplantısı’nda konuşan Erdoğan, Türkiye’nin yer aldığı coğrafyada krizler ve savaşların ardı arkasının kesilmediğini belirtti. İsrail’in Filistin’e yönelik işgal ve Filistinlilere yönelik soykırımının sistematik bir şekilde devam ettiğini ifade eden Erdoğan, “İnsanlık tarihinin en kanlı soykırımını gerçekleştiren İsrail aynı anda İran’a saldırmış, yetmemiş, aynı anda Lübnan’ı işgal etmeye başlamıştır. Türkiye başta olmak üzere bölge ülkelerinin tepkilerine rağmen İsrail, Lübnan’dan çekilmeyi reddetmekte, buradaki kanlı operasyonlarını devam ettirmektedir” diye konuştu.

ÇIBANBAŞI VE FİTNE FABRİKASI

İsrail’in eş zamanlı olarak Afrika ülkelerini ve Akdeniz’i istikrarsız hale getirmek için de sinsi bir çabanın içine girdiğini vurgulayan Erdoğan, Siyonist yönetimin tam anlamıyla bir çıbanbaşı ve fitne fabrikası olarak geniş bir coğrafyada sürekli huzursuzluk ürettiğinin altını çizdi. İsrail’in kural, hukuk ilke, değer, sınır tanımaz politikalarına dünyanın gerekli reaksiyonu göstermediğini ifade eden Erdoğan, “İsrail, mevcut hükümetin yönetiminde şımardıkça şımarmış, sadece bölge için değil insanlık için de bir tehdit kaynağı haline gelmiştir. Netanyahu ve cinayet şebekesinin Suriye ve Lübnan’a yönelik saldırıları bu iki kardeş ülkeyi olduğu kadar artık Türkiye’yi de tehdit eder bir noktaya taşınmıştır” ifadelerini kullandı.

EMRİVAKİYE ASLA MÜSAMAHA GÖSTERMEYİZ

Suriye ve Lübnan’ın müstakil, bağımsız iki devlet olduğuna dikkat çeken Erdoğan, şunları kaydetti: “Suriye ve Lübnan aynı zamanda Türkiye’nin sevgi ve kardeşlik coğrafyasının içinde yer alan iki devlettir. Şam ve Beyrut, İstanbul’un iki kardeş şehridir. Türkiye’nin güvenliği sadece Hatay’dan değil Halep’ten başlar, Şam’dan başlar, Türkiye’nin güvenliği Beyrut’tan başlar. Kardeşlerimizin ülkelerinde hiçbir emrivakiye müsamaha göstermeyiz, kardeşlerimize yönelik hiçbir saldırıya göz yummayız. Şimdi bunlar ve tetikçileri çıkıyorlar, sağda, solda Türkiye’yi hedef alan güya tehditler savuruyorlar. Hiç bunu söylemenize gerek yok. Biz sizin niyetinizi, amacınızı, hedefinizi zaten çok iyi biliyoruz. Biz sizin neyin peşinden koştuğunuzu çok iyi görüyoruz. Arz-ı Mevud hezeyanının nihai hedefinin ne olduğunun gayet iyi farkındayız. Allah’ın izniyle buna asla müsaade etmeyeceğiz.”

DOĞU AKDENİZ’DE CEVABIMIZ ÇOK SERT OLUR

Akdeniz’de özellikle de Kıbrıs Adası’nda bir fitne ateşinin yakılmak istendiğini gördüklerini ve gelişmeleri de çok yakından takip ettiklerini söyleyen Erdoğan, “İhtirasları cüsselerini fazlasıyla aşan bazı ufak tefek yapılar, İsrail’in fitne kayığına binmişler, Siyonizm’in taşeronluğunu üstlenmişler, güya Doğu Akdeniz’de birtakım ham hayallerin peşine düşmüşler. Çok açık söylüyorum, kimse macera peşinde koşmasın, kimse Siyonist katliam şebekesinin kuyruğuna takılmasın. Eğer Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin ve Kıbrıs Türkü’nün hak ve hukukuna kastedilirse bilinmesini isterim ki cevabımız çok net olur, çok da sert olur” dedi.

20 TEMMUZ’DA KIBRIS’TAYIM

Grup toplantısının ardından bir gazetecinin, Erdoğan’ın Kıbrıs ile ilgili söylediği sözleri hatırlatarak, “20 Temmuz’da Kıbrıs’a ziyaret bekleniyor mu?” sorusu üzerine Erdoğan, “20 Temmuz zaten bizim orası için her zaman yaptığımız bir ziyaret. Yine aynen devam” yanıtını verdi.

İSRAİL DURDURULMALI

İsrail’in “uluslararası toplumun sessizliğinden cesaret alarak şımarıkça” bölgenin huzura, barışa ve güvenliğe ulaşmasına engel olduğunu söyleyen Erdoğan, şöyle konuştu: “Gazze kasabı Netanyahu ve kabinesinin soykırımları tıpkı Hitler’e yapıldığı gibi büyük bir sessizlik ve tepkisizlikle izlenmektedir. Nasıl bugün Hürmüz’deki çözümsüzlüğün bedelini tüm dünya ödüyorsa şayet İsrail haydutluğunun önü kesilmezse bunun ceremesini de bölgeyle birlikte tüm insanlık çekecektir. Bugün Gazze’de devam eden soykırımın kanı, buna tepkisiz kalanların eline, yüzüne bulaşmıştır. İran’da, Lübnan’da başlayan, Suriye’yi, Akdeniz’i, Afrika’yı tehdit eden bu saldırganlığın sonuçlarından da yine tepkisiz kalanlar mesul olacaktır. İsrail durdurulmalıdır, bu insanlığın ve insanlık cephesinin ödevidir. Tarihin tekerrürüne izin verilmemelidir.”

Aynı ülkede Gazze’deki soykırıma karşı çıkan ve Filistin’e destek veren çok sayıda göstericinin terör yasaları kapsamında gözaltına alınması tepki çekmişti.

Görüntü, İngiltere’de soykırım karşıtlarının bastırılırken soykırımı destekleyen ifadelere gösterilen kayıtsızlığı yeniden gözler önüne serdi.

Süleyman Arif Emre’nin komisyon tutanaklarına geçen anlatımına göre hadise, Demokrat Parti döneminde Çankaya Köşkü’nde Celal Bayar ile bir grup genç arasında geçen bir görüşmeye dayanıyor. Emre, bu hatırayı kendisine Ali İhsan Çelikkan’ın anlattığını, Çelikkan’ın da o dönemde söz konusu gençler arasında bulunduğunu naklediyor.

Anlatıma göre Celal Bayar, gençlere laikliğin Türkiye’deki esas hedefini sormuş; gençlerin “din işleri ile devlet işlerinin ayrılması” cevabını yeterli bulmamıştı. Bayar’ın, “Kanunlar yapılacağı zaman dinî kurallara hiç müracaat edilmeyecek” dediği, ardından da “Biz zor anda, gizli celsede Batılılara söz verdik; belli bir zaman süreci içerisinde bu millete bu dini unutturacağız. Bizdeki laikliğin gayesi budur” ifadelerini kullandığı aktarılıyor.

Emre’nin beyanında, eski Adana milletvekili Hulusi Özkul’un da aynı görüşmede bulunduğu ve Celal Bayar’ın bu sözlerini bizzat dinlediği belirtildi. Anlatıma göre Bayar, meselenin asıl maksadını “bu milleti şehitleri şehit, gazileri gazi yapan ruh ve imandan uzaklaştırmak” şeklinde tarif etti.

Bayar’ın ayrıca Batılılara verilen gizli sözün bekçiliğini devlet başkanlarının, ordunun ve mahkemelerin yapacağını söylediği nakledildi. Anlatımda Bayar’ın, “Benden sonraki devlet başkanları da aynı görevi yapacaklardır. Batılılara biz böyle söz verdik. Hadi bakalım inkılapçı gençler, böyle bilesiniz, böyle hareket edesiniz” ifadelerini kullandığı yer aldı.

Laiklik değil, milleti ruh kökünden koparma projesi

Bu hadise, Türkiye’de laiklik başlığı altında yürütülen meselenin yalnızca teknik bir devlet düzeni tartışması olmadığını bir kez daha aşikâr ediyor. Mesele, din ile devlet işlerinin ayrılması kılıfı altında, bu milletin ruhunu yoğuran iman, ahlâk ve tarih şuurunun kamusal hayattan tasfiye edilmesidir.

Cumhuriyet modernleşmesinin en kritik başlıklarından biri olan laiklik, Batı karşısında verilmiş siyasî taahhütlerin gölgesinde şekillenmiş, milletin kendi inanç kaynaklarıyla devlet arasına kalın duvarlar örülmüştür. Bu duvarlar kimi zaman mahkeme kararlarıyla, kimi zaman askerî müdahalelerle, kimi zaman da “irtica” paranoyasıyla tahkim edilmiştir.

Bugün yeniden gündeme gelen bu tanıklık, yakın tarihe dair hesaplaşmanın hâlâ tamamlanmadığını gösteriyor. Asıl soru şudur: Bu milletin imanıyla, tarihiyle ve medeniyet iddiasıyla kavgalı bir devlet aklı, gerçekten yerli ve millî sayılabilir mi?

İngiliz-Yahudi Çağdaş medeniyetinin talebi

Bu mesele doğrultusunda Teoman Duralı da “Sorun Nedir?” adlı eserinde Cumhuriyet’le birlikte kabul ettirilen laikliğin, İngiliz-Yahudi Çağdaş medeniyetinin talebi doğrultusunda olduğunu şu ifadelerle anlatır:

“...Osmanlının 'devlet lugatı' (Fr jargon d'État) dahî o müellifsiz (Fr anonime) devlet felsefesinin nice zengin ve özgün olduğuna delil teşkil eder. Paralelini bir başka muazzam ve özgün devlet geleneğinde, İngilizinkinde buluyoruz. Ancak, aralarında hatırı sayılır bir fark var; o da, Osmanlı Türkü baştan, İç Asyadan kaynaklanan o eski geleneği gereği savaşçı-asker devlet vucuda getirmişken, İngiliz erken devirlerinden itibâren mülkî/sivil bir toplum-devlet yapılandırılışına yönelmiştir. İngilterede asker, bir meslek zümresi şeklinde, görünüşte kralın, ama asıl, mülkî siyâsî erkin —hükümet ile meclis— denetiminde, öyleki yönetiminde etkinlik göstermiştir.

Sonuçta cumhuriyetle birlikte bastırılan, kabul ettirilen 'laiklik' Osmanlı Türkünün asker devlet ile toplum dokusunu bozmuş; yerini alan, İngiliz-Yahudi Çağdaş medeniyetinin talebi doğrultusunda liberal-demokratik-sivil doku olmuştur. Burkancılığın/Buddhacılığın benimsenmesine karşı Türkü bin beş yüz yıl önce veciz tarzda uyarmakla birlikte, sözünü bizlere dinletemeyen Bilge Tonyukuk'un korktuğu, başımıza gelmiştir.” (s.170)

Mukaddesatımıza savaş açan CHP zihniyeti, jandarma baskınlarıyla evlerde ve gizli dehlizlerde Kur'an öğrenmeye çalışan masum çocukları, yaşlı alimleri "irtica" bahanesiyle zindanlara atarak tam bir cadı avı yürütmüştü.

Cumhuriyet Arşivi'nden çıkan vesikalar, tarihin karanlık sayfalarında gizlenen bir gerçeği daha gün yüzüne çıkardı. 1936 yılına ait ilk belgede, "Yahudileri tezyif edici" nitelikteki kartpostalların toplatılması ve ülkeye sokulmasının yasaklandığı görülüyor. 1937 tarihli diğer belgede ise, geçmişte Anadolu'yu kana bulayan, camileri yakıp yıkan işgalci Yunanlıların güya "rencide olmaması" adına Türk-Yunan dostluğunu bozacak her türlü resim ve yayının yasaklandığı ilan ediliyor. Azınlıkların haysiyeti ve dış devletlerin keyfi için peş peşe sansür kararları alan tek parti zihniyetinin bu tavrı, milletin vicdanında derin bir yara açtı.

Kahramanmaraş’ın Elbistan ilçesindeki bir Aile Sağlığı Merkezi’nde (ASM) yaşananlar, bu hastalıklı zihniyetin ne kadar ileri gidebileceğini gözler önüne seriyor. Bu merkezin aile hekimi olan Bilal Işık isimli şahıs, vatandaşların muayene olduğu sedyeleri başıboş sokak köpeklerine tahsis edecek, devletin tıbbi malzemelerini bu uğurda peşkeş çekecek kadar kontrolünü kaybetmiş bir profil çiziyor.

"Çocuk Geberdi mi?" Diyecek Kadar Gözü Dönmüş

Bu şahsın sosyal medyadaki paylaşımları, içindeki insan ve çocuk nefretinin ne boyutta olduğunu açıkça kanıtlıyor. Kuduz ve başıboş köpek dehşetini savunmayı kendine görev edinen bu tıp maskeli yaratık, köpek saldırısına uğrayan masum bir çocuk için "Çocuk geberdi mi?" diye sorabiliyor. Köpekten kaçarken kaza geçiren ve canı yanan bir öpğrenci için ise arkasından "Oh ne iyi olmuş" diyebilecek kadar barbarca ve nefret dolu ifadeler kullanabiliyor.

Bu Potansiyel Tehlike Neden Hala Görevde?

Bir tarafta canı yanan, parçalanan masum çocuklar; diğer tarafta ise bu acılardan beslenen, adeta potansiyel birer problem ve hastalık kaynağı olan bu köpektapar güruh... En acısı da çocuklara karşı bu denli kin ve nefret besleyen, zihniyeti zehirlenmiş bu yaratığın hala hekimlik makamını işgal ediyor ve görevine devam ediyor olmasıdır.

Bu nefret abidelerinin toplumdan ve özellikle çocukların yakınından derhal temizlenmesi, hak ettikleri en sert cezayı alması artık kaçınılmaz bir zorunluluktur.

AK Parti’nin Bahçelievler Belediye Başkanı olan Hakan Bahadır’ın bu denetimi kameralar önünde gerçekleştirmesi, sosyal medyada kısa sürede gündem oldu. Bahadır’ın daha önce de benzer şekilde esnaf denetimi görüntüleriyle gündeme geldiği biliniyor.

Belediyeden siyasi şov

Denetim adı altında yapılan bu görüntülü müdahale, belediyecilik hizmetinden çok siyasi şov görüntüsü verdi. Belediyelerin asli vazifesi, şehirde düzeni, güvenliği ve adaleti temin etmek iken, en kolay hedef olarak gariban esnafın seçilmesi vatandaş tarafından tepki gördü.

Tel Aviv'in güdümündeki gizli savaş planları

Rum kesimi, terörist İsrail rejimi ile ilişkilerini tehlikeli bir askeri boyuta taşıdı. Şubat 2016 tarihinde imzalanan Kuvvetlerin Statüsü Anlaşması (SOFA), içeriği gizli tutularak meclisten ve kamuoyundan saklandı. Rum basını, bu gizemli anlaşma ile Rum topraklarındaki üslerin ve askeri tesislerin İsrail ordusunun kullanımına açıldığını doğruluyor..

2017 ve 2024 yıllarında imzalanan yeni savunma anlaşmaları da askeri teknoloji transferi, silah satışı ve ortak tatbikatları kapsıyor. Yunanistan’ın da dahil olduğu bu planlar doğrultusunda, bölgede "hızlı müdahale gücü" adıyla ortak bir tugay kurulması amacıyla çalışmalar yürütülüyor.

Fransa'ya egemenlik haklarının devri ve garanti anlaşması ihlali

ABD ve İsrail’in İran’a yönelik saldırılarının ardından Akrotiri İngiliz üssüne İHA çarpması, Rum yönetimini büyük bir korkuya sevk etti. Rum Lider Hristodulidis’in yardım çağrısına koşan Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, adaya gerçekleştirdiği ziyaretle yeni bir SOFA anlaşmasına imza attı. Bu imza, Fransız askerlerinin Rum topraklarında çeşitli koşullarda kalıcı olarak konuşlanmasının önünü açtı.

Mari (Tatlısu) liman bölgesini Fransız donanmasına tahsis eden bu adım, 1960 Garanti Anlaşması’nı açıkça ihlal ediyor. Türkiye, Yunanistan ve İngiltere’nin ortak onayı şartını barındıran adadaki hukuki ve siyasi statü, bu korsan anlaşma ile doğrudan hedef alınmış oluyor.

Hint savaş gemileri Akdeniz limanlarında

Rum yönetiminin askeri ortaklık ağı Batı sınırlarını aşarak Asya’ya da uzanıyor. Hindistan Başbakanı Narendra Modi ile imzalanan "Ortak İşbirliği Deklarasyonu", Rum limanlarını Hint savaş gemilerine tamamen açtı. Bu kapsamda INS Trikand savaş gemisi Limasol Limanı'na demirleyerek ortak tatbikat gerçekleştirdi.

Hristodulidis'in Yeni Delhi ziyaretinde imzalanan 2026-2031 yıllarını kapsayan Savunma İşbirliği Yol Haritası ise Hindistan'dan silah alımını, teknoloji transferini ve askeri eğitimi kurumsal bir yapıya kavuşturuyor.

Rum muhalefeti ve basınından "illüzyon" uyarısı

Hristodulidis hükümetinin saldırgan ve bağımlı politikaları, kendi iç kamuoyunda tartışmalara sebep oluyor. Ana muhalefet partisi AKEL, hükümeti İsrail’in kanlı askeri planlarına ve bölgesel entrikalarına ortak olmakla suçladı. AKEL Genel Sekreteri Stefanos Stefanou, İsrail’in Rum kesimini Türkiye’ye karşı koruyacağı fikrini "büyük bir illüzyon ve tehlikeli bir tuzak" olarak nitelendirdi. Stefanou, Binyamin Netanyahu hükümetinin Gazze'deki soykırım ve savaş suçlarını örtbas etmek amacıyla GKRY’yi piyon olarak kullandığını açıkça ifade etti.

Rum basınından Alithia gazetesi de Türkiye’ye karşı askeri bir denge kurma arzusunu boş bir hayal olarak tanımlayarak, bu adımların adadaki bölünmeyi daha da derinleştirdiğini yazdı. Politis gazetesi ise Tel Aviv’in bu üçlü anlaşmaları tamamen kendi jeostratejik çıkarları doğrultusunda dikte ettiğini ve Rum yönetimini uluslararası alanda zor duruma düşürdüğünü belirtti.

Trump’ın doğrudan stratejik altyapı tesislerini hedef alan bu çıkışına X platformundaki hesabı üzerinden yanıt veren Pezeşkiyan, tehditlerin arkasındaki stratejiyi eleştirdi. İranlı lider, toplumsal yaşam için kritik öneme sahip unsurlara saldırma niyetinin, askeri bir üstünlükten ziyade sarsılmaz bir halk iradesi karşısında hissedilen acziyeti yansıttığını vurguladı.

Ülkesinin her türlü ekonomik ve askeri baskı karşısında dik duruşunu sürdüreceğini kaydeden Pezeşkiyan, Tahran yönetiminin tehditler karşısında kararlı duruşunu sonuna kadar koruyacağını ifade etti.

Konuşmasında siyonist rejimi "fitne fabrikası" ve "cinayet şebekesi" olarak tanımlayan Cumhurbaşkanı Erdoğan, terörist İsrail’in Suriye ve Lübnan’a yönelik saldırganlığının artık doğrudan Türkiye’nin güvenliğini tehdit eden bir aşamaya geldiğini vurguladı. Türkiye’nin güvenliğinin Hatay ile birlikte Halep, Şam ve Beyrut’tan başladığını ifade eden Erdoğan, Ankara’nın bölgedeki emrivakileri kesinlikle engelleyeceğini belirtti. Siyonistlerin "Arz-ı Mev'ud" hezeyanının nihai amacının farkında olduklarını kaydeden Erdoğan, bu kirli planlara sonuna kadar set çekeceklerini ilan etti.

Bu açıklamaların ardından terörist İsrail’in elebaşındanbir açıklama geldi. Sosyal medya hesabı üzerinden Erdoğan’ı hedef alan Netanyahu, kendi işlediği savaş suçlarını örtbas etmeye çalışan ifadeler kullandı. Netanyahu, bölgeyi ve dünyayı tehdit eden asıl unsurun İran ve ortakları olduğunu öne sürerek işgalci ordusunun katliamlarını meşrulaştırmaya çalıştı.

Netanyahu’nun bu açıklamasına Ankara’dan bir bildiriyle mukabele edildi. Dışişleri Bakanlığı tarafından yapılan resmi açıklamada, Cumhurbaşkanı Erdoğan’a yönelik mesnetsiz ve provokatif ithamların, Netanyahu ile suç ortaklarının uluslararası kamuoyunu aldatma gayretinden ibaret olduğu belirtildi. Soykırım uzmanı olan katil Netanyahu’nun gerçekleri gizlemek adına başvurduğu yalanların, işlediği ağır suçların sorumluluğunu apaçık ortada bıraktığı aktarıldı. Türkiye'nin, terörist İsrail ve işbirlikçileri hakkındaki hakikatleri en gür sesle haykırmaya devam edeceği, hukuku ve insani değerleri çiğneyen bu suç şebekesinin uluslararası yargı mercileri önünde hesap vermesi için kararlılıkla çalışmayı sürdüreceği bildirildi.

Açıklamada, Palau bayraklı 'M/T Settebello' adlı tankerin dün ABD güçlerinin uyarıları ve yönlendirmelerine uymamasının ardından hedef alındığı kaydedildi.

ABD güçlerinin 13 Nisan'da başlattığı İran ablukası kapsamında 8 geminin hedef alındığı aktarılan açıklamada, uyarılara riayet eden 134 geminin rotasını değiştirdiği, insani yardım taşıyan 42 geminin ise geçişine izin verildiği bilgisi paylaşıldı.

CENTCOM 8 Haziran'da, Palau bayraklı boş bir petrol tankerini vurduğunu bildirmişti.

Filistin halkına yönelik İsrail'in devam eden saldırı ve yıkımı karşısında direnişe destek vermek ve kutsal mekanların korunmasına katkı sağlamak amacıyla gerçekleştirilen etkinlik, Nekbe'nin 78. yılı ve Nekse'nin 59. yılı vesilesiyle düzenlendi.

Şehit Filistinliler için hazırlanan köşeye karanfiller bırakılırken, katılımcılar Filistinliler için dualar etti.

Filistin'in Moskova Büyükelçisi Abdel Hafız Nofal, burada yaptığı konuşmada, katılanlara Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas'ın selamlarını iletti.

Filistin'in peygamberlerin yaşadığı mübarek bir toprak olduğunu hatırlatan Nofal, 'Filistin, bugün dualarınıza ihtiyaç duyuyor. Adaleti ve kalıcı barışı tesis etmek için desteğinize ihtiyaç duyuyor. İsrail'in işgaline, yasa dışı eylemlerine ve Filistin halkının güvenliğinin açıkça ihlaline son verilmesine ve duanıza ihtiyaç duyuyor.' ifadelerini kullandı.

Filistinli kaynakların aktardığı bilgilere göre, masadaki 15 maddelik yol haritasının 14 maddesi üzerinde mutabakat zemini mevcutken, "direnişin silahları" başlığını taşıyan 8. madde üzerindeki fikir ayrılıkları keskinliğini muhafaza ediyor.

Mısırlı arabulucular tarafından sunulan son taslak metinde, direnişin silahlarının aşamalı olarak kayıt altına alınması ve toplanması yönünde sinsi bir mekanizma teklif ediliyor. Bu plan dahilinde sürecin belirli bir takvime bağlanması, sözde bir ulusal komite ve uluslararası "istikrar gücü" eliyle yürütülmesi hedefleniyor.

Tasfiyeci formüllere direniş duvarı

Hamas ve Kahire’deki diğer şerefli direniş cepheleri, bu tasfiyeci formüle sert şekilde itiraz etti. Direniş iradesi, özellikle uluslararası güçlerin güvenlik ve silah başlığında herhangi bir rol üstlenmesini kesin bir dille reddetti. Hamas yetkilileri, geçmişteki Şarm eş-Şeyh kararlarına dikkat çekerek, muhtemel bir gücün vazifesinin yalnızca sınır hatlarında tampon işlevi görmekle sınırlı kalması gerektiğini vurguladı.

Görüşmelerde "direniş altyapısı" ifadesi de tepkiye sebep oldu. Hamas, bu muğlak kavramın yarın hastaneleri, sivil depoları ve lojistik araçları hedef almak adına siyonist rejime meşruiyet sahası açacağını belirterek oyunu bozdu. Teslimiyet kokan "silahsızlandırma" ve "silahların toplanması" gibi ifadelerin yerine, izzetli duruşa muvafık düşecek şekilde "silah dosyasının ele alınması" ibaresinin ikame edilmesi şart koşuldu.

Kendi şartlarını ve kırmızı çizgilerini içeren yeni bir metni arabuluculara sunan Hamas, revize edilen son taslağı incelenmek üzere dış liderlik kadrosuna ulaştırdı. Hamas Siyasi Büro Başkanı Medya Danışmanı Tahir en-Nunu da direniş cephesinin ortak ve millî bir duruşla hareket ettiğini, arabuluculara tek ses olarak mukabele edileceğini bildirdi.

Küresel sistemin memurluğunu yapan BM temsilcisi Nikolay Mladenov ile direniş grupları arasında doğrudan bir temas ise süreç dışı bırakıldı. Mısırlı kaynaklar, direnişin tavizsiz duruşu sebebiyle, şu ana kadar masaya gelen formüllerin siyonist İsrail ve hamisi konumundaki Mladenov’un sömürgeci beklentilerinin çok uzağında kaldığını doğruladı.

Kahire’deki kritik zirve; Hamas, İslami Cihad, Filistin Halk Kurtuluş Cephesi, Demokratik Cephe ve diğer Filistinli unsurların katılımıyla topyekûn bir direniş iradesinin tahkimatına sahne oluyor.

Kaynak, hasarın önemsiz düzeyde olduğunu savundu.

Uydu görüntüleri, İran ordusunun 7 Haziran'da İsrail'in Lübnan'a yönelik saldırılarının merkezi olan Ramat David Hava Üssü'nü balistik füzelerle hedef alması sonrasında üste bulunan bir hangarın vurulmuş olabileceğini ortaya koymuştu.

İsrail ordusu, İran füzelerinin önlendiğini iddia etmişti.

Yeryüzüne serilmiş ovalar, göklere yükseltilmiş dağlar, geceyi süsleyen yıldızlar, yağmurun toprağa düşerken çıkardığı o huzur veren ses, denizlerin dalgalarla kıyılara yazdığı sonsuz şiirler... Bunların hiçbiri anlamsız değildir. Çünkü Allah Teâlâ bu muazzam âlemi insanın hizmetine vermiştir. Güneş onun için doğar, yağmur onun için yağar, toprak onun için ürün verir. Kâinatın sayısız nimeti, insanın önüne serilmiş ilahî bir sofradır. Fakat insan çoğu zaman sofraya bakarken sofrayı kuranı unutmaktadır. Nimetin güzelliğine hayran olurken nimetin sahibini ihmal etmektedir. Oysa her nimet, sahibine götüren bir işarettir; her güzellik, Mutlak Güzel’e açılan bir penceredir.

Ne var ki insanın değeri yalnızca kâinatın kendisine hizmet etmesinden kaynaklanmaz. İnsan, bütün bu yaratılmışlar arasında farklı bir sır taşımaktadır. Çünkü Allah onu yalnızca topraktan yaratmamış, ona ruhundan üflemiş, akıl vermiş, irade vermiş, kalp vermiştir. Meleklerin secde ettiği Hz. Âdem’den itibaren insan, ilahî hitabın muhatabı olmuştur. Gökyüzü geniştir ama sorumlu değildir. Denizler derindir ama hesap vermeyecektir. Dağlar heybetlidir ama kullukla yükümlü değildir. İnsan ise küçücük bedenine rağmen bütün bu âlemlerden daha büyük bir emanet taşımaktadır. Çünkü onun kalbi, Allah’ın marifetine açılan bir kapıdır.

İşte bu yüzden insanın yaratılışı yalnızca dünyayı imar etmekten ibaret değildir. İnsan, Allah’ı tanımak, O’na yönelmek, O’nu sevmek ve O’na kul olmak için yaratılmıştır. Dünyanın bütün güzellikleri aslında insanı Allah’a ulaştıran bir köprüden başka bir şey değildir. Servetler, makamlar, şehirler, medeniyetler ve asırlar geçip gider; fakat insanın Rabbi ile kurduğu bağ sonsuza kadar devam eder. Bir gün yıldızlar sönecek, dağlar yürütülecek, denizler taşacak ve kâinatın bütün düzeni sona erecektir. Fakat Allah için yaşayan bir kalbin sevgisi sona ermeyecektir. Çünkü insanın gerçek vatanı dünya değil, Allah’ın rızasıdır.Bugün modern insanın yaşadığı en büyük yalnızlık da burada başlamaktadır. O, kâinatın sırlarını keşfetmekte fakat kendi yaratılış sırrını unutmaktadır. Uzak galaksilerin fotoğraflarını çekebilmekte fakat kendi kalbinin derinliklerine inememektedir. Teknolojiyle göklere yükselmekte fakat ruhunu yükseltememektedir. Bu yüzden bütün maddî ilerlemelere rağmen iç dünyasında derin boşluklar yaşamaktadır. Çünkü ruh, ancak kendisini yaratan Allah’ın zikriyle huzur bulur. Kalp, ancak O’na yöneldiğinde gerçek anlamda dinlenir. İnsan, Rabbinden uzaklaştıkça çoğalttığı imkânlarla değil, kaybettiği manayla fakirleşir.

Tasavvuf büyüklerinin dediği gibi insan, aslında Allah’a doğru yapılan uzun bir yolculuğun yolcusudur. Doğumla başlayan bu yolculuk ölümle bitmez; aksine ölüm, hakikate açılan kapının adıdır. Dünya ise bu uzun seferde kurulmuş geçici bir konaktır. İnsan burada ne kadar kalacağını bilmez. Fakat bildiği bir şey vardır ki, bir gün kendisini yoktan var eden Rabbin huzuruna çıkacaktır. İşte o gün ne servetlerin ne makamların ne de alkışların bir değeri kalacaktır. Değerli olan tek şey, Allah için atmış olduğu adımlar, Allah için döktüğü gözyaşları ve Allah için taşıdığı temiz kalp olacaktır.

Öyleyse gökyüzüne baktığımızda yalnız yıldızları görmeyelim. Bir çiçeği kokladığımızda yalnız kokusunu hissetmeyelim. Bir yağmur damlası düştüğünde yalnız suyu görmeyelim. Her şeyin arkasındaki ilahî hikmeti okumaya çalışalım. Çünkü kâinat insan için yaratılmıştır; insan ise Allah için yaratılmıştır. Kâinatın bütün yolları insana çıkarken, insanın bütün yolları da Allah’a çıkmaktadır. Ve insan, bu büyük hakikati anladığı gün hem kendisini hem de içinde yaşadığı âlemi yeniden keşfedecektir.

O zaman yıldızlar yalnız gökte parlayan ışıklar olmaktan çıkacak, Allah’ın kudretini anlatan kandillere dönüşecektir. Denizler yalnız su kütlesi değil, ilahî azametin aynası olacaktır. İnsan ise yalnızca et ve kemikten ibaret bir varlık değil, Rabbini tanımak için yaratılmış mukaddes bir emanet olduğunu anlayacaktır. İşte gerçek huzur da gerçek saadet de gerçek kurtuluş da bu idrakin içinde saklıdır. Çünkü insan Allah’tan geldiğini, Allah için yaşadığını ve sonunda yine Allah’a döneceğini kavradığı anda varoluşun en büyük sırrına ulaşmış olur.

Dr. Öğretim Üyesi Hüseyin Dursun İzmir Kâtip Çelebi Üniversitesi

Batı Şeria’daki saldırılar yaptırım gerekçesi oldu

Karar, İngiltere, Kanada, Fransa ve Norveç’in Batı Şeria’da Filistinlilere yönelik şiddeti finanse eden, kolaylaştıran veya doğrudan bu şiddete karışan İsrailli kişi ve ağlara karşı duyurduğu koordineli yaptırım paketinin ardından geldi. Ortak açıklamada, radikal yerleşimcilerin Filistinlileri yerinden etmek, mülklerini tahrip etmek ve yasa dışı yerleşim faaliyetlerini genişletmek için şiddete başvurduğu vurgulandı.

Smotrich’in ilhak ve Gazze açıklamaları hedefte

Fransa Dışişleri Bakanı Barrot, Smotrich’in Batı Şeria’nın ilhakını, yeni yerleşim alanlarının kurulmasını, Gazze’nin yeniden sömürgeleştirilmesini ve Filistin yönetiminin ekonomik olarak çökertilmesini aktif biçimde savunduğunu belirtti. Barrot, bu siyasetin iki devletli çözümü savunan uluslararası toplumun büyük çoğunluğu tarafından kabul edilemez görüldüğünü ifade etti.

Adraee, Gassaniyye ve Yukarı Humin beldeleri sakinlerinden bulundukları yerlerden en az 1 kilometre uzaklaşmalarını, Ansariyye sakinlerinden ise Zehrani Nehri'nin kuzeyine geçmelerini istedi.

İsrail ordusu daha önce de ateşkese rağmen Lübnan'ın güneyinde onlarca köy ve belde için saldırı tehdidinde bulunarak halkı göçe zorlamıştı.

Avrupa toplumları, savunma sanayisine aktarılan muazzam kaynakların bedelini sosyo-ekonomik harcamalardaki kesintiler ve yaşam standartlarındaki sert düşüşlerle ödüyor. Siyasi elitlerin askeri yapılanmayı bir büyüme modeli olarak sunması, kıta genelinde kolektif bir iflası tetikleme potansiyeli barındırıyor.Süreç, Ukrayna krizi ekseninde yaşanan geçici bir bütçe esnemesinin ötesinde, Avrupa'nın tüm kalkınma modelindeki köklü ve kalıcı bir eksen kaymasını ifade ediyor. Askeri harcamaların artırılması, yapısal ekonomik krizleri daha da derinleştiriyor. Bu sürecin kazanımları yalnızca güçlü sanayi altyapısına sahip belirli üye devletlerin tekelinde toplanıyor ve bu durum, birlik içindeki ekonomik ve sosyal uçurumu daha da büyütüyor.

Ekonominin militarizasyonu, üye devletlerin kamu borç stoklarında ciddi bir yükselişe sebep oldu. Gelecek nesillere aktarılan bu mali yük, kıtanın mevcut demografik krizleri sebebiyle daha da ağırlaşıyor. Yaşlanan nüfus, azalan iş gücü ve düşen doğum oranları, bu borç yükünün taşınmasını büyük bir çıkmaza sokuyor. Kamu borcunun gayrisafi yurtiçi hasılaya oranının 2026 yılında yüzde 84.2’ye, 2027 yılında ise yüzde 85.3’e ulaşması bekleniyor. Mevcut sistem, emeklilerin sosyal güvenlik seviyelerini düşürecek düzenlemelere mecbur kalıyor.

Avrupa'nın jeopolitik hırslarla attığı adımlar, kendi sanayi altyapısını baltalıyor. Ucuz enerji kaynaklarından kopuş, enerji yoğun sektörlerde faaliyet gösteren devasa işletmelerin iflasına ve üretim merkezlerini üçüncü ülkelere taşımasına sebep oldu. Avrupa kurumları, enerji krizinin yıkıcı sonuçlarını hafifletmek konusunda stratejik bir tıkanıklık yaşıyor. Çözüm olarak sunulan tüketim kısıtlamaları, doğrudan halkın yaşam kalitesini geriye götürüyor. Odak noktasının tamamen savunma sektörüne kaydırılması, yüksek enerji maliyetlerini ve üretimdeki karsızlık sorununu kronik hale getiriyor.

Avrupa'nın 1990'lar ve 2000'lerde yaşadığı ekonomik altın çağ, Soğuk Savaş sonrası savunma harcamalarının sivil ekonomiye aktarılması ve dışarıdan sağlanan ucuz enerji kaynakları sayesinde mümkün oluyordu. Bugün ise Avrupa Birliği, kendi elleriyle bu refah zeminini imha ediyor. Kıta, savunma sanayisine sürekli talep yaratmak adına, ucu açık ve on yıllarca sürecek bir çatışma ortamını beslemek zorunda kalıyor. Nihayetinde Avrupa, güvenlik vaadiyle çıktığı bu yolda, kendi sosyal, ekonomik ve siyasal istikrarını dinamitleyen maliyetli bir silahlanma yarışının esiri konumuna düşüyor.

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Aylık Baran Dergisi Yayın Kurulu Üyesi Dr. Kâzım Albayrak programda “Büyük Doğu Davası” başlığı altında Üstad Necip Fazıl’ın fikir, dava ve gençlik anlayışına dair değerlendirmelerde bulunarak şunları dile getirdi:

“Kıymetli hocalarım, sevgili gençler; Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davasını ben anılarımdan yola çıkarak anlatmaya çalışacağım. Şimdi gençlik dönemimizde bir arayış içerisindeyiz. Kendimizi ifade etmek istiyoruz hâliyle. Kaldırımları arşınlıyoruz. Sağ-sol çatışmalarının yoğun olduğu bir dönem. Bunun da şöyle bir faydası oluyor: “Biz kimiz?” diye kendi kimliğimizi arıyoruz. Aileden tevarüs ettiğimiz bir inanç sistemi var, ona bağlıyız Allah’a şükür. İnsan 18 yaşında Müslüman olur ama 60 yaşında da Müslüman olur, 80 yaşında da Müslüman olur. 18 yaşında Müslüman olurken İslam literatürünü, İslam’ın emirlerini, ölçülerini hepsini biliyor muyuz? Bilmiyoruz. Önce takliden başlar.

Şimdi o dönemde bize yakın ne var? Kendimizi ifade etmek istiyoruz. Akıncılar Teşkilatı’nın kurulduğunu duyuyoruz, tamam diyoruz, bu bize yakın. Milli Türk Talebe Birliği var, tamam diyoruz. Ve Necip Fazıl... Necip Fazıl kim? Necip Fazıl Üstad. Necip Fazıl her şeyimiz. Necip Fazıl “Ruh Hamurkârı.” Belki çoğunuz bilmez, Üstad olarak bilinir. O dönem Necip Fazıl için mesela çok kullanılan ifade “Ruh Hamurkârı”dır. Konuşmalardan zaten bu çıkıyor; Necip Fazıl’a neden Ruh Hamurkârı dendiği anlaşılıyor, değil mi?

Fakat sevmek için bilmek gerek. Necip Fazıl’ı seviyoruz ve zaten büyük bir emeği var; yol açıcı, çığır açıcı, merkezi mütefekkir ve aksiyoner. Yani sahada, meydanda, sokakta. Şimdi Necip Fazıl’a hayranız; konferanslara gidiyoruz, dinliyoruz. Fakat Necip Fazıl’ın hakikatini bilmek, derinlemesine bilmek gerekiyor. Sadece şair değil, aksiyon adamı. Biz daha çok kahraman yönüyle biliyoruz, şiirlerini de zaten ezberlemişiz.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

Bu arada Necip Fazıl’la benim tanışmam oluyor; yanına gitmem söz konusu oluyor. Hemen onu da anlatayım. Şimdi o dönem Gölge dergisi çıkıyor Salih Mirzabeyoğlu tarafından. Akıncı Güç dergisi çıkıyor. Akıncı Güç dergisinde Salih Mirzabeyoğlu, İdeolocya Örgüsü’nü merkeze koyup değerlendirmelerde bulunuyor; gaye-hedef ilişkilerini, mücadelenin ilkelerini, hedefi bunları çiziyor. Bu sefer, hani Büyük Doğu’yu biliyoruz fakat bu şekilde altı çizilince İdeolocya Örgüsü’nü yeniden okumaya başlıyoruz. Ve Akıncı Güç dergisi Necip Fazıl’a ulaştırılıyor. Necip Fazıl bunu beğeniyor, çok beğeniyor. “Müjdelerin Müjdesi” diye yazı yazıyor ve başta Salih Mirzabeyoğlu olmak üzere Akıncı Güç kadrosunu çağırıyor. Gidiyoruz şimdi Üstad’ın yanına. Bir akşam yemeğine çağırıyor Erenköy’deki köşküne. Bir masa başında, etrafında yay gibi halkalanmışız. Orada hemen söyleyeyim, intibaım nedir? Şimdi ben pratikten teoriyi desteklemiş olacağım böylece.

Necip Fazıl’da gördüğüm; 75 yaşında ihtiyar, biz de 20 yaşında delikanlıyız. Necip Fazıl’da gördüğüm, 75 yaşında bir delikanlı. Eşya ve hadiselere tahakküm etmek isteyen, böyle vecd içerisinde eşya ve hadiselere hâkimiyetini gösteren bir delikanlı. Yani çok ileri bir seviyede yorum yapıyor, bir aksiyon alıyor. Ondan sonra Necip Fazıl’ın arkasında akşam namazını kılıyoruz. O, unutamadığım anılardan bir tanesidir; orada kıldığım namaz.

Şimdi “Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davası” diyoruz ya arkadaşlar; Necip Fazıl, Büyük Doğu ve dava. Bu üçü birbirine çok güzel denk geliyor, bunlar özdeşleşmiş kavramlar. Büyük Doğu’yu biraz sonra, konuşmamın sonunda yedi umde hâlinde anlatacağım inşallah; kısa kısa başlıklar hâlinde. Şimdi dava deyince arkadaşlar, dava burada ideal manasında. Maddi istekler, zaruri istekler insanın ruhunu doyurmaz. Maddi isteklerimiz lazım ama ruhumuzu doyurmaz. Biz de böyle bir arayış içerisindeydik. Burada hemen gaye ile ideal arasındaki farkı belirtelim. Üstad’ın şöyle bir sözü var: “Her ideal bir gayedir, fakat her gaye ideal değildir. Gayeler aşağılara düşebilir, idealler düşmez.” Üniversiteyi bitirmek, ondan sonra diyelim ki akademisyen olmak...

Necip Fazıl burada şöyle bir misal veriyor: Bir askerin mareşal olması bir gaye olabilir ama bir ideal değildir. Bunun ideal olması için ne lazım? Üstad söylüyor: “Bunun ideal olması için de Altın Ordu’nun bir neferi olarak veya bir mareşali olarak görev yapmak istemesi lazım.” Yani konu, gaye ile ideal arasındaki farktır.

Necip Fazıl ideal adamı. Ve bu idealine uygun olarak da Büyük Doğu idealini çizmiş. Büyük Doğu ideali nedir? Bunu bilmemiz gerekir. Yani sathî anlamaktan derinlemesine anlamaya geçmemiz lazım. Burada aslında herkes bir iç âlem düzeni peşinde koşuyor; iç âlem düzeni ve mutlak güzeli arıyoruz. Yani mesele aslında maddi değil. Maddi şeyler fiziki varlığımızı sürdürmek için elzem, zaruri. Aslında insanın aradığı şey bir iç âlem düzeni, bir huzurdur. İnsan mutlak güzeli arıyor farkına varmadan mutlak güzeli arıyor. Güzel, hep mutlak güzele vasıta ve vesile. Bu noktada hemen söyleyeyim; Necip Fazıl’ın estetik planı başa almasının altını çizelim.

Hamurkâr’ı söyledik. Demek ki biz bu şekilde Necip Fazıl’ın bir şiirini hatırlıyoruz: “Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem / Yollar ki Allah’a çıkar, bendedir” der. Arkadaşlar, gölgemizin bir yola düşmesi lazım. Bu yol, kendimizin haricinde aşkın bir varlığa olacak; tabii ki Allah ve Resulü’ne. Davamızda da bunun sürdürülmesi gerekir. Ben bunun mücessem olmuş hâlini Necip Fazıl’da gördüm. Yani her bakımdan bana hitap etti. Bunu birçok noktada misallendirebilirim.

Büyük Doğu, bir söylem İslâmcılığı değildir; içselleştirilecek, kana karışacak ve enerji olarak açığa çıkacak bir davadır. Necip Fazıl edebiyat olsun diye yazmamış; kan ve çileyle yoğrulan bir hayatta yaşadıklarını yazmış, yazdıklarını yaşamıştır. Onun en çok sevdiği kelime ise aksiyondur. Burada iman ve sanat da birliktedir. Bunu da unutmayalım arkadaşlar. Bunun ayrıntısına şimdi kısa zaman içerisinde giremiyorum.

Şu kadarını söyleyeyim: Güzeli arıyoruz dedim ya; bakın, iman ve sanat burada bir arada. Güzel olmayan şey, güzeli anlatamaz. Hocalarım anlattı; estetik, hesap kitap sordurmadan yakalayıcı ve fethedicidir. Yani pis borudan temiz su akmaz. Kötü bir nefesten İslâm anlatılmaz. Buna dikkat etmemiz gerekiyor. Şimdi daha önce bana birkaç soru yöneltilmişti. Hemen o iki soruyu kısaca cevaplandırıp yedi umdeye geçeceğim.

Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren en önemli şey ne? Hocalarım kısaca bahsetti, ben bir kelimeyle söyleyeyim: Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanışmasıdır. Vapurda karşısına gelen bir kişi, bir Müslüman ona vesile olmuştur, aracı olmuştur. Tanımadığı birisidir. “O ve Ben” kitabında bunun hikâyesi de gayet güzel anlatılmıştır.

Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği nedir? Tabii ki Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği Büyük Doğu, İslâm İnkılabı’dır ve bunu “İdeolocya Örgüsü”nde ifade edilmiştir. Necip Fazıl’ın “Özlediğimiz Nesil” konferansında gençlikten bekledikleriyle ilgili nasihatleri var. Hemen ilk üçünü söyleyeyim size:

Birincisi aşk. Üstad diyor ki: “Aşksız adam pörsümeye ve aşksız cemiyet sönmeye mahkûm ve kâinatın protoplazması aşktır.”

İkincisi üstün akıl ve sır idraki. Aklı yine akılla mat eden üstün anlayışa ve bilhassa sır idrakine yükselmek, diyor Necip Fazıl.

Üçüncüsü nefs muhasebesi. Atacağını dibinden söküp atma, alacağını dibinden söküp alma, tutacağını da köküne kadar yapışıp tutma hassası deniyor.

“Büyük Doğu, İslâmiyet’in emir subaylığıdır. Büyük Doğu, İslâm içinde ne yeni bir mezhep ne de yeni bir içtihat kapısıdır; sadece Sünnet ve Cemaat Ehli tabirinin ifadelendirdiği mutlak ve pazarlıksız çerçeve içinde, olanca saffet ve asliyetiyle İslâmiyet’e yol açma geçidi ve çoktan beri kaybedilmiş bulunan bu saffet ve asliyeti 21. asrın eşiğinde eşya ve hadiseye tatbik etme işidir.” Üstad’ın tanımı bu. Büyük Doğu yekpare bir inanış, görüş ve ölçülendiriş manzumesidir.

Şimdi yedi umdeyi hemen söyleyeceğim:

Birincisi, şeriattan zerre taviz vermeyen bir dünya görüşü. Hiçbir şeye taviz yok. Yani liberalizme, sosyalizme, çağın moda akımlarına... Hiçbirine taviz yok. Bu, Necip Fazıl’ın Büyük Doğu’daki birinci vasfıdır. Dinî ilimlere de bakabilirsiniz arkadaşlar. Çünkü Üstad bunları hep kontrol ederek, danışarak hazırlıyor.

İkincisi, tarih muhasebesi yapıyor arkadaşlar. Son beş asrın tarih muhasebesini yapıyor: Ulu Hakan Abdülhamid Han, Vahdettin Han... “Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğini bilmez.” Bu sözüm bence yeter, bunu geçiyorum.

Üçüncüsü, Necip Fazıl bir dünya görüşü sistemi kuruyor. Arkadaşlar, bütün hakkında bir fikrimiz olmadan parçaları değerlendiremeyiz, kavrayamayız. Körün fil tarifi var ya, onun gibi. Onun için “İdeolocya Örgüsü” olmadan yol alamayız; “İdeolocya Örgüsü”nü benimsemeden, kuşanmadan yol alamayız. Kafamızda bir ev fikri olmadan kapı ve pencere hakkında fikir sahibi olabilir miyiz? Olamayız. İşte ev fikri, “İdeolocya Örgüsü”dür.

Dördüncüsü, ideolocyanın temelini Allah Resulü’ne dayandırıyor arkadaşlar. Yani peygambere imandan öte, fikriyatını buna dayandırıyor. “En evvel, en üstün” diyor. Birçok eserinde buna dayandırıyor. Çalıştığım mevzu bu; 2700 küsur adet hadis kullanmış. Burada “Nur-u Muhammedi”, “Muhammedi Nur” kavramı da devreye giriyor. Bu kâinat görüşünü buraya dayandırıyor. Ve sahabeler... “Olanca imtizacımız sahabelerdir bizim” diyor.

Beşincisi, dost ve düşman kutuplarını işaretlemesi, hedefleştirmesi önemli. Baş nefret kutbu, baş muhabbet kutbu. Baş muhabbet kutbu olarak Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretlerini işaret ediyor. Baş nefret kutbu da İslâm’a düşmanlığını ilan eden her kimse, herhangi bir zümreyse bunu eserlerinde açıkça ilan ediyor.

Altıncısı, Üstad yeni bir usul ve tarz getirdi; geleneğe bağlı ama yenilikçi. Hem gelenekçi hem devrimci. Yeni bir usul ve tarz getiriyor, yeni bir diyalektik getiriyor, yeni bir estetik getiriyor. Bu da mutlak ölçülere ve geleneğe sımsıkı bağlı.

Yedincisi, İslâm İnkılabı diyor, bunun çokça altını çiziyor. “Büyük Zuhur” diye işaret ediyor. Bu minvalde “Başyücelik Devleti ve İdare Mefkûresi” var arkadaşlar “İdeolocya Örgüsü”nde. Bunu neden yazdı Üstad? Bizim siyasi ve içtimai bir modelimiz olmasın mı? Biz başkalarının biçtiği gömleği, elbiseyi niye giyelim? Bilmem Stuart Mill, Descartes, bilmem ne falan...

Allah ve Resulü’ne ve ulema geleneğine bağlı bir sistem istiyoruz. Necip Fazıl bunu da planlamış. Necip Fazıl son olarak diyor ki: “Dünya bir inkılap bekliyor; dünyanın beklediği bu inkılap üç daire hâlinde: Dış daire dünya, içindeki daire İslâm Âlemi, onun da içinde Türkiye. Asıl Türkiye, merkez Türkiye.” diyor Üstad. Bunu da yazalım, not alalım.

İslâmi İlimler Kulübü’ne, İslâm Ekonomisi ve Finans Kulübü’ne bu organizasyon için teşekkür ederim. Son olarak şunu söylüyorum: İslâm âlemine ve dünyaya bir teklifi olan, kurtarıcı İslâm nizamı fikri olan Büyük Doğu ideali etrafında kenetlenen gençler ve gönüldaşlar olarak hepinizi saygıyla selamlıyorum.”

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.