"PKK mensupları Suriye'yi terk etti"

"SDG ve Asayiş güçlerinin Suriye Savunma ve İçişleri Bakanlıklarına entegrasyonu tamamlandı." diyen Abdi, PKK mensuplarının Suriye’yi terk ettiğini ve bölge dışından SDG’ye destek için gelen güçlerin de anlaşma kapsamında geri çekildiğini duyurdu.

Abdi, sözde 'Özerk Yönetim' sınırları içinde bulunan bölgelerde Suriye devleti adına yeni kurumların oluşturulduğunu, mevcut kurumların ise faaliyetlerini sürdüreceğini belirtti. Söz konusu kurumların 'devrimin kazanımları' olduğunu savunan Abdi, korunmaları çağrısında bulundu.

"SDG’nin feshedildiğinin kabulü"

Haseke Vali Yardımcısı Ahmed el-Hilali ise Abdi’nin açıklamalarının, SDG’nin feshedildiğinin kabul edilmesi anlamına geldiğini söyledi.

Hilali, entegrasyon sürecinin yalnızca idari ve güvenlik alanlarıyla sınırlı olmadığını, kapsamlı bir ulusal proje olduğunu ifade etti.

Kaynak: Yeni Şafak

MHP lideri Devlet Bahçeli, mesajında şu ifadelere yer verdi:

(İsrail) Türkiye’yi kışkırtmaktan, Türkiye’nin sabrını sınamaktan, ülkemizin millî güvenlik alanlarına dolaylı veya doğrudan müdahale anlamına gelebilecek teşebbüslerden ve Türkiye karşıtı çevreleri cesaretlendiren söylemlerden vazgeçilmelidir.

Terörsüz Türkiye’de alınan mesafe, terörsüz bölge yolunda yaşanan olumlu gelişmeler kaos ve çatışma ikliminden beslenen İsrail’in dengelerini sarsmış, oyunlarını bozmuştur. İsrail yönetiminin izlediği saldırgan ve yayılmacı siyaset, bütün bölgenin geleceğini tehdit eden başlıca güvenlik sorunlarından birine dönüşmüştür.

İsrail, mevcut yönetim eliyle yalnızca bölge için değil, bütün insanlık için bir tehdit kaynağı hâline gelmiştir.

Dünya Barış Konseyinden mülhem geçici bir ABD, Rusya, Çin ve AB’den oluşan Ortadoğu Barış Koalisyonu/Konseyi oluşturulmalı, süratle bölgede istikrar sağlanması hedeflenmelidir.

Türkiye tarafından bölgesel güvenlik anlayışına yön veren ilkeleri ortaya koyan, barış ve huzur iklimini merkeze alan “Ankara Deklarasyonu" ilan edilmelidir.

Kaynak: Yeni Şafak

TÜRKİYE NETANYAHU İÇİN KIRMIZI BÜLTEN TALEP ETTİ

Bakan Gürlek'in açıklamaları şöyle;

"Gazze’ye insani yardım ulaştırmak amacıyla yola çıkan Küresel Sumud Filosu aktivistlerine uluslararası sularda gerçekleştirilen saldırıya ilişkin yargı süreci kararlılıkla devam etmektedir. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2026/108 Esas sayılı dosyasında, aralarında Binyamin Netanyahu ve Afek Moskovitch’in de bulunduğu 35 sanık hakkında kovuşturma yürütülmektedir.

Dosya kapsamında Binyamin Netanyahu ve Afek Moskovitch hakkında “Soykırım” suçundan 14 Temmuz 2026 tarihinde verilen yakalama emirleri doğrultusunda, Adalet Bakanlığımızca uluslararası seviyede aranmaları amacıyla kırmızı bülten yayımlanması İçişleri Bakanlığımızdan talep edilmiş, ilgili evrak Dışişleri Bakanlığımıza iletilmiştir.

Binyamin Netanyahu ve Afek Moskovitch; Gazze’ye insani yardım ulaştıran sivillere uluslararası sularda silahlı müdahale ve aktivistlerin alıkonulmasına ilişkin eylemler kapsamında “İnsanlığa Karşı Suç”, “Soykırım”, “Nitelikli Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma”, “Kasten Yaralama”, “Eziyet”, “Mala Zarar Verme”, “Nitelikli Yağma” ve “Ulaşım Araçlarının Kaçırılması” suçlarından yargılanmaktadır.

Gazze’de soykırım politikası yürüten Netanyahu yönetiminin dokunulmaz ve hesap sorulamaz olduğu yönündeki anlayışı hiçbir suretle kabul etmiyoruz. Gazze’de işlenen suçların üzerinin örtülmesine, sorumluların cezasızlık zırhıyla korunmasına müsaade etmeyeceğiz. Ulusal ve uluslararası hukukun bütün imkânlarını kararlılıkla kullanacağız.

Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan'ın liderliğinde Filistin halkının, mazlumların ve insanlık vicdanının yanında dimdik durmaya devam edeceğiz. İnsanlığa karşı suç işleyenlerin hukuk önünde hesap vermesi için gereken bütün adımları kararlılıkla atacağız."

Kaynak: Milliyet

ABD, İngiltere ve uluslararası toplumun, İsrail’in saldırgan politikalarına tepkisinin giderek arttığını kaydeden Duran, “İsrail Başbakanı, bu akıl dışı tutuma, yaklaşan seçimler, iç politik kaygı ve korkuları nedeniyle sarılmıştır. Türkiye düşmanlığını siyasi anlamda bir can simidi olarak görmektedir. Dahası diğer radikal partilerle aşırılık rekabeti içinde, Türkiye’ye ve bölge ülkelerine olan düşmanlığı körüklemektedir” diye konuştu.

KİRİ PASI YAYMA ÇABASINDA

Netanyahu ve suç ortaklarının başta Türkiye olmak üzere, bölgedeki ülkeleri farklı ithamlarla suçlayıp üzerindeki bu kiri pası çevresine yayma çabası içinde olduğunu belirten Duran, “Suriye’de yaptığı saldırıdan sonra Türkiye’yi suçlama çabası bu durumun en açık göstergelerinden biridir. Türkiye’ye karşı olan tavrındaki temel dinamik de Türkiye’nin İsrail’e bir tehdit teşkil etmesi değil, mevcut gücü ve etkisiyle Türkiye’nin, İsrail’in bölgesel güvenlik ve istikrara verdiği zarara karşı çıkan isabetli politikalarıdır” değerlendirmesi yaptı.

MÜCADELE ETMEYE DEVAM EDECEĞİZ

İsrail’in birçok müttefikini tek tek kaybettiğini ve iyice itibarsızlaştığını kendi politikacılarının dahi itiraf ettiğini sözlerine ekleyen Duran, şöyle devam etti: “Dahası Türkiye ile oluşturulmaya çalışılan gerginlik politikasının bir getirisi ortaya konulamamıştır. Türkiye olarak, soykırımcı Netanyahu’nun istikrarsızlaştırıcı faaliyetleriyle mücadele etmeye ve Suriye başta olmak üzere bölgemizde barışçı politika izleyen tüm devletlerin yanında durmaya devam edeceğiz.”

MİLLETİMİZ İÇİN YAPAMAYACAĞIMIZ HİÇBİR ŞEY YOK

“Türkiye, bölgenin en tecrübeli ve köklü ülkelerinden biridir. Bizim devlet geleneğimiz derindir. Tedbirli, serinkanlı ve kudretli bir ülkeyiz. Tarih bizim kendi güvenliğimiz, devletimizin bekası ve milletimizin selameti için yapamayacağımız hiçbir şey olmadığını açık ve net biçimde ortaya koymaktadır. Bu anlayışımız bugün de değişmemiştir. Ancak Netanyahu gibi figüranların, bölgemizdeki barış ve istikrarı baltalama oyunlarına gelmeyecek kadar da tecrübe sahibiyiz.”

KİMSE DOSTLARIMIZIN HUZURUNU KAÇIRAMAZ

“Biz, bölgemizde ve dünyada barışı önceleyen, barış için gayret gösteren bu yaklaşımıyla, dünyada takdir gören bir ülkeyiz. Kendi politik geleceklerini garanti altına almak için, bölgeyi ateşe atmaktan çekinmeyecek Netanyahu gibi itibarsızların kanlı oyunlarını, Türkiye’nin basiretli ve barışçıl dış politikası bozacaktır. Kimse, milletimizin ve dostlarımızın huzurunu kaçıramaz. Türkiye buna asla müsaade etmez.”

Kaynak: Yeni Şafak

Gürlek’in verdiği bilgilere göre şüpheliler, gruplar halinde hareket ederek özellikle yabancı turistleri hedef aldı. Kalabalık oluşturarak mağduru sıkıştıran şüphelilerin, “perdeleme” yöntemiyle çevrenin görüşünü kapattığı ve bu sırada turistlerin para, telefon ve değerli eşyalarını çaldığı belirlendi.

Soruşturma kapsamında yapılanmanın faaliyetlerinin sonlandırılması ve şüphelilerin yakalanması amacıyla İstanbul’da 35 ayrı adrese eş zamanlı operasyon gerçekleştirildi.

Çoğunluğu yabancı uyruklu olduğu belirtilen toplam 32 şüpheli hakkında adli işlem başlatıldı. Soruşturmanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı koordinesinde sürdürüldüğü bildirildi.

Bakan Gürlek, organize suç yapılanmaları ile vatandaşların ve Türkiye’yi ziyaret eden turistlerin güvenliğini hedef alan suç gruplarına karşı mücadelenin devam edeceğini belirtti.

Kaynak: Yeni Şafak

Bessent, Washington yönetiminin İran ekonomisine yönelik uygulamayı planladığı kapsamlı ekonomik baskının, ABD'nin İran'a karşı yeniden büyük çaplı askeri operasyonlar düzenlemesine gerek bırakmayabileceğini söyledi.

Bessent, ABD'nin İran'a ekonomik baskıyı artıracağını belirterek, Trump yönetiminin Tahran'a "herhangi bir tür can simidi" sağlayan ülkelere ağır ekonomik yaptırımlar uygulayacağını ifade etti. Bessent, planlanan yaptırımların "dünya tarihindeki en büyük koordineli ekonomik izolasyon" olacağını savundu.

Bessent, ABD'nin müttefiklerine "ya bizimlesiniz ya da bize karşısınız" mesajı vereceğini belirterek, "İster para transferi yapın, İran petrolü satın alın, ister deniz yoluyla gemi transferleri gerçekleştirin, İran'la iş yapmaya devam etmekte ısrar ederseniz; ABD Hazine Bakanlığı ve ABD hükümeti size karşı yaptırım uygulamak için tüm gücünü ve imkanlarını kullanacaktır" dedi.

"TARİHİN EN AĞIR YAPTIRIMLARINI UYGULAYACAĞIZ"

İran'a yönelik ekonomik baskı politikasının, Basra Körfezi'ndeki İran limanlarına yönelik devam eden ABD deniz ablukasıyla birlikte uygulanacağını belirten Bessent, "Bu bir iki aşamalı darbe. Ablukamız var ve tarihin en ağır yaptırımlarını uygulayacağız" dedi.

Bessent, ekonomik baskının İran yönetimini zayıflatacağını savunarak, "Bu rejimi çökerteceğiz" ifadesini kullandı.

Kaynak: Star Haber

Moreira ile iki önemli hususta görüş ve fikir birliğine vardıklarını belirten Şahin, Moreira'ya Şili'nin Türkiye'ye kendi gözleriyle bakması, kendi kulaklarıyla dinlemesi ve kendi kalbiyle yaklaşması gerektiğini, bölgede ve Şili'de aktif olan Ermeni diasporasının 100 yıllık kadim Türkiye-Şili dostluğunu zehirlemesine izin verilmemesi gerektiğine dikkati çektiğini kaydetti.

ERMENİ DİASPORASININ ETKİSİNE KARŞI ORTAK DURUŞ

Diasporanın 1915 olaylarını istismar ederek bu konuyu Latin Amerika'daki varlık sebeplerinden biri haline getirdiğini, bu durumdan Ermenistan halkı ve yönetiminin de rahatsızlık duyduğunu aktaran Şahin, Latin Amerika ve Şili'deki Ermeni diasporasının son iki seçimde Ermenistan Başbakanı Nikol Paşinyan karşıtlarını finanse edip desteklemesine rağmen Paşinyan'ın seçimleri kazandığını belirtti.

Şahin, Türkiye'nin Ermenistan ile ilişkilerini normalleştirme yönünde adımlar attığını, sınır kapılarının karşılıklı olarak açılması ve Türk hava sahasının Ermenistan uçuşlarına açılması gibi adımlar atıldığını hatırlattığını belirterek, 2005'te Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın, 1915 olaylarıyla ilgili iddia sahibi tüm tarafların katılımıyla, tarihçi ve bilim insanlarından oluşan uluslararası bağımsız bir araştırma komisyonu kurulmasını ve tüm tarafların konuya ilişkin arşivlerini açmasını önerdiğini ancak dönemin Ermenistan yönetiminin bu öneriye yanaşmadığını aktardı.

PASİFİK GÜVENLİĞİ

Şili-Türkiye ilişkilerinin üçüncü taraflarca istismar edilmesinin önüne geçilmesi gerektiğini belirten Şahin, "Savunma sanayi alanında Şili ile eğitim, know-how transferi, ortak üretim ve satış konularında işbirliği yapabileceğimizi, Şili'nin Pasifik Okyanusu'na açılan yaklaşık 4 bin kilometrelik bir kıyı şeridine sahip olduğunu ve bunun Şili açısından kritik bir güvenlik, denetleme ve savunma ihtiyacı oluşturduğunu, Türkiye'nin insansız, silahlı ve silahsız hava araçlarının yanı sıra, insansız silahlı ve silahsız deniz araçları da ürettiğini; insansız deniz savunma ve denetleme sistemlerimiz konusunda da Şili ile işbirliği yapabileceğimizi ifade ettim." ifadelerini kullandı.

Şahin, Moreira'nın kendisine, 1915 olayları meselesinin artık Şili açısından kapandığını ve bu konunun bir daha gündeme gelmeyeceğini ve bu konunun bundan böyle Şili-Türkiye ilişkilerini zehirlemesine izin vermeyeceklerini söylediğini aktardı.

"İSRAİL BAĞIMLILIĞINI TÜRKİYE İLE KIRMAK İSTİYORUZ"

Şili'nin savunma sistemleri konusunda İsrail'e bağımlı olduğunu ve bu bağımlılığı Türkiye ile işbirliği yaparak azaltmak ve çeşitlendirmek istediğini Moreira'nın kendisine ifade ettiğini aktaran Şahin, Türkiye'nin, Türk halkının ve Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın Filistin ve Gazze konusundaki duruşundan duydukları memnuniyeti dile getirdiğini aktardı.

Şahin, açıklamasında şunları kaydetti:

"Görüşmelerimizin sonunda Sayın Moreira, Türkiye'ye ve Türk halkına duydukları sevginin bir nişanesi olarak şahsıma Şili Senatosu'nun Dostluk Madalyası'nı takdim etti. Şili Senato Başkan Vekili Sayın Moreira'ya, Şili Senatosu'na ve kardeş Şili halkına, aziz milletimiz ve temsil ettiğimiz TBMM adına şükranlarımızı sunuyoruz."

Kaynak: Star Haber

Protestoda kukla ustası Mehmet Tahir İkiler, Netanyahu’yu temsil eden kuklayla gösteri yaptı. Gösteride, Gazze’de devam eden saldırılara dikkat çekildi.

Platform adına konuşan Halis Çıtır, Yahudi terör devleti İsrail’in ateşkes görüşmeleri ve arabuluculuk girişimlerine rağmen Gazze’de sivilleri hedef almaya devam ettiğini söyledi.

Çıtır, görüşmelerden bu yana 446’sı çocuk, kadın ve yaşlı olmak üzere 1265 Filistinlinin şehit olduğunu, 4 bin 193 Filistinlinin yaralandığını ve 173 Filistinlinin esir alındığını ifade etti. Hamas’ın kabul ettiği ateşkes şartlarını eksiksiz uyguladığını belirten Çıtır, İsrail’in anlaşmanın neredeyse bütün maddelerini ihlal ederek Gazze’nin büyük bölümündeki işgalini sürdürdüğünü kaydetti.

İsrail’in Türkiye’nin Suriye’deki varlığı ve güvenliğini hedef alan saldırılar da gerçekleştirdiğini belirten Çıtır, arabulucu ülkelerin ateşkes çağrısıyla yetinmemesi gerektiğini vurguladı. Çıtır, uluslararası hukuka aykırı saldırılarda kullanılabilecek silah ve askerî desteğin kesilmesi için somut adım atılması çağrısında bulundu.

Gazze’de üç yıldır insanlık dışı uygulamaların sürdüğünü söyleyen Çıtır, bugüne kadar 72 bin konutun yıkıldığını, yaklaşık 365 kilometrekarelik dar alanda yaşayan 2,5 milyona yakın Filistinlinin defalarca yerinden edildiğini hatırlattı.

TÜİK’in 2025 yılı verilerine göre canlı doğan bebek sayısı 895 bin 374’e düştü. Bir kadının hayatı boyunca dünyaya getirmesi beklenen ortalama çocuk sayısını ifade eden toplam doğurganlık hızı ise 1,42 olarak kaydedildi. Bu oran, nüfusun kendisini yenileyebilmesi için gereken 2,10 seviyesinin çok altında kaldı.

76 il yenilenme sınırının altında

Türkiye’de doğurganlık hızı dokuz yıldır nüfusun yenilenme seviyesine ulaşamıyor. 2025 yılında 76 ilin doğurganlık oranı 2,10’un altında kaldı. Doğurganlığın 1,50’nin altında seyrettiği il sayısı 2017’de 4 iken 2025’te 59’a yükseldi.

Yaşlı nüfus ise 9 milyon 583 bin kişiye ulaştı. Türkiye nüfusunun yüzde 11,1’ini artık 65 yaş ve üzerindeki vatandaşlar oluşturuyor. Rakamlar, nüfus krizinin geleceğe ait bir tahmin olmaktan çıktığını ve bugünün meselesi hâline geldiğini açıkça gösteriyor.

Eraslan: 50 yıllık ideolojinin sonuçlarını yaşıyoruz

Star yazarı Sibel Eraslan, “Varoluşsal tehdit” başlıklı yazısında Türkiye’nin nasıl yaşlanan ve aile kurmaya mesafeli bir topluma dönüştüğünü tarihî seyri içinde ele aldı.

Eraslan, Osmanlı Devleti’nin son iki asrında yaşanan savaşlar, işgaller, salgınlar ve zorunlu göçler sebebiyle Cumhuriyet’in ağır bir nüfus kaybı devraldığını hatırlattı. Bu sebeple Cumhuriyet’in ilk yıllarında çok çocuklu aileleri destekleyen, evliliği ve doğumu teşvik eden politikalar uygulandığını belirtti.

1950’lerden itibaren sağlık hizmetlerine erişimin kolaylaşması, ekonomik şartların iyileşmesi, şehirleşme ve Osmanlı bakiyesi coğrafyalardan Anadolu’ya yönelen Müslüman-Türk göçleri nüfus artışını hızlandırdı. Cumhuriyet dönemindeki en yüksek nüfus artışının 1955-1960 yılları arasında yaşandığını kaydeden Eraslan, 1960 darbesinin ardından devletin nüfus siyasetinin kökten değiştirildiğini ifade etti.

Darbeler nüfus siyasetini değiştirdi

Eraslan, Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı’yla nüfus artışının azaltılmasının devlet hedefleri arasına girdiğini, ilerleyen yıllarda Nüfus Planlaması Genel Müdürlüğünün kurulduğunu aktardı.

1980 darbesinin ardından çıkarılan 1983 tarihli Nüfus Planlaması Hakkında Kanun ise gebeliği önleyici uygulamaları devlet politikasına dönüştürdü. Eraslan’a göre çocukların ve yaşlıların “tüketici”, çalışan nüfusa bağımlı birer ekonomik yük şeklinde tarif edilmesi de bu dönemde yerleşti.

Medyadan sinemaya, reklamdan akademiye kadar kültür hayatını kuşatan araçlar; evliliği ağır bir yük, çocuğu ise ferdî hayatı sınırlayan bir unsur olarak sundu. Eraslan bu tablonun neticesini, “Ülkemiz 50 yıllık bir ideolojinin sonuçlarını yaşıyor” sözleriyle özetledi.

Ekonomik paketler yetmez

Gençlere sunulan evlilik kredileri ve doğum yardımları önem taşısa da mesele ekonomik teşviklerin sınırlarını aşan bir mahiyet taşıyor. Aileye ve çocuğa karşı onlarca yıldır üretilen kültürel mesafe ortadan kaldırılmadan nüfus düşüşünü tersine çevirmek mümkün görünmüyor.

Türkiye’nin yıllara yayılacak neticeleri bekleyecek vakti kalmadı. Devlet; barınma maliyetleri, iş güvencesi, çalışma şartları, çocuk bakım masrafları ve eğitim yükü karşısında aileyi koruyan kalıcı bir sistem kurmalı. Medya ve eğitim hayatında aileyi değersizleştiren, çocuğu ekonomik yük sayan anlayış tasfiye edilmeli.

Nüfus meselesi geçici kampanyalarla yönetilemeyecek kadar büyük, millî varlığın devamını ilgilendirecek kadar hayatîdir. Türkiye, aileyi yeniden toplumun merkezine yerleştirecek geniş çaplı ve acil bir seferberliği vakit kaybetmeden başlatmalıdır.

550 öğrenci merkezî sınavla seçilecek

Türkiye Stratejik Teknoloji İnsan Kaynağı Programı’nın ilk aşamasında 550 doktora öğrencisi merkezî sınavla belirlenecek. Seçilen öğrenciler, Türkiye’deki 20 araştırma üniversitesinde eğitim ve araştırma faaliyetlerine katılacak.

Program; yapay zekâ, siber güvenlik, çip teknolojileri ve ileri bilgisayar sistemleri gibi Türkiye’nin geleceği bakımından stratejik önem taşıyan sahalara yoğunlaşacak.

Beş yılda 3 bin araştırmacı

Programın beş yıllık döneminde yaklaşık 3 bin genç araştırmacının Türkiye’nin bilim ve teknoloji ekosistemine kazandırılması planlanıyor. Böylece kritik teknolojilerde uzman kadroların artırılması, ilmî üretimin güçlendirilmesi ve nitelikli gençlerin araştırma sahasına yönlendirilmesi hedefleniyor.

“Geleceğin teknolojilerini üreten Türkiye”

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türkiye’nin geleceğin teknolojilerini geliştiren, üreten ve dünyaya sunan bir ülke hâline gelmesi için çalışmaların sürdürüleceğini belirtti. Bilim, teknoloji ve gençlerin gücüne vurgu yapan Erdoğan, hedeflerinin güçlü, müreffeh ve tam bağımsız Türkiye olduğunu ifade etti.

● O halde bu sermaye, (Karl Marx)ın ele aldığı sömürücü, kemirici ve faiz isimli bir nevi yağ bağlama imtiyaziyle göbek şişirici bir vasıta değil, her ân nefsinden şüphe ve her lâhza kendisini murakabe edici bir kuvvet merkezidir.

● İslâmda esas bakımından kirli bir nesne olan mal ve para, temizliğini helâlde arar ve zekâtta sağlarken -zekât mefhumu temizlenmeden gelir- vasıtalık ettiği emek takdirinde de adalet ölçülerinin en dakik, en rakik, en refik ve en şefik alanını gözleyicidir.

● İslâmın şeriatte "Seninki senin, benimki benim!" hükmü, ferdî mülkiyet hakkını tespit ettiğine, tarikatte "Seninki senin, benimki de senin!" ölçüsü de ahlâk plânında kefâlet belirttiğine, hakikatte ise "ne seninki senin, ne benimki benim; hepsi Allahın!" düsturu her şeyi kökünden hall-ü fasl eylediğine göre, bu çerçeve içindeki sermaye, patron, kâr ve mülkiyet hakkına, topyekün bütün sistemler ve emekçiler kurban olsun...

● İslâmda, sermayenin urlaşma (hipertirofi-dehhâme) arzederek vücudu kemirmeye başlamasını, zekâta tâbi kıymetlerini (kâr, serbest ana para, mal dahil) her sene kırkta birini (yüzde iki buçuk) muhtaçlara ayırmak ve budamak suretiyle önleyici, durgun ve hareketsiz sermayeyi çeke çeke eritici, buna rağmen iş ve para hareketi sayesinde yükselen kâr ve mülkiyeti makbul sayıcı ilâhî sistem, "içtimaî adalet" diye bangır bangır bağıranların, gök dururken yerde aradıkları güneştir.

● Bizde patron, ister devlet, ister şirket, ister fert, emekçiyi, babasına hizmet borcunda evlât kabul eder; ve evlâda mahsus sımsıkı disiplin içinde, yine evlâda mahsus bütün koruma şartlarıyla destekler. Bu destekleyiş o kada ileri ve hiçbir yerde görülmemiş soyundandır ki, emekçi, miras hakkı müstesna, hak ve ihtiyaç derecesine göre zorlama hakkına malik bulunmaksızın patronunun olanca imkânını tasarrufu altında tutar.

● Patronu, işçi hakları mevzuunda zorlama salâhiyeti işçi ve emekçide değil, idarî ve içtimaî murakabe mihrakındadır.

● Tavuk ve yumurta gibi, patron olmayınca işçi, işçi olmayınca da patron olamayacağı hakikati önünde, patrona düşen, işçi sayesinde vücut hikmetine kavuştuğunu; işçiye düşen ise, çalınmış bile olsa kendi hakkına ve gücüne tecelli zemini açanın patron olduğunu bilmek ve onun iyisine bağlanmaktır.

● Serbest sermaye veya mamul eşyası 10 milyon ve kârı 1 milyondan ibaret, 100 işçi çalıştıran bir patron, para ve malından 250 bin, kârından da 25 bin lirasını, zekât olarak dağıtacağına göre, işçilerine her yıl, açıktan, hepsi birden zekâta müstahak farziyle, 2750şer lira verecek ve bu kat'î müeyyide üzerine dayalı binbir ahlâkî fedakârlık şekli icad edecektir.

● Büyük Doğu idealinin nakışlandırdığı cemiyette patronla işçiyi kaynaştıracak en büyük ruhî ve ahlâkî müeyyide, hizmetçileriyle aynı sofrada yemek yiyen Kâinatın Efendisi; ve ata, kölesiyle nöbetleşe binen Hazret-i Ömer'den süzülen mânadır.

Necip Fazıl Kısakürek, İdeolocya Örgüsü, s.379-381

İsrail’in Gazze Şeridi’ne yönelik saldırıları, 10 Ekim 2025’te yürürlüğe giren ateşkese rağmen devam ediyor. Gazze’deki Filistin Sağlık Bakanlığının 20 Ağustos tarihli açıklamasına göre İsrailli teröristlerin son 24 saatte gerçekleştirdiği saldırılarda 10 Filistinli şehit oldu, 25 kişi yaralandı.

7 Ekim 2023’ten bu yana Gazze’de şehit edilen Filistinlilerin sayısı 73 bin 417’ye, yaralıların sayısı ise 174 bin 360’a ulaştı. Ateşkesin başlamasından sonra da İsrail saldırılarında bin 283 Filistinli şehit edildi, 4 bin 248 kişi yaralandı.

Ortaya çıkan tablo, ateşkes adı altında Gazze’de katliamın farklı biçimlerle sürdürüldüğünü gösteriyor.

Gazze’nin nefesini de kesiyorlar

Bombardımanlarla Gazze’yi harabeye çeviren İsrail, abluka yoluyla sağlık sisteminin kalan imkânlarını da ortadan kaldırıyor.

Filistin Sağlık Bakanlığına göre Gazze’de bulunan 34 oksijen istasyonundan 22’si devre dışı kaldı. Çalışabilen 12 istasyon ise yedek parça ve ekipman yokluğu altında faaliyet gösteriyor.

Yoğun bakım, ameliyathane ve acil servislerde hayati öneme sahip oksijen sistemlerinin çökmesi, yaralı ve hastaların tedavisini her geçen gün daha da imkânsız hâle getiriyor.

Smotrich: Gazze harabe kalmalı

İsrail Maliye Bakanı Bezalel Smotrich ise Gazze’ye yönelik imha siyasetini açıkça savunmayı sürdürüyor.

Sderot’taki bir yeşivada konuşan Smotrich, Gazze’nin önümüzdeki 20 yıl boyunca yeniden inşa edilmemesini istedi ve bölgenin “sonsuza kadar harabe olarak kalması” gerektiğini söyledi.

Smotrich’in sözleri, Gazze’deki tahribatın savaş şartlarının ortaya çıkardığı geçici bir yıkım olarak görülmediğini; Filistinlilerin topraklarına geri dönmesini ve yeniden hayat kurmasını engelleyen kalıcı bir işgal düzeninin hedeflendiğini bir kez daha ortaya koydu.

İsrail terörü Suriye’ye uzandı

İsrail’in saldırıları Filistin topraklarıyla da sınırlı kalmıyor.

İsrail savaş uçakları 18 Ağustos’ta Suriye’nin İdlib bölgesindeki Ebu Zuhur Askerî Havaalanı’na dört hava saldırısı düzenledi.

Suriye’nin egemenliğini ve hava sahasını bir kez daha ihlal eden terörist İsrail, Esed rejiminin devrilmesinden sonra ülkenin askerî tesislerine yönelik saldırılarını artırdı.

Suriye’nin silah depoları, hava üsleri, füze tesisleri ve askerî altyapısı farklı tarihlerde İsrail bombardımanlarının hedefi oldu. İsrail böylece Suriye’nin yeniden askerî kapasite kazanmasını engellemeye çalışıyor.

Batı Şeria’da Yahudi terörü

Gazze’de katliam devam ederken Batı Şeria’da da Yahudi teröristlerin Filistin halkına yönelik saldırıları sürüyor.

Filistinlilerin evleri ve arazileri basılıyor, zeytinlikleri tahrip ediliyor, köy yolları kapatılıyor. İsrail askerlerinin koruması altında hareket eden Yahudi gruplar, Filistinlileri topraklarından çıkarmaya yönelik saldırılarını giderek artırıyor.

Nablus yakınlarındaki Kusra kasabası son haftalarda bu saldırıların merkezlerinden biri hâline geldi. Yahudi teröristler Filistinlilerin evlerini kuşattı, bölgeye ulaşımı engelledi ve halk üzerinde sistematik baskı kurdu.

İsrail yönetimi aynı zamanda Batı Şeria’da 627 yeni Yahudi işgal birimi için yeni ihale süreci başlattı.

Böylece bir taraftan Yahudi terörüyle Filistinliler yaşadıkları bölgelerden uzaklaştırılırken diğer taraftan işgal edilen topraklar yeni yerleşimlerle fiilen ilhak ediliyor.

Hind Receb cinayetinde geri adım

Gazze’de işlenen katliamların sembollerinden biri hâline gelen 5 yaşındaki Hind Receb’in öldürülmesi konusunda terörist İsrail ordusu, yaklaşık iki buçuk yıl sonra kendi askerlerinin ateş açtığını kabul etmek zorunda kaldı.

Hind, Ocak 2024’te ailesinin öldürüldüğü otomobilde saatler boyunca mahsur kalmış, yardım çağrısında bulunmuştu. Onu kurtarmaya giden Filistin Kızılayı çalışanları da öldürülmüş, Hind’in naaşına ancak 12 gün sonra ulaşılmıştı.

İsrail ordusu başlangıçta bölgede asker bulunmadığını ileri sürdü. Daha sonra yapılan incelemede İsrail askerlerinin araca ateş açtığı ve kurtarma için gelen ambulansın da vurulduğu ortaya çıktı.

“Barış” deniliyor, işgal büyüyor

Gazze için uluslararası platformlarda “barış”, “ateşkes” ve “yeniden inşa” ifadeleri kullanılırken sahadaki manzara bunun tam tersini gösteriyor.

Gazze’de Filistinliler katlediliyor. Hastaneler ilaçsız ve oksijensiz bırakılıyor. İsrailli bakanlar Gazze’nin ebediyen harabe kalmasını istiyor. Yahudi teröristler Batı Şeria’da Filistin köylerine saldırıyor. İsrail ordusu Suriye’yi bombalıyor.

Gazze’nin harabeye çevrilmesi, Batı Şeria’nın Yahudi yerleşimleriyle parçalanması ve Suriye’nin askerî altyapısının vurulması, aynı işgal siyasetin farklı cephelerdeki tezahürleri olarak sürüyor.

“Bir sabah uyansam ve ne yapacağımı bilemesem diyorum” dedi yanındakine, “Bu nedense bana çok heyecan verici geliyor!”

“Modern toplumda giderek daha çok insan anlam yoksunluğu çekiyor. Her alanda ve her düzlemde çekiyorlar bu yoksunluğu: Çalışmayı anlamlandırmada, kendi hayatlarını anlamlandırmada, genel olarak hayatı anlamlandırmada. Anlam kuvvet verir, anlamsızlık kuvvetten düşürür. İnsanlar bir anlam görürlerse, birçok şeye göğüs gerebilir, birçok şeyi alt edebilirler, bir anlam göremezlerse hemen hiçbir şeyin üstesinden gelemezler” diyor Wilhelm Schmid, ‘Mutsuz Olmak’ ismini verdiği kitabında.

Modern hayat, özellikle şu son çeyrek asırda aldığı şekliyle pek çok yoruma zemin hazırlıyor. Aciz kanaatime göre bu yorumlardan biri, yeni hayatın molası olmayan sürekli hareketlilik halini insanlara dayatan bir model olmasıdır. İnsanlar yapıp etmeye mecbur ve memur kılındıkları şeylerin anlamı hakkında düşünmeye fırsat bulamayacakları bir meşguliyetler çağında oradan oraya sarhoş edici bir döngüsellikle koşturup duruyor. Bu koşuşturmanın bir molası olsa, o anlam boşluğu hemen fark edilecek belki de. Ama o mola verilmiyor, bedenler gibi zihinler ve kalpler de sürekli layık olmadıkları türedi şeylerle meşgul halde tutuluyor.

Hayatlarımız olabildiğince renklendirilmiş rutinlerle tıka basa doldurulmuş durumda. Mesela tatile bile canımız öyle istediği için değil, belli bir dönemde herkesin canının tatil çekmesi insanlığın bir gereği olduğu fikrine inandırıldığımız için gidiyoruz. Ve o tatili de yine herkesin yaptığı gibi bire bir ayniyle yapmaya kendimizi mecbur hissediyoruz. Bunu bir ayrıcalık ve rutinin dışına çıkmak için bir imkân sanıyoruz. Oysa her senenin aynı döneminin tartışmaya kapalı rutini bu. Turizm sektörünün heva heves notalarından ilgili olanlarına basmasıyla ilgili bir arzulanma hali kısaca. Meselenin iç yüzünü anlamak zor değil dikkatli bakılırsa! Bu böyle ama bunu kabul etmeye yanaşmıyoruz biz, sorgulamıyoruz da; çünkü böyle şeyler hangi kültüre sahip olursak olalım birer fikri sabit olarak zerk edildi/ediliyor kanımıza.

Tek boyutlu hayatın tek boyutlu insanları olduk. Zevkler geliştirmiyor, trendlere uyuyoruz. İhtiyaçlarımızı belirlemiyor, ihtiyaç diye belirlenip önümüze konan şeylere acıkıyoruz. Bu tüketici döngünün dışına bakmayı akıl bile edemiyoruz. Böyle bir isyanın, -evet isyan-, mümkün olduğuna ihtimal bile vermiyoruz. Hayatı dünyanın kalabalık şehirlerinde ve şimdi en ücra köşelerinde de korkunç bir gürültüyle hükümranlığını sürdüren dünyeviliğe mahkûm ettik ve ruhlarımızın bize söylediklerine kulaklarımızı kapattık.

Wilhelm Schmid, ‘Mutsuz Olmak’ kitabında tek boyutlu modern insanın kendini içine düşürdüğü hayat yoksulluğuna işaret ediyor: “Modern çağın bir sorunu, aşkınlığın belirsiz bir boyuttaki anlamını uzun süre belirli bir öte dünyayla özdeşleştirerek bir kenara bırakmış olmasıdır. Aynı zamanda, böyle bir boyutla kurulacak ilişkiden gür gümrah yeşerebilecek kuvvetlerden mahrum kalınmıştır, acı bir şekilde. Elde onun ötesinde bir şey olmadığına göre, tüm düşleri bu tek ve sonlu dünyada gerçekleştirme zorunluluğunun baskısını kabartan şey, bir aşkın vukufsuzluk değil miydi?”

Beyaz saçlı adam, çayından bir yudum almadan önce duraksadı ve “Bugünün dün olmadığını anlamak ne kadar zor!” diye yazdı not defterine.

Gökhan Özcan, Yeni Şafak

Suriye'de askeri varlık göstermemesi konusunda Türkiye'yi daha önce uyardıklarını kaydeden Netanyahu, "Türkiye’nin güneye doğru inen askeri yerleşimine müsamaha göstermeyeceğiz ve buna izin vermeyeceğiz; çünkü bu bizim için bir tehdit teşkil ediyor. Bu konudaki tavrımızı açıkça ortaya koyduk" dedi.

Yunanistan’ın Osmanlı idaresine karşı başlattığı Mora İsyanı, bölgedeki Müslüman ahaliye yönelik sistemli bir kıyıma dönüştü. İsyancı Rum elebaşlarının "Mora’da tek bir Türk bırakmama" kararı doğrultusunda Mart 1821’den itibaren çeteler harekete geçti. İsyanın henüz ilk safhalarında 35 binden fazla Müslüman Türk şehit edildi.

Kuşatma, açlık ve çiğnenen sözler

İsyanın ilk günlerinden itibaren kuşatılan Benefşe Kalesi’nde bulunan Müslümanlar, deniz yolunun kesilmesi sebebiyle hiçbir yardım alamadı. Aylarca süren açlık ve çaresizliğin ardından, Anadolu sahillerine nakledilme teminatı verilmesi üzerine kale 5 Ağustos 1821’de teslim edildi. Ancak verilen sözler tutulmadı; Suluca Adası teknelerine bindirilen 600 Müslüman Türk’ün büyük kısmı katledildi, sağ kalanlar ise bütün malları gasp edilerek Kaşot Adası’na ölüme terk edildi.

Aynı kanlı tezgâh Navarin’de de kuruldu. Aylarca süren muhasaraya direnen halkın yiyecek ve suyu tamamen tükendi. Osmanlı makamları, kaledeki sivil ahalinin açlıktan kırılmasını önlemek maksadıyla teslim anlaşmasına razı oldu. Şartlara göre Müslümanlar can ve namus emniyeti altında Mısır ve Anadolu sahillerine nakledilecekti. Takvimler 19 Ağustos 1821’i gösterdiğinde kale kapıları açıldı; fakat Rum çeteleri verdikleri ahdi ayaklar altına alarak savunmasız ahaliye saldırdı. Binlerce Müslüman Türk kadın, çocuk ve yaşlı ayrımı gözetilmeksizin şehit edildi.

Navarin’de iki perdeli vahşet

Bölgede yaşanan canavarlık, bizzat dönemin hadiselerine şahitlik eden kaynaklarca da iki perde halinde kayda geçirildi. İlk safhada, 14 Temmuz günü teslim olan 350 civarındaki aç ve bitap sivilin içinden 65 yaş altı erkekler Arkadia Kalesi burçlarından aşağı atıldı. Geriye kalan kadın ve çocuklar ise Helonaki Adası’na bırakılarak açlıktan ölüme mahkûm edildi.

İkinci safhada ise 7 Ağustos’ta can ve mal teminatı verilerek teslim alınan Müslümanlar, hiçbir insanî ve ahlâkî kural tanınmaksızın katliamdan geçirildi. İsyancıların sergilediği vahşet, Osmanlı’nın bölgedeki maddî ve manevî izlerini silme gayesinin bir parçası olarak tatbik edildi.

Tarihçinin itirafı: Asırların kaydetmediği cinayet

O dönem hadiselere bizzat şahitlik eden Rum tarihçi Protosigelos Amvrosios Francis, yaşanan vahşeti şu ifadelerle itiraf ediyor:

"Böyle acı bir katliam ve cinayeti tarih asırlar boyunca kaydetmemiştir. Ateşli silahların mermileriyle ölenler kurtulmuş sayılırlardı. Kadın ve erkek yaralılar kendilerini yarı ölü vaziyette denize atıyor ve yüzerken vurularak öldürülüyorlardı. Ölmekten korkan kadınlar kucaklarındaki bebekleriyle çırılçıplak soyulmuş vaziyette denize atlıyor, Yunanlar da bu insanlara ateş açıyordu. Denizin suları bu zavallıların kanlarıyla kıpkırmızı kesilmişti. Yaşları 3 ilâ 5 arasında değişen çocuklar ya taşlara fırlatılarak ya da denize atılıp suyun içinde kurşunlanarak katledildi."

Navarin’de cereyan eden bu mezalim, Batı’nın himayesinde gerçekleştirilen etnik ve dinî temizlik hareketinin en karanlık sayfalarından biri olarak tarihe geçti.

Kuzey Afrika’nın stratejik önemi

Kuzey Afrika'nın II. Dünya Savaşı'ndaki önemi üç temel nedene dayanmaktadır: İlk olarak, Akdeniz'in kontrolü İngiltere açısından Hindistan ve Uzak Doğu ile bağlantının korunmasını sağlıyordu. Süveyş Kanalı'nın kaybedilmesi, İngiliz İmparatorluğu'nun lojistik sistemini ciddi biçimde zayıflatabilirdi.

İkinci olarak, Libya üzerinden Mısır'a ilerlemek, Almanya açısından Orta Doğu petrol sahalarına ulaşmanın önünü açabilecek stratejik bir hedef olarak görülüyordu. Üçüncü olarak ise Kuzey Afrika, İtalya'nın sömürge politikalarının merkezinde yer almaktaydı. Almanya başlangıçta bölgeye sınırlı ilgi göstermiş olsa da İtalyan ordusunun başarısızlıkları üzerine doğrudan askerî müdahalede bulunmuştur.

1941 yılında Afrika Korps'un bölgeye ulaşmasıyla birlikte savaşın ölçeği büyümüş; Libya, Mısır ve daha sonra Tunus büyük muharebelere sahne olmuştur. Savaş döneminde Libya, Tunus, Cezayir ve Fas nüfusunun büyük çoğunluğu Müslüman’dı. Bu toplumlar farklı sömürge yönetimleri altında yaşıyorlardı. Libya, İtalya'nın sömürgesiydi. Tunus, Fransız himayesi altındaydı. Cezayir doğrudan Fransa'nın bir parçası olarak yönetiliyordu. Fas ise Fransız ve İspanyol nüfuz alanlarına bölünmüştü. Bu nedenle bölgedeki Müslüman halk, yalnızca Almanya'nın değil, aynı zamanda İngiltere, Fransa ve İtalya arasındaki sömürge rekabetinin de etkisi altında bulunuyordu. Bir başka ifadeyle, Osmanlı Devleti’nin çekilmesiyle Kuzey Afrika halkı Batı dünyasının baskı ve zulmüne maruz kalmıştı.

Birçok Kuzey Afrikalı, zorla Fransız ordusunda asker olarak görev yaptı. Binlercesi İngiliz birliklerinde lojistik destek sağladı. Bazıları ise Mihver kuvvetleriyle iş birliği yapmayı, sömürge yönetimlerine karşı bağımsızlık mücadelesi açısından bir fırsat olarak değerlendirdi. Bu durum, bölgedeki Müslüman toplumların savaş deneyiminin tek tip olmadığını göstermektedir.

Nazi ırk ideolojisi ve Afrikalılar

Nasyonal Sosyalist ideoloji, insan topluluklarını hiyerarşik bir ırk anlayışı çerçevesinde değerlendiriyordu. Nazi liderliği, "Aryan" olarak tanımladığı Alman halkını üstün görürken siyah Afrikalılar da dâhil olmak üzere birçok grubu alt ırklar arasında sınıflandırıyordu. Ancak bu ideolojik yaklaşım, Kuzey Afrika'da Yahudilere uygulanan türden bütün Müslüman nüfusu hedef alan bir imha planına dönüşmedi. Bunun başlıca nedenleri arasında askerî zorunluluklar, yerel halkın desteğini kazanma çabaları ve bölgedeki siyasi dengeler yer alıyordu.

Örneğin Alman propagandası zaman zaman İngiliz ve Fransız sömürgeciliğine karşı söylemler geliştirerek Müslüman toplumların desteğini kazanmaya çalıştı. Aynı dönemde Balkanlar ve Sovyetler Birliği'ndeki bazı Müslüman topluluklardan gönüllü birlikler de oluşturuldu. Bu durum, Nazi rejiminin ideolojik söylemi ile savaş sırasındaki pragmatik uygulamalarının her zaman örtüşmediğini göstermektedir.

Sonuç olarak, Nazi Almanyası'nın Kuzey Afrika'daki faaliyetleri Afrikalı Müslümanlar üzerinde önemli askerî, ekonomik ve toplumsal sonuçlar doğurmuştur. Tarihsel kanıtlar, Afrikalı Müslümanların maruz kaldığı ölümlerin ve mağduriyetlerin esas olarak savaş operasyonları, işgal yönetimi, zorla çalıştırma uygulamaları, ayrımcı politikalar ve savaş suçları bağlamında incelenmesi gerektiğini göstermektedir.

Afrika kökenli çocukların eğitimden dışlanması

Nazi Almanyası döneminde Afrika kökenli çocuklar, ebeveynleri gibi sistematik ayrımcılık, dışlanma ve toplumsal yalnızlaştırmaya maruz kalmıştır. Kendilerini Alman toplumunun bir parçası olarak gören ve yaşıtlarıyla aynı aidiyet duygusunu paylaşan bu çocuklar, Nazi rejiminin ırkçı ideolojisi nedeniyle hiçbir zaman Alman ulusunun eşit bireyleri olarak kabul edilmemiştir.

Liberyalı bir baba ile Alman bir annenin oğlu olan Hans J. Massaquoi, çocukluk yıllarında sınıfıyla birlikte Adolf Hitler'in katıldığı bir geçit törenine götürüldüğünü anılarında şu sözlerle anlatmaktadır:

"Bu vesileyle Hitler'i canlı görme şansına sahip olacaktık. Kahverengi tenli ve kıvırcık saçlı sekiz yaşında bir çocuk olarak, sarışın ve mavi gözlü çocukların arasında duruyor, onlar gibi büyük bir coşkuyla tezahürat yapıyordum. Oysa alkışladığım kişi, benim gibi Aryan olmayan insanları yok etmeyi amaçlayan bir rejimin lideriydi."

Massaquoi'nin anıları, Nazi propagandasının çocuklar üzerindeki etkisini ve Afrika kökenli çocukların maruz kaldığı çelişkili kimlik deneyimini açıkça ortaya koymaktadır.

Okullar ise Afrika kökenli çocuklar için yalnızca eğitim verilen kurumlar değil, aynı zamanda ayrımcılığın en yoğun hissedildiği mekânlardan biri olmuştur. Özellikle biyoloji ve sözde ırk bilimi derslerinde, Nazi ideolojisini benimseyen öğretmenler tarafından aşağılanmış, sınıf arkadaşlarının önünde küçük düşürülmüş ve alay konusu hâline getirilmişlerdir. Bu uygulamalar, çocukların eğitim hakkını zedelediği gibi psikolojik ve sosyal gelişimleri üzerinde de kalıcı olumsuz etkiler bırakmıştır. Öte yandan Nazi rejimi, Afrika kökenli bireylere yönelik baskı politikalarının bir parçası olarak zorunlu kısırlaştırma uygulamalarını sistemli biçimde yürürlüğe koymuştur. Bu uygulamaların temel amacı, rejimin sözde ırksal saflık anlayışı doğrultusunda Afrika kökenli nüfusun gelecek kuşaklara aktarılmasını engellemekti.

Kısırlaştırma, bir kişinin biyolojik olarak çocuk sahibi olmasını engelleyen tıbbi bir müdahaledir. Günümüzde zorla uygulanan kısırlaştırma, uluslararası hukuk kapsamında insanlığa karşı suç olarak değerlendirilmektedir. Nazi Almanyası'nda engelliler, Romanlar ve Afrika kökenli kişiler dâhil olmak üzere yüz binlerce insan bu uygulamaya maruz bırakılmıştır. Rejim, bu grupların sözde Aryan ırkının saflığını tehdit ettiğini ileri sürerek zorla kısırlaştırmayı meşrulaştırmaya çalışmıştır.

1933 yılında yürürlüğe giren Kalıtsal Hastalıklı Çocukların Doğumunun Engellenmesi Yasası, belirli fiziksel ve zihinsel rahatsızlıkları bulunan kişilerin mahkeme kararıyla kısırlaştırılmasına olanak tanımıştır. Bu yasa kapsamında yaklaşık 400.000 kişi zorla kısırlaştırılmıştır. Afrika kökenli bireylerin sayısı görece az olsa da bazıları bu yasa doğrultusunda hedef alınmıştır.

İngiliz asıllı Afrika kökenli bir baba ile Alman bir annenin oğlu olan Ferdinand Allen, epilepsi hastası olduğu gerekçesiyle 1935 yılında mahkeme kararıyla kısırlaştırılmış ve 1941 yılında ise Bernburg'da T4 Programı kapsamında öldürülmüştür.

Dönemin Alman hükûmeti, bu doğuştan rahatsızlığı olan çocuklara "utanç çocukları" adını vermişti.

Bununla birlikte, birçok Afrika kökenli kişi herhangi bir hukuki gerekçe olmaksızın yalnızca etnik kökeni nedeniyle de kısırlaştırılmıştır. Özellikle 1930'lu yıllarda Gestapo tarafından gizlice yürütülen program kapsamında Rhineland bölgesindeki çok ırklı çocuklar hedef alınmıştır. 1937 yılına kadar en az 385 çocuk ve genç zorla kısırlaştırılmış, aileler ise bu işlemleri kabul etmeleri için yoğun baskıya maruz bırakılmıştır. Savaş yıllarında da benzer uygulamalar devam etmiş; özellikle ergenlik çağına ulaşan Afrika kökenli gençler sistematik biçimde hedef alınmıştır.

İkinci Dünya Savaşı'nın başlamasıyla birlikte Nazi rejiminin Afrika kökenli kişilere yönelik baskıları daha da sertleşmiştir. Irkçı yasaların genişletilmesi ve baskı politikalarının yoğunlaştırılması sonucunda birçok Afrika kökenli kişi bakım evlerine, hapishanelere, hastanelere, psikiyatri kurumlarına ve toplama kamplarına gönderilmiştir.

Arşiv belgeleri, çok sayıda Afrika kökenli kişinin Nazi toplama kamplarında tutulduğunu ortaya koymaktadır. Sachsenhausen Toplama Kampı'nda hapsedilip öldürülen Bayume Mohamed Husen, Buchenwald'da tutulan Gert Schramm ile Ravensbrück Toplama Kampı'nda hapsedilen Martha Ndumbe ve Erika Ngando bunlar arasında yer almaktadır. Bazıları kamplarda yaşamını yitirirken hayatta kalanlar yaşadıkları zulmü savaş sonrasında tanıklıkları ve anılarıyla belgeleyebilmiştir.

Son yıllarda Almanya'da, Nazi zulmünün Afrika kökenli kurbanlarını anmak amacıyla Stolpersteine (Tökezleme Taşları) adı verilen anıt taşları yerleştirilmektedir. Bu anıtlar, bireysel yaşam öykülerini görünür kılarak Nazi döneminin unutulmaması ve tarihsel hafızanın korunması açısından önemli bir işlev üstlenmektedir.

Günümüzde araştırmacılar, Nazi rejiminin Afrika kökenli kurbanlarına ilişkin çalışmaları sürdürmektedir. Ortaya çıkarılan her yeni yaşam öyküsü, yalnızca Afrika kökenli bireylerin maruz kaldığı ayrımcılığı belgelemekle kalmamakta, aynı zamanda Nazi ideolojisinin bireyler ve toplum üzerindeki yıkıcı sonuçlarını daha kapsamlı biçimde anlamaya katkı sağlamaktadır.

Kaynakça

• Atkinson, Rick. An Army at Dawn: The War in North Africa, 1942–1943. Henry Holt, 2002.

• Boog, Horst (ed.). Germany and the Second World War, Volume III: The Mediterranean, South-East Europe, and North Africa. Oxford University Press, 1995.

• Browning, Christopher R. The Origins of the Final Solution. University of Nebraska Press, 2004.

• Del Boca, Angelo. Italiani, brava gente? Neri Pozza, 2005.

• Overy, Richard. The Dictators: Hitler's Germany and Stalin's Russia. W. W. Norton, 2004.

• Paxton, Robert O. Vichy France. Columbia University Press, 2001.

• Porch, Douglas. The Path to Victory: The Mediterranean Theater in World War II. Farrar, Straus and Giroux, 2004.

• Steinberg, Jonathan. All or Nothing: The Axis and the Holocaust 1941–1943. Routledge, 1990.

Halim Gençoğlu/fokusplus

Bu saldırıların 'İsrail'in saldırı politikasını sürdürdüğünü ve arabuluculuk çabalarını dikkate almadığını' gösterdiğini belirten Hayye, saldırıların devam etmesinin arabulucu ve garantörlere 'büyük ve kritik bir sorumluluk' yüklediğini ifade etti.

Hamas lideri, arabulucu ve garantörlere İsrail'i saldırılarını durdurmaya zorlama ve ateşkes anlaşmasının çökmesini önlemek için harekete geçme çağrısında bulundu.

İsrail ordusunun, Gazze kentinde bir polis noktasına düzenlediği hava saldırısında 9 Filistinli hayatını kaybetmiş, 15 kişi yaralanmıştı.

Erdoğan'dan insani yardım mesajı

Cumhurbaşkanı Erdoğan, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda Türkiye'nin insani yardım faaliyetlerine dikkat çekti.

Türkiye'nin tarihinden ve medeniyet değerlerinden aldığı anlayışla insani yardım alanındaki çalışmalarını sürdürdüğünü belirten Erdoğan, ülkenin milli gelirine oranla dünyanın en fazla insani yardım yapan ülkelerinden biri olma konumunu koruduğunu ifade etti.

Dünyada 300 milyondan fazla kişi krizle karşı karşıya

Erdoğan, dünyada 300 milyondan fazla insanın temel ihtiyaçlardan yoksun şekilde yaşam mücadelesi verdiğini belirtti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan, mazlumlara, yetimlere, çaresizlere ve mağdurlara yardım ulaştırmanın Türkiye'nin insani yardım anlayışının bir parçası olduğunu vurguladı.

Gazze başta olmak üzere yardımlar sürecek

Türkiye'nin ihtiyaç sahiplerine yönelik yardım faaliyetlerini artıracağını belirten Erdoğan, Gazze başta olmak üzere dünyanın farklı bölgelerinde yaşayan mağdur ve mazlumlara destek vermeye devam edeceklerini söyledi.

Erdoğan, açıklamasında, "Gazze başta olmak üzere dünyanın pek çok yerindeki sahiplerinin elinden tutmayı, mazlum ve mağdurlara umut olmayı sürdüreceğiz" ifadelerini kullandı.

Cumhurbaşkanı Erdoğan ayrıca Türkiye'nin nerede bir ihtiyaç sahibi varsa yardım çalışmalarını artırmaya devam edeceğini belirtti.

El-Malume kaynaklarının aktardığı bilgilere göre, İsrail yetkilileri ile bazı Kürt figürler arasında gerçekleştirilen gizli görüşmeler neticesinde yeni bir fitne merkezi oluşturuldu. Toplantıya Likud Partisi mensupları Aşer Şakim ve Katharine Şitrit de katılım sağladı. Bu koalisyonun temel hedefi, bölgedeki meşru direniş unsurlarını hedef alarak halk nezdinde itibarsızlaştırma kampanyaları yürütmek. 2023 yılının sonlarında temelleri atılan mekanizma, Vaşington yönetiminin de desteğiyle daha geniş bir kapsama yayılmak isteniyor.

Yapay zeka ile kara propaganda

Siyonist işgalcilerin finansman sağladığı operasyon odası için yaklaşık altı milyon dolar ayrıldı. Plan kapsamında, çok sayıda kişi ve yapay zeka destekli yazılımlar kullanılarak sahte hesaplar yönetilecek. Görsel içerikler, deepfake teknolojileri ve dijital pazarlama taktikleriyle zenginleştirilerek halkın algı operasyonlarına hizmet edecek.

kaynak: ydh

İsrail'in saldırısının, sivil polis teşkilatının liderleri ve memurlarına yönelik devam eden suikastların ve İsrail'in işlediği suçlar zincirinin parçası olduğu ifade edildi.

Açıklamada, saldırının 'İsrail güçlerinin Gazze Şeridi'nde polis teşkilatını işlevsiz bırakma ve kaos çıkarma çabaları' kapsamında düzenlendiği vurgulandı.

ABD Başkanı Donald Trump'ın İsrail'den Gazze Şeridi'ne yönelik saldırıları durdurmasını istemesine rağmen, İsrail ordusunun Gazze Şeridi'nin kuzey kesimindeki Gazze kentinde bir polis merkezine düzenlediği hava saldırısında 8 polis memuru ile yerinden edilmiş bir çocuk şehit olmuş, 15 kişi yaralanmıştı.

Gazze’de on binlerce Müslümanın katledilmesi, şehirlerin yerle bir edilmesi ve açlığın bir silah olarak kullanılması, Yahudi işgaline karşı dünya çapındaki öfkeyi büyütüyor. Yunanistan’da yaşanan hadise de Gazze’deki vahşetin ardından Yahudilere yönelik tepkinin Avrupa sokaklarına kadar yayıldığını bir kez daha gösterdi.

7 Ekim’in ardından Gazze’de yaşanan soykırım, dünyanın dört bir yanında vicdan sahibi insanların Filistin meselesiyle beraber İslâm’a yönelmesine de vesile oluyor. Yusuf’un ihtidası da Filistin için çıkılan yolculuğun hidayetle neticelenen örneklerinden biri oldu.

Doğu Türkistan’daki toplama kamplarından kurtulan Tursunay Ziyawudun, kadınların geceleri hücrelerinden çıkarılarak darp edildiğini ve toplu tecavüze uğradığını anlattı. Yaşananları, “Kızlara toplu tecavüz ediyorlar. Bayılanları daha çok dövüyorlar” sözleriyle aktardı.

İki kez toplama kampına kapatıldı

1978 Künes doğumlu Ziyawudun, Kazakistan’da yaşarken Doğu Türkistan’a döndüğünde iki kez toplama kampına kapatıldı. İşkence ve ağır kötü muameleye maruz kaldığını belirten Ziyawudun, 2018’de serbest bırakıldıktan sonra yaşadıklarını dünya kamuoyuna anlattı.

Sayragul Sauytbay: “Kadınlar zorla kısırlaştırılıyordu”

Bir başka kamp tanığı Sayragul Sauytbay da Doğu Türkistan’daki kamplarda kadınlara yönelik ağır cinsel şiddet ve zorla kısırlaştırma uygulamalarına şahit olduğunu anlattı. Sauytbay, “Birkaç Çinli erkeğin genç bir kadına tecavüz ettiğini gördüm. Kadınlar ilaç ve iğnelerle kendi istekleri dışında kısırlaştırılıyordu” ifadelerini kullandı.

Bu tanıklıklar, yaşananların münferit kötü muamele vakalarıyla sınırlı kalmadığını; kadınların bedeni, aile yapısı ve neslin devamı üzerinden yürütülen sistematik bir baskı düzenine işaret ettiğini gösteriyor.

Kalbinur Sıdık: “Çığlık sesleri hâlâ aklımda”

Kamplarda yaşananlara ilişkin bir diğer ağır tanıklık ise Kalbinur Sıdık’tan geldi. Sıdık, tutuklulara elektroşokla işkence uygulandığını belirterek, “Elektro şok cihazlarıyla mahrem yerlerine zarar veriyorlar. Çığlık sesleri hâlâ aklımda” sözleriyle yaşananları aktardı.

Birden fazla kamp tanığının birbirini tamamlayan anlatımları, Doğu Türkistan’daki baskının mahiyetini daha da ağırlaştırıyor. Tecavüz, işkence, zorla kısırlaştırma ve insan onurunu hedef alan uygulamalar, kamplardaki düzenin en karanlık yüzünü oluşturuyor.

Türklere yönelik zulmün günümüzdeki halkası: Doğu Türkistan

Trablusgarp’tan Balkanlar’a, Kırım ve Ahıska sürgünlerinden Hocalı’ya kadar Türkler tarih boyunca büyük katliam ve sürgünlere maruz kaldı. Bugün Doğu Türkistan, Türk ve Müslüman kimliğine yönelik sistematik baskının sürdüğü başlıca coğrafyalardan biri.

Dünya sessiz

Kamplardan kurtulanların tanıklıkları ve yayımlanan raporlara rağmen birçok devlet, Çin’le ekonomik ve siyasî ilişkilerini önceleyerek Doğu Türkistan’daki zulme karşı sessiz kalıyor.

Ziyawudun, Sauytbay ve Sıdık’ın anlattıkları, Doğu Türkistanlı Müslüman kadınların yaşadığı dehşeti bütün açıklığıyla ortaya koyuyor. Bu tanıklıkların unutulması ise zulmün üzerinin örtülmesine ve Pekin yönetiminin baskı düzeninin sürmesine hizmet ediyor.

Bu azgın saldırganlık, İslam’ı bu topraklardan tamamen tasfiye etmeyi gaye edinen eski "seçkinler" zümresinin, elinden kayıp giden tahakkümün oluşturduğu bir hezeyandır. Yıllardır İslam’a yapılan saldırıların cezasız kalması, bu şımarık güruhu iyice azıtmış; Müslümanları kendi vatanlarında "yabancı" gibi gören bu kafa yapısının egosunu şişirmiştir.

Müslüman Anadolu’nun sabrı taşıyor

"Yallah" diye bağıran, eşyaları fırlatan, başörtülü annenin karşısında bir "histeri nöbeti"yle titreyen laik dinozor, İslam’ı tahkir etme geleneği kesintiye uğrayınca, tıpkı madde bağımlıları gibi yoksunluk krizi yaşamaktadır.

Ancak şunu bilmelidirler ki, Müslüman Anadolu’nun sabrı da artık tükenmiştir. Tesettürlülere karşı sergilenen bu aşağılık tutum, bu memleketin her karışında artık "karşılıksız" kalmayacaktır.

Laik kokonaların histerik çığlıkları, aslında kendi sonlarının yaklaştığını duyuran birer siren sesidir. İslam’ın nurunu kendi karanlıklarıyla örtmeye çalışanlar, en nihayetinde Müslüman Anadolu’nun ihtilalci öfkesinin altında ezilmeye mahkûmdur.

Baran Dergisi

Bu rezalete şahit olan bir kadının tepkisiyle, mesele bambaşka bir boyuta evrildi. "Burası çocuk parkı, yaşınızdan başınızdan utanın" diyen kadına karşı i.nelerden biri "uzatma" diyerek bağırması, bu sapıkların sadece ahlaksız değil, aynı zamanda ne kadar arsız olduklarını da gözler önüne serdi. Artık sadece edepsizliği sergilemekle kalmıyor, buna karşı çıkanları da sindirmeye, üste çıkmaya cüret ediyorlar.

KEPAZE LAİK DÜZENİN ESERİ!

Bu, devletin asli görevi olan ahlakı ve asayişi koruma yükümlülüğünü ayaklar altına almasının bir sonucudur. Parkları başıboş bırakan, yasayı, nizamı, caydırıcılığı rafa kaldıran bu kepaze düzen; sapkınlığa, ahlaksızlığa ve namussuzluğa yol vermiştir.

Milletin "bana ne" diyerek duyarsızlaşması, bu pisliğin her yere sirayet etmesine zemin hazırladı. Sokaklar, meydanlar, parklar; hiçbir denetimin olmadığı, rezilliğin meşrulaştığı bir bataklığa dönüştü. Yaşlısından gencine kadar bu sapkınlığın yayılması, bünyemizi saran kanserin boyutunu gösteriyor.

BU KADAR AHLAKSIZLIĞA YETER!

Yeter artık! Bu hayasızlığın, bu ahlaksızlığın önünü kesecek kanunlar, yasaklar ve en sert tedbirler derhal devreye sokulmalıdır. Çocukların olduğu her yer, bu tür sapkınlar için yasaklı bölge ilan edilmeli; arsızlıklarına, namussuzluklarına en ağır müeyyide uygulanmalıdır. "Bana ne" diyerek seyirci kalmaya devam ettiğimiz her an, bu pislik daha da büyüyecek.

• Sapıklar, Boğaz'da boy göstermeye kalkıyor! Ayasofya da güzergahta!
• Müslüman Anadolu, sapkın LGBT gemisine geçit vermedi

Çocukların da bulunduğu toplu taşıma aracında açık açık aile değerlerine, toplumsal ahlaka savaş açan sapkınlığın propagandasını yapan kadına etraftaki vatandaşların kayıtsız kalması tepki çekti.

Konuşmasında, adanın geçmişte uğradığı Roma, Anglo-Sakson ve Norman istilalarının İngiliz halkında nasıl bir savunma psikolojisi oluşturduğu anlatıyor. Bu ruh halinin zamanla dünyayı sömürgeleştirme fikrine nasıl dönüştüğü, Anglikan kilisesinin kuruluşu ve İspanyol donanmasına karşı kazanılan ilk ölüm kalım savaşı kronolojik bir akışla aktarılıyor.

Tarihçi Tatlı, İngilizlerin dünyayı yönetirken ve ittifaklar kurarken Osmanlı pragmatizminden nasıl faydalandığını çarpıcı örneklerle dile getiriyor.

Ayrıca günümüz küresel siyasetine de değinilerek sermayenin Amerika'dan Çin'e taşınması, dijital faşizm tehlikesi ve Amerika'nın geri çekilme süreci değerlendiriliyor.

İbrahim Tatlı, yapay zekanın gelişi ve bilginin tabana yayılmasıyla birlikte küresel dengelerin her an değişebileceğini ifade ediyor. Güçlü devletlerin tarihte nasıl aniden çöktüğünü Tunç Çağı örneğiyle açıklıyor ve bugünkü İngiliz planlarının da hiç beklenmedik bir kaosla sonuçlanabileceğini belirtiyor.

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2026 itibariyle) kargo dahil 1900 TL'dir.