Umman Denizi'nde hedef alınan ABD askeri gemisinin 'komuta ve kontrol merkezine' sahip olduğu ve İran'ın karasularına yaklaştığı sırada hedef alındığı aktarıldı.

ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı'nın (CENTCOM), ABD merkezli X şirketinin sosyal medya hesabından yapılan açıklamada, İran'ın Umman Denizi'nde ABD askeri gemisini hedef aldığı iddiası reddedildi.

Yüksek Mahkeme'nin zorunlu askerlik konusundaki tutumunu protesto eden Harediler, Sohlberg'in aracını ve evini taşlayarak camlarını kırdı.

Daha sonra İsrail polisi, olay yerinden otobüsle ayrılmak isteyen Haredileri durdurarak 50 kişiyi gözaltına aldı.

Haredilerin Sohlberg'in evinin yakınına üzerinde gamalı haç bulunan İsrail bayrağı bırakması dikkati çekti.

İsrailli siyasiler kınadı

İsrailli siyasetçiler, Haredilerin Yüksek Mahkeme üyesi Sohlberg'in evini basmasını kınadı.

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı açıklamada, kolluk kuvvetlerinin 'provokatörlere karşı' yasaların en ağır şekilde uygulanmasını sağlayacağını kaydetti.

Sohlberg ile konuşan İsrail Cumhurbaşkanı Isaac Herzog, yapılanın bir protesto biçimi olmadığını savunarak kırmızı çizginin aşıldığını ileri sürdü.

Muhalifler Netanyahu hükümetine yüklendi

İsrail muhalefeti, Haredilerin Yüksek Mahkeme üyesinin evini basmasının, Netanyahu hükümetinin İsrail'i sürüklediği kaosun başka bir göstergesi olduğuna işaret etti.

Eski İsrail Başbakanı ve bu sene yapılacak seçimlerde ismi öne çıkan isimlerden Naftali Bennett, ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı paylaşımda, 'Sohlberg'in evine, Netanyahu-Deri-Gafni koalisyonunun suç teşkil eden entrikalarına boyun eğmediği için yapılan saldırı, Kaos Hükümeti'nin bir başka dibine vurmasıdır.' ifadelerine yer verdi.

Bennett'in ortağı Yair Lapid ise 'suçlu hükümet'in Yüksek Mahkeme yargıcını aşağıladığını belirterek 'Polis yok, yasa yok, hatta şikayet edecek kimse yok.' ifadesini kullandı.

İran Meclis Başkanı Muhammed Bakır Kalibaf, İran’a yönelik “boş tehditler döneminin sona erdiğini ve her türlü saldırganlığa kararlı, pişman edici ve uygun karşılık verildiğini" ifade etti.

İran resmi haber ajansı IRNA’ya göre, Kalibaf, İran Devrimi Lideri Ayetullah Ruhullah Humeyni’nin ölüm yıl dönümüne ilişkin mesaj yayımladı.

Humeyni’nin İran halkına baskı ve zorbalığa karşı geri adım atmamayı öğrettiğini belirten Kalibaf, kendilerinin de aynı yolu takip ettiğini vurguladı.

İran ile ABD arasında yürütülen müzakerelerde İran heyeti başkanı da olan Kalibaf, “ABD ve Siyonist rejimle (İsrail) olan çatışmada, İran’a yönelik boş tehditler döneminin sona erdiği ve her türlü saldırganlığa kararlı, pişman edici ve uygun karşılık verileceği gösterilmiştir.” ifadelerini kullandı.

Küresel Sumud Filosu 2026 Bahar Misyonu'na katılan İtalyan eylemciler, İtalya'nın başkenti Roma'daki Yabancı Basın Derneği'nde basın toplantısı düzenledi.

Eylemcilerden Antonio La Piccirella, 'İsrail ordusu, filoya karşı bu sefer çok daha şiddetli bir karşılık verdi. Biri Avrupa kıyılarında olmak üzere iki saldırısı oldu. İtalya ile Yunanistan arasındaki saldırıda iki üyemizi kaçırarak, uluslararası hukuku daha da ihlal ettiler. Diğer müdahale ise gündüz gözüyle yapıldı ve 1,5 gün boyunca sürdü.' dedi.

İsrail'in kendileriyle mücadele etmek ve bir 'dokunulmazlık' inşa etmek için filo karşıtı propagandaya geçen yıl 180 milyon dolar kaynak ayırdığını, bunun bu yıl 760 milyon dolara çıktığını ifade eden La Piccirella, bu propagandanın dezenformasyon yoluyla yapıldığını ve hedefinin de Avrupa ve ABD'de kendisine yakın topluluklar oluşturmak olduğunu dile getirdi.

Gelecekte de bir şeyler yapmayı sürdüreceklerini vurgulayan La Piccirella, 'Biz, Filistin'e yönelik deniz ablukasına karşı eylemlerle, insani yardımlarla ve uluslararası hukukla ilgileniyoruz. Uluslararası alanda senaryo sürekli değişiyor, stratejimiz de öyle. Bu nedenle kesinlikle bir şeyler yapmaya devam edeceğimizi tekrarlıyoruz.' diye konuştu.

Bahar misyonuna katılan İtalyan gazeteci Alessandro Mantovani de alıkonulduktan sonra kendisinin gazeteci olduğunu söylemesine dahi müsaade edilmediğinin altını çizerek, şunları kaydetti:

'Biz ise en başından beri dövüldük ve aşağılayıcı pozisyonlara sokulduk. Onların askeri gemilerine götürüldüğümüzde itilerek önce yüzümüz geminin güvertesine doğru yere yatırıldık, bağlandık, sonra diz çöktürülerek çok rahatsız bir biçimde, saatlerce aynı pozisyonda tutulduk. Hepimizin cezaevi gemisi olarak adlandırdığımız gemiye getirildiğimizde sistematik olarak dövüldük.'

Mantovani, aldığı darbeler nedeniyle çenesinde halen bazı şikayetleri olduğunu ve çenesinin yerinden çıkmış olabileceğini anlattı.

İtalyan gazeteci, İsrail ordusunun Türk aktivistlere ayrıca çok kötü muamelede bulunduğunu belirterek, 'Sanırım Türklere diğerlerinden daha da kötü davranıldığını söyleyebilirim, ayrıca işkencenin jeopolitik bir boyutu da var.' dedi.

Mantovani, Küresel Sumud Filosu'nun 2025'teki ilk seferinde gece, bu son seferde ise gündüz alıkonulduğuna dikkati çekerek, İsrail ordusunun, silahsız insanlara silahla saldırdıklarını göstermekten utanmadığını vurguladı.

ABD Temsilciler Meclisi Dış İlişkiler Komitesi'nde soruları yanıtlayan Rubio, NATO'daki tartışmalara dair ise ''Netleştirilmesi, onarılması gereken şeyler var. Hala NATO'dayız ancak değiştirilmesi gereken şeyler var.'' dedi.

Dün Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, 7-8 Temmuz'da Ankara'da düzenlenecek NATO Zirvesi'ne ABD Başkanı Donald Trump'ın katılmayı planladığını söylemişti. Rubio'nun açıklamasıyla ziyaret kesinleşmiş oldu.

Bu Trump'ın Türkiye'ye gerçekleştireceği ilk resmi ziyaret olacak.

Ankara'daki NATO zirvesi, ittifakın 36. liderler toplantısı olacak. Türkiye, 2004 İstanbul Zirvesi'nin ardından ikinci kez NATO liderlerine ev sahipliği yapmış olacak.

Zirvede Rusya-Ukrayna savaşı, savunma harcamaları, NATO'nun geleceği ve ABD'nin ittifaktaki rolünün tartışılması bekleniyor. Bu açıdan zirvenin son yılların en kritik toplantılarından biri olması bekleniyor.

Diğer yandan zirve, İran ile ABD-İsrail arasında ateşkese rağmen süren gerilimin gölgesinde gerçekleşecek.

Açık mektupta, Anvers Üniversitesi, Gent Üniversitesi ve Brüksel Özgür Üniversitesinin nisanda Birleşmiş Milletler Filistin Özel Raportörü Francesca Albanese ile hukuk profesörü Noura Erakat'a fahri doktora unvanı vermesine atıfta bulunuldu.

Üniversitelerin bu adımla 'işgal, apartheid, kitlesel şiddet ve soykırım karşısında uluslararası hukuk, insan hakları ve kurumsal sorumluluğa bağlılıklarını gösterdiği' ifade edilen mektupta, 'Ancak tarih yalnızca törenlerle yazılmaz. Alkışlar dindikten sonra Albanese ve Erakat'a verilen payenin sonuçları artık göz ardı edilemez.' değerlendirmesi yer aldı.

Mektupta, Filistin'deki durumun 'giderek kötüleştiği' belirtilerek, İsrail'in bölgedeki eylemlerine de değinildi.

İmzacıların, İsrail'in İran'a karşı yasa dışı savaş yürüttüğü, Lübnan'daki ateşkesi defalarca ihlal ettiği ve 'Gazze Doktrini' olarak nitelendirdikleri yaklaşımı Lübnan'a genişlettiği aktarıldı.

Açık mektupta, Belçika'daki üniversite ve yüksekokulların İsrail ile tüm akademik işbirliklerini derhal sonlandırması ve yeni işbirlikleri için acilen moratoryum ilan etmesi talebinde bulunuldu.

İmzacılar ayrıca Dell, Teva ve Microsoft'un da aralarında bulunduğu şirketlerle yapılan sözleşmelerin sonlandırılması çağrısında bulundu.

Mektupta Avrupa düzeyinde koordineli bir yaklaşım benimsenmesi gerektiği belirtilerek rektörlerden, Belçika hükümetini uluslararası hukuka uyulmasını sağlamak için gerekli tüm tedbirleri almaya çağırmaları istendi.

Bu tedbirlerin, Uluslararası Adalet Divanının bağlayıcı hukuki yükümlülüklerine uygun şekilde gerektiğinde tek taraflı adımları da içermesi gerektiğinin altı çizildi.

Mektupta, bunun 2028-2034 dönemini kapsayacak AB'nin Horizon Europe (Ufuk Avrupa) programına ilişkin müzakereler bakımından özellikle acil olduğu kaydedildi.

Üniversitelerin Filistin'deki bilgi birikiminin ve yükseköğretim kurumlarının yeniden inşasına aktif katkı sağlaması gerektiği de mektupta yer aldı.

İmzacılar, benzer taleplerin daha önce de gündeme getirildiğini hatırlattı.

Belçika'da, Ocak 2025'te, 1200'den fazla profesör ve 40 fahri doktora sahibi dahil 7 binden fazla akademisyenin üniversitelere İsrail ile işbirliklerini sonlandırma çağrısı yaptığı hatırlatıldı.

Mektupta, 'Bu talepler yeni değil. Sadece aciliyet arttı. Filistinli meslektaşlarımızın dayanışma ve adalet çağrılarına kulak vermeli ve İsrail'in cezasızlığına son vermeliyiz.' ifadelerine yer verildi.

ABD Başkanı, New York Post'un "Pod Force One" podcastine yaptığı açıklamada, "Onunla görüşmek isterim ve muhtemelen bir noktada görüşeceğiz. Her şeyin nasıl sonuçlanacağına bağlı" dedi.

Trump, İranlı liderin sağlık durumuna ilişkin bir soru üzerine Hamaney'in "kesinlikle yaralı olduğunu" söyledi. Trump, "Çok iyi durumda olduğunu duymuyorum. "Anlatılanlara inanırsanız, birçok farklı parçasını kaybetmiş." dedi.

ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, salı günü Kongre'deki bir panelde Mücteba Hamaney'in hayatta olduğunu ve giderek daha aktif hale geldiğini söylemişti.

Rubio, Senato Dış İlişkiler Komitesi'nde, "Onun belirli bir düzeyde giderek daha fazla devreye girdiğine dair işaretler olduğunu düşünüyorum" dedi.

Gürlek bu kapsamda;

• 1 Ağır Ceza Mahkemesi,
• 1 Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi,
• 3 Çocuk Mahkemesi,
• 46 Asliye Ceza Mahkemesi,
• 1 Sulh Ceza Hâkimliği,
• 4 İnfaz Hâkimliği,
• 36 Asliye Hukuk Mahkemesi,
• 1 Sulh Hukuk Mahkemesi,
• 5 Asliye Ticaret Mahkemesi,
• 2 Aile Mahkemesi,
• 24 İş Mahkemesi,
• 16 Tüketici Mahkemesi

olmak üzere 140 yeni mahkemenin kurulmasına karar verildiğini bildirdi.

Adalet Bakanı ‘’Bu adımla, yargılamaların daha makul sürede tamamlanmasını ve adalet hizmetlerinin etkinliğinin daha da güçlendirilmesini hedefliyoruz. Yeni kurulan mahkemelerimizin vatandaşlarımıza ve yargı teşkilatımıza hayırlı olmasını temenni ediyorum.'' dedi.

Tarihçi yazar İbrahim Tatlı’nın kaleme aldığı ve Ali’nin boks eldivenlerinin ötesindeki inanç, cesaret ve aksiyon dolu hayatını, Vietnam duruşundan insanlığa miras bıraktığı dik duruşuna kadar derinlemesine incelediği "Boksör Muhammed Ali - İman, Cesaret, Aksiyon" başlıklı kıymetli çalışmasını alakanıza sunuyoruz.

İşte yazının tamamı

Kuveyt ordusu, Savunma Bakanlığı Sözcüsü Kurmay Albay Suud Abdulaziz el-Atvan'ın açıklamasını paylaştı.

Atvan, İran'ın düzenlediği çok sayıda kamikaze İHA saldırısında Uluslararası Kuveyt Havalimanı "T1" yolcu terminal binasının vurulduğunu, binada ciddi hasar oluştuğunu ve çok sayıda kişinin yaralandığını ifade etti.

Yaralılara gerekli tıbbi müdahalenin yapıldığını aktaran Atvan, silahlı kuvvetlerin ilgili makamlarla koordinasyon içinde durumu takip ettiğini; ülkenin güvenliğini ve istikrarını korumak için hazırlıklı olduğunu vurguladı.

İran Devrim Muhafızları Ordusu, ABD'nin İran'a ait Keşm Adası'na saldırısına karşılık Kuveyt'te ABD güçlerine ev sahipliği yapan askeri üsleri füzelerle vurduğunu duyurmuştu.

Takvim yaprakları yalnızca sıradan bir fâninin dünyadan ayrılışını ya da alelade bir ölüm tarihini kaydetmiyordu. O gün, Türkiye’nin semalarında gözle görülmeyen, fakat ruhları baştan ayağa kuşatan derin bir matem, tarifi imkânsız bir sessizlik vardı. Minareler suskun, sokaklar mahzun, gökyüzü bulutlu ve gönüller alabildiğine kederliydi. Çünkü toprağa verilen yalnızca etten ve kemikten ibaret bir beden değil; koskoca bir çağın sızlayan vicdanı, bir medeniyetin gür sesiydi. Fikir çilesini ömrünün son nefesine, kalbinin son atışına kadar bir kor gibi avuçlarında ve omuzlarında taşıyan büyük dava adamı, şairler sultanı Necip Fazıl Kısakürek, fânî menzilden dâr-ı bekāya irtihal etmişti.

Ancak zamanın ötesine geçen bazı vefatlar vardır ki, onlara ölüm demek hakikate haksızlıktır. Kimi müstesna şahsiyetler, toprağın bağrına sığındıkları an yok olmak bir yana, aksine daha da büyür, kökleşir ve abideleşirler. Bazı asil ruhlar, bu dünyadaki sesleri kesildiğinde, geride bıraktıkları eserlerle sükûtun ötesinde çok daha gür, çok daha sarsıcı konuşmaya başlar edinirler. Üstad Necip Fazıl, işte tam anlamıyla böyle müstesna bir ruhun, eğilmez bir duruşun tecessüm etmiş haliydi.

Onun dâr-ı bekāya göçüşünün ardından geçen kırk üç yıllık zaman dilimi, esasen kuru bir kronolojiden ibaret değil, aksine derin bir özlemin, dinmeyen bir hasretin ve entelektüel bir muhasebenin tarihidir. O, bu asil milletin sadece kafiyeler dizen bir şairi değil; sancısı, derdi, davası olan koca bir ümmetin feryadı, tarihin dehlizlerinde kaybolmaya yüz tutmuş bir medeniyet hafızasının canlanışıydı. Modern dünyanın parıltılı ama zifiri karanlık sokaklarında, eşyanın ve maddenin esaretinde boğulan insana, kaybettiği o ulvi cevheri, yani Allah’ı arayan büyük ruh muhasebesini hatırlatan bir kılavuzdu.

Aynadaki Çile ve Hakikat Arayışı

Çocukluk yıllarından itibaren kalbine, zihnine düşen o muazzam boşluk hissi, onu ömrü boyunca durmaksızın hakikatin mutlak kaynağına doğru sürükledi. İstanbul’un sis çökmüş, sırlarla dolu geceleri, Paris’in bohem hayatıyla yoğrulmuş entelektüel ama ruhsuz sokakları, yalnız otel odalarının soğuk duvarları, kumar masalarının yalancı ışıltıları, alkışlar, takdirler ve tüm bunların ardında gizlenen o müthiş iç çöküşler… Her biri onun hassas ruhunda derin yaralar açıyor, onu büyük bir arayışın eşiğine getiriyordu.

İşte bu sebepledir ki, onun erken dönem şiirlerinde melankolinin ötesinde koyu bir gece, mutlak bir karanlık, amansız bir çile ve sonsuzluk karşısında duyulan o ürpertici korku hâkimdir.

“Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.”

Mısralarıyla hafızalara kazınan o devasa şiir, aslında Necip Fazıl’ın kendi iç dünyasına, o fırtınalı ruhuna tuttuğu berrak bir aynadan başka bir şey değildir. O, kalabalıkların, şöhretin ve alkış tufanlarının tam ortasındayken bile içi titreyen, ürperen bir çocuk edasıyla Mutlak Hakikat’i, Yaratıcı’yı arayan yapayalnız bir adamdı.

Sonra takdir-i ilahî ve kader, onun adımlarını mürşid-i kâmil Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretleri’nin huzuruna çıkardı. İşte o mukaddes temas, o manevi dönüm noktası, sadece bir insanın hayatını değil, adeta coğrafyanın ve bir çağın yönünü tayin etti. Kalbindeki prangaları kıran Necip Fazıl, artık eski fildişi kulesinde oturan fâni şair değildi; o, varoluş gayesini secdede, teslimiyette bulmuş adanmış bir dava eri, bir iman kalesi haline gelmişti. Kendini yeniden inşa ettiği o andan itibaren, kalemi bir daha asla dünyevi hırslar için mürekkep tüketmedi. O andan sonra yalnız mısra kurmadı, bir medeniyetin surlarını örmeye çalıştı; sadece eleştirmedi, topyekûn bir dirilişin muştusunu verdi.

“Tam otuz yıl saatim işlemiş ben durmuşum;

Gökyüzünden habersiz uçurtma uçurmuşum…”

İtirafı, sadece şahsına ait bir nedamet değil, dünya telâşı içinde debelenirken asıl gayesini unutan modern insanın, eşyanın esiri olan kitlelerin ve bugünün savrulan gençliğinin sarsıcı bir yüzleşmesidir. Sanatı fâni zevklerin oyuncağı olmaktan çıkarıp ulvi bir makama yerleştiren Üstad,

“Anladım işi, sanat Allah’ı aramakmış

Marifet bu, gerisi yalnız çelik-çomakmış”

Diyerek, yaratılış gayesinden kopuk her türlü çabayı gayesiz bir oyalanma olarak nitelendirdi. Şiir onun için estetik bir cambazlık değil, kulun Yaratıcı’ya ulaşma yolundaki dikey yükselişi, kalbin sonsuzlukla hesaplaşmasıydı. Bu yüzdendir ki, onun dünyasında ölüm bile ürkütücü bir son, karanlık bir yok oluş değil, bilakis asıl vuslata, perdenin arkasındaki mutlak güzelliğe açılan nurlu bir kapıydı:

“Ölüm güzel şey, budur perde ardından haber;

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?”

Çileyle Yoğrulan Bir Aksiyon Hayatı

Ancak Necip Fazıl’ı yalnızca mistik bir şair, iç dünyasına çekilmiş bir inziva adamı olarak değerlendirmek onun misyonunu eksik anlamaktır. Karşımızdaki deha, aynı zamanda meydanları sarsan, fırtınalara göğüs geren muazzam bir aksiyon insanı, ödün vermez bir fikir savaşçısıydı. Tek parti döneminin, vesayet odaklarının o boğucu, ceberut ve baskıcı atmosferi altında İslâmî şahsiyeti, mukaddesatı savunmak, Anadolu insanının hakkını haykırmak her yiğidin harcı değildi. Çıkardığı dergiler defalarca kapatıldı, matbaaları susturulmak istendi, uydurma ithamlarla mahkeme salonlarında yargılandı, zindanlara atıldı, her türlü maddi ve manevi mahrumiyete mahkûm edildi.

Fakat o, bir adım bile geri atmadı; eğilmedi, bükülmedi. Çünkü onun lügatinde dava; fildişi kulelerde, rahat salonlarda yapılan entelektüel dedikodulardan ya da romantik söylemlerden ibaret değildi. Onun anlayışında dava demek; bedel ödemek, çileye talip olmak, gerektiğinde yapayalnız kalmayı göze alarak bütün bir dünyaya karşı tek başına da olsa hakkı ve hakikati korkusuzca haykırabilmekti. Hücrelerin soğuk duvarları arasında yankılanan “Zindandan Mehmed’e Mektup” şiiri, bu sarsılmaz imanın, teslimiyetin ve korkusuzluğun en berrak vesikasıdır:

“Mehmed’im, sevinin, başlar yüksekte!

Ölsek de sevinin, eve dönsek de!

Sanma bu tekerlek kalır tümsekte!

Yarın, elbet bizim, elbet bizimdir!

Gün doğmuş, gün batmış, ebed bizimdir!”

“Ayağa Kalk Sakarya!” ve Gençliğe Hitabe

Üstad’ın en gür çığlığı, hiç şüphesiz tarihî bir nehrin akışında bir milletin kaderini okuduğu “Sakarya Türküsü” olmuştur. Sakarya, onun usta kaleminde coğrafi bir su kütlesi olmaktan çıkarak; cefakâr Anadolu’nun, mazlum ümmetin, şanlı tarihin ve yorgun düşmüş ama asaletini kaybetmemiş koca bir medeniyetin remzi haline gelir.

“Sakarya, saf çocuğu mâsum Anadolu’nun,

Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun…”

Mısraları, köklerinden koparılmaya, hafızası silinmeye çalışılan bir toplumun içsel acısını, Batı taklitçiliği karşısında eriyen kimliğini kurtarma çabasını anlatır. Ve şiirin nihayetinde üstad, feryadını bir kıyamet senfonisine dönüştürerek asırlardır uykuda olan o devasa ruhu uyarır:

“Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya;

Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk Sakarya!..”

Bu muazzam çağrı, doğrudan doğruya onun idealize ettiği, receives Büyük Doğu mimarisi içinde harcını kardığı asım nesline, yani gençliğedir. O, “Zaman bendedir ve mekân bana emanettir!” şuuruna sahip, kim olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini bilen, kökü mazide gözü atide bir neslin hasretiyle yandı. Bugünün dünyasında, ekranların yapay ışıkları altında ruhları kararan, sosyal medyanın sanal kalabalıklarında yapayalnız kalan, ömrünü bir hiç uğruna tüketen gençliğe, kırk üç yıl öncesinden uzanan bu el, asil bir duruş davetidir.

Kolay başarının, çabasız şöhretin, derinliksiz bir konforun peşinde koşan modern zaman gençliğine Üstad’ın hayatı ve çilesi sarsıcı bir ibrettir. O, gençliğin taklitçi değil şahsiyet sahibi, tüketen değil üreten, uyuyan değil uyandıran bir dinamizme sahip olmasını istiyordu.

“Surda bir gedik açtık mukaddes mi mukaddes

Ey kahpe rüzgâr artık ne yandan esersen es!” derken, şartlar ne kadar çetin olursa olsun, batılın karşısında hakkı müdafaa edecek bir inanç çeliği dövüyordu zihinlerde.

Bitmeyen Miras, Dinmeyen Dua

25 Mayıs 1983’te Necip Fazıl toprağa verildiğinde, musalla taşından fânî bir beden uğurlandı ancak onun fikirleri, mefkuresi ve ruhu asla toprağa gömülmedi. Aradan geçen kırk üç yıla, değişen şehirlere, gelişen teknolojilere ve baş döndürücü dönüşümlere rağmen insanoğlunun kalbindeki o büyük varoluşsal boşluk kapanmadı. İşte bu yüzden Necip Fazıl eskimeyen, aksine zaman geçtikçe daha da tazeleyen bir pınar gibi akan çağlar üstü bir sestir.

Bugün hâlâ gecenin muayyen bir vaktinde “Kaldırımlar”ı okuyan bir üniversite gençliği kendi yalnızlığını onunla paylaşıyor; “Çile”nin mısralarında kendi iç dünyasını sorgulayan dertli sineler arınma buluyor ve ne zaman bir mekânda “Sakarya Türküsü” yankılansa milyonların yüreğinde asil bir diriliş muştusu uyanıyor. Çünkü o geride sadece edebi metinler değil; sarsılmaz bir iman pusulası, eğilmeyen bir omurga ve tükenmeyecek bir direniş meşalesi bıraktı.

Vefatının kırk üçüncü sene-i devriyesinde, kalbimizden ve dilimizden yalnızca şu niyaz yükseliyor:

Allah rahmet eylesin büyük Üstad… Sen bu çağın en koyu karanlığında bir kandil gibi yanarak kendini feda ettin. Kelimelerinle uyuşmuş akılları, uykudaki sineleri uyandırdın. Çektin çileyi, sabrı ve sebatı milyonların hafızasına nakşettin ve son nefesine kadar o mukaddes davanın divanesi olarak yaşadın. Mekânın cennet, makamın âli, komşuluğun Hazret-i Peygamber olsun…

Ve Cenab-ı Hak; bu aziz millete, yüzüstü sürünmeyi reddedip imanıyla, şahsiyetiyle, fikriyle ayağa kalkacak, Üstad’ın mirasını geleceğe taşıyacak asil nesiller yetiştirmeyi yeniden nasip eylesin.

ÖĞRETİM ÜYESİ HÜSEYİN DURSUN, AKSAÇLILAR HABER

Saral, sosyal medya hesabı üzerinden yaptığı açıklamada, konserin sıradan bir eğlence olarak görülemeyeceğini belirterek şu ifadeleri kullandı:

“İstanbul’da sahnelenen Kanye West konseri, sıradan bir müzik organizasyonu olarak kabul edilemez. 118 bin genç, para vererek inancımıza ve medeniyet değerlerimize aykırı söylem ve sembollerin sergilendiği bir gösterinin parçası hâline getirilmiştir.”

"Ben Tanrıyım" Hezeyanına Para Veren Gençlik

Konser sırasında on binlerce gencin, West’in “I am a God” (Ben Tanrıyım) şarkısına coşkuyla eşlik etmesi, Saral’ın açıklamasında da en çok vurgulanan hezeyan noktası oldu. Kendi inanç değerleriyle tamamen çelişen bu nefsî ve şizofrenik söylemi sahiplenen kitlelerin durumu, Türkiye’deki manevi yıkımın boyutunu gözler önüne seriyor. 118 bin gencin kendi parasıyla gidip bu kültürel dayatmaya ve teolojik sapmaya ortak olması, eğitim ve kültür politikalarındaki sistemsel zaafın açık bir sonucudur.

Muhafazakâr Mahallenin Çelişkisi: "Kültürel Kuşatmaya Ortak Olmak"

Oktay Saral’ın üzerinde durduğu bir diğer nokta "muhafazakâr kesimin" bu yozlaşmadaki payı oldu. Saral, açıklamasında bu çelişkiyi şu sözlerle dile getirdi:

“Daha da düşündürücü olan ise, muhafazakâr kesimin de bu kültürel kuşatmanın bir parçası hâline gelmiş olmasıdır.”

Yıllarca "kültürel iktidar" olamamaktan şikayet eden, ancak kendi evlatlarını Batı'nın bu dejenere endüstrisine teslim eden muhafazakâr sosyete ve burjuvazi, bu konserde tam anlamıyla sınıfta kalmıştır. Maddi refahı artarken manevi bağışıklığını kaybeden bu kitle, "modern görünme" kaygısıyla bu tür ifsat seanslarında boy göstermeyi bir statü unsuru olarak görmektedir.

Kültür Bakanlığı'na Çağrı

Haberin siyasi ve bürokratik muhatabı ise Kültür ve Turizm Bakanlığı oldu. Oktay Saral, devletin bu tür yıkıcı kültürel faaliyetlere karşı daha korumacı ve uyanık bir refleks göstermesi gerektiğini belirterek bakanlığı şu sözlerle uyardı:

“Kültür ve Turizm Bakanlığımızı, milletimizin manevi ve kültürel hassasiyetlerini ilgilendiren bu tür organizasyonlarda çok daha dikkatli olmaya davet ediyoruz.”

ÖZEL MÜLKİYETE SİYONİST TESCİL

İsrail hükümeti, Mayıs 2025’te Batı Şeria’nın A, B ve C bölgelerinde bulunan özel mülkiyetlerin tescili ve sahipleri bulunmayan bu mülkiyetlerin devlet tasarrufuna alınmasını öngören bir kanun çıkardı. Şubat 2026’da tescil işlemleri resmen İsrail Adalet Bakanlığı’na devredilirken “Özel Mülkiyet Haklarının Tescili” adı altında bir süreç başlatıldı. Filistinli resmi kaynakların El-Kuds gazetesine verdiği bilgiye göre, Smotrich ve aşırı sağcı Ulusal Misyon Bakanı Orit Struk tarafından yürütülen bu süreç kapsamında Batı Şeria’nın yüzde 35’inde tescil işlemleri başladı. Filistin hükümeti yetkilileri, bu işlemlerin İsrail’in Batı Şeria’yı ilhakının temel taşını oluşturacağı uyarısını yaptı. İsrail hükümetinin bu adımı, Filistinlilerin Batı Şeria’daki yerleşim haklarını ellerinden almayı hedeflenen bir adım olarak değerlendiriliyor.

KOMİTEDE ONAYLANDI

Smotrich, Filistinlilerin özel mülkiyet alanına saldırırken Ben-Gvir de Filistinlilerin dini kimliğini hedefine koyuyor. Son dönemde istilacı Yahudilerle birlikte başta Mescid-i Aksa ve Harem-i İbrahim olmak üzere çeşitli dini mekanlara yönelik baskın ve ihlallerini artıran Ben-Gvir, son olarak cami minarelerinden okunan ezanların susturulması için yeni bir adım attı. Ben-Gvir liderliğindeki Yahudi Gücü Partisi tarafından pazar günü İsrail Parlamentosu (Knesset) Bakanlar Komitesi’ne sunulan Kudüs ve 1948 topraklarında ezanların sadece ruhsat verilmiş hoparlörler aracılığıyla okunmasını öngören yasa tasarısı onaylandı. Tasarı, cami minarelerindeki hoparlör sistemleri ruhsat alınmasını zorunlu kılıyor. Böylece Kudüs’ün yanı sıra 1948 topraklarında İsrail’in ruhsat vermediği hiçbir camiden ezan okunmaması ve burada yaşayan yaklaşık 2 milyon Filistinlinin ezandan mahrum bırakılması hedefleniyor.

GÜRÜLTÜNÜN SEBEBİ EZAN DEĞİL TANKLAR VE FÜZELER

Konuya dair dün bir açıklama yapan Kudüs Yüksek İslam Konseyi Başkanı Şeyh İkrime Sabri, Müslümanların yıllarca hakimiyetleri altında yaşayan semavi dinlerin bağlılarına herhangi bir ibadet kısıtlaması getirmediğini ve İsrail’in de buna hakkı olmadığını söyledi. Ben-Gvir’in ezanı kısmak için öne sürdüğü bahanelerden birinin “Gürültü kirliliği” olduğuna dikkat çeken Sabri, “Gürültü kirliliğine ezan değil çocuklarımızı öldüren şehirlerimizi yıkan tanklarınız, savaş uçaklarınız ve füzeleriniz sebep oluyor” diye konuştu. Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas'ın Din İşlerinden Sorumlu Başdanışmanı Şeyh Mahmud el-Hebbaş da İsrail'in Ben-Gvir’in attığı bu adımın "dini savaş" ilanı olduğunu bildirdi. Hebbaş, konuya ilişkin dün yaptığı açıklamada, ezanı yasaklama girişimlerinin "Filistin halkının ulusal ve dini kimliğini yok etmeyi ve topraklarıyla bağını koparmayı" başaramayacağını ifade etti.

ÖNCE KOVALIYOR SONRA “YOKTU” DİYORLAR

İstanbul’da Ataşehir, Kadıköy, Beylikdüzü, Sancaktepe ve Maltepe’nin başını çektiği birçok ilçede başıboş köpek sorunu önemli oranda devam ediyor.İddialara göre şikâyet üzerine gelen ekipler, köpekleri bölgeden uzaklaştırıp ardından kayıt alarak “Köpek bulunamadı” raporu düzenliyor. Bazı bölgelerde ise görevliler bölgedeki mama lobisini devreye sokup köpekleri onlara teslim ediyor. Köpekler bölgeden uzaklaştırılsa da sonra tekrar aynı bölgede görülüyor.

HERHANGİ KÖPEĞE RASTLANMADI

Sorunun en yoğun yaşandığı ilçelerden biri olan Kadıköy’de bir vatandaşın Açık Kapı’ya şikâyeti üzerine Kadıköy Belediyesi Veteriner İşleri Müdürlüğü tarafından verilen yanıtta, “Yapılan çalışmalar neticesinde belirtilen bölgede herhangi bir köpeğe rastlanmamıştır” ifadeleri kullanıldı.

SORUMLULUKTAN KAÇIYORLAR

Belediyelerin sorumluluktan kaçtığını söyleyen Güvenli Sokaklar Derneği Üyesi Avukat Devrim Koçak, “Belediyeler genellikle ‘Kanunu uyguluyoruz, elimizden geleni yapıyoruz’ diyerek konuyu geçiştiriyor. Ya da ‘Gittik baktık ama köpek bulamadık’ cevabı veriyorlar. Bu sabit bir nesne değil. Siz şikayet ettikten birkaç dakika sonra hayvan başka sokağa geçebiliyor. Belediyeler ise bunu bahane ederek yükümlülükten kaçıyor” dedi Koçak, yeni devreye alınan Hayat 112 Acil uygulamasının bu konuda önemli bir adım olabileceğini belirterek, “Bu uygulamada galeriden eski fotoğraf yüklenemiyor, ihbar anında fotoğraf çekmek zorundasınız. Böylece ihbar tamamen anlık kayıtla yapılıyor. Şimdi belediyelerin yine ‘Geldik göremedik’ deyip diyemeyeceğini göreceğiz” şeklinde konuştu.

Bazı iller çözdü bazı illerde krize dönüştü

Isparta, Erzurum, Erzincan, Çanakkale, Siirt ve Batman gibi illerde başıboş köpek sorunu büyük ölçüde kontrol altına alınırken, İstanbul, İzmir, Bursa, Ankara, Adana, Aydın, Van, Muğla, Tekirdağ ve Şanlıurfa gibi büyükşehirlerde vatandaşların şikayetleri artarak sürüyor. İstanbul’da bir kaymakamlık yetkilisinin, başıboş köpeklerin toplanma-masından şikâyet eden vatandaşa, İçişleri Bakanı’nı hedef alarak “Erzurum’da kaç köpek vardı ki toplattı, gelsin buradakileri toplasın” dediği öğrenildi.

İzmir Tire’de yaşayan bir vatandaş, “Sokaklarda köpekten geçilmiyor. Defalarca CİMER’e şikâyet ettim ama sürekli ‘Geldik bulamadık’ cevabı veriliyor” sözleriyle belediyenin yanıtına tepki gösterdi.

Aydın Kuşadası’nda bir başka vatandaş, “Cevaplar 1 ay sonra geliyor, onda da ‘Köpek bulunamadı’ deniliyor” ifadelerini kullandı.

Bu meseleyi ülkemizin gündeminden çıkaracağız

İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi, Erzurum'da Hizmet İçi Eğitim Merkezi'nde düzenlenen "Kaymakamlara Yönelik Hizmet İçi Eğitim Semineri"nde yaptığı konuşmada sahipsiz sokak hayvanları konusuna değindi. Çiftçi, bu konunun, kamu düzeni, halk sağlığı ve toplumsal huzur bakımından büyük bir önem arz ettiğini, sokaklardaki sahipsiz hayvanların kontrolsüz şekilde çoğalması meselesinin insan hayatı başta olmak üzere trafik kazaları, bulaşıcı hastalık, doğal dengeyi bozma, kamusal alanda huzursuzluk ve güvensizlik gibi birçok soruna kaynaklık teşkil ettiğini dile getirdi. Çiftçi, "Bu sorun tamamen ortadan kalkmış değildir. Bu alandaki çalışmaların devamlılık içinde yürütülmesi ve bundan sonraki süreçte de mülki idare amirlerimizin konuyu yakından takip etmesi, belediye ve ilgili kurumlarımızı harekete geçirmesi önem arz etmektedir" dedi.

İngiliz yönetimi dış politikasını neredeyse tamamen Rusya'yı çevreleme ve zayıflatma görevine yöneltmiş durumda. Londra 2022 baharında Kiev'deki müttefiklerinin müzakere yoluyla bir çözümü reddetmesini sağladıktan sonra, sürekli olarak ve gösterişli bir şekilde, neredeyse coşkuyla Ukrayna'daki çatışmayı tırmandırma kozunu oynamıştır, bu yakınlarda ise Avrupalıları pervasız bir militarizasyona ve Rusya ile bire bir çatışmaya hazırlanmaya teşvik etmekle meşguldür.

Aynı zamanda ‘İngilizlerin kendileri ateşe atmaya hiç te niyetli olmadıklarını, üstelik bunun için yeterli ekonomik ve askeri kapasiteye de sahip olmadıklarını’ vurgulayan Gusarov, şöyle devam etti:

Ancak görünüşe göre, eskilere dayanan tarihi geleneğe istinaden, entrika ve provokasyon yoluyla Avrupa'da yeniden oluşturulan ayrılık çizgilerini perçinlemeyi, ayrıca Rus-Amerikan ilişkilerinde önemli bir yumuşamayı engellemeyi umuyorlar.

Kaynaklar, Lübnan ordusunun Hizbullah'a karşı eğitilmesi planını İsrail'in desteklediğini kaydetti.

İsrail ile Lübnan heyetleri arasında Washington'da düzenlenen görüşmelerin olumlu atmosferde seyrettiğini aktaran kaynaklar, taraflar arasında bazı konularda mutabakat sağlandığını ileri sürdü.

İsrailli kaynaklar, ABD baskısı altında İsrail'in Lübnan'ın başkenti Beyrut'un Dahiye bölgesine saldırı düzenlemeyeceğini, buna karşın Vaşington yönetiminin İsrail ordusunun Lübnan'ın güneyinde işgali sürdürmesine onay verdiğini savundu.

Öte yandan, i24 televizyonunun haberinde, Vaşington'da İsrail ile Lübnan arasında devam eden görüşmelerde, bugün önemli bir duyuru yapılmasının beklenmediği iddia edildi.

İsrail ile Lübnan arasındaki görüşmeler

İsrail ve Lübnan'ın Vaşington'daki büyükelçileri, 14 Nisan, 23 Nisan ve 14 Mayıs'ta ABD arabuluculuğunda müzakerelere hazırlık kapsamında bir araya gelmişti.

ABD Dışişleri Bakanlığında gerçekleştirilen ilk toplantı, '1993'ten bu yana en üst düzey doğrudan görüşme' olarak kayıtlara geçmişti.

Görüşmelere, ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio ile Lübnan ve İsrail'in Vaşington büyükelçileri katılmıştı.

Trump, 24 Nisan'da yaptığı açıklamada, yakın gelecekte İsrail Başbakanı Netanyahu ve Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn'ı Beyaz Saray'da ağırlamayı sabırsızlıkla beklediğini ifade etmişti.

Lübnan'da İsrail ile doğrudan müzakere başlığı, iç siyasette ve kamuoyunda en tartışmalı konuların başında geliyor.

Cumhurbaşkanı Avn ve Başbakan Nevvaf Selam, müzakereleri 'kanın durdurulması ve kalıcı çözüm' için zorunlu ve tek seçenek olarak değerlendirirken, Hizbullah ve ona yakın çevreler ise doğrudan temasları 'teslimiyet' şeklinde nitelendirerek sürece karşı çıkıyor.

Dışişleri Bakanı Rubio'nun Komitedeki açılış konuşmasına başlamasının hemen ardından salona giren bazı eylemciler, protesto gösterisinde bulundu.

Bir erkek protestocunun, 'İsrail'e destek verme, Filistinliler hala bir soykırıma uğruyor. Şimdi de Lübnan'da katliam yapıyorlar.' dediği duyuldu.

ABD'nin İsrail ile işbirliğini protesto eden eylemciler, bir süre slogan attıktan sonra salondan çıkarıldı.

Rubio, saatler önce ABD Senatosunda, konuşma yapacağı salonun koridorunda ABD Uluslararası Kalkınma Ajansının (USAID) dış yardım fonlarının sonlandırılması nedeniyle protesto edilmişti.

Kongre’de gizli tturum ve "Kontrolsüz Sızıntı" tartışması

ABD Temsilciler Meclisi Gözetim Komitesi, 29 Mayıs 2026 tarihinde eski Başsavcı Pam Bondi’yi kapalı bir oturumda dinledi. Bondi, Epstein dosyalarının kamuoyuna açılma sürecini savundu ancak bu belgelerin paylaşılma biçimi ciddi "mağduriyetlere" sebep oldu. Adalet Bakanlığı’nın kontrolsüz veri paylaşımı, bazı mağdurların mahrem bilgilerinin sızmasına yol açarak sistemin güvenilirliğini bir kez daha tartışmaya açtı.

Komite üyeleri, sadece Epstein ile sınırlı kalmayıp bu ağın finansal ve siyasi ayaklarını da mercek altına aldı. Komite Başkanı James Comer, önümüzdeki günlerde küresel sermayenin tanıdık isimleri olan Bill Gates ve Leon Black gibi figürlerin de ifadelerine başvurulacağını açıkladı.

Skandalın bir diğer önemli cephesi ise hukuk mahkemelerinde hareketlendi. Donald Trump’ın hukuk ekibi, Wall Street Journal (WSJ) gazetesine yönelik 10 milyar dolarlık tazminat davasını Mayıs ayının son haftasında yeniden canlandırdı.

Küresel çapta istifalar ve tutuklamalar

Epstein dosyalarının Ocak 2026’da yayımlanan veri paketi, sadece ABD’de değil Avrupa’da da büyük bir depreme yol açtı. Birleşik Krallık, İsveç ve Norveç’te üst düzey isimlerin görevden ayrılmasına yol açan bu süreç, eski Prens Andrew’un (Andrew Mountbatten-Windsor) şubat ayında gerçekleşen tutukluluğuyla uluslararası bir krize dönüştü. Bölgesel savaş senaryolarıyla üzeri örtülmeye çalışılan bu sapkınlık ağı, her geçen gün yeni bir halkayla deşifre olmaya devam ediyor.

Trump, İran ile ABD arasındaki görüşmelere ilişkin açıklamada bulundu. Trump, "İran ile ABD’nin birkaç gün önce görüşmeleri kestiğine dair çıkan haberler gerçek değil. Aramızdaki görüşmeler, dört gün önce, üç gün önce, iki gün önce, bir gün önce ve bugün de dahil olmak üzere aralıksız devam etmektedir" dedi.

Görüşmelerin nereye varacağını kimsenin bilemeyeceğine dikkat çeken Trump, "İran’a da söylediğim gibi, ‘Bir şekilde anlaşma yapmanın zamanı geldi. Bunu 47 yıldır sürdürüyorsunuz ve bunun daha fazla devam etmesine izin verilemez’" dedi.

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Aylık Baran Dergisi Yayın Kurulu Üyesi Dr. Kâzım Albayrak programda “Büyük Doğu Davası” başlığı altında Üstad Necip Fazıl’ın fikir, dava ve gençlik anlayışına dair değerlendirmelerde bulunarak şunları dile getirdi:

“Kıymetli hocalarım, sevgili gençler; Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davasını ben anılarımdan yola çıkarak anlatmaya çalışacağım. Şimdi gençlik dönemimizde bir arayış içerisindeyiz. Kendimizi ifade etmek istiyoruz hâliyle. Kaldırımları arşınlıyoruz. Sağ-sol çatışmalarının yoğun olduğu bir dönem. Bunun da şöyle bir faydası oluyor: “Biz kimiz?” diye kendi kimliğimizi arıyoruz. Aileden tevarüs ettiğimiz bir inanç sistemi var, ona bağlıyız Allah’a şükür. İnsan 18 yaşında Müslüman olur ama 60 yaşında da Müslüman olur, 80 yaşında da Müslüman olur. 18 yaşında Müslüman olurken İslam literatürünü, İslam’ın emirlerini, ölçülerini hepsini biliyor muyuz? Bilmiyoruz. Önce takliden başlar.

Şimdi o dönemde bize yakın ne var? Kendimizi ifade etmek istiyoruz. Akıncılar Teşkilatı’nın kurulduğunu duyuyoruz, tamam diyoruz, bu bize yakın. Milli Türk Talebe Birliği var, tamam diyoruz. Ve Necip Fazıl... Necip Fazıl kim? Necip Fazıl Üstad. Necip Fazıl her şeyimiz. Necip Fazıl “Ruh Hamurkârı.” Belki çoğunuz bilmez, Üstad olarak bilinir. O dönem Necip Fazıl için mesela çok kullanılan ifade “Ruh Hamurkârı”dır. Konuşmalardan zaten bu çıkıyor; Necip Fazıl’a neden Ruh Hamurkârı dendiği anlaşılıyor, değil mi?

Fakat sevmek için bilmek gerek. Necip Fazıl’ı seviyoruz ve zaten büyük bir emeği var; yol açıcı, çığır açıcı, merkezi mütefekkir ve aksiyoner. Yani sahada, meydanda, sokakta. Şimdi Necip Fazıl’a hayranız; konferanslara gidiyoruz, dinliyoruz. Fakat Necip Fazıl’ın hakikatini bilmek, derinlemesine bilmek gerekiyor. Sadece şair değil, aksiyon adamı. Biz daha çok kahraman yönüyle biliyoruz, şiirlerini de zaten ezberlemişiz.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

Bu arada Necip Fazıl’la benim tanışmam oluyor; yanına gitmem söz konusu oluyor. Hemen onu da anlatayım. Şimdi o dönem Gölge dergisi çıkıyor Salih Mirzabeyoğlu tarafından. Akıncı Güç dergisi çıkıyor. Akıncı Güç dergisinde Salih Mirzabeyoğlu, İdeolocya Örgüsü’nü merkeze koyup değerlendirmelerde bulunuyor; gaye-hedef ilişkilerini, mücadelenin ilkelerini, hedefi bunları çiziyor. Bu sefer, hani Büyük Doğu’yu biliyoruz fakat bu şekilde altı çizilince İdeolocya Örgüsü’nü yeniden okumaya başlıyoruz. Ve Akıncı Güç dergisi Necip Fazıl’a ulaştırılıyor. Necip Fazıl bunu beğeniyor, çok beğeniyor. “Müjdelerin Müjdesi” diye yazı yazıyor ve başta Salih Mirzabeyoğlu olmak üzere Akıncı Güç kadrosunu çağırıyor. Gidiyoruz şimdi Üstad’ın yanına. Bir akşam yemeğine çağırıyor Erenköy’deki köşküne. Bir masa başında, etrafında yay gibi halkalanmışız. Orada hemen söyleyeyim, intibaım nedir? Şimdi ben pratikten teoriyi desteklemiş olacağım böylece.

Necip Fazıl’da gördüğüm; 75 yaşında ihtiyar, biz de 20 yaşında delikanlıyız. Necip Fazıl’da gördüğüm, 75 yaşında bir delikanlı. Eşya ve hadiselere tahakküm etmek isteyen, böyle vecd içerisinde eşya ve hadiselere hâkimiyetini gösteren bir delikanlı. Yani çok ileri bir seviyede yorum yapıyor, bir aksiyon alıyor. Ondan sonra Necip Fazıl’ın arkasında akşam namazını kılıyoruz. O, unutamadığım anılardan bir tanesidir; orada kıldığım namaz.

Şimdi “Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davası” diyoruz ya arkadaşlar; Necip Fazıl, Büyük Doğu ve dava. Bu üçü birbirine çok güzel denk geliyor, bunlar özdeşleşmiş kavramlar. Büyük Doğu’yu biraz sonra, konuşmamın sonunda yedi umde hâlinde anlatacağım inşallah; kısa kısa başlıklar hâlinde. Şimdi dava deyince arkadaşlar, dava burada ideal manasında. Maddi istekler, zaruri istekler insanın ruhunu doyurmaz. Maddi isteklerimiz lazım ama ruhumuzu doyurmaz. Biz de böyle bir arayış içerisindeydik. Burada hemen gaye ile ideal arasındaki farkı belirtelim. Üstad’ın şöyle bir sözü var: “Her ideal bir gayedir, fakat her gaye ideal değildir. Gayeler aşağılara düşebilir, idealler düşmez.” Üniversiteyi bitirmek, ondan sonra diyelim ki akademisyen olmak...

Necip Fazıl burada şöyle bir misal veriyor: Bir askerin mareşal olması bir gaye olabilir ama bir ideal değildir. Bunun ideal olması için ne lazım? Üstad söylüyor: “Bunun ideal olması için de Altın Ordu’nun bir neferi olarak veya bir mareşali olarak görev yapmak istemesi lazım.” Yani konu, gaye ile ideal arasındaki farktır.

Necip Fazıl ideal adamı. Ve bu idealine uygun olarak da Büyük Doğu idealini çizmiş. Büyük Doğu ideali nedir? Bunu bilmemiz gerekir. Yani sathî anlamaktan derinlemesine anlamaya geçmemiz lazım. Burada aslında herkes bir iç âlem düzeni peşinde koşuyor; iç âlem düzeni ve mutlak güzeli arıyoruz. Yani mesele aslında maddi değil. Maddi şeyler fiziki varlığımızı sürdürmek için elzem, zaruri. Aslında insanın aradığı şey bir iç âlem düzeni, bir huzurdur. İnsan mutlak güzeli arıyor farkına varmadan mutlak güzeli arıyor. Güzel, hep mutlak güzele vasıta ve vesile. Bu noktada hemen söyleyeyim; Necip Fazıl’ın estetik planı başa almasının altını çizelim.

Hamurkâr’ı söyledik. Demek ki biz bu şekilde Necip Fazıl’ın bir şiirini hatırlıyoruz: “Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem / Yollar ki Allah’a çıkar, bendedir” der. Arkadaşlar, gölgemizin bir yola düşmesi lazım. Bu yol, kendimizin haricinde aşkın bir varlığa olacak; tabii ki Allah ve Resulü’ne. Davamızda da bunun sürdürülmesi gerekir. Ben bunun mücessem olmuş hâlini Necip Fazıl’da gördüm. Yani her bakımdan bana hitap etti. Bunu birçok noktada misallendirebilirim.

Büyük Doğu, bir söylem İslâmcılığı değildir; içselleştirilecek, kana karışacak ve enerji olarak açığa çıkacak bir davadır. Necip Fazıl edebiyat olsun diye yazmamış; kan ve çileyle yoğrulan bir hayatta yaşadıklarını yazmış, yazdıklarını yaşamıştır. Onun en çok sevdiği kelime ise aksiyondur. Burada iman ve sanat da birliktedir. Bunu da unutmayalım arkadaşlar. Bunun ayrıntısına şimdi kısa zaman içerisinde giremiyorum.

Şu kadarını söyleyeyim: Güzeli arıyoruz dedim ya; bakın, iman ve sanat burada bir arada. Güzel olmayan şey, güzeli anlatamaz. Hocalarım anlattı; estetik, hesap kitap sordurmadan yakalayıcı ve fethedicidir. Yani pis borudan temiz su akmaz. Kötü bir nefesten İslâm anlatılmaz. Buna dikkat etmemiz gerekiyor. Şimdi daha önce bana birkaç soru yöneltilmişti. Hemen o iki soruyu kısaca cevaplandırıp yedi umdeye geçeceğim.

Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren en önemli şey ne? Hocalarım kısaca bahsetti, ben bir kelimeyle söyleyeyim: Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanışmasıdır. Vapurda karşısına gelen bir kişi, bir Müslüman ona vesile olmuştur, aracı olmuştur. Tanımadığı birisidir. “O ve Ben” kitabında bunun hikâyesi de gayet güzel anlatılmıştır.

Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği nedir? Tabii ki Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği Büyük Doğu, İslâm İnkılabı’dır ve bunu “İdeolocya Örgüsü”nde ifade edilmiştir. Necip Fazıl’ın “Özlediğimiz Nesil” konferansında gençlikten bekledikleriyle ilgili nasihatleri var. Hemen ilk üçünü söyleyeyim size:

Birincisi aşk. Üstad diyor ki: “Aşksız adam pörsümeye ve aşksız cemiyet sönmeye mahkûm ve kâinatın protoplazması aşktır.”

İkincisi üstün akıl ve sır idraki. Aklı yine akılla mat eden üstün anlayışa ve bilhassa sır idrakine yükselmek, diyor Necip Fazıl.

Üçüncüsü nefs muhasebesi. Atacağını dibinden söküp atma, alacağını dibinden söküp alma, tutacağını da köküne kadar yapışıp tutma hassası deniyor.

“Büyük Doğu, İslâmiyet’in emir subaylığıdır. Büyük Doğu, İslâm içinde ne yeni bir mezhep ne de yeni bir içtihat kapısıdır; sadece Sünnet ve Cemaat Ehli tabirinin ifadelendirdiği mutlak ve pazarlıksız çerçeve içinde, olanca saffet ve asliyetiyle İslâmiyet’e yol açma geçidi ve çoktan beri kaybedilmiş bulunan bu saffet ve asliyeti 21. asrın eşiğinde eşya ve hadiseye tatbik etme işidir.” Üstad’ın tanımı bu. Büyük Doğu yekpare bir inanış, görüş ve ölçülendiriş manzumesidir.

Şimdi yedi umdeyi hemen söyleyeceğim:

Birincisi, şeriattan zerre taviz vermeyen bir dünya görüşü. Hiçbir şeye taviz yok. Yani liberalizme, sosyalizme, çağın moda akımlarına... Hiçbirine taviz yok. Bu, Necip Fazıl’ın Büyük Doğu’daki birinci vasfıdır. Dinî ilimlere de bakabilirsiniz arkadaşlar. Çünkü Üstad bunları hep kontrol ederek, danışarak hazırlıyor.

İkincisi, tarih muhasebesi yapıyor arkadaşlar. Son beş asrın tarih muhasebesini yapıyor: Ulu Hakan Abdülhamid Han, Vahdettin Han... “Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğini bilmez.” Bu sözüm bence yeter, bunu geçiyorum.

Üçüncüsü, Necip Fazıl bir dünya görüşü sistemi kuruyor. Arkadaşlar, bütün hakkında bir fikrimiz olmadan parçaları değerlendiremeyiz, kavrayamayız. Körün fil tarifi var ya, onun gibi. Onun için “İdeolocya Örgüsü” olmadan yol alamayız; “İdeolocya Örgüsü”nü benimsemeden, kuşanmadan yol alamayız. Kafamızda bir ev fikri olmadan kapı ve pencere hakkında fikir sahibi olabilir miyiz? Olamayız. İşte ev fikri, “İdeolocya Örgüsü”dür.

Dördüncüsü, ideolocyanın temelini Allah Resulü’ne dayandırıyor arkadaşlar. Yani peygambere imandan öte, fikriyatını buna dayandırıyor. “En evvel, en üstün” diyor. Birçok eserinde buna dayandırıyor. Çalıştığım mevzu bu; 2700 küsur adet hadis kullanmış. Burada “Nur-u Muhammedi”, “Muhammedi Nur” kavramı da devreye giriyor. Bu kâinat görüşünü buraya dayandırıyor. Ve sahabeler... “Olanca imtizacımız sahabelerdir bizim” diyor.

Beşincisi, dost ve düşman kutuplarını işaretlemesi, hedefleştirmesi önemli. Baş nefret kutbu, baş muhabbet kutbu. Baş muhabbet kutbu olarak Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretlerini işaret ediyor. Baş nefret kutbu da İslâm’a düşmanlığını ilan eden her kimse, herhangi bir zümreyse bunu eserlerinde açıkça ilan ediyor.

Altıncısı, Üstad yeni bir usul ve tarz getirdi; geleneğe bağlı ama yenilikçi. Hem gelenekçi hem devrimci. Yeni bir usul ve tarz getiriyor, yeni bir diyalektik getiriyor, yeni bir estetik getiriyor. Bu da mutlak ölçülere ve geleneğe sımsıkı bağlı.

Yedincisi, İslâm İnkılabı diyor, bunun çokça altını çiziyor. “Büyük Zuhur” diye işaret ediyor. Bu minvalde “Başyücelik Devleti ve İdare Mefkûresi” var arkadaşlar “İdeolocya Örgüsü”nde. Bunu neden yazdı Üstad? Bizim siyasi ve içtimai bir modelimiz olmasın mı? Biz başkalarının biçtiği gömleği, elbiseyi niye giyelim? Bilmem Stuart Mill, Descartes, bilmem ne falan...

Allah ve Resulü’ne ve ulema geleneğine bağlı bir sistem istiyoruz. Necip Fazıl bunu da planlamış. Necip Fazıl son olarak diyor ki: “Dünya bir inkılap bekliyor; dünyanın beklediği bu inkılap üç daire hâlinde: Dış daire dünya, içindeki daire İslâm Âlemi, onun da içinde Türkiye. Asıl Türkiye, merkez Türkiye.” diyor Üstad. Bunu da yazalım, not alalım.

İslâmi İlimler Kulübü’ne, İslâm Ekonomisi ve Finans Kulübü’ne bu organizasyon için teşekkür ederim. Son olarak şunu söylüyorum: İslâm âlemine ve dünyaya bir teklifi olan, kurtarıcı İslâm nizamı fikri olan Büyük Doğu ideali etrafında kenetlenen gençler ve gönüldaşlar olarak hepinizi saygıyla selamlıyorum.”

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.