İşgal sahasını genişletme niyetini açıkça ortaya koyan Netanyahu; deniz kıyısından Şeba Çiftlikleri ve Hermon Dağı’na, oradan da Suriye sınırına kadar uzanan 10 kilometrelik bir şeridi kontrol etmeyi sürdüreceklerini belirtti. Terörist İsrail bu hamleyle, ateşkesi bir barış adımı yerine yeni bir işgal hattı oluşturma fırsatı olarak kullanıyor.

Lübnan’ın egemenliğini hedef alan küstah taleplerle masaya oturan Tel Aviv yönetimi, Lübnan direnişinin silahsızlandırılması gibi dayatmaları şart koşuyor. ABD’nin himayesinde gerçekleştirilen bu 10 günlük mola, bölgedeki sömürgeci politikaların bir uzantısı olarak gece yarısı itibarıyla yürürlüğe giriyor.

Eriksson, 'İsrail'in yarışmaya katılmaması' yönündeki sözlerimden sonra korkunç mesajlar almaya başladım. Sosyal medya üzerinden doğrudan (DM yoluyla) ölüm tehditleri, öleceğime dair mesajlar ve 'ailemin hedef alınacağı' gibi ifadeler içeren korkunç mesajlar aldım.' dedi.

İsveç'te 8 Mart'ta düzenlenen seçmeleri 'My System' adlı şarkısıyla kazanan ve Avusturya'nın başkenti Viyana'da düzenlenecek Eurovision Şarkı Yarışması'nda ülkesini temsil etmeye hak kazanan Eriksson, şu ifadeleri kullanmıştı:

'İsrail'in yarışmaya katılmasına izin verilmesini doğru bulmuyorum. Yarışmaya gidip gitmemek konusunda uzun süre tereddüt ettim ancak sonunda bir karara vardım. Yarışmaya katılacağım ancak onların kazanmaması için elimden geleni yapacağım.'

Eriksson'un bu çıkışı, hem uluslararası müzik camiasında hem de sosyal medya platformlarında geniş yankı uyandırmıştı.

Siyonist lobinin baskılarına rağmen hakikati haykıran İsveçli sanatçı Felicia Eriksson’un maruz kaldığı tehditler, işgal destekçilerinin sanat dünyasındaki tahakküm arzusunu ve Batı’nın bu barbarlık karşısındaki ikiyüzlülüğünü bir kez daha ispatladı.

İrevani, Genel Kurul Başkanı’nın tutumunu "taraflı ve tek yanlı" bularak eleştirdi. Bu yaklaşımın Birleşmiş Milletler Şartı’nın ruhuna aykırı olduğunu belirten Daimi Temsilci, makamın yetki sınırlarının aşıldığını dile getirdi. İrevani, ortaya atılan iddiaların asılsız olduğunu ve bu söylemlerin ABD ile İsrail’in İran’a karşı yürüttüğü saldırgan politikaları gizleme gayreti taşıdığını ifade etti.

Çin ve Rusya’nın vetosuna destek

Hürmüz Boğazı’na yönelik hazırlanan karar tasarısının Çin ve Rusya tarafından veto edilmesini "zamanında ve gerekli bir adım" olarak değerlendiren İrevani, metnin sahadaki gerçekleri yansıtmadığını savundu. İrevani’ye göre söz konusu metin, 28 Şubat 2026 tarihinde ABD ve İsrail tarafından İran’a karşı başlatılan ve bölgesel kaosa sebep olan hukuk dışı savaşı görmezden geliyordu. Bu tür kararların kabul edilmesinin, kıyı devletlerinin haklarını gasp edeceğini ve gerilimi tırmandırarak tehlikeli emsaller oluşturacağını vurguladı.

Deniz ablukası ve "savaş suçu" vurgusu

ABD’nin Hürmüz Boğazı’nda bir deniz ablukası dayatma girişimini "saldırı eylemi" olarak tanımlayan İrevani, İran’ın bölgedeki seyrüsefer güvenliğini onlarca yıldır iyi niyetle koruduğunu hatırlattı. ABD’nin İran limanlarına yönelik trafiği engelleme çabasının sadece İran’ı değil, üçüncü ülkelerin meşru ticaret haklarını da ihlal ettiğini belirtti.

Çatışma süresince sivil altyapıların kasıtlı olarak hedef alındığını söyleyen İrevani; okulların, hastanelerin ve tarihi mekânların vurulmasının uluslararası insancıl hukuk çerçevesinde açıkça savaş suçu teşkil ettiğini kaydetti. Ayrıca, bölgedeki bazı ülkelerde bulunan ABD askeri üslerinin bu saldırıların planlanma ve icra merkezi olarak kullanıldığını, bu durumun belgeleriyle BM Güvenlik Konseyi’ne rapor edildiğini ekledi.

Diplomaside "ihtiyatlı iyimserlik"

Savaşın sona ermesi için yürütülen diplomatik çabalara da değinen İrevani; Türkiye, Pakistan, Mısır ve Suudi Arabistan’ın arabuluculuk girişimlerini takdirle karşıladıklarını belirtti. Özellikle Pakistan’ın ev sahipliğinde İslamabad’da yürütülen müzakere sürecine dair şu değerlendirmeyi yaptı:

"İran, ABD’nin geçmişteki diplomasi ihlalleri sebebiyle derin bir güvensizlik hissetse de müzakerelere iyi niyetle katılım sağlıyor. ABD’nin akılcı bir tutum sergilemesi ve hukuka aykırı taleplerinden vazgeçmesi durumunda, bu süreç anlamlı bir netice verebilir."

İrevani, kalıcı bir çözümün ancak saldırıların kesin olarak durdurulması ve İran’ın meşru haklarına saygı gösterilmesiyle mümkün olacağını vurgulayarak konuşmasını tamamladı.

Trump, İran'ın nükleer silahlanma çabalarından tamamen vazgeçtiğini ve yer altındaki nükleer maddeleri ABD’ye devretmeyi onayladığını dile getirdi. Tahran'ın sadece iki ay öncesine kadar reddettiği bu hususlarda artık mutabakata vardığını ifade eden Trump, nükleer silahsızlanmanın küresel güvenlik açısından en temel faktör olduğunu vurguladı.

Anlaşma arayışı ve askerî kararlılık

İran tarafının bir an önce resmi bir anlaşma imzalama gayreti içerisinde olduğunu söyleyen Trump, müzakerelerin yapıcı bir atmosferde sürdüğünü belirtti. Ancak olası bir başarısızlığın bölgedeki çatışma ortamını tetikleyeceği uyarısında da bulundu. İslamabad'daki görüşmelerin ardından Hürmüz Boğazı'ndaki askeri güce işaret eden Trump, ABD donanmasının bölgedeki mutlak hakimiyetini koruduğunu ve geçişleri kontrol altında tuttuğunu hatırlattı.

Trump, birçok başlıkta uzlaşı sağlandığını ve yakında daha kapsamlı müjdeler paylaşacaklarını belirterek açıklamalarını tamamladı.

Canel, ABD'nin Küba'ya askeri saldırısının ihtimal dahilinde olduğunu vurgulayarak, 'Savaş istemiyoruz ancak görevimiz, savaşı önlemek için hazırlıklı olmak ve eğer kaçınılmaz olursa onu kazanmaktır. Hiç şüpheniz olmasın, Küba zafer kazanacak bir devlettir.' dedi.

Ülkenin oldukça zorlu bir süreçten geçtiğine işaret eden Canel, Küba halkına olası bir işgale karşı hazırlıklı olmaları çağrısı yaptı.

Canel, ABD'nin Küba'ya yönelik çok boyutlu bir saldırganlık politikası izlediğini savundu.

Küba halkının yaşadığı ekonomik sıkıntılardan, ülkeye ambargo uygulayan ABD'yi sorumlu tutan Canel, 'Kübalı ailelerin yaşadığı acıdaki mutlak sorumluluğu kimse inkar edemez.' diye konuştu.

ABD Başkanı Donald Trump, 30 Ocak'ta Küba'ya petrol satan veya sağlayan ülkelerden gelen tüm mallara gümrük vergisi uygulanmasını öngören Başkanlık kararnamesini imzalamıştı.

Trump, 13 Nisan'da yaptığı açıklamada, İran gündeminin ardından Küba konusuyla da 'ilgileneceklerini' kaydetmiş, 'Küba farklı bir hikaye. Orası yıllardır korkunç şekilde yönetiliyor. İran'dan sonra oraya bakabiliriz.' ifadelerini kullanmıştı.

Küba Devlet Başkanı Canel ise olası bir ABD işgaline ilişkin 'Eğer bu gerçekleşirse çatışma olur, mücadele olur, kendimizi savunuruz ve eğer ölmemiz icap ediyorsa ölürüz.' demişti.

Seksen yıl önce dönemin galip güçleri tarafından kurulan uluslararası sistemin bugün ağır bir meşruiyet kriziyle karşı karşıya kaldığını belirten Erdoğan, hukukun bağlayıcılığının zayıfladığını ifade etti. Sağduyunun yerini gerginliğe, diplomasinin yerini ise füzelere bıraktığı bu süreçte, dünya üzerindeki her bireyin ve devletin ciddi bir tehdit altında olduğunu dile getirdi. Türk dış politikasının temel önceliğinin, tüm ihtilafları barışçıl yöntemlerle çözüme kavuşturmak olduğunu hatırlattı.

İsrail’in Tutumu

Dünyanın dikkati İran eksenli gelişmelere odaklanmışken, İsrail’in Filistin ve Lübnan topraklarında gerçekleştirdiği saldırıların yarattığı tahribata dikkat çeken Cumhurbaşkanı Erdoğan, şu değerlendirmelerde bulundu:

"İsrail, bölgede kalıcı huzurun tesis edilmesini engelleyen temel aktör konumundadır.

Lübnan’da bir milyon insanın yerinden edilmesi ve binlerce sivilin hayatını kaybetmesi, bölgedeki insani krizin derinleşmesine sebep oldu.

Filistin meselesinde tek çıkış yolu olan iki devletli çözümün bir an evvel hayata geçirilmesi için tüm dünya parlamentoları ortak bir duruş sergilemelidir."

Kıbrıs ve Afrika

Cumhurbaşkanı, Kıbrıs meselesinde artık adil, kalıcı ve gerçekçi bir çözümün vaktinin geldiğini belirterek, Ada üzerindeki hukuksuz izolasyonların bir an önce bitirilmesi çağrısını yineledi. Türkiye’nin Afrika kıtasına yönelik politikasının "eşit ortaklık" ve "kardeşlik" temelinde yükseldiğini söyleyen Erdoğan, kıtanın müreffeh geleceği için her türlü desteği vermeye devam edeceklerini kaydetti. Sudan’daki iç karışıklıkların son bulması adına yürütülen diplomatik girişimlerin de Türkiye tarafından kararlılıkla desteklendiğini sözlerine ekledi.

Tahliye sürecinin tamamlanmasıyla birlikte, içinde hava pisti de barındıran Kasrak üssü Suriye ordusunun kontrolüne geçti. Saha uzmanlarının aktardığı bilgilere göre, üssü devralan güç Suriye ordusuna bağlı 60. Tümen olarak kayıtlara geçti. Bu birliğin büyük çoğunluğu, Vaşington’un uzun yıllar boyunca sahada ortaklık kurduğu yapıdaki savaşçılardan meydana geliyor. Askerlerin ve teçhizatların ülkeden çıkarılması esnasında, Irak’taki silahlı grupların saldırı ihtimallerini bertaraf etmek amacıyla Ürdün güzergahı tercih edildi.

Ankara ile ilişkiler ve bölgesel barış arayışı

Türkiye ile Vaşington arasında uzun süre gerilime sebep olan askeri ortaklıklar, yerini yeni bir mutabakata bıraktı. Ankara’nın son iki yıldır yürüttüğü barış görüşmeleri, Şam yönetimi ile yerel unsurların anlaşmasını kolaylaştırdı. Vaşington’un Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack’ın arabuluculuğu sayesinde, Rakka ve Deyrizor gibi geniş bölgelerin kontrolü merkezi idareye devredildi.

Haseke’deki son tahliyeden önce Tenf ve Şeddadi gibi kilit noktaların boşaltılması, sürecin son halkasını oluşturdu. Böylece 2015’te başlayan askeri müdahale dönemi resmen bitti. Yeni dönemde Suriye’nin güvenliği, bölge ülkelerinin ve merkezi hükümetin eşgüdümüyle sağlanacak.

ABD Başkanı, Truth Social isimli sanal medya platformu üzerinden açıklamada bulundu.

Trump, Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ile çok iyi görüşmeler gerçekleştirdiğini belirtti.

Kilitli sandıklar ve dijital sırlar

Baba Mersinli, olayda kullanılan 5 adet ruhsatlı silahın kendisine ait olduğunu ve bunları yatak odasındaki kilitli sandıklarda muhafaza ettiğini belirtti. Oğlunun bu sandıkları nasıl açtığının meçhul olduğunu ifade eden baba, İsa Aras’ın ileri derecede teknoloji kullanıcısı olduğunu ve bu mekanizmaları internet üzerinden öğrenmiş olma ihtimalinin yüksek olduğunu dile getirdi. Çocuğun bilgisayar ve telefonunu tamamen İngilizce modda kullanması, VPN servisleri aracılığıyla denetimden kaçması ve ailesiyle iletişimini asgari düzeye indirmesi, kültürel bir kopuşun ilk sinyalleri olarak kayda geçti.

"Amerika’da herkes silah alabiliyor"

İfadede en dikkat çekici kısımlardan biri, katliamı gerçekleştiren çocuğun Amerikan silah kültürüne duyduğu hayranlık oldu. Babasının silah merakını fark etmesi üzerine verdiği nasihatlere, İsa Aras’ın “Amerika’da herkes silah alabiliyor” şeklinde karşılık vermesi, Batı dünyasının şiddeti meşrulaştıran yapısının bir gencin zihnini nasıl bulandırdığını açıkça gösteriyor. Babanın, oğlunun bu "hevesini kırmak" amacıyla onu poligonlara götürüp atış yaptırması ve bu anları hatıra niyetine videoya çekip oğluna göndermesi ise ihmaller zincirinin en acı halkasını oluşturdu.

Psikolojik uyarılar görmezden gelindi

Oğlunun sınav stresi ve ergenlik sorunları yaşadığını düşünen baba, daha önce emniyetteki psikologlardan "zeki bir çocuk" onayı alsa da, özel bir uzmanın uyarılarını dikkate aldığını belirtti. Söz konusu uzman psikolog, çocuğun toplumla uyum noktasında ciddi problemler yaşayacağı ve psikiyatrik tedavi gerekeceği yönünde görüş bildirdi. Ancak bu uyarılar, İsa Aras'ın son haftalarda tedaviden kaçması ve babasının İngilizce bilmemesi sebebiyle oğlunun dijital ortamdaki karanlık meşguliyetlerini takip edememesi sonucunda karşılıksız kaldı.

Eğitimde kopukluk ve sosyal izolasyon

Pandemi ve deprem süreci sebebiyle sekiz yıllık eğitim hayatının yalnızca üç yılını okulda geçirebilen İsa Aras’ın, vaktinin büyük kısmını odasında, ne konuştuğu anlaşılmayan İngilizce çevrim içi oyunlarla geçirdiği anlaşıldı. Odasına girildiğinde ekranları kapatarak gizemli bir dünya kuran saldırganın, sınavlarda düşük not aldığında sergilediği agresif tutumlar ise yaklaşan felaketin habercisi niteliğindeydi.

İsa Aras Mersinli'nin babası Uğur Mersinli tutuklandı

EGM'nin NSosyal hesabından silahlı saldırı olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında açıklamada bulunuldu.

Açıklamada, silahlı saldırı olayına ilişkin yürütülen soruşturma kapsamında, yapılan ilk incelemelerde şahsın WhatsApp profilinde 2014 yılında ABD'de saldırı gerçekleştiren Elliot Rodger'e atıfta bulunan bir görsel kullandığı tespit edildiği belirtildi.

Açıklamada, şu bilgilere yer verildi:

"Olayı gerçekleştiren şahsın babası U.M, 15 Nisan'da gözaltına alınmış, sevk edildiği adli mercilerce tutuklanmıştır. Şahsın ikametinde ve babasına ait araçta yapılan aramalarda elde edilen dijital materyallere el konularak incelemeye alınmıştır. Olay yeri inceleme çalışmaları tamamlanmış olup, kamera kayıtları dahil tüm deliller titizlikle değerlendirilmektedir. İlk bulgular çerçevesinde olayın terör bağlantısına dair herhangi bir tespit bulunmamakta olup, bireysel bir saldırı olduğu değerlendirilmektedir."

Halk TV yazarı Fikret Bila, 15 Nisan tarihli yazısında Türkiye Cumhuriyeti’nin "demokratik, laik, sosyal hukuk devleti" tanımının değiştirildiğini iddia ediyor. Özellikle Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'ni hedef alan Bila; yasama, yürütme ve yargının tek elde toplandığını, meclisin etkisizleştirildiğini ve yargının siyasallaştığını öne sürüyor. Ona göre iktidar, anayasal denetimden uzaklaşarak "otoriter bir rejim" inşa ediyor ve bu durumun ancak muhalefetin topyekün birleşmesiyle durdurulabileceğini savunuyor.

Bila’nın "rejim elden gidiyor" feryatları aslında can çekişen Batı uşağı sistemin son çırpınışlarıdır. Ankara'da yürüyüş yapıp cemaat ve tarikatları hedef alan o seküler yobaz takımı, bu milletin evlatlarının neden bu hale geldiğini sorgulayacak cesarete sahip değildir. Gençliği uyuşturucuya, şiddete ve manevi boşluğa iten bizzat sizin tapındığınız o ruhsuz, materyalist ve köhne eğitim sistemidir. Kendi ellerinizle kurduğunuz bu kokuşmuş düzenin pisliğini, arka kapıdan kaçıp İslam’a atarak temizleyemezsiniz!

Devlet ve Millet Kokuşmuşluğu Görüyor

Bugün toplumun her kesiminden yükselen feryat, Batıcıların "çağdaşlık" maskesiyle sunduğu çürümüşlüğe duyulan doğal bir öfkedir. Devlet de millet de bu kokuşmuş rejimin artık dikiş tutmadığını görüyor.

Bugün bazı seküler çevrelerin sokak eylemleriyle İslam’ı hedef göstermeye çalışması, esasen bir kaçışın ifadesidir. Çünkü gençliği bu hale getiren kültürel ve ahlâkî çözülmenin temelinde, bizzat savundukları hayat tarzı ve sistem bulunmaktadır. Şiddeti normalleştiren medya dili, değerleri tasfiye eden eğitim politikaları ve insanı yalnızca maddeye indirgeyen anlayış, bu krizin gerçek müsebbibidir.

• Sabah kahvaltısında cinayet izlettiriyorlar! Bu rezillik ne zaman durdurulacak?

• Mesele sadece “güvenlik önlemi” değil, hala anlamadınız mı?

• RTÜK uyuyor mu? Bu senaryolar neden denetlenmiyor?

• Sen ne işe yararsın RTÜK?

• Mustafa Sabri Beşer: Baba otoritesi yıkıldı! Annelik yük olarak görülüyor

Kahramanmaraş’taki saldırının ardından sosyal medya üzerinden korku ve panik yaymaya yönelik tehdit içerikli paylaşımlar yapan şahıslara yönelik de soruşturma başlatıldı. İstanbul Üsküdar’daki bir liseyi hedef gösteren mesajlar üzerine harekete geçen savcılık, bu paylaşımlarla bağlantılı 6 kişiyi gözaltına aldı. Aynı kapsamda Bursa’da da benzer içerikler paylaşan kişiler tespit edilerek yakalandı. Şüphelilerin adreslerinde yapılan aramalarda çeşitli silah ve dijital materyallere el konuldu.

Şanlıurfa’daki Ahmet Koyuncu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde yaşanan silahlı saldırıya ilişkin yürütülen soruşturmada gözaltı sayısı 18’e yükseldi. Yetkililer, olay sonrası sosyal medya üzerinden yapılan provokatif ve tehdit içerikli paylaşımların da soruşturma kapsamına alındığını belirtti.

ÇÖZÜM SADECE BU DEĞİL!

Öte yandan, Telegram gruplarının kapatılması güvenlik açısından bir adım olarak değerlendirilse de, meselenin yalnızca platform bazlı tedbirlerle çözülemeyeceği görülüyor. Bu yapıların kısa süre içinde yeniden açılabildiği, farklı ülkeler üzerinden yayın yaparak takibi zorlaştırdığı ifade ediliyor. Yunanistan, Gürcistan ve Kıbrıs gibi farklı merkezlerden yürütülen bu faaliyetlerin, gençleri şiddete yönlendirme, zayıf gördüklerini hedef alma, baskı ve tehdit mekanizmaları kurma üzerine inşa edildiği değerlendiriliyor. Bu gruplar, gençleri suç ortamına dahil ederek hem psikolojik hem de fiilî bir suç ağına sürüklüyor.

Söz konusu yapılanmaların kendi iç iletişimlerinde cezaevini dahi bir caydırıcılık unsuru olarak görmedikleri, aksine içeride de destek bulacaklarını iddia ettikleri yönünde ifadeler kullandıkları tespit ediliyor. Bu tablo, mevcut ceza infaz sisteminin bu tür organize suç eğilimleri karşısında yeterli bir ıslah mekanizması oluşturamadığını ortaya koyuyor.

Uzmanlara göre, sadece gözaltı ve erişim engeli gibi tedbirler, bu tür dijital suç ağlarını ortadan kaldırmak için yeterli bir çözüm üretmiyor. Hem fiziki hem de ruhi boyutta disiplin ve rehabilitasyon içeren daha kapsamlı bir sistem ihtiyacı gündeme geliyor.

Atıl bırakılan, üretimden kopuk cezaevi yapısının suç eğilimini törpülemek yerine besleyebildiği, bu nedenle daha ağır ve disiplinli infaz şartlarının tartışılması gerektiği ifade ediliyor.

Mahremiyet ve Aile Değerleri Reytinge Kurban Ediliyor

Özel hayatın gizliliği ilkesi, bu programlarda her gün ayaklar altına alınıyor. Kişilerin sağlık bilgilerinden ekonomik durumlarına, ailevi sırlarından en mahrem detaylarına kadar her şey, sadece daha fazla izlenme uğruna yayınlanıyor. Toplumun millî ve manevî değerlerine, ailenin korunması ilkesine tamamen aykırı olan bu içerikler, toplumsal yaşam alanı içerisinde asla kabul edilemeyecek söz ve davranışları normalleştiriyor.

• RTÜK uyuyor mu? Bu senaryolar neden denetlenmiyor?
• Sen ne işe yararsın RTÜK?
• Mustafa Sabri Beşer: Baba otoritesi yıkıldı! Annelik yük olarak görülüyor
• Mesele sadece “güvenlik önlemi” değil, hala anlamadınız mı?

Cinsel taciz ve tecavüz gibi ağır suçlar, meşrulaştırıcı veya kışkırtıcı bir dille ekrana taşınıyor. Kadına yönelik şiddeti teşvik eden, kadınları istismar eden ve bu kötülükleri toplum nezdinde kanıksatan içerikler, "kadın kuşağı" maskesi altında evlerimize sızıyor.

Ahlaki Çöküşün Faturası Yanlış Adrese Kesiliyor

Esra Erol ve Müge Anlı gibi isimlerin sunduğu bu programların en büyük problemi ise toplumda yaşanan her türlü rezilliği dine yıkma çabaları. Sanki bu toplumsal pislikler Kemalizm, laiklik ve demokrasi bataklığından gelmiyormuş gibi, her türlü rezilliği İslam’a fatura etmeye çalışıyorlar.

Bu Programlar Yasaklanmalı

Bütün bu tablonun ışığında, hiçbir toplumsal fayda sağlamayan, aksine Anadolu ruhunu ve irfanını körelten bu yapımlara artık bir dur denilmeli. Toplumsal huzuru bozan, aile kurumunun içini boşaltan ve geleceğimizi tehdit eden bu programlar tamamen yasaklanmalıdır. Toplumu zehirleyen bu yayın organlarına karşı yetkililerin bir an önce harekete geçmesi bekleniyor.

Açıklamada, toplam 591 sosyal medya hesabında kamu düzenini olumsuz etkileyen, suçu ve suçluyu övücü nitelik taşıyan, olayları çarpıtan, kasıtlı dezenformasyon içeren ve toplumda kin ile düşmanlık duygularını körüklemeye yönelik içeriklerin tespit edildiği belirtildi.

Söz konusu hesaplar ve içeriklere ilişkin gerekli işlemlerin başlatıldığı, içerikleri üreten, yayan ve yayılmasına aracılık eden kişiler hakkında adli süreçlerin gecikmeksizin yürütüldüğü ifade edildi.

"Hukuki diktatörlük çökecek"

Duruşma öncesinde mahkeme binası önünde gövde gösterisi yapan Ben-Gvir destekçileri, yargı vesayetini hedef alan pankartlarla protesto gerçekleştirdi. Destekçilerine hitap eden Ben-Gvir, Başsavcı Gali Baharav-Miara’nın "polisi siyasallaştırma" suçlamalarını kabul ederek, bu adımları "halkın iradesi" olarak tanımladı. Yarım milyondan fazla seçmenin kendisini bu değişimi gerçekleştirmesi için göreve getirdiğini vurgulayan Bakan, mahkemeyi anayasal bir krize yol açmaması konusunda uyardı. "Demokrasi ayakta kalacak, hukuki diktatörlük ise yerle bir olacak" sözleriyle yargı erkine savaş ilan etti.

"Mahkeme kararını tanımayız"

Krizin boyutu, Adalet Bakanı Yariv Levin’in açıklamalarıyla daha da derinleşti. Levin, mahkemenin Ben-Gvir aleyhinde vereceği bir görevden alma kararının hükümet tarafından uygulanmayacağını ilan etti. Bakanların atanması ve görevden alınması yetkisinin münhasıran başbakana ait olduğunu hatırlatan Levin, Yüksek Mahkeme’nin bu hamlesini hukuk dışı bir müdahale olarak niteledi.

• RTÜK uyuyor mu? Bu senaryolar neden denetlenmiyor?
• Sen ne işe yararsın RTÜK?
• Mustafa Sabri Beşer: Baba otoritesi yıkıldı! Annelik yük olarak görülüyor
• Mesele sadece “güvenlik önlemi” değil, hala anlamadınız mı?

Polis hafiyesiyle eğitim düzelmez!

Bakan Tekin; İçişleri, Adalet ve Aile Bakanlıklarıyla iş birliği yaparak okulları birer kaleye çevirme niyetinde olduğunu ifade ediyor. Fiziksel tedbirlerin artırılması, dijital takiplerin sıkılaştırılması sadece birer pansuman tedbir hükmündedir. Şimdi yine soruyoruz: Şimdiye kadar neredeydiniz? Evlatlarımızın kanı okul koridorlarına akmadan, öğretmenlerimiz toprağa verilmeden önce bu "titiz süreç" neden hayata geçirilmedi?

Batıcı-Kemalist müfredatın tortuları başlıca sebep!

Mesele sadece okul kapısına bekçi dikmek, bahçe duvarlarını yükseltmekten ibaret değildir. Asıl tehlike, çocukların zihnini Batıcı-Kemalist zihniyetin tortularıyla bulandıran, onları kendi medeniyet köklerinden koparan bu eğitim sistemidir. Manevî bir boşluğun içine itilmiş, Batı’nın maddeci ve vahşi anlayışıyla yoğrulmuş nesillerin şiddete yönelmesi, beklenen bir neticedir. Millî Eğitim Bakanlığı, saldırıların asıl kaynağının bu yabancılaşmış eğitim modeli olduğunu kabul etmek yerine, suçu sadece "güvenlik açığına" indirgeme gafletine düşmektedir.

Sistem iflas etmiştir, radikal değişim kaçınılmazdır

Gençliğin kalbine mukaddesatı ve şahsiyeti nakşetmek yerine, onları pozitivist ve materyalist hezeyanlarla zehirleyen anlayış, bugün yaşanan toplum cinnetine sebep oldu. Sadece fiziksel güvenliği artırarak bu işin çözüleceğini sanmak, bataklığı kurutmak yerine sivrisinek kovalamaktan farksızdır.

Okullarda yaşanan bu şiddet sarmalı, Batı taklitçisi eğitim sisteminin iflas bayrağını çektiğinin kanıtıdır. Türkiye’nin ihtiyacı olan şey daha fazla kamera veya dijital takipten öte ruhunu mukaddesatın idealinden alan, nesli kendi öz değerleriyle inşa eden köklü bir eğitim devrimidir. Bu zihniyet değişimi gerçekleşmediği müddetçe, alınan her önlem sadece geçici bir göz boyamadan ibaret kalacaktır.

Bölgeye sevk edilecek askeri unsurlar

Söz konusu askeri gelişmeler hakkında isimlerinin açıklanmaması şartıyla konuşan mevcut ve eski yetkililer, bölgeye yönlendirilen kuvvetler arasında 6 bin asker barındıran USS George H.W. Bush uçak gemisinin ve ona eşlik eden birkaç savaş gemisinin bulunduğunu ifade edildi.

Yetkililer, 3 gemiden oluşan Boxer Amfibi Hazırlık Grubu'nun ve bu gemilerde konuşlu 11. Deniz Piyade Seferi Birliği'nden yaklaşık 4 bin 200 askerin daha ayın sonuna doğru Ortadoğu'ya ulaşmasının beklendiğini açıklandı.

Askeri yığınak ve bölgedeki toplam güç

Gazetenin haberinde, "Görünüşe göre, bu askeri takviye, 2 haftalık ateşkesin 22 Nisan'da sona ermesiyle birlikte, halihazırda Ortadoğu'da bulunan savaş gemileriyle birleşecek. Askerler, Pentagon'un İran'a karşı operasyonlarda yer aldığını belirttiği tahmini 50 bin personele katılacak" ifadesi kullanıldı.

Haberde, konuyla ilgili bilgi sahibi 2 yetkilinin verdiği bilgide, USS George H.W. Bush gemisinin salı günü Güney Afrika yakınlarındaki Ümit Burnu'na yakın bir konumda olduğu, Boxer Amfibi Hazırlık Grubu'nun ise geçen hafta Hawaii'den ayrıldığı ve birkaç hafta içinde bölgeye ulaşabileceği detaylarına yer verildi.

Son olarak Mersin Tarsus’ta bir lise öğrencisinin okula silahla girmesi ancak polisin zamanında müdahalesiyle facianın eşiğinden dönülmesi, meselenin artık münferit bir olay olmaktan çıktığını kanıtladı.

Bu kanlı tablo karşısında bazı eğitim sendikaları ve öğretmen grupları, meydanlara çıkarak "şiddete dur" eylemleri yapmaya, protesto gösterileri düzenlemeye başladılar. Ancak burada durup sormak gerekiyor: Peki sizi kim protesto edecek?

Bu çocuklara siz ne verdiniz?

Okullarda yaşanan bu vahşetin faturasını sadece "güvenlik zafiyetine" veya "denetimsiz topluma" kesmek, gerçek suçluyu gizlemekten başka bir şeye yaramaz. Meydanlarda bağırıp çağıran eğitimciler; önce kendi ellerinde şekillenen bu nesillerin nasıl bu hale geldiğinin hesabını vermelidir. Yıllardır çocukların zihnini manevî değerlerden kopuk, ruhsuz ve pozitivist bir kalıba sokan bu Kemalist eğitim tornası, Amerikan tipi okul baskınlarını Anadolu’nun bağrına taşıyan asıl unsurdur.

Çocukların kalbine Allah korkusu, merhamet ve ahlak tohumları ekmesi gereken eğitimciler; bugün o çocukların eline silah alıp sınıfa girmesini sadece “dışsal etkenlere” bağlıyorsa, kendi sorumluluklarından kaçıyor demektir. Siz bu sınıflarda neler anlattınız? Bu gençlere hangi idealleri aşıladınız ki, okul koridorları infaz koridorlarına dönüştü? Eğitip terbiye etmesi gereken kişiler sizler olduğunuz halde, şimdi kimden, neyin müdahalesini bekliyorsunuz? Kendi yapmadığınız işi, kendi doldurmadığınız boşluğu kimin kapatmasını istiyorsunuz?

"Şiddete dur deyin" gibi içi boş ve sığ sloganlarla suçu başkasına atıp mevzuyu kapatma çabalarını kimse yemiyor artık! Gerçek eğitimci, toplumsal yozlaşmanın önüne set çeken kişidir! Bugün okullarda yaşananlar, nesilleri manasızlığa mahkûm eden, onları köksüz birer "birey" haline getiren sistemin acı meyveleridir.

Eğitimcilerin asıl talep etmesi gereken şey, okul kapılarına daha fazla polis veya X-ray cihazı konulması değildir. Talep edilmesi gereken; bu pozitivist ve ruhsuz eğitim müfredatının kökten değişmesi, çocuklara yeniden insan olma şuurunun verilmesidir. Kendi yetiştirdiği talebeden korkar hale gelen bir eğitim ordusunun, dönüp aynada kendisiyle yüzleşmesi şarttır. Başkalarını protesto etmeden önce, sınıflarda neleri eksik bıraktığınızın, hangi ruhları aç bıraktığınızın hesabını verin.

Haberde, İsrail'in aşırı sağcı Maliye Bakanı Bezalel Smotrich'in, Filistin'deki gelişmelerden duyduğu endişeyi ve özellikle işgal altındaki Batı Şeria’nın fiilen ilhak edilmesine izin verilmemesi gerektiğini bildiren Almanya Başbakanı Friedrich Merz'e tepki göstermesi sonrası Berlin'in de öfkeli olduğuna işaret edilerek, Macaristan'da da Viktor Orban'ın seçimi kaybetmesinin ardından yeni yönetimin Tel Aviv'e karşı saf değiştirebileceği vurgulandı.

İsrail için en kötü durumun, Avrupa ülkeleriyle ideolojik bir ortaklığın yitirilmesi olduğu aktarılan haberde, bunun pişmanlığının ileride yaşanabileceği vurgulandı.

Haberde, İsrail’in Berlin Büyükelçisi Ron Prosor'un Maliye Bakanı Smotrich’i kamuoyu önünde azarladığı hatırlatılarak bu adımın Başbakan Binyamin Netanyahu ve Dışişleri Bakanı Gideon Saar'ın açık onayıyla yapıldığına işaret edildi.

Aksi takdirde bir büyükelçinin, bir bakana kamuoyu önünde saldırmasının mümkün olmadığı kaydedildi.

Smotrich'in kışkırtıcı bir dil kullandığı belirtilen haberde, Bakan'ın ifadelerinin İsrail'e zarar verdiği belirtildi.

Haberde, son yıllarda Almanya'nın Netanyahu hükümetinden her yönden gelen hakaretleri sineye çektiği aktarılarak, Smotrich'in ifadeleri sonrası Almanya ile ilişkilerin yeniden yoluna girip girmeyeceğinin belirsiz olduğu ifade edildi.

Haberde, İsrail-Avrupa ilişkilerinin hiç bu kadar kötü olmadığı belirtilerek, Avrupa’da Sırbistan ve Çekya dışında İsrail'in durumunun oldukça kötüleştiği ifade edildi.

İtalya Başbakanı Giorgia Meloni'nin İsrail ile savunma anlaşmasının otomatik yenilenmesini askıya aldığına işaret edilen haberde, şu ifadeler kullanıldı:

"Fransa, Belçika, Hollanda, Slovenya ve diğer ülkeler bizim için çoktan kaybedildi. Şu an neredeyse her Avrupa ülkesinin İsrail'e yönelik çok sert kamuoyu eleştirileri dile getirdiği, daha önce hiç karşılaşmadığımız eşsiz bir durumun içindeyiz."

Haberde, İspanya Başbakanı Pedro Sanchez'in İsrail'i uluslararası insancıl hukuku açıkça ihlal etmekle suçladığına vurgu yapılarak, Tel Aviv'in son dostunun Macaristan olduğu ve 12 Nisan seçimlerinde bu ülkenin de kaybedildiği değerlendirildi.

Yeni Başbakan Peter Magyar'ın, Orban'ın İsrail politikasını takip etmeme niyetinde olduğuna yer verilen haberde, şunlar kaydedildi:

"Bu, Avrupa kıtasını tamamen kaybettiğimiz anlamına mı geliyor? Bunu söylemek için henüz biraz erken. Ancak İsrail'in, tarihsel dostu olan hükümetlerin ve ülkelerin iyi niyetini artık kaybettiğine ve kamuoyunda hala sahip olduğu o azıcık desteği de yitirdiğine şüphe yok.

İsrail ile Avrupa arasında son dönemde yaşanan gelişmeler, her şeyden önce bir başarısızlık belgesi, İsrail diplomasisinin, Başbakanın, onun yakın çevresinin ve aynı zamanda Dışişleri Bakanlığı'nın başarısızlığının bir itirafıdır."

Haberde, İsrail'in ABD, Hindistan ve başka ülkelere yatırım yaptığı ve Avrupa'yı ihmal ettiği belirtilerek "Avrupa Birliği'nin İsrail'e yönelik yaptırım kararlarını tek başına veto eden Orban gibi" müttefiklerin bir anda ortadan yok olabildiğine dikkat çekildi.

Avrupa ülkeleriyle Yahudi-Hristiyan kültürü ortak zemininin kaybedildiği ifade edilen haberde, şunlar aktarıldı:

"Giorgia Meloni ve Friedrich Merz İsrail'in Avrupa'daki en iyi dostları ve biz onları bile kaybetmeyi başarıyoruz. Bugün diplomatik açıdan açıkça söylenebilir ki İsrail’in mevcut hükümeti ve özellikle onun sağcı Mesihçi kanadı, dünyada bize geri dönülemez zararlar vermekte ve aslında uluslar ailesinin bir üyesi olarak İsrail'in sahip olduğu en büyük düşman haline gelmektedir."

Haberde, İtalya'nın savunma anlaşmasını askıya almasından önce Slovenya'nın da İsrail'e silah ambargosu uyguladığı hatırlatılarak İsrailli yetkililerin ise bu gelişmeler karşısında küçümseyici tepkiler verdiği belirtildi ve şunlar vurgulandı:

"(İtalya ve Slovenya) Üzerimize tükürüyorlar ve biz 'Yağmur yağıyor' diyoruz."

İtalya'daki durumun çok zor olduğu kaydedilen haberde, "Eğer gelecek yıl orada sol iktidara gelirse, İsrail, İtalya'nın ilişkileri tamamen koparma ihtimaline bile hazırlıklı olmalıdır" ifadelerine yer verildi.

Yaralılardan 6'sının durumu ağır, ölenlerin biri öğretmen 3'ü de öğrenci.

Saldırgan aynı okulda eğitim gören 8. sınıf öğrencisi İsa Aras Mersinli.

Saldırıda intihar eden saldırganın eski emniyetçi babası Uğur Mersinli gözaltına alındı.

8. sınıf öğrencisi, 14 yaşında olan saldırganın intihar ettiği ortaya çıktı.

Edinilen bilgilere göre, okulun 8'incisi sınıf öğrencisi olduğu belirlenen İ.A.M., saat 13.45 sıralarında babasının silahlarını alarak okula geldi.

5'inci sınıfa giren zanlı, rastgele ateş açtı. İ.A.M.'nin babasının, eski bir emniyet müfettişi olduğu öğrenildi.

Bakan Gürlek'ten açıklama

Adalet Bakanı Akın Gürlek, "Kahramanmaraş'ta bir okulda meydana gelen silahlı saldırıya ilişkin olarak Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca derhâl soruşturma başlatılmış, 3 cumhuriyet başsavcıvekili ile 4 cumhuriyet savcısı görevlendirilmiştir." açıklamasında bulundu.

İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi, bir ortaokulda düzenlenen saldırı üzerine Kahramanmaraş'a gidiyor.

Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, bir ortaokulda düzenlenen silahlı saldırı üzerine Kahramanmaraş'a gidiyor.

Siverek'teki saldırı

Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde bir lisede dün silahlı saldırı düzenlenmişti. Elindeki av tüfeği ile okula giren saldırgan, 16 kişiyi yaralayıp intihar etmişti.

Mevcut eğitim sistemi, insanı merkeze alan bir terbiye yerine, Batı’nın akılcılık ve faydacılık temelinde yükselen "mekanik bilgi" aktarımına odaklanmış durumdadır. Gençlerin ruhî ve kültürel dünyasını ihmal eden, onları yalnızca piyasa için birer "mamul" haline getirmeyi hedefleyen bu Kemalist eğitim modeli, içtimaî yozlaşmayı büyütmektedir. Ruhun, maneviyatın ve ilim-irfan şuurunun dışlandığı sınıflarda kendi tarihinden ve köklerinden koparılan nesiller, Batı’nın şiddet kültürüne karşı savunmasız bırakılmakta, neticede "daha dün bir bugün iki" dedirten bu korkunç tablolar kaçınılmaz hale gelmektedir.

Eğitimdeki bu çöküş, yalnızca ahlaki bir erozyonla sınırlı kalmayıp, gençleri büyük bir kimlik ve gelecek krizine de sürüklemektedir. Üretim ve meslek kazandırma işlevinden kopuk, sadece sınav odaklı ve "diplomalı işsizler" üreten Kemalist politikalar gençleri masa başı hayallerle oyalarken, onları sahada karşılığı olmayan bir birikime mahkûm etmiştir. Sanayide usta, toplumda şahsiyetli bir fert olma imkânı elinden alınan, yetenekleri köreltilen gençler içine düştükleri bu amaçsızlık ve stres sarmalı içerisinde şiddeti bir çıkış yolu veya bir ifade biçimi olarak görmeye başlamıştır.

Meseleyi çözmek adına ortaya konulan "değerler eğitimi" çalışmaları ise UNICEF gibi Batılı kuruluşların çizdiği çerçeveye sadık kalındığı müddetçe ölü doğmaya mahkûmdur.

Batılı normlarla bu millete biçilmiş rollerin dikiş tutmadığı, yabancı kültürel kodlarla hazırlanan müfredatların sahada hiçbir kalıcı fayda sağlamadığı artık açıkça görülmelidir. İslam ahlakının temel kavramları olan merhamet, adalet ve sorumluluk bilinci, Kemalist müfredatın içerisinde "örtük bir temenni" olmaktan çıkarılmadığı sürece, dijital mecraların ve yabancı kültürlerin kölesi olan nesilleri korumak imkânsızdır.

Bu şiddet dalgası ancak eğitim sisteminin ahlaki ve İslamî temellerle yeniden inşasıyla durdurulabilir. Suçluyu başka yerde aramaya gerek yok; Kemalizm’in bu millete giydirdiği dar ve ruhsuz elbiseden sıyrılıp, İslam ahlakını merkeze alan bir maarif nizamına dönmek artık bir tercih değil, varoluşsal bir zorunluluktur.

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Efsanenin perde arkası: Toplama kampları ve gaz odaları

Siyonist propogandayla dikte edilmiş resmî tarihin iddiasına göre, Nasyonal Sosyalist Almanya, işgal ettiği topraklarda Yahudileri imha etmek amacıyla Auschwitz, Treblinka ve Dachau gibi "ölüm kampları" kurmuştur. Bu kamplarda insanların Zyklon-B gazı basılan odalarda topluca katledildiği ve ardından krematoryumlarda yakıldığı öne sürülür.

Ancak meselenin teknik ve tarihî gerçekliği bambaşka bir tablo çizmektedir:

• Toplama kamplarının mahiyeti: Zündel'e göre bu kamplar, savaş döneminde düşman unsurların bir arada tutulduğu çalışma ve lojistik merkezleridir. Salgın hastalıkların (özellikle tifüs) yayılmasını önlemek amacıyla kıyafetlerin dezenfekte edilmesi için kullanılan fırınlar ve gazlar, bugün "insan yakma ve öldürme" düzenekleri olarak pazarlanmaktadır.

• Gaz odası paradoksu: Kimyagerler ve yapı uzmanları, iddia edilen "gaz odalarının" sızdırmazlık ve havalandırma açısından teknik olarak kitle imhasına uygun olmadığını defalarca ispat etmiştir. Bugün Auschwitz’de turistlere gezdirilen odaların, savaş sonrası Sovyetler tarafından "mizansen" amacıyla inşa edildiği bizzat müze yetkilileri tarafından dahi (Dr. Piper örneğinde olduğu gibi) kısmen itiraf edilmiştir.

Küresel propagandanın sinir uçlarına dokunan yayıncı

Ernst Zündel, tam da bu noktada devreye girerek "kral çıplak" diyen isimlerin başında gelir. 1939 doğumlu Alman yayıncı, 1958'de gittiği Kanada'da Samisdat Yayınevi'ni kurarak Siyonist ezberleri sarsan gerçekleri dile getirmiştir:

Zündel, 6 milyon rakamının matematiksel bir imkansızlık olduğunu, kamplardaki toplam kaybın 20 bini geçmediğini söyler.

Kamplardaki ölümlerin çoğunun iddia edilen gazlardan değil, savaşın son dönemindeki kıtlık, bombalamalar sonucu kesilen ikmal hatları ve tifüs salgınlarından kaynaklandığını belgeleriyle ortaya koyar.

Gerçeklerin bedeli: Hapis ve sürgün

Siyonist "mağduriyet endüstrisi" için ciddi tehditlerden biri, Zündel’in bu teknik ve tarihî ifşalarıydı. Bu yüzden Zündel; Kanada’da "yalan haber yaymak" suçlamasıyla taciz edilmiş, 2005’te Almanya’ya iade edilerek 5 yıl zindana atılmıştır. 2017'deki vefatına kadar da "Holokost inkârcısı" yaftasıyla küresel bir lince tabi tutulmuştur.

Netice itibariyle; Ernst Zündel’in ifadeleri, Batı’nın "ifade özgürlüğü" masalının Siyonizm’in çıkarları söz konusu olduğunda nasıl bir engizisyona dönüştüğünün ispatıdır. Bugün Gazze’de canlı yayında soykırım yapanlar, dünün uydurma mağduriyetleriyle bugünkü cürümlerini örtmeye çalışmaktadır. Zündel’in mücadelesi, bu örtüyü kaldırma mücadelelerindendir.

Baran Dergisi

Avrupa’da İslam düşmanlığı artık münferit vakalarla izah edilemeyecek bir hız ve pervasızlıkla sürüyor. Hollanda’da başörtülü Müslüman bir kadının polis tarafından taciz edilerek kovalandığı, ve ardından Müslüman kadının akıllıca bir manevrayla polisi düşürerek metro istasyonunda kaçtığı görüldü. Batı’nın “hukuk” ve “özgürlük” söyleminin içinin boşaldığı artık ayan beyan ortadadır.

Bu hadise, Avrupa’nın uzun süredir Müslüman kimliğe karşı yürüttüğü sistematik baskı örneklerinden sadece biri. Olayla ilgili soruşturma çağrıları yükselirken, Avrupa’nın İslamofobi sicili bir kez daha kabarıyor.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.