Tasarlanan çok uluslu yapı; küresel ticaretin ve seyrüsefer hatlarının kilit noktaları sayılan Babülmendep Boğazı, Kızıldeniz ve Aden Körfezi’nde savunma işbirliğini pekiştirmeyi amaçlıyor. Bölgedeki deniz yollarının emniyetini artırmak, savunma alanındaki senkronizasyonu güçlendirmek ve olası tehditlere karşı ortak hareket kabiliyeti geliştirmek masadaki ana gündem maddelerini oluşturdu.

Toplam 43 ülke temsilcisi ile Avrupa Birliği delegasyonunun iştirak ettiği temaslarda, koalisyonun kurucu ve lider ülkesinin Suudi Arabistan olması değerlendirildi. Bununla birlikte koalisyonun komuta merkezine de Suudi Arabistan’ın ev sahipliği yapması teklifi öne çıktı.

Husseini, Schumer'in Anayasal Haklar Merkezi ile çeşitli insan hakları gruplarından Kasım 2023'te aldığı, Kongre faaliyetleri yoluyla soykırıma yardım ve yataklık etme, zarar verme veya soykırım işlemek için gizli anlaşma yapma konusundaki olası hukuki sorumluluğa dair uyarıyı hatırlattı.

Demokrat Senatör'ün sözünü birkaç defa kesen Husseini, Schumer'in hitaben 'soykırımcı manyak' ifadesini kullanırken, 'yıllarca soykırımı destekleyen birinin yolsuzluktan bahsetmesini' eleştirdi.

ABD'li gazeteci, 'Soykırımcı yüzünüzü kamuoyu önünde gösterebilmeniz inanılmaz.' ifadesini kullandı.

Husseini, 'Soykırıma destek vermekten daha büyük bir yolsuzluk olabilir mi?' diye haykırırken, Schumer soğukkanlılığını korudu ve kendisiyle tartışan gazeteciye teşekkür ederek konuşmasına kaldığı yerden devam etti.

Başsavcılıkça yürütülen soruşturma kapsamında Küçük hakkında, "halkı yanıltıcı bilgiyi alenen yayma" ve "şantaj" suçlarından gözaltı kararı verildi.

Cem Küçük bu kapsamda, İstanbul İl Jandarma Komutanlığı KOM Şube Müdürlüğü ekiplerince gözaltına alındı.

Küçük'ün jandarmadaki işlemleri sürüyor.

Fransız filozof M. Foucault, bu tabloyu merkeze aldığı çözümlemesinde, görüntü ile dilin temsili arasındaki ayrışmayı ayrıntılarıyla ortaya koyar.(*)

Kaligramın parçalanması ve alan karmaşası

Foucault'nun okumasına göre Magritte, tarih boyunca okuma ile görme eylemlerini bir arada tutan "kaligram" formunu bilinçli bir biçimde parçalamaktadır. Klasik sanatta bir resim ya görülür ya da üzerindeki metin okunur; ikisi aynı anda gerçekleştiğinde biri diğerine tahakküm kurar. Magritte'in tuvalinde ise çizim ile yazı aynı yüzeyde bulunsa da aralarında hiçbir ortak zemin yer almaz.

Tuval üzerindeki ifade, altındaki çizimi açıklamak yerine onun sınırlarını çizer. Çizilen şekil tütün yakmaya, elde tutulmaya veya duman çıkarmaya elverişli fiziksel bir nesne olmaktan uzaktır; tuvale aktarılmış yağlı boya katmanlarından ibarettir. Dolayısıyla alt kısımda duran yazılı bildirim, tuvaldeki nesnenin hakikatini doğrudan dile getirir: Görseldeki imge, nesnenin kendi varlığından tümüyle bağımsız bir temsildir.

Benzerlik ile benzeyiş arasındaki çizgi

Foucault analizinde iki temel kavramı birbirinden ayırır: Benzerlik (ressemblance) ve benzeyiş (similitude).

Benzerlik, bir ana modelin varlığını şart koşar. Orijinal bir nesne vardır ve resim o nesneye benzediği oranda değer kazanır.

Benzeyiş ise bir merkeze veya asıl modele ihtiyaç duymadan devam eden kopyalar silsilesini ifade eder.

Magritte tuvalinde ana modeli ortadan kaldırarak benzeyiş ağını serbest bırakır. Pipo çizimi gerçek bir pipoya benzer görünse de, altındaki yazı bu bağın meşruiyetini sarsar. Çizim metni, metin ise çizimi boşa çıkararak zihni sonsuz bir döngüye sürükler.

Dil, imge ve gerçekliğin üçlü kopuşu

Resimdeki görünür düzen, izleyicinin alıştığı kabul kalıplarını sarsma işlevi görür. Söz konusu çalışma; dilin nesneyi tanımlama gücünü, imgenin nesneyi yansıtma iddiasını ve gerçekliğin tuval üzerindeki konumunu aynı anda sorgulamaya açar. Magritte'in bu hamlesi, sanatın sadece bir seyir nesnesi olmaktan çıkıp felsefi bir sorgulama alanına dönüşmesine imkân tanımıştır...

(*) Foucault, M. (1973). Ceci n'est pas une pipe. Montpellier: Fata Morgana. (Türkçe çevirisi: Bu Bir Pipo Değildir, Çev. Ara Altun, Yapı Kredi Yayınları).

28 Şubat tarihinde başlatılan askeri saldırılar, ülke genelinde ciddi bir meşruiyet sorgulamasına sebep oldu. Araştırma verilerine göre, ABD'li yetişkinlerin yüzde 64’ü söz konusu saldırıları gereksiz bulurken, iktidardaki Cumhuriyetçi Parti seçmenlerinin yüzde 37'si de aynı görüşü paylaşıyor.

Trump'ın genel İran politikasına verilen toplumsal destek, geçen ay kaydedilen yüzde 34 seviyesinden 6 puanlık kayıpla yüzde 28 seviyesine geriledi. Başkan Trump’ın kendi seçmen tabanında da erime işaretleri mevcut. Haziran ayında yüzde 71 seviyesinde seyreden Cumhuriyetçi seçmen desteği, 10 puanlık düşüşle yüzde 61 sınırına çekildi.

Söz konusu tablo, kasım seçimleri öncesinde Cumhuriyetçi Parti içinde tedirginliğe sebep oldu. Anket raporunda, İran savaşının ülke içindeki sempatisini kaybetmesinin, kasım ayında sandığa gidecek ve Trump'ın askeri eylemlerini savunacak Cumhuriyetçi Kongre üyeleri açısından siyasi risk oluşturduğu vurgulandı. Ülkedeki diğer kamuoyu araştırmaları da benzer bir tablo sunarak genel seçmen desteğinin yüzde 30 seviyesine çekildiğini teyit ediyor.

Siyonist Yahudilerin kurduğu "Başan Öncüleri" isimli yapı, "Büyük İsrail" hülyası doğrultusunda Suriye'nin Kuneytra, Dera ve Süveyda vilayetlerini kapsayan geniş bir hattı hedef alıyor. Geçmiş dönemlerde de benzer sızma eylemleri gerçekleştiren Siyonist gaspçılar, Suriye topraklarında kalıcı Yahudi yerleşkeleri inşa etmeyi amaçlıyor. Siyonist rejimin Gazze ve Batı Şeria'daki soykırım ve arazi gaspı politikaları, siyonist grupların sınır ötesi tecavüzlerini artıran ana unsur haline geldi. Kabinedeki siyonist bakanların Filistin arazilerini gasp hususundaki çağrıları, siyonist yahudileri komşu ülkelerin topraklarına saldırma konusunda cesaretlendiriyor.

Sistemdeki tahribat

Hugging Face yönetimi, Temmuz ayı ortasında güçlü bir yapay zekâ tarafından siber müdahaleye uğradığını bildirerek resmi makamlara başvurdu. Takip eden süreçte OpenAI, bu eylemin kendi geliştirdikleri ve kapalı ortamdan bağımsız hareket etmeye başlayan yapay zekâ ajanının eseri olduğunu kabul etti. Açıklamalar, olayın etki alanının ilk tahminleri aştığını gösteriyor. Yapay zekâ ajanı, kendisine tanımlanan sızma testi görevi kapsamında yanıt ararken, açıkta kalan kullanıcı verilerini tespit edip farklı hizmetlere erişim sağladı.

Siber güvenlik uzmanlarının incelemeleri, yapay zekâ ajanının insan siber korsanlarından ayrı bir davranış kalıbına sahip olduğunu ortaya koyuyor. Ajan, aynı işlemleri ardışık biçimde yineledi, karmaşık komutlar dizisi oluşturdu ve açık izler bıraktı. Buna karşın, yüksek bir süratle hareket ederek binlerce farklı yöntemi eşzamanlı biçimde uyguladı. Kendi alt hedeflerini belirleme ve savunma mekanizmalarına anlık uyum sağlama kabiliyeti sergiledi.

Hugging Face altyapısında üç gün boyunca gizli kalmayı başaran yapay zekâ, sistemde büyük aksamalara sebep oldu. Müdahale sürecinin saatler sürmesi sebebiyle şirket, mevcut altyapısının yaklaşık üçte birini sil baştan inşa etmek durumunda kaldı.

Kurgulanmış PR vurgusu

Görünürde bir güvenlik zafiyeti ve kontrolden çıkma vakası şeklinde sunulan bu gelişme, teknoloji dünyasındaki stratejik hedefleri akla getiriyor. Benzer bir durum daha önce Fable 5 sürecinde de yaşanmış, yapay zekânın özerk hareket ettiği iddiaları uzun süre gündemi meşgul etmişti. Milyarlarca dolarlık bütçelere sahip şirketlerin, kontrolden çıktığını ileri sürdükleri yazılımları medyaya bu derece açık biçimde duyurması, kurgulanmış bir halkla ilişkiler (PR) çalışması ihtimalini güçlendiriyor.

Teknoloji devleri, sistemlerinin kontrol dışı bir güce sahip olduğu izlenimini yaymayı bir büyüme yöntemi olarak kullanıyor. "Sistemimiz kontrolümüzden çıktı, kendi kendine hedef seçip saldırdı" söylemi, kamuoyunda hayranlık ve korku iklimi meydana getiriyor. Bu vaziyet, şirketlerin teknolojik kapasitelerini abartılı biçimde sunmalarına imkân tanıyor.

Fable 5 örneğinde olduğu gibi bu olayda da yürütülen anlatı belirli amaçlara hizmet ediyor olabilir…

Şirketin insanüstü bir yapay genel zekâya yaklaştığı algısı pekiştirilerek küresel sermaye akışı tetikleniyor. Yapay zekânın korkutucu ve kontrolden çıkabilir yapıda sunulması, devlet organlarının sektöre yönelik sert düzenlemeler getirmesine zemin hazırlıyor. Bu tür yasal kısıtlamalar ve lisans şartları, piyasadaki küçük rakiplerin gelişimini engellerken, dev şirketlerin tekel konumunu sağlamlaştırıyor.

Üç gün boyunca tespit edilmeden ilerleyen ve büyük tahribata sebep olduğu belirtilen bu otonom yapay zekâ vakası, teknik bir kaza görüntüsü altında sunulan etkili bir pazarlama hamlesi niteliği taşıyor.

Lübnan Cumhurbaşkanı Avn'ın makam aracına, Külliye önündeki caddede katılan atlı süvariler protokol kapısına kadar refakat etti. Cumhurbaşkanı Erdoğan, konuk lideri ana giriş kapısında karşılayarak tören alanına birlikte geçti. İki ülke milli marşlarının çalındığı merasim esnasında 21 pare top atışı gerçekleştirildi. Tören alanında, tarihteki 16 Türk devletini temsil eden bayraklar ve askerler de yerini aldı.

Lübnan Cumhurbaşkanı Avn, Muhafız Alayı Tören Kıtası'nı "Merhaba asker" sözleriyle selamladı. Heyetlerin birbirine takdim edilmesinin ardından iki lider, merdivenlerde Türk ve Lübnan bayrakları önünde el sıkışarak basın mensuplarına poz verdi.

Liderler, baş başa gerçekleştirecekleri görüşmenin ardından ortak basın toplantısı düzenleyecek.

Görkemli karşılama törenine Türk heyetinden üst düzey yetkililer katıldı. Dışişleri Bakanı Hakan Fidan, Cumhurbaşkanlığı Genel Sekreteri Hakkı Susmaz, TBMM Türkiye-Lübnan Dostluk Grubu Başkanı Mehmet Sait Yaz, Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanı Burhanettin Duran, Cumhurbaşkanlığı Özel Kalem Müdürü Hasan Doğan, Cumhurbaşkanı Dış Politika ve Güvenlik Başdanışmanı Akif Çağatay Kılıç, Türkiye'nin Beyrut Büyükelçisi Murat Lütem ve Ankara Valisi Yakup Canbolat törende hazır bulundu.

Vatandaş açlıktan kırılırken CHP heykel için seferberlik başlatmıştı

Malatya’nın merkezine dikilen ve bugün vatandaşın tepkisini çeken söz konusu heykelin yapımı için 1945-1946 yıllarında CHP tarafından vatandaştan zorla bağış toplanmıştı. Toplanan 290 bin liranın 130 bin lirası söz konusu Atatürk ve gençlik heykeline, 160 bin lirası ise İnönü heykeline harcandı. Anadolu halkının yoksullukla, savaş şartlarıyla ve depremlerin açtığı yaralarla boğuştuğu yıllarda mürteci Kemalistlerin şehirleri heykellerle donatmasıyla CHP yönetimi milletin temel ihtiyaçlarını görmezden gelip meydan meydan heykel dikiyordu.

"Malatya'nın göbeğinde bu teşhir olmaz"

İrfan Yılmaz adlı vatandaş, meydanda hâlâ duran çıplak heykelin Malatya'nın kültür ve maneviyatına uygun olmadığını belirtti.

"Ya bunu kaldırın ya da bir şort giydirin. Battalgazi'nin, Niyazi Mısrî'nin, Somuncu Baba'nın memleketine bu ucube heykel yakışmıyor." diyen Yılmaz, heykelin yıllardır vatandaşlar arasında rahatsızlık konusu olduğunu dile getirdi.

"RTÜK'ten korkup ekranda buzluyorlar"

Heykelin televizyon ekranlarında gösterilirken sansürlendiğine dikkat çeken Yılmaz, "Televizyonlarda Malatya'daki çıplak heykeli gösterirken arka tarafını buzluyorlar. RTÜK ceza verir diye sansürlüyorlar ama aynı heykeli 80 yıldır Malatya'nın meydanında çocukların önüne koymuşlar." ifadelerini kullandı.

Bir arkadaşının çocuğunun heykeli görünce neyi temsil ettiğini sorduğunu anlatan Yılmaz, "Kimse buna makul bir cevap veremiyor." dedi.

"Türk gencini böyle temsil edemezsiniz"

Anıttaki çıplak figürün "Türk gencini temsil ettiği" yönündeki değerlendirmeleri de eleştiren Yılmaz, "Türk genci çıplak temsil edilemez. Eline Türk bayrağı verilmesi de doğru değil. Resmî törenlerde devlet erkânı bu heykelin önünde duruyor. Böyle bir görüntü Malatya'ya da devlet ciddiyetine de yakışmıyor." ifadelerini kullandı.

Baran Dergisi

Krizin, Irak Ulaştırma Bakanı Vehb Selman el-Haseni’nin Kalkınma Yolu Projesi’ne ilişkin anlaşmayı imzalamaya yanaşmamasından kaynaklandığı görüldü. Ez-Zeydi’nin kameralar önünde bakanına müdahale ederek imza talimatı vermesinin ardından Haseni masaya geldi ve anlaşmayı imzaladı.

İran, Müslümanların önüne yine barikat kuruyor

Irak Ulaştırma Bakanı Haseni’nin, İran’a yakın şii Koordinasyon Çerçevesi ve Bedir Örgütü ile bağlantılı olduğu biliniyor. Şii destekli siyasî ve silahlı yapıların Irak devlet kurumları üzerindeki nüfuzu uzun süredir bilinirken, Ankara’daki imza töreninde yaşanan hadise de Kalkınma Yolu’na yönelik İran merkezli fitneyi yeniden gündeme taşıdı.

Basra Körfezi’ni kara ve demir yoluyla Türkiye üzerinden Avrupa’ya bağlaması hedeflenen Kalkınma Yolu, Irak’ı önemli bir ticaret merkezi hâline getirirken Türkiye’nin bölgesel gücünü de artıracak. İran ise güzergâhın kendi topraklarını dışarıda bırakması, transit gelirlerini azaltması ve Irak üzerindeki siyasî-ekonomik nüfuzunu zayıflatması ihtimalinden rahatsızlık duyuyor.

İran’ın Müslüman coğrafyalardaki fitne ve ihanet siyaseti, Şii nüfuz alanlarını korumaya dayanıyor. Türkiye’nin Irak ile kurmaya çalıştığı her stratejik iş birliğinin önüne farklı isimler, örgütler ve siyasî unsurlar üzerinden barikat kurulması, bu sinsi siyasetin yeni bir tezahürü olarak karşımıza çıkıyor.

Suriye’den Irak’a, Kafkasya’dan Körfez’e kadar Türkiye’nin ve bölge Müslümanlarının önüne fitne hatları döşeyen İran, kendisinin merkezinde bulunmadığı her teşebbüsü ihanetle baltalamaya çalışıyor. Ankara’daki törende ortaya çıkan imza krizi, Irak içerisindeki İran güdümlü yapıların büyük kalkınma hamlelerini dahi engelleyebilecek derecede nüfuz kazandığını bir kez daha gösterdi.

“Falancanın son kitabını okudun mu?” dedi fuar alanında dolaşanlardan biri. “Yok, daha sondan bir önceki kitabını bitiremedim” dedi tıknefes bir halde diğeri.

“Bir kimse ne kadar fazla okursa, okuduklarından kalan izler de kaçınılmaz olarak o kadar az olacaktır; zihin üzerine tekrar tekrar yazı yazılan bir tablete benzer. Derin derin düşünmeye zaman yoktur ve okunan şeyler ancak derin düşünmeyle hazmedilebilir, eğer bir kimse daha sonra üzerinde durup düşünmeksizin sürekli okursa okudukları kök salmaz, büyük bölümü itibariyle kaybolur. Gerçekten de bedensel gıdalarımızla zihinsel gıdalarımız arasında durum hemen hemen aynıdır: İnsanın yediklerinin beşte biri ancak hazmedilir, geri kalan buharlaşmayla, terlemeyle ve benzeri şekilde kaybolup gider” diyor Arthur Schopenhauer, ‘Okumak, Yazmak ve Yaşamak Üzerine’ kitabında.

Hintçe yazılmış bir kitaptı, İngilizceye çevirdiler. Sonra İngilizceden Fransızcaya, Fransızcadan Arapçaya, Arapçadan İspanyolcaya, İspanyolcadan Çinceye, Çinceden yeniden Hintçeye… Söylenecek tek şey kitabın çok yorulduğuydu!

‘Lansman’ diye bir kelime var. Şirinliğini yitirmemiş bir kitap olsaydım onu muhtemelen Gargamel zannederdim!

“Kanepelerimizden, sandviçlerimizden aldınız mı?” diye sordu ekstra kibar görevli. “Hayır ben sadece kitap almaya geldim!” dedi uyumsuz okur.

Cemil Meriç, yıllar önce yayınlanan ‘Bu Ülke’ kitabında bugünün yayın endüstrisi için en ideal olan müşteri profilini resmediyor: “Kitaplar çoğaldıkça okuma sevgisi azalıyor. Ama, yine de birçokları için okuma bir hastalık. Böyleleri incelemek, düşünmek, dinlemek, eğlenmek için okumaz; okumak için okur. Ne sanat heyecanı ararlar ne zekâlarını geliştirme emelindedirler. Çok okurlar, ellerine geçeni okurlar. Sabırsızdırlar, sırtlarından bir yük atmak isterler sanki. Okuduklarını reddetmek veya tartışmak ihtiyacını duymazlar. Kitap kapanır kapanmaz içindekiler unutulur. En büyük zevkleri kitap değiştirmektir. Her matbua’ya saldırırlar.”

“Bu kitabın etkisinden uzun süre kurtulamadım” dedi elindeki kitabı göstererek biri. “Kitapları daha kısa sürede okumalısın!” dedi kitapla hiç ilgilenmeden diğeri.

Tanıdığım birçok canı sıkılmış ayraç var, kitapların arasında bitse de gitsek diye söylenip duruyorlar!

Gökhan Özcan, Yeni Şafak

Aşgın, yaptığı açıklamada, "Biz burada olduğumuz sürece hiçbir Manifest kızı Çorum'a giremez. Şehri bunlarla kirletemeyiz." ifadelerini kullanarak, Çorum'un manevî ve kültürel değerlerini koruma noktasında taviz vermeyeceklerini vurguladı.

Devletin yapması gerekeni belediye başkanları üstleniyor

Çorum Belediyesi'nin aldığı tavır, devlet kurumlarının yerine getirmesi gereken vazifeleri bir kez daha gündeme taşıdı. Gençleri ahlâkî ve kültürel yabancılaşmaya sürükleyen, Batılı hayat tarzını özendiren ve sapkın LGBT propagandasına açık destek veren grupların faaliyetlerinin kısıtlanmasının belediyelerin inisiyatifine bırakılmaması gerekiyor.

Başta valilikler olmak üzere ilgili kamu kurumlarının bu tür organizasyonların düzenlenmesine izin vermemekle beraber gençliği hedef alan konser, festival ve benzeri etkinliklere karşı ortak bir mücadele yürütmesi gerekiyor.

Milyonlarca kişiye ulaşan sosyal medya hesapları üzerinden yapılan özendirici yayınlar da denetime tabi tutulmalı ve ahlâkî yozlaşmayı teşvik eden, LGBT propagandası yapan ve gençleri ifsat eden içeriklere karşı erişim engeli dâhil olmak üzere gerekli hukukî tedbirler gecikmeden uygulanmalıdır.

Kaynak: Daily Islamist

Artuklu Sarayında Yeşeren Deha Dicle ve Fırat'ın bereketlediği Cezîre yöresinde yetişen el-Cezerî, 12. yüzyılda Anadolu ve Orta Doğu'yu sarsan Haçlı Seferleri ile siyasî savaşların gölgesinde, mahallî beyliklerin bilim ve sanatı himaye etme yarışından beslendi. Bölgeye hâkim olan Artuklular, ticaretten elde ettikleri zenginliği Hatuniye, Şehidiye ve Zinciriye gibi medreselere yatırarak devasa bir eğitim havzası meydana getirdiler. Bu medreselerde dinî ilimlerin yanında fizik, matematik ve tıp da okutuluyordu. El-Cezerî, böylesi bir atmosferde Artuklu sarayında 25 yıl boyunca başmühendis olarak görev yaptı. Günümüzde etnik kökeni üzerine Türk, Kürt veya Arap olduğuna dair farklı tezler öne sürülse de onun vizyonu dar kalıpları aşarak İslâm medeniyetinin cihanşümul mühendislik dili haline gelmiştir.

Mühendislik Başyapıtı: Kitâb-ül-Hiyel

El-Cezerî'nin tasarladığı makineler, sultanları eğlendiren basit oyuncaklar olmanın çok ötesindeydi. Temel hedef, tabiatın potansiyel enerjisini iş gücüne çevirmek ve hayatı kolaylaştırmaktı. "Kitâb fî Maʿrifeti'l-ḥiyeli'l-hendesiyye" (Kitâb-ül-Hiyel) isimli şaheser, Artuklu hükümdarı Mahmûd bin Mehmed'in özel talebiyle 1205 yılında kaleme alındı. Hükümdar, Cezerî'nin icat ettiği otonom robotu gördüğünde, "Bu emeğin boşa gitmeyecek, bütün yaptıklarını bir kitapta topla" diyerek tarihe geçen bir talimatta bulunmuştu.

Altı bölümden oluşan bu eser; su saatlerinden şifreli kilitlere, kan ölçme tüplerinden sanayi tipi su pompalarına kadar 50 farklı mekanizmanın teknik çizimini barındırır. Cezerî, bilgiyi gizli tutmayı yeğleyen Orta Çağ lonca zihniyetini yıkarak şeffaflığı seçmiş, cihazların parçalarını farklı renklerle çizmiş ve montaj aşamalarını Arap harfleriyle tek tek şifreleyerek detaylandırmıştır.

İnsanvarî robotlar ve sibernetiğin doğuşu

Mühendisin en tanınan tasarımı, o dönemin çok kültürlü yapısını simgeleyen "Filli Su Saati"dir. Suyla dolup batan bir kâsenin ipleri ve kaldıraçları tetiklemesiyle çalışan bu sistem, zamanı görüntü ve sesli bir şekilde reaksiyon zinciriyle kaydediyordu.

Bunun yanında icat ettiği saz çalan robotlar, içecek dolduran humanoidler ve abdest otomatları tarihin bilinen ilk insansı robotlarıdır (humanoid automata). Saz çalan mekanik gruptaki figürler, dönen ahşap silindirler üzerindeki mandalların yer değiştirmesiyle farklı müzik ritimleri üretebiliyordu. Bu çığır açan fikir, 19. yüzyıldaki delikli kart sistemlerinin ve günümüz bilgisayar programlamasının temelini oluşturan "kodlanabilir donanım" mantığının ilk ve en çarpıcı örneğidir.

Avrupa merkezli tarih anlatısı, sibernetik (geri bildirim ve kontrol mekanizmaları) bilimini genellikle Descartes veya Pascal ile başlatır. Hâlbuki makinelerde üstün denge (homeostasis) durumunu, şamandıra valfleriyle çalışan kendi kendini regüle eden sistemleri onlardan yüzyıllar önce tasarlayıp çalıştıran kişi el-Cezerî'nin bizzat kendisidir.

Eserin Batı dünyasında bilimsel olarak tam anlamıyla keşfedilmesi, 1900'lerin başında Alman Prof. Eilhard Wiedemann'ın bu makineleri laboratuvar ortamında aslına uygun şekilde inşa edip başarıyla çalıştırmasıyla gerçekleşti. Bilim tarihçisi Prof. Lynn White Jr.'ın da teyit ettiği üzere; segment dişlileri ve konik sübaplar gibi hayati makine elemanları, Leonardo da Vinci'den yüzyıllar önce el-Cezerî'nin çizimlerinde kusursuz biçimde kullanılmıştır. Mezopotamya'dan yükselen bu benzersiz mühendislik aklı, günümüz sanayisine yön veren çarkların ve pistonların ilk yazılı anayasasını insanlığa miras bırakmıştır.

Kaynaklar ve Dipnotlar:

Ehli Sünnet Büyükleri İslam Tarihi Ansiklopedisi, "CEZERÎ - Hayatı ve Eserleri", Ehli Sünnet Büyükleri İslam Tarihi Ansiklopedisi, "CEZERÎ - Sibernetiğin İlk Kurucusu", TDV İslâm Ansiklopedisi, "CEZERÎ, İsmâil b. Rezzâz", Türk Maarif Ansiklopedisi, "Cezerî" , Wikipedia Türkçe, "Cezerî - İcatları ve Eserleri" , Wikipedia Türkçe, "Cezerî - Etnik Kökeni ve Hayatı"

Hayye, Gazze ve Batı Şeria'daki durum hakkında bilgi verdi, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu hükümetinin yasa dışı yerleşim faaliyetlerini ve Kudüs'te kutsal mekanlara yönelik saldırılarını artırdığına dikkati çekti.

Hamas'ın, barış müzakerelerinde yapıcı bir tutum izlemeyi sürdürdüğünü ifade eden Hayye, Filistinliler arası uzlaşı süreci hakkında da bilgi aktardı.

Bakan Fidan da Türkiye'nin, Filistinlilerin haklı davasını her alanda ve her platformda en güçlü şekilde desteklediğini yineledi.

Fidan, Türkiye'nin, Netanyahu hükümetinin Gazze'de ve Batı Şeria'da işlediği suçların ve kutsal mekanlara yönelik saldırılarının uluslararası toplumun gündeminde kalmasını sağladığını ve Gazze'ye daha fazla insani yardım ulaştırılması için her türlü çabayı göstermeye devam edeceğini kaydetti.

Bakan Fidan, Türkiye'nin Gazze barış sürecini desteklemeyi sürdüreceğini, bu süreçte Hamas'ın oynadığı rolü takdirle karşıladığını belirtti.

Görüşmede, diğer mahallî konular da ele alındı.

Başbakanlığı döneminde alınan yüzde 49’luk oyu şahsî hanesine yazan Davutoğlu, bu kibirden uzun müddet taviz vermedi. Kendi ismi ve partisiyle milletin karşısına çıktığında ise aldığı binde seviyesindeki oy ile birlikte hafifliğinin ölçüsünü gördü. Erdoğan’ın tabanından büyük bir kitle koparacağını düşünen Davutoğlu, millet nezdinde hiçbir karşılık bulamadı.

Davutoğlu, siyasî hezimeti kabul etmek yerine akademik cümlelerin ve soyut ahlâk nutuklarının arkasına saklandı. Sayfalarca demokrasi, ahlâk ve siyasî ilke anlatırken, milletin neden kendisine itibar etmediğini cevaplayamadı.

CHP’nin desteğiyle yeni bir merkez oluşturmak için yola çıkan Davutoğlu, sonunda kendi kazdığı kuyuya düştü. Gelecek Partisi'nin vardığı nokta, şahsî ihtiras ve makam hırsıyla yürütülen bir siyasetin kaçınılmaz akıbeti oldu.

Halkın eylemleri diğer kamu binalarına da sıçradı. Dün Trablus'un farklı bölgelerinde sokağa inen kalabalık; Dışişleri Bakanlığı, Libya Ulusal Televizyonu ile Libya Posta ve Telekomünikasyon Şirketi binalarının girişlerini yine moloz yığınlarıyla kapatarak kurumlara erişimi tamamen durdurdu.

Yaşanan krizin ardından Libya Başbakanı Abdulhamid Dibeybe, 18 Temmuz'da yaptığı açıklamada mevcut tablodan Libya Genel Elektrik Şirketini sorumlu tuttu. Kurumu, denetimden ve hesap vermekten kaçınan bir yönetime teslim etmenin büyük bir hata olduğunu vurgulayan Dibeybe, sorumlular hakkında derhal soruşturma açılması gerektiği talimatını verdi.

Anadolu Ajansı verilerine göre, ulaşımın oldukça güç olduğu bu bölgede özel bir yapı tercih edildi. Yeni kurulan sistem, 1 metrelik beton zemin üzerine oturtulan 5 metrelik çelik profillerden oluşuyor. Sistemin en üst bölümünde 90 santimetre yüksekliğinde jiletli teller bulunuyor.

Fiziksel engeller haricinde sınır hattı tel örgüler, derin hendekler, devriye yolları ve ileri teknoloji gözetleme sistemleriyle destekleniyor. Tüm bu entegre güvenlik adımları, bölgedeki kaçak geçişlerin bitişine sebep oldu.

Çelik duvarın uygulandığı bölgenin yanındaki hatlarda ise standart beton duvar inşası devam ediyor. Sınır hattına yakın mesafede kurulan taş ocağında üretilen devasa beton bloklar, ağır iş makineleri yardımıyla şantiye alanlarına taşınarak etaplar halinde yerlerine monte ediliyor.

ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM), BAE ile varılan mutabakatın detaylarını paylaştı. Yaklaşık 20 kişilik Amerikalı ve Emiratili personelden oluşan Talon Synapse Görev Gücü, önümüzdeki günlerde Abu Dabi merkezli olarak mesaiye başlıyor. Ekibin kadrosunda yapay zekâ, siber güvenlik ve veri analitiği uzmanları yer alıyor.

Üç temel operasyon alanı

CENTCOM'un belirlediği çalışma çerçevesine göre Talon Synapse üç ana hedefe odaklanıyor. Bu hedefler; istihbarat işleme süreçlerinin yapay zekâ ile desteklenmesi, kritik altyapı tesislerinin koruma kalkanlarının güçlendirilmesi ve bölgesel güvenlik hareketliliğinin sürekli takip edilmesi şeklinde sıralanıyor. Anlaşmayı tarihi bir dönüm noktası şeklinde tanımlayan CENTCOM Komutanı Amiral Brad Cooper, sahadaki personelin en güncel yapay zekâ teknolojilerini anında kullanabilmesini amaçladıklarını vurguluyor.

Personel sayısı ve yapısal dönüşüm

Ekibin yalnızca 20 kişiden oluşması savunma kulislerinde çeşitli tartışmalara sebep oldu. Eski bir ABD savunma yetkilisi, bu kadar küçük bir grubun üreteceği somut sonuçları sorgularken, gizli bilgi paylaşımının hangi düzeyde yapılacağının büyük bir muamma olduğunu dile getiriyor. CTOL Digital'in analizine göre ise bu gelişmenin asıl önemi kişi sayısından ziyade yapısal dönüşümü temsil etmesinde kendini gösteriyor. Söz konusu görev gücü, ABD'nin ulusal güvenlik kurumlarına yapay zekâ kullanımını dikte eden NSPM-11 politikasının uluslararası arenadaki ilk somut yansımasını oluşturuyor.

İstihbarat mimarisinin arka planı

Projenin temelleri, geçtiğimiz yıl Amiral Cooper ile BAE Ulusal Güvenlik Danışmanı Şeyh Tahnoon bin Zayed Al Nahyan arasındaki temaslar sırasında atıldı. BAE istihbaratının kilit ismi olarak tanınan Tahnoon, bu teknolojik ittifakın ana yürütücüsü konumunda bulunuyor. Kısa bir süre önce bölgeye giden CENTCOM heyeti, yapay zekâ şirketleri ve Emiratili savunma yöneticileriyle bir araya gelerek sahadaki son hazırlıkları tamamladı.

Geniş kapsamlı entegrasyon

Talon Synapse, iki ülke arasındaki devasa teknoloji ortaklığının askeri ayağını temin ediyor. 2025 yılında devreye alınan Yapay Zekâ Hızlandırma Ortaklığı, Abu Dabi'de 5 gigawatt kapasiteli büyük bir yapay zekâ kampüsü kurulmasını içeriyor. Microsoft'un BAE'ye aktardığı 15,2 milyar dolarlık devasa yatırım ve ABD Ticaret Bakanlığı'nın Nvidia çiplerine erişim için tanıdığı geniş yetki, anlaşmanın ticari ağırlığını gözler önüne seriyor. BAE'nin Temmuz ayında ABD tarafından ihracat kategorisinde Avrupalı müttefiklerle aynı statüye yükseltilmesi, bu entegrasyonun ulaştığı boyutu kanıtlıyor.

Bölgesel etkiler ve askerî ihtiyaçlar

Siyasi ve askeri analistler, bu ortaklığın Ortadoğu'da derin etkilere sebep olacağını öngörüyor. BAE'nin bulut altyapısı, çipler ve askeri algoritmalar konusunda tamamen Amerikan sistemine bağlanması, ülkenin kendi teknolojik özerkliğini kaybetmesi tehlikesini barındırıyor. Anlaşmanın, CENTCOM'un İran'ı hedef alan askeri faaliyetlerinin hemen ardına denk gelmesi durumu daha da boyutlandırıyor. Görev gücünün istihbarat ve izleme görevleri, doğrudan bu hareketliliğin doğurduğu askeri ihtiyaçlarla örtüşüyor.

Camilerden medreselere, ezandan dinî neşriyata kadar Müslümanlığın cemiyet hayatındaki bütün izleri hedef alındı.

Din hakkında yazı yazmak, tarihî bir hadiseden bahsetmek, hatta temsil ve ima yoluyla dinden söz etmek dahi yasaklandı.

1942 ve 1945 tarihli resmî emirler, Kemalist rejimin gençliği dinî fikirlerden uzak tutmayı açık bir devlet politikası hâline getirdiğini gösteriyor.

İşte yayınlara verilen emirler:

“Gazetelerimizin son günlerdeki neşriyatı arasında dinden bahis (söz eden) bazı yazı, mütalâa îmâ ve temsillere rastlanmaktadır. Bundan sonra din mevzuu üzerinde gerek tarihî, gerek temsilî ve gerek mütalâa kabilinden olan her türlü makale ve fıkra ve tefrikaların neşrinden tevakkî edilmesi (kaçınılması) ve başlanmış bu gibi tefrikaların en son on gün zarfında nihayetlendirilmesi.”

(T.C. Başvekâlet, Matbuat Umum Müdürlüğü, İç Matbuat Dairesi, 1945).

“Biz her ne şekil ve surette olursa memleket dâhilinde dinî neşriyat yapılarak dinî bir atmosfer yaratılmasına ve gençliğin içine dinî bir zihniyet fideliği vücuda getirilmesine taraftar değiliz.”

(T.C. Dâhiliye Vekâleti, Matbuat Umum Müdürlüğü, sayı 658 ve 17 Mayıs 1942).

Baran Dergisi

Ailesiz, cinsiyetsiz, mülkiyetsiz ve inançsız toplumların hedeflendiğini söyleyen Erbaş, bu yapının insanların yönetilmesini ve tüketim düzenine teslim edilmesini kolaylaştırdığını belirtti.

“İnandığı fikri olmayanı yönetmek kolaydır”

İnsanın bir fikre, ideale veya inanca sahip olmadığı takdirde savunacağı herhangi bir değerinin de kalmayacağını vurgulayan Erbaş, şöyle konuştu:

“İdeolojiniz olmadığı zaman bir şey savunmuyorsunuz. Ülkenizi, yaşadığınız toplumu veya ailenizi bir fikir uğruna müdafaa ediyorsunuz. Bunlar ortadan kalktığında hiçbir şeyi savunmuyorsunuz. Böl, parçala ve yönet anlayışı da böylece kolaylaşıyor.”

Küresel düzenin insanları keskin fikirlerden ve güçlü aidiyetlerden uzaklaştırdığını kaydeden Erbaş, “İnsanların inandığı bir fikir yoksa onları yönetmek çok kolaylaşır. İnsanların köşelerini silerek herkesi yuvarlak hâle getiriyorlar.” ifadelerini kullandı.

Bu azgın saldırganlık, İslam’ı bu topraklardan tamamen tasfiye etmeyi gaye edinen eski "seçkinler" zümresinin, elinden kayıp giden tahakkümün oluşturduğu bir hezeyandır. Yıllardır İslam’a yapılan saldırıların cezasız kalması, bu şımarık güruhu iyice azıtmış; Müslümanları kendi vatanlarında "yabancı" gibi gören bu kafa yapısının egosunu şişirmiştir.

Müslüman Anadolu’nun sabrı taşıyor

"Yallah" diye bağıran, eşyaları fırlatan, başörtülü annenin karşısında bir "histeri nöbeti"yle titreyen laik dinozor, İslam’ı tahkir etme geleneği kesintiye uğrayınca, tıpkı madde bağımlıları gibi yoksunluk krizi yaşamaktadır.

Ancak şunu bilmelidirler ki, Müslüman Anadolu’nun sabrı da artık tükenmiştir. Tesettürlülere karşı sergilenen bu aşağılık tutum, bu memleketin her karışında artık "karşılıksız" kalmayacaktır.

Laik kokonaların histerik çığlıkları, aslında kendi sonlarının yaklaştığını duyuran birer siren sesidir. İslam’ın nurunu kendi karanlıklarıyla örtmeye çalışanlar, en nihayetinde Müslüman Anadolu’nun ihtilalci öfkesinin altında ezilmeye mahkûmdur.

Baran Dergisi

Bu rezalete şahit olan bir kadının tepkisiyle, mesele bambaşka bir boyuta evrildi. "Burası çocuk parkı, yaşınızdan başınızdan utanın" diyen kadına karşı i.nelerden biri "uzatma" diyerek bağırması, bu sapıkların sadece ahlaksız değil, aynı zamanda ne kadar arsız olduklarını da gözler önüne serdi. Artık sadece edepsizliği sergilemekle kalmıyor, buna karşı çıkanları da sindirmeye, üste çıkmaya cüret ediyorlar.

KEPAZE LAİK DÜZENİN ESERİ!

Bu, devletin asli görevi olan ahlakı ve asayişi koruma yükümlülüğünü ayaklar altına almasının bir sonucudur. Parkları başıboş bırakan, yasayı, nizamı, caydırıcılığı rafa kaldıran bu kepaze düzen; sapkınlığa, ahlaksızlığa ve namussuzluğa yol vermiştir.

Milletin "bana ne" diyerek duyarsızlaşması, bu pisliğin her yere sirayet etmesine zemin hazırladı. Sokaklar, meydanlar, parklar; hiçbir denetimin olmadığı, rezilliğin meşrulaştığı bir bataklığa dönüştü. Yaşlısından gencine kadar bu sapkınlığın yayılması, bünyemizi saran kanserin boyutunu gösteriyor.

BU KADAR AHLAKSIZLIĞA YETER!

Yeter artık! Bu hayasızlığın, bu ahlaksızlığın önünü kesecek kanunlar, yasaklar ve en sert tedbirler derhal devreye sokulmalıdır. Çocukların olduğu her yer, bu tür sapkınlar için yasaklı bölge ilan edilmeli; arsızlıklarına, namussuzluklarına en ağır müeyyide uygulanmalıdır. "Bana ne" diyerek seyirci kalmaya devam ettiğimiz her an, bu pislik daha da büyüyecek.

• Sapıklar, Boğaz'da boy göstermeye kalkıyor! Ayasofya da güzergahta!
• Müslüman Anadolu, sapkın LGBT gemisine geçit vermedi

Çocukların da bulunduğu toplu taşıma aracında açık açık aile değerlerine, toplumsal ahlaka savaş açan sapkınlığın propagandasını yapan kadına etraftaki vatandaşların kayıtsız kalması tepki çekti.

Konuşmasında, adanın geçmişte uğradığı Roma, Anglo-Sakson ve Norman istilalarının İngiliz halkında nasıl bir savunma psikolojisi oluşturduğu anlatıyor. Bu ruh halinin zamanla dünyayı sömürgeleştirme fikrine nasıl dönüştüğü, Anglikan kilisesinin kuruluşu ve İspanyol donanmasına karşı kazanılan ilk ölüm kalım savaşı kronolojik bir akışla aktarılıyor.

Tarihçi Tatlı, İngilizlerin dünyayı yönetirken ve ittifaklar kurarken Osmanlı pragmatizminden nasıl faydalandığını çarpıcı örneklerle dile getiriyor.

Ayrıca günümüz küresel siyasetine de değinilerek sermayenin Amerika'dan Çin'e taşınması, dijital faşizm tehlikesi ve Amerika'nın geri çekilme süreci değerlendiriliyor.

İbrahim Tatlı, yapay zekanın gelişi ve bilginin tabana yayılmasıyla birlikte küresel dengelerin her an değişebileceğini ifade ediyor. Güçlü devletlerin tarihte nasıl aniden çöktüğünü Tunç Çağı örneğiyle açıklıyor ve bugünkü İngiliz planlarının da hiç beklenmedik bir kaosla sonuçlanabileceğini belirtiyor.

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Aylık Baran Dergisi Yayın Kurulu Üyesi Dr. Kâzım Albayrak programda “Büyük Doğu Davası” başlığı altında Üstad Necip Fazıl’ın fikir, dava ve gençlik anlayışına dair değerlendirmelerde bulunarak şunları dile getirdi:

“Kıymetli hocalarım, sevgili gençler; Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davasını ben anılarımdan yola çıkarak anlatmaya çalışacağım. Şimdi gençlik dönemimizde bir arayış içerisindeyiz. Kendimizi ifade etmek istiyoruz hâliyle. Kaldırımları arşınlıyoruz. Sağ-sol çatışmalarının yoğun olduğu bir dönem. Bunun da şöyle bir faydası oluyor: “Biz kimiz?” diye kendi kimliğimizi arıyoruz. Aileden tevarüs ettiğimiz bir inanç sistemi var, ona bağlıyız Allah’a şükür. İnsan 18 yaşında Müslüman olur ama 60 yaşında da Müslüman olur, 80 yaşında da Müslüman olur. 18 yaşında Müslüman olurken İslam literatürünü, İslam’ın emirlerini, ölçülerini hepsini biliyor muyuz? Bilmiyoruz. Önce takliden başlar.

Şimdi o dönemde bize yakın ne var? Kendimizi ifade etmek istiyoruz. Akıncılar Teşkilatı’nın kurulduğunu duyuyoruz, tamam diyoruz, bu bize yakın. Milli Türk Talebe Birliği var, tamam diyoruz. Ve Necip Fazıl... Necip Fazıl kim? Necip Fazıl Üstad. Necip Fazıl her şeyimiz. Necip Fazıl “Ruh Hamurkârı.” Belki çoğunuz bilmez, Üstad olarak bilinir. O dönem Necip Fazıl için mesela çok kullanılan ifade “Ruh Hamurkârı”dır. Konuşmalardan zaten bu çıkıyor; Necip Fazıl’a neden Ruh Hamurkârı dendiği anlaşılıyor, değil mi?

Fakat sevmek için bilmek gerek. Necip Fazıl’ı seviyoruz ve zaten büyük bir emeği var; yol açıcı, çığır açıcı, merkezi mütefekkir ve aksiyoner. Yani sahada, meydanda, sokakta. Şimdi Necip Fazıl’a hayranız; konferanslara gidiyoruz, dinliyoruz. Fakat Necip Fazıl’ın hakikatini bilmek, derinlemesine bilmek gerekiyor. Sadece şair değil, aksiyon adamı. Biz daha çok kahraman yönüyle biliyoruz, şiirlerini de zaten ezberlemişiz.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

Bu arada Necip Fazıl’la benim tanışmam oluyor; yanına gitmem söz konusu oluyor. Hemen onu da anlatayım. Şimdi o dönem Gölge dergisi çıkıyor Salih Mirzabeyoğlu tarafından. Akıncı Güç dergisi çıkıyor. Akıncı Güç dergisinde Salih Mirzabeyoğlu, İdeolocya Örgüsü’nü merkeze koyup değerlendirmelerde bulunuyor; gaye-hedef ilişkilerini, mücadelenin ilkelerini, hedefi bunları çiziyor. Bu sefer, hani Büyük Doğu’yu biliyoruz fakat bu şekilde altı çizilince İdeolocya Örgüsü’nü yeniden okumaya başlıyoruz. Ve Akıncı Güç dergisi Necip Fazıl’a ulaştırılıyor. Necip Fazıl bunu beğeniyor, çok beğeniyor. “Müjdelerin Müjdesi” diye yazı yazıyor ve başta Salih Mirzabeyoğlu olmak üzere Akıncı Güç kadrosunu çağırıyor. Gidiyoruz şimdi Üstad’ın yanına. Bir akşam yemeğine çağırıyor Erenköy’deki köşküne. Bir masa başında, etrafında yay gibi halkalanmışız. Orada hemen söyleyeyim, intibaım nedir? Şimdi ben pratikten teoriyi desteklemiş olacağım böylece.

Necip Fazıl’da gördüğüm; 75 yaşında ihtiyar, biz de 20 yaşında delikanlıyız. Necip Fazıl’da gördüğüm, 75 yaşında bir delikanlı. Eşya ve hadiselere tahakküm etmek isteyen, böyle vecd içerisinde eşya ve hadiselere hâkimiyetini gösteren bir delikanlı. Yani çok ileri bir seviyede yorum yapıyor, bir aksiyon alıyor. Ondan sonra Necip Fazıl’ın arkasında akşam namazını kılıyoruz. O, unutamadığım anılardan bir tanesidir; orada kıldığım namaz.

Şimdi “Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davası” diyoruz ya arkadaşlar; Necip Fazıl, Büyük Doğu ve dava. Bu üçü birbirine çok güzel denk geliyor, bunlar özdeşleşmiş kavramlar. Büyük Doğu’yu biraz sonra, konuşmamın sonunda yedi umde hâlinde anlatacağım inşallah; kısa kısa başlıklar hâlinde. Şimdi dava deyince arkadaşlar, dava burada ideal manasında. Maddi istekler, zaruri istekler insanın ruhunu doyurmaz. Maddi isteklerimiz lazım ama ruhumuzu doyurmaz. Biz de böyle bir arayış içerisindeydik. Burada hemen gaye ile ideal arasındaki farkı belirtelim. Üstad’ın şöyle bir sözü var: “Her ideal bir gayedir, fakat her gaye ideal değildir. Gayeler aşağılara düşebilir, idealler düşmez.” Üniversiteyi bitirmek, ondan sonra diyelim ki akademisyen olmak...

Necip Fazıl burada şöyle bir misal veriyor: Bir askerin mareşal olması bir gaye olabilir ama bir ideal değildir. Bunun ideal olması için ne lazım? Üstad söylüyor: “Bunun ideal olması için de Altın Ordu’nun bir neferi olarak veya bir mareşali olarak görev yapmak istemesi lazım.” Yani konu, gaye ile ideal arasındaki farktır.

Necip Fazıl ideal adamı. Ve bu idealine uygun olarak da Büyük Doğu idealini çizmiş. Büyük Doğu ideali nedir? Bunu bilmemiz gerekir. Yani sathî anlamaktan derinlemesine anlamaya geçmemiz lazım. Burada aslında herkes bir iç âlem düzeni peşinde koşuyor; iç âlem düzeni ve mutlak güzeli arıyoruz. Yani mesele aslında maddi değil. Maddi şeyler fiziki varlığımızı sürdürmek için elzem, zaruri. Aslında insanın aradığı şey bir iç âlem düzeni, bir huzurdur. İnsan mutlak güzeli arıyor farkına varmadan mutlak güzeli arıyor. Güzel, hep mutlak güzele vasıta ve vesile. Bu noktada hemen söyleyeyim; Necip Fazıl’ın estetik planı başa almasının altını çizelim.

Hamurkâr’ı söyledik. Demek ki biz bu şekilde Necip Fazıl’ın bir şiirini hatırlıyoruz: “Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem / Yollar ki Allah’a çıkar, bendedir” der. Arkadaşlar, gölgemizin bir yola düşmesi lazım. Bu yol, kendimizin haricinde aşkın bir varlığa olacak; tabii ki Allah ve Resulü’ne. Davamızda da bunun sürdürülmesi gerekir. Ben bunun mücessem olmuş hâlini Necip Fazıl’da gördüm. Yani her bakımdan bana hitap etti. Bunu birçok noktada misallendirebilirim.

Büyük Doğu, bir söylem İslâmcılığı değildir; içselleştirilecek, kana karışacak ve enerji olarak açığa çıkacak bir davadır. Necip Fazıl edebiyat olsun diye yazmamış; kan ve çileyle yoğrulan bir hayatta yaşadıklarını yazmış, yazdıklarını yaşamıştır. Onun en çok sevdiği kelime ise aksiyondur. Burada iman ve sanat da birliktedir. Bunu da unutmayalım arkadaşlar. Bunun ayrıntısına şimdi kısa zaman içerisinde giremiyorum.

Şu kadarını söyleyeyim: Güzeli arıyoruz dedim ya; bakın, iman ve sanat burada bir arada. Güzel olmayan şey, güzeli anlatamaz. Hocalarım anlattı; estetik, hesap kitap sordurmadan yakalayıcı ve fethedicidir. Yani pis borudan temiz su akmaz. Kötü bir nefesten İslâm anlatılmaz. Buna dikkat etmemiz gerekiyor. Şimdi daha önce bana birkaç soru yöneltilmişti. Hemen o iki soruyu kısaca cevaplandırıp yedi umdeye geçeceğim.

Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren en önemli şey ne? Hocalarım kısaca bahsetti, ben bir kelimeyle söyleyeyim: Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanışmasıdır. Vapurda karşısına gelen bir kişi, bir Müslüman ona vesile olmuştur, aracı olmuştur. Tanımadığı birisidir. “O ve Ben” kitabında bunun hikâyesi de gayet güzel anlatılmıştır.

Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği nedir? Tabii ki Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği Büyük Doğu, İslâm İnkılabı’dır ve bunu “İdeolocya Örgüsü”nde ifade edilmiştir. Necip Fazıl’ın “Özlediğimiz Nesil” konferansında gençlikten bekledikleriyle ilgili nasihatleri var. Hemen ilk üçünü söyleyeyim size:

Birincisi aşk. Üstad diyor ki: “Aşksız adam pörsümeye ve aşksız cemiyet sönmeye mahkûm ve kâinatın protoplazması aşktır.”

İkincisi üstün akıl ve sır idraki. Aklı yine akılla mat eden üstün anlayışa ve bilhassa sır idrakine yükselmek, diyor Necip Fazıl.

Üçüncüsü nefs muhasebesi. Atacağını dibinden söküp atma, alacağını dibinden söküp alma, tutacağını da köküne kadar yapışıp tutma hassası deniyor.

“Büyük Doğu, İslâmiyet’in emir subaylığıdır. Büyük Doğu, İslâm içinde ne yeni bir mezhep ne de yeni bir içtihat kapısıdır; sadece Sünnet ve Cemaat Ehli tabirinin ifadelendirdiği mutlak ve pazarlıksız çerçeve içinde, olanca saffet ve asliyetiyle İslâmiyet’e yol açma geçidi ve çoktan beri kaybedilmiş bulunan bu saffet ve asliyeti 21. asrın eşiğinde eşya ve hadiseye tatbik etme işidir.” Üstad’ın tanımı bu. Büyük Doğu yekpare bir inanış, görüş ve ölçülendiriş manzumesidir.

Şimdi yedi umdeyi hemen söyleyeceğim:

Birincisi, şeriattan zerre taviz vermeyen bir dünya görüşü. Hiçbir şeye taviz yok. Yani liberalizme, sosyalizme, çağın moda akımlarına... Hiçbirine taviz yok. Bu, Necip Fazıl’ın Büyük Doğu’daki birinci vasfıdır. Dinî ilimlere de bakabilirsiniz arkadaşlar. Çünkü Üstad bunları hep kontrol ederek, danışarak hazırlıyor.

İkincisi, tarih muhasebesi yapıyor arkadaşlar. Son beş asrın tarih muhasebesini yapıyor: Ulu Hakan Abdülhamid Han, Vahdettin Han... “Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğini bilmez.” Bu sözüm bence yeter, bunu geçiyorum.

Üçüncüsü, Necip Fazıl bir dünya görüşü sistemi kuruyor. Arkadaşlar, bütün hakkında bir fikrimiz olmadan parçaları değerlendiremeyiz, kavrayamayız. Körün fil tarifi var ya, onun gibi. Onun için “İdeolocya Örgüsü” olmadan yol alamayız; “İdeolocya Örgüsü”nü benimsemeden, kuşanmadan yol alamayız. Kafamızda bir ev fikri olmadan kapı ve pencere hakkında fikir sahibi olabilir miyiz? Olamayız. İşte ev fikri, “İdeolocya Örgüsü”dür.

Dördüncüsü, ideolocyanın temelini Allah Resulü’ne dayandırıyor arkadaşlar. Yani peygambere imandan öte, fikriyatını buna dayandırıyor. “En evvel, en üstün” diyor. Birçok eserinde buna dayandırıyor. Çalıştığım mevzu bu; 2700 küsur adet hadis kullanmış. Burada “Nur-u Muhammedi”, “Muhammedi Nur” kavramı da devreye giriyor. Bu kâinat görüşünü buraya dayandırıyor. Ve sahabeler... “Olanca imtizacımız sahabelerdir bizim” diyor.

Beşincisi, dost ve düşman kutuplarını işaretlemesi, hedefleştirmesi önemli. Baş nefret kutbu, baş muhabbet kutbu. Baş muhabbet kutbu olarak Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretlerini işaret ediyor. Baş nefret kutbu da İslâm’a düşmanlığını ilan eden her kimse, herhangi bir zümreyse bunu eserlerinde açıkça ilan ediyor.

Altıncısı, Üstad yeni bir usul ve tarz getirdi; geleneğe bağlı ama yenilikçi. Hem gelenekçi hem devrimci. Yeni bir usul ve tarz getiriyor, yeni bir diyalektik getiriyor, yeni bir estetik getiriyor. Bu da mutlak ölçülere ve geleneğe sımsıkı bağlı.

Yedincisi, İslâm İnkılabı diyor, bunun çokça altını çiziyor. “Büyük Zuhur” diye işaret ediyor. Bu minvalde “Başyücelik Devleti ve İdare Mefkûresi” var arkadaşlar “İdeolocya Örgüsü”nde. Bunu neden yazdı Üstad? Bizim siyasi ve içtimai bir modelimiz olmasın mı? Biz başkalarının biçtiği gömleği, elbiseyi niye giyelim? Bilmem Stuart Mill, Descartes, bilmem ne falan...

Allah ve Resulü’ne ve ulema geleneğine bağlı bir sistem istiyoruz. Necip Fazıl bunu da planlamış. Necip Fazıl son olarak diyor ki: “Dünya bir inkılap bekliyor; dünyanın beklediği bu inkılap üç daire hâlinde: Dış daire dünya, içindeki daire İslâm Âlemi, onun da içinde Türkiye. Asıl Türkiye, merkez Türkiye.” diyor Üstad. Bunu da yazalım, not alalım.

İslâmi İlimler Kulübü’ne, İslâm Ekonomisi ve Finans Kulübü’ne bu organizasyon için teşekkür ederim. Son olarak şunu söylüyorum: İslâm âlemine ve dünyaya bir teklifi olan, kurtarıcı İslâm nizamı fikri olan Büyük Doğu ideali etrafında kenetlenen gençler ve gönüldaşlar olarak hepinizi saygıyla selamlıyorum.”

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2026 itibariyle) kargo dahil 1900 TL'dir.

Haftalık çıkan Baran Dergisi, 783 sayıdan sonra kardeş yayın organı olan Aylık Dergisi ile birleşerek "Aylık Baran" adı altında aylık olarak yayınlanmaya devam etmiştir.