“Köyümüze Sokmuyorlar” İddiası

Tartışmalar, sosyal medyada yükselen “Yahudiler bizi kendi köyümüze sokmuyor, kilisemizi yıkacaklar” paylaşımlarıyla alevlendi. Yapılan incelemeler sonucunda, Limasol kırsalında bulunan ve 1980’li yıllardan bu yana terk edilmiş olan Trezena köyünün, bir Yahudi şirketi tarafından tarlaları, yolları ve tüm çevre arazileriyle birlikte blok halinde satın alındığı belgelendi. Bölgede yükselen tabelalar ve özel güvenlik personeli, yerel halkın köye girişini "inşaat sahası" gerekçesiyle engellemeye başladı.

Sadece Konut Değil, Sosyal Yapı da Değişiyor

Yahudi işgalcilerin beraberinde getirdiği özel korumalı siteler, güvenlik şirketleri ve "Siyonist okulları" Rum kamuoyunda demografik yapıya dair endişeleri artırıyor. Limasol Belediyesi, Yahudi şirketinin bölgede üç katlı binalar, dev çiftlikler ve şarap fabrikaları inşa edeceğini açıklarken; Rum muhalefet partileri hükümete, “Yakında kendi topraklarımızda mülksüz kalacağız, yabancılara satışa acil sınırlama getirilmeli” çağrısında bulunuyor.

Restorasyon mu, Tasfiye mi?

Bölgedeki köylerin ortak muhtarı Yannakis Yanniki, Yahudi şirketini savunarak kilisenin yıkılmayacağını, aksine restore edileceğini iddia etse de halk ikna olmuş değil. Köy girişlerindeki “tehlike” uyarılarının ve bekçilerin abartıldığını savunan muhtarın açıklamaları, Yahudi sermayesinin terk edilmiş Rum köylerini birer birer toplama stratejisini engelleyemiyor. Ada basını, bu durumun Kıbrıs'ın güneyindeki mülkiyet dengelerini kalıcı olarak değiştireceğine dikkat çekiyor.

Ailenin feryadı: Hamza öldürülmedi, parçalandı

Hamza Özsoy’un amcasının aktardığı sözler, yaşanan vahşetin ağırlığını bütün çıplaklığıyla ortaya koydu. Amca, “Hamza’nın otopsisini yapan doktor ve savcı ağladı. Hamza öldürülmedi, Hamza köpekler tarafından vahşice parçalandı” ifadeleriyle hem ailenin acısını hem de olayın sıradanlaştırılamayacak boyutunu dile getirdi. Aynı aileden yaralı kurtulan Ayaz’ın ise psikolojisinin bozulduğu, sürekli “köpekler geliyor” diyerek korku içinde yaşadığı belirtildi. Bu tablo, bir çocuğun hayatını kaybetmesiyle sınırlı değildir; geride kalan çocukların zihninde de derin bir korku ve güvensizlik bırakmaktadır.

Kanun var, irade nerede?

Van Cumhuriyet Başsavcılığı, olayla ilgili olarak 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu kapsamında belediye yetkilileri hakkında soruşturma başlatıldığını açıkladı. İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi de hadisenin kamu düzeni ve vatandaşların can güvenliği açısından mevcut kanuni düzenlemelerin tavizsiz uygulanmasının zaruretini gösterdiğini belirterek mülkiye müfettişi görevlendirildiğini duyurdu. Ancak artık mesele, her ölümden sonra soruşturma açılmasıyla geçiştirilemeyecek kadar büyümüştür. Çocuklar öldükten sonra müfettiş görevlendirmek, ailelerin yüreğine düşen ateşi söndürmüyor.

Kuru söylemler değil, net çözüm bekleniyor

Türkiye’de başıboş köpek meselesi uzun süredir ideolojik ezberlerin, sosyal medya baskısının ve belediyelerin ihmalkârlığının arasında sürüncemede bırakıldı. Oysa devletin asli vazifesi, vatandaşın can güvenliğini temin etmektir. Sokaklar çocukların, yaşlıların, kadınların ve okula giden öğrencilerin korkuyla yürüdüğü sahipsiz alanlara dönüşemez. Belediyeler barınak, toplama, sahiplendirme ve kanunun öngördüğü zorunlu uygulamalar konusunda mazeret üreten kurumlar olmaktan çıkarılmalı; denetlenen, hesap veren ve neticeden sorumlu yapılar hâline getirilmelidir.

Hamza Özsoy’un ölümü, “bir daha yaşanmasın” temennileriyle kapatılamaz. Başıboş köpekler ne zaman sokaklardan toplanacak? Tehlike arz eden hayvanlara ilişkin kanuni süreçler ne zaman tavizsiz işletilecek? Belediyelerin ihmali hangi somut yaptırımlarla karşılık bulacak? Devlet yetkilileri kuru açıklamalardan çözüm odaklı eyleme ne zaman geçecek? Bugün cevap bekleyen soru budur. Hamza’nın hesabı, sadece bir soruşturma dosyasına hapsedilemez; bu mesele, devlet ciddiyetiyle, kamu güvenliği merkezli ve insan hayatını esas alan bir iradeyle çözülmek zorundadır.

"Savaşçı gen" yanılsaması

2009’da İtalya’da görülen ve DNA’sındaki "savaşçı gen" (MAOA) sebebiyle cezası indirilen sanık vakası, biyolojik bir zorunluluğun iradeyi yok saydığı "parçacı" bir mantığın ürünü olarak öne çıkıyor. Oysa genetik yapı ruhun üzerine çekilmiş bir "perde" veya aşılması gereken bir "zorunluluk" dairesidir. İnsan, bu genetik "çamur"dan ibaret değildir; şahsiyet, ruhun bu biyolojik veriler üzerindeki hâkimiyet savaşıdır. Genetik etkileri "suçun tek sebebi" görmek, insanı bir otomata indirgemek demektir ki bu, hakikatin sınırlandırılmasından başka bir şey değildir.

"Poligenik" yapı: Parçanın bütüne tâbiyeti

Bilimin artık kişiliği tek bir gen yerine binlerce genin küçük etkilerinin birleşimi (poligenik) olarak görmesi, "Bütüne hâkim olunmadan parçaya hâkim olunamaz" ilkesini teyid eder. Tek bir genin etkisi (yüzde 9-18) sanıldığından çok daha azdır. Bilim dünyasının "kayıp kalıtım" dediği büyük boşluk, aslında laboratuvarların ölçemediği "idrak" ve "ruhî keyfiyet" alanıdır. İrsiyet, sadece bir istidat (potansiyel) sunar; bu potansiyelin nasıl bir şahsiyete dönüşeceği ise iradenin o verileri nasıl "terkib" ettiğine bağlıdır.

Ana rahminden şahsiyete

"Fetal programlama" ve çocukluk dönemi travmalarının etkisi, insanın "nefsleşme" ve "müşahhaslaşma" (somutlaşma) sürecinin anne karnında başladığını gösterir. Anne karnındaki stresin bebeği etkilemesi, ruh ve beden arasındaki kesintisiz irtibatın bir tezahürüdür. Ancak araştırmaların vurguladığı gibi, büyük travmaların bile kişiliği tamamen esir alamaması, insan ruhundaki "esneklik" ve "değişebilirlik" kabiliyetinden kaynaklanır.

İnsan mahkûm değil, memurdur

Genetik araştırmaların vardığı temel sonuç, "insan doğası değişkendir" hakikatiyle buluşmaktadır. İnsan, genlerinin mahkûmu değil, onları kendi varoluş gayesi doğrultusunda kullanmaya memur bir irade sahibidir. Şahsiyet, genetik mirasın pasif bir sonucundan öte irsiyet, çevre ve ruhun birleştiği o en mahrem noktada, her an yeniden kurulan ve sonsuzluğa kanat açan bir "idrak" davasıdır.

Açıklamasında CENTCOM, M/T Hasna gemisi, tekrarlanan uyarılara rağmen ABD'nin uyguladığı ablukaya uymadığı ve USS Abraham Lincoln'den kalkan bir F/A-18 Super Hornet'in 20 milimetrelik topundan atılan birkaç mermiyle vurulduktan sonra kullanılamaz hale geldiği öne sürüldü.

CENTCOM'un sosyal medya aracılığıyla yaptığı açıklamada, şu ifadeleri kullandı:

6 Mayıs günü saat 09.00’da (ET) (TSİ 16.00), Umman Körfezi’nde görev yapan ABD güçleri, bir İran limanına doğru ilerlemekte olan İran bayraklı boş bir petrol tankerini devre dışı bırakarak abluka tedbirlerini uyguladı.

ABD Merkez Komutanlığı (CENTCOM) unsurları, M/T Hasna adlı tankeri Umman Körfezi’ndeki uluslararası sularda bir İran limanına doğru seyir halindeyken tespit etti. ABD güçleri gemiye defalarca uyarıda bulunarak, ABD ablukasını ihlal ettiğini bildirdi.

Hasna’nın mürettebatı bu uyarılara uymayınca, USS Abraham Lincoln (CVN 72) gemisinden kalkan ABD Donanması’na ait bir F/A-18 Super Hornet savaş uçağı, 20 mm’lik topuyla birkaç atış yaparak tankerin dümenini kullanılamaz hale getirdi. Böylece Hasna’nın İran’a doğru ilerleyişi durduruldu.

İstihbarat belgelerine dayanan iddialar, bu vahşete "Avrupalı Kraliyet ailesi mensuplarının" da katıldığını belgeliyor. Helikopterlerle bölgeye gelen bu sözde "soylu"lar, özellikle oyun parklarındaki çocuklara ateş etmek için birbiriyle yarışmışlardır.

Bosna Savaşı sırasında sivil halka karşı havadan bombardıman yapılırken kılını kıpırdatmayan BM Konseyi, bu "safari" organizasyonlarına da zemin hazırladı. ABD, İtalya, Rusya, İngiltere ve Fransa’dan gelen "turist"lerin gerçekleştirdiği bu eylemler, güvenli servisleri eliyle organize edildi.

Saraybosna’da 1.601’i çocuk olmak üzere katledilen 11.541 canın hesabı, insanları birer "av malzemesi" olarak gören "uygar" Batı’dan sorulmalıdır! Barbarlıklarını medeniyet makyajıyla örten bu zihniyet, bugün Gazze’de ve dünyanın diğer mazlum coğrafyalarında aynı "safari" ruhunu sürdürmektedir. Batı, insanlığın varlığına kastetmiş bir cinnet panayırıdır!

İran devlet medyasının servis ettiği 109 yüksek çözünürlüklü uydu karesinin doğruluğu, Avrupa Birliği’ne ait Copernicus sistemi ve Planet platformundan alınan verilerle karşılaştırılarak kesinleşti. ABD yönetiminin, bölgedeki anlık görüntü paylaşımını engellemek adına uydu şirketlerine baskı yaptığı ancak bu girişimin İran’ın operasyonel başarısını saklama konusunda zayıf kaldığı görüldü.

Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi’nde görev yapan emekli Deniz Piyade Albayı Mark Cancian, görüntüleri inceledikten sonra İran’ın teknolojik kapasitesine dair önemli tespitlerde bulundu. Cancian, İran füzelerinin ve insansız hava araçlarının yüksek bir hassasiyetle hareket ettiğini, vuruşların tam isabetle gerçekleştiğini ve her saldırının doğrudan belirlenen hedefleri vurduğunu belirtti.

Operasyonların merkezinde Katar’daki El-Udeid Hava Üssü, Bahreyn’deki ABD 5. Filosu karargahı ve Kuveyt’teki Ali el-Salem Hava Üssü gibi kritik noktalar bulunuyor. Özellikle Patriot füze savunma bataryaları ve enerji santralleri İran’ın birincil hedefleri arasında yer aldı. ABD ordusu tarafından paylaşılan veriler, 28 Şubat tarihinden itibaren tırmanan bu saldırıların 7 Amerikan askerinin ölmesine ve 400’den fazla personelin yaralanmasına sebep olduğunu doğruluyor.

Lübnan resmi haber kaynakları, harekatın deniz yoluyla icra edildiğini duyurdu. İsrail’e ait bir savaş gemisinden fırlatılan üç füze, Beyrut’un güneyindeki Dahiye bölgesinde bulunan Hureyk Mahallesi’ndeki bir konut apartmanını vurdu. İsabet alan dairede büyük çaplı maddi hasar meydana gelirken, bu durum bölgedeki tansiyonun hızla yükselmesine sebep oldu.

İsrail basınında yer alan haberlere göre, Rıdvan Güçleri komutanı Malik Balut’un bu füzeli saldırı neticesinde öldüğünü iddia ediliyor. Ateşkes döneminin başlamasından bu yana Beyrut semalarında duyulan ilk patlama sesleri, bölgedeki güvenlik dengelerini yeniden hareketlendirdi. Savunma Bakanı Katz, stratejik hedeflere yönelik saldırıların süreceğini vurgulayarak askeri baskıyı artıracaklarını ifade etti.

Netanyahu, Beyaz Saray’daki hamisi Donald Trump ile her gün kirli pazarlıklar yaptıklarını ve gece yarısı seanslarıyla bu provokatif süreci pekiştirdiklerini kaydetti. İki şer odağı arasında tam bir fikir birliği mevcut olduğunu belirten Netanyahu, İran’ın nükleer çalışmalarına yönelik sabotaj niyetini gizlemedi. Bölgedeki direniş hattını kırmak amacıyla uranyum kapasitesinin tasfiyesini temel öncelik olarak sundu.

Trump’ın siyonist gayelere hizmet edeceğine dair inancı tam olan Netanyahu, İsrail'e bölgeyi kana bulayacak her türlü senaryo için teyakkuz emri verdi.

Mektupta özellikle, Vaşington'un İran, Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri gibi ülkelerin nükleer faaliyetlerini kısıtlama çabaları ile İsrail’in cephaneliğini görmezden gelmesi arasındaki çelişki vurgulandı. Bu durumun, ABD’nin küresel ölçekteki diplomatik güvenilirliğini sarsmaya sebep olduğu belirtildi. Demokrat vekiller; uranyum zenginleştirme kapasitesi, nükleer materyallerin menşei ve olası bir nükleer kullanım protokolünün Vaşington ile paylaşım durumu hakkında net ayrıntılar istiyor.

Hükümet koridorlarından yansıyan bilgiler ise, Trump yönetiminin krizin nükleer bir aşamaya tırmanması ihtimalinden ciddi şekilde endişe duyduğunu teyit ediyor.

Söz konusu tepkinin odağında, "E1 projesi" olarak adlandırılan ve stratejik bir konuma sahip olan yerleşim planı bulunuyor. Yaklaşık 12 kilometrekarelik devasa bir alanı kapsayan bu proje, 3 bin 400 yeni konutun inşasını öngörüyor. Avrupalı yetkililer, bu adımın Filistin topraklarının bütünlüğünü bozduğunu ve uluslararası hukuk kurallarını ihlal ettiğini savunuyor. Hazırlanan açık mektup, Avrupa Birliği ve üye devletlerin bu ilhak sürecini engellemek adına ivedilikle harekete geçmesi gerektiğini vurguluyor.

İmzacı listesinde AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Josep Borrell ve eski Belçika Başbakanı Guy Verhofstadt gibi Avrupa siyasetinin önemli isimleri yer alıyor. Bu isimler, yasa dışı yerleşim faaliyetlerinde aktif rol alan tüm şahıslara yönelik vize engeli ve ticari kısıtlamalar gibi ağır yaptırımların hayata geçirilmesini istiyor. Ayrıca, E1 planına destek veren veya uygulanmasına katkı sağlayan taraflara karşı da caydırıcı önlemlerin alınması çağrısı yapılıyor.

Açılışta konuşan TDV Genel Müdür Yardımcısı Fatih Kayacan, sergide yer alan eserlerin büyük bir emek ve heyecanın ürünü olduğunu belirtti.

Sergide emeği geçenlere teşekkür eden Kayacan, 'Burada gördüğümüz her bir eser, büyük bir gayretin ve özverinin yansımasıdır.' ifadesini kullandı.

Yaklaşık 150 eserin yer aldığı sergide, tezhip, minyatür, hüsn-i hat, ebru, kat'ı, çini, cilt ve kaligrafi gibi gelenekli sanat dallarından örneklerin bulunduğu eserler ziyaretçilerin beğenisine sunuldu.

Sergi, 10 Mayıs'a kadar sürecek.

Havalimanı yönetimi bu yılın geneline ilişkin net bir tahmin paylaşmaktan kaçınarak sessizliğe bürünürken, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) hükümeti adeta durma noktasına gelen turizmi suni teneffüsle canlandırmak amacıyla cumartesi günü alelacele bir adım attı. BAE, İran'ın, ABD güçlerine ev sahipliği yapan veya onlarla yakın işbirliği içinde olan Körfez ülkelerine yönelik misilleme saldırılarının ardından getirilen tüm hava yolu seyahat kısıtlamalarının kaldırıldığını duyurdu.

Sivil Havacılık Otoritesinin resmi X hesabından yapılan ve telaşlı bir normalleşme çabası olarak okunan açıklamada, "Bu karar, ilgili makamlarla koordinasyon halinde operasyonel ve güvenlik şartlarının kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesinin ardından alınmıştır." ifadelerine yer verildi.

Bu açıklamanın, özellikle çok sayıda Avrupa merkezli hava yolu şirketinin "güvenlik gerekçesiyle" Orta Doğu'ya yönelik uçuşları askıya aldığını duyurmasının ardından, paniğe kapılan uluslararası yolculara ve rotasını değiştiren yatırımcılara yeniden güven aşılama amacı taşıdığı değerlendiriliyor.

"Yabancıların dönmesine muhtacız"

Körfez İşbirliği Konseyi'nin (KİK) Tahran'ın saldırılarının bölgedeki etkilerine dair kamuoyuna açıklama yapılmasını yasaklayan katı sansür kuralları nedeniyle isimlerinin gizli kalması şartıyla konuşan Dubai'deki işletme sahipleri ve çalışanlar, sahadaki durumun resmi açıklamaların çizdiği pembe tablodan çok uzak olduğunu belirtiyor. Yatırımcılar, tek bir resmi duyurunun kırılan güveni tamir etmeye yetmeyeceği görüşünde.

Orta segment bir otelde çalışan Kenyalı Charity, mart ayının ilk iki haftasında BAE üzerinden seyahat eden 1,4 milyon yolcunun oluşturduğu trafikten kendi otellerinin de doğrudan etkilendiğini, ancak bunun bir "turizm başarısı" olmadığını anlattı.

Charity, İran'ın füze ve insansız hava aracı saldırılarının en yoğun olduğu Ramazan ayı boyunca, ABD merkezli lüks bir zincire ait olan otelin, lobide çaresizce Emirates Hava Yolları yetkilileriyle görüşmeyi bekleyen "mahsur kalmış" yolcularla dolup taştığını ifade etti.

Savaş gerçeğinin lüks otel koridorlarına nasıl sızdığını anlatan Charity, yönetimin bu süreçte önlem olarak havuzu kullanıma kapattığını ve yüksek katlarda kalan misafirleri füze tehdidine karşı güvenlik amacıyla alt katlara indirdiğini belirtti. Bu gergin günlerin ardından, oteldeki işlerin ve rezervasyonların haftalarca bıçak gibi kesildiğini kaydetti.

Uzun süredir otellerinde konaklayan ABD'li bir turiste yardımcı olurken süreci değerlendiren Charity, uçuş kısıtlamalarının kaldırılması kararının yolcuları ikna etmesini umduğunu vurgulayarak, acı bir gerçeği dile getirdi: "Önümüzdeki hafta insanların gerçekten geri dönmeye başlayıp başlamayacağını göreceğiz. Sizin insanlarınıza (yabancı turistlere) geri dönmeleri için muhtacız."

"Gösterişli terminaller hayalet şehre döndü"

Uluslararası yolcu trafiği bakımından 12 yıl üst üste dünyanın en yoğun havalimanı unvanıyla övünen Dubai Uluslararası Havalimanı'ndaki ışıltılı atmosferin de yerini derin bir sessizliğe bıraktığı gözlemleniyor.

Güney Asya, Körfez ve Kuzey Amerika arasında sürekli seyahat eden sivil toplum kuruluşu çalışanı Samina, son seyahatlerinde havalimanındaki ıssızlaşmanın gizlenemez bir boyuta ulaştığını söyledi.

Emirates Hava Yolları'nın vitrini olan Terminal 3'ün "bomboş" olduğunu aktaran Samina, diğer uluslararası şirketlere ve BAE'nin bütçe dostu hava yolu FlyDubai'ye ev sahipliği yapan Terminal 1 ve Terminal 2'nin ise adeta "hayalet bir şehre" dönüştüğünü ifade etti.

Samina, uluslararası hava yolu şirketlerinin bölgeye uçuşları askıya almasının hava trafiğini felç ettiğine dikkati çekerek, "Havalimanına her girdiğinizde sadece mecburen orada olan aynı transit yolcuları görüyorsunuz." dedi.

Dubai Havalimanları verilerine göre, Avrupa ve ABD merkezli hava yollarının, hükümetlerinin yayımladığı seyahat uyarıları nedeniyle uçaklarına sigorta teminatı sağlamakta zorluk çekmesi sebebiyle, havalimanında operasyon yürüten 90 hava yolu şirketinden sadece 51'i uçuşlara yeniden başlayabildi.

Ekonomik kan kaybını örten "halkla ilişkiler" panoları

Turizmdeki çöküşe ve ekonomideki kan kaybına karşın Dubai yönetimi, şehirde kalanlara "her şeyin yolunda olduğu" hissini aşılamak için yoğun bir halkla ilişkiler ve propaganda kampanyası yürütüyor.

Şehrin gökdelenlerle dolu silüetinde, ev ve iş yerlerinin dış cephelerinde, otoyol kenarlarındaki devasa dijital tabelalarda aniden beliren BAE bayraklarının yoğunluğu dikkati çekiyor. Lüks tüketimin merkezlerinden City Walk alışveriş merkezindeki dev elektronik ekranlarda Arapça ve İngilizce olarak ülkede kalan yabancılara "teşekkür mesajları" yayımlanıyor.

Ana yollar boyunca BAE Devlet Başkanı Muhammed bin Zayid Al Nahyan'ın fotoğrafları, "Ulusumuz Allah'ın koruması altında kalsın" şeklindeki ifadelerle sergilenirken, diğer dev panoları bayrağı selamlayan Emirlik ailelerinin görüntüleri süslüyor.

Ancak uzun süredir Dubai'nin sunduğu izole yaşama alışmış yabancılar ve işletme sahipleri, havada imha edilen füzelerin yarattığı psikolojik yıkımın ve sarsılan güven duygusunun bu reklam panolarıyla örtülemeyecek kadar derin olduğunu belirtiyor.

Güvenlik balonu patlayınca sadakat de buharlaştı

Körfez bölgesinde iş kurmak isteyen şirketlere lojistik hizmeti sağlayan Rus vatandaşı Tatiana, güvenlik imajının zedelenmesiyle birlikte yatırımcıların bölgeye sadakatinin ne kadar hızlı buharlaştığını gördüğünde şoke olduğunu dile getirdi.

Tatiana, "İlk iki hafta içinde insanlar birdenbire artık burada yaşamanın bir anlamı kalmadığını söylemeye başladı. Fiziksel olarak korktuklarından bile değil, sadece burada yaşamaya ödedikleri bedelin artık bu riske değmeyeceğini hissettiler. Şirketler alelacele varlıklarını tasfiye edip kaçmaya başladı." ifadelerini kullandı. Tatiana, kendi ailesinin de ışıltılı Dubai yaşamına bir alternatif olarak Avrupa'daki güvenli seçenekleri değerlendirmeye başladığını itiraf etti.

Amatör yazarlara eğitim veren editör Antoine ise, bir reklam ajansında çalışan müşterisinin, yaşanan bu ani panik ve tasfiye dalgasının faturasını nasıl ödediğini anlattı.

Müşterisinin, BAE genelinde "işine son verilecek 1.000 personeli" belirlemekle görevlendirildiğini aktaran Antoine, hizmet sektörünün ne kadar kırılgan olduğuna işaret ederek, "Reklamcılığın çatışmalardan en az etkilenecek, savaşa dayanıklı bir sektör olduğunu düşünürsünüz ancak onlar bile bu durumdan anında darbe aldı." değerlendirmesinde bulundu.

Bölgenin zedelenen güvenliğine ilişkin endişelerin kendi şirketini de derinden sarstığını vurgulayan Tatiana, Dubai'nin temel vaadinin çöktüğünü şu sözlerle özetledi: "Bizim tüm iş modelimiz, insanlara BAE'nin iş yapmak için tamamen güvenli ve sorunsuz bir yer olduğu yalanını, pardon, güvencesini vermeye dayanıyordu."

Tatiana'nın bu sözleri, BAE'de yaşayan ve sayıları 4,3 milyonu bulan Hintli nüfusun bir ferdi olan Arjun'un söyledikleriyle büyük ölçüde örtüşüyor.

Geç saatlerde gittiği bir sinema filmi çıkışında konuşan Arjun, salonun neredeyse tamamen dolu olmasından mutluluk duyduğunu ve bunun Dubai'nin eski "izole" günlerine dönebileceğinin bir işareti olmasını umduğunu belirtti.

Ancak Arjun, mevcut tabloyu oldukça net bir tespitle özetledi: "Dubai'nin on yıllardır milyarlarca dolar harcayarak inşa ettiği 'çatışmalardan tamamen uzak, izole ve güvenli fanus' imajı ve bu şehrin üzerine kurulduğu o dokunulmazlık ruhu artık temelinden sarsıldı."

Bir süredir devam eden bu diplomatik çabaların, petrol fiyatlarının küresel jeopolitik krizler nedeniyle yükselmesi ve ABD'li enerji şirketlerinin Afrika'nın kanıtlanmış en büyük petrol rezervlerine sahip ülkesine yeniden ilgi duymasıyla ivme kazandığı ifade ediliyor.

Libya Ulusal Petrol Kurumunun (NOC) gelirlerinin nisan ayında, yılın başındaki rakamların üç katına çıkarak 2,9 milyar dolara ulaştığı bildirilirken, Libya Petrol Bakanı'nın geçen hafta Washington'a gerçekleştirdiği ziyaretin de bu bağlamda dikkat çekici olduğu kaydedildi.

Uluslararası Kriz Grubu Kuzey Afrika Direktörü Riccardo Fabiani konuya ilişkin değerlendirmesinde, "Bu plan birkaç aydır hazırlanıyor. ABD, bu iki aile arasındaki büyük pakt için zemin hazırlamaya çalışıyor." ifadelerini kullandı. Fabiani, "Daha fazla petrol arama faaliyetinden elde edilecek çok büyük gelirler var. Amerikalıların tüm bunlara büyük bir ilgisi bulunuyor." dedi.

- Libya Başbakanının değiştirilmesi planı

Sürecin, ABD'nin Afrika Özel Temsilcisi Massad Boulos tarafından yürütüldüğü kaydedildi. Washington yönetiminin, sağlık sorunları yaşadığı belirtilen mevcut Libya Başbakanı Abdulhamid Dibeybe'nin yerine, kuzeni ve önemli bir siyasi figür olan İbrahim Dibeybe'nin geçmesini istediği iddia edildi.

Eski üst düzey bir Batılı yetkili ve konuya aşina Arap kaynaklara göre Boulos, bu değişimi nisan ayında Libyalı bir heyetin de katıldığı Antalya Diplomasi Forumu'nda Türkiye ile birlikte gündeme getirdi. İbrahim Dibeybe'nin, milyarlarca dolarlık dondurulmuş Libya varlıklarının serbest bırakılması konusunu özel olarak görüştüğü Boulos ile yakın bir ilişki kurduğu, bu durumun ABD basınında da yer aldığı bildirildi.

Öte yandan, ülkenin doğusunu kontrol eden Halife Hafter'in 35 yaşındaki oğlu Saddam Hafter'in de devlet başkanı olarak atanmasının planlandığı belirtildi. Boulos'un çabaları kapsamında İbrahim Dibeybe ve Saddam Hafter'in bu yılın başlarında Paris'teki Elysee Sarayı'nda görüşmeler gerçekleştirdiği kaydedildi.

Halife Hafter liderliğindeki silahlı güçlerin komutan yardımcısı olan Saddam Hafter'in, Türkiye gibi dış aktörlerle ilişkilerini çeşitlendirdiği ve 82 yaşındaki babasının yerine geçmek için ABD'nin tercih ettiği aday olarak öne çıktığı vurgulandı. Saddam Hafter'in geçen yıl Washington'a yaptığı ziyarette ABD Merkezi İstihbarat Teşkilatı (CIA) Başkan Yardımcısı ile de görüştüğü öne sürüldü.

- Libya'dan beklentiler değişti

Libya'da 2011 yılında Muammer Kaddafi'nin devrilmesinin ardından başlayan ve ülkeyi Trablus ile doğu olarak ikiye bölen istikrarsızlık sürecine atıfta bulunulan haberde, ABD ve diğer dış güçlerin ülkede demokratik seçimlerden umudunu kestiği ifade edildi.

MEE'ye konuşan eski bir Batılı yetkili, "ABD dahil tüm dış güçler Libya'da demokratik seçimlerden temel olarak vazgeçti. Tercihleri yerleşik ailelerle çalışmak ve ülkedeki kazanımları paylaştırmak." değerlendirmesinde bulundu. Yetkili ayrıca, bu planın Libya halkını tamamen devre dışı bıraktığını ve ters tepebileceği uyarısında bulundu.

Dibeybe ailesinin batıdaki bazı güçlü silahlı grupları yanına çekmesine rağmen diğer grupların muhalefetiyle karşılaştığı, Saddam Hafter ile güç paylaşımına yönelik herhangi bir çabanın ise özellikle Misurata'daki dinamik iş dünyası tarafından hoş karşılanmayabileceği belirtiliyor. Libya Başmüftüsü Sadık el-Gıryani'nin de geçen ayın sonlarında taraflar arasında herhangi bir güç paylaşımı anlaşmasına karşı çıktığı hatırlatıldı.

- Aile içi rekabet ve yeni bir süreç beklentisi

Hafter ailesinin doğuda sıkı bir kontrole sahip olmasına rağmen kendi içinde bölünmeler yaşadığı, Saddam Hafter'in askeri kontrolü sağlamlaştırırken özellikle Bingazi'deki kalkınma ve yeniden inşa fonunu yöneten kardeşi Belkasım ile rekabet içinde olduğu biliniyor.

Royal United Services Institute (RUSI) Libya Uzmanı Celal Harchaoui, "Şu an ne Dibeybe ailesi ne de Hafter ailesi bütünleşik bir birim. Bu durum aslında bir değişimi mümkün kılabilir. Mevcut statüko sürdürülebilir değil ve eğer yeni bir hükümet açıklanırsa bu yeni bir sürecin başlangıcı olur." şeklinde konuştu.

- ABD'li şirketlerin Libya'ya dönüşü ve petrol kapasitesi tartışmaları

Eski bir ABD'li yetkili, mevcut yönetimin iktidar aileleri arasındaki buzları eritme politikasını kademeli olarak sürdürdüğünü, dondurulmuş milyarlarca dolarlık varlığı serbest bırakma ve iş anlaşmaları yapma konusundaki çabaların diplomasi çarklarını hızlandırdığını dile getirdi. Yetkili, "Bu, Libya'yı ABD'li petrol şirketleri için erişilebilir kılma niyetini taşıyan hükümet çapında bir inisiyatif. Kabul edelim ki BM'nin seçim süreci işe yaramadı." dedi.

Sahada ise bazı somut adımların atıldığı görülüyor. Libya Merkez Bankasının nisan ayı başında on yılı aşkın bir süredir ilk kez birleştirilmiş bir bütçe açıklaması ve geçen ay ABD liderliğindeki Flintlock askeri tatbikatları kapsamında doğu ve batı Libya güçlerinin Sirte'de birlikte eğitim alması dikkat çekici gelişmeler olarak kaydedildi.

Bölgedeki gerilimlerden önce de ABD'li enerji şirketlerinin Libya'da fırsat arayışında olduğu, şubat ayında Chevron'un Sirte havzası için arama ruhsatı aldığı, ağustos ayında ise Exxon Mobil'in NOC ile Libya'ya yeniden giriş için mutabakat zaptı imzaladığı belirtildi.

Bununla birlikte, uzmanlar Libya'nın küresel pazarda kaybedilen enerji hacmini tek başına telafi edemeyeceği konusunda uyarıyor. "Libya ve Küresel Sürekli Düzensizlik" kitabının yazarı Jason Pack, "Libya'nın küresel anlamda kısa vadede büyük miktarlarda petrol tedarik edebileceği fikri gerçekçi değil. Libyalıların daha fazla petrol üretememesinin nedeni dış destek eksikliği değil, kendi içlerindeki organizasyon sorunlarıdır." ifadesini kullandı.

- Türkiye ve Mısır'ın tutumu ile Rusya'yı zayıflatma hedefi

Uzmanlara göre, dış güçlerin sahadaki aktörlerle bağlarını çeşitlendirmesi, Libya'nın önde gelen iki ailesinin enerji gelirlerini paylaşmaya yaklaşmasını daha ulaşılabilir kılıyor. Saddam Hafter'in Türkiye ile ilişkilerini geliştirdiği ve Suudi Arabistan'ın himayesinde Pakistan'dan bazı askeri destekler almaya başladığı aktarıldı. Bir dönem Trablus hükümetine karşı çıkan Mısır'ın ise hükümetle bağlarını güçlendirdiği ve Ankara ile ilişkilerini yeni bir döneme taşıdığı ifade ediliyor.

Jason Pack konuya ilişkin, "Türkler ve Mısırlılar iki tarafın birlikte çalışmasına istekliler çünkü siyasi bağlam geçmiştekinden çok farklı." yorumunu yaptı.

Uzman Harchaoui ise Libya'da sahadaki en güçlü aktörlerden biri olan Türkiye'nin bu sürece desteğinin önemine işaret ederek, "Türkiye'nin muhtemelen hazırlanmakta olan bu yeni diplomatik süreçten memnun olduğuna dair bazı işaretler var ve bu çok önemli." değerlendirmesinde bulundu.

Ayrıca Washington'un, bu süreçte Hafter ailesi ile ülkenin doğusunda paralı askerler bulunduran Rusya arasına mesafe koymak için bir fırsat gördüğü ifade ediliyor. Harchaoui, "ABD'yi Libya'ya çeken şey sadece para değil. Rusya'nın Afrika'nın bazı bölgelerinde gerilediği bir dönemde, Libya'da da benzer bir durumun yaşanabileceğini düşünmek mantıksız değil." sözleriyle bölgesel jeopolitik rekabetin altını çizdi.

Avustralya Ulusal Üniversitesi'nden tarihçi Andrew Hammond'ın analizlerine ve demografik verilere yansıyan gerçekler, İsrail'in neden durmaksızın savaştığını ve Orta Doğu coğrafyasına neden sürekli olarak kan ve şiddet ihraç ettiğini çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor.

"Siyonizmin çöküşü: Tarihi topraklarda Filistinliler çoğunlukta"

İşgalci İsrail'in yıllardır yürüttüğü asimilasyon, katliam ve sürgün politikalarına rağmen Filistin halkının topraklarını terk etmemesi, Siyonist rejimin "Yahudi çoğunluklu devlet" hayalini yıkmış durumda.

Mevcut demografik verilere göre, İsrail'in yasal sınırları içinde, işgal altındaki Batı Şeria'da, abluka altındaki Gazze Şeridi'nde ve yakın coğrafyadaki mülteci kamplarında yaşayan toplam Filistinli nüfusu 8,55 milyona ulaşmış durumda. Buna karşılık, işgal altındaki Filistin topraklarına yasa dışı olarak yerleştirilen radikal Yahudi yerleşimciler dahil olmak üzere bölgedeki toplam Yahudi nüfusu 7,7 milyon civarında kaldı.

Filistin halkının, savaş ve katliam koşullarına rağmen sahip olduğu yüksek doğum oranı, işgalci yönetimde büyük bir paniğe yol açıyor. Uzmanlar, 2040-2050 yılları arasında Filistin nüfusu ile Yahudi nüfusu arasındaki makasın Filistinliler lehine çok daha dramatik bir şekilde açılacağına, bunun da İsrail'in sürgün ve soykırım planlarını hızlandırmasındaki ana motivasyon olduğuna dikkat çekiyor.

Açık hava hapishanesinden "Apartheid" rejimine

Uluslararası Af Örgütü, İnsan Hakları İzleme Örgütü (HRW) ve B'Tselem gibi saygın insan hakları kuruluşlarının tescillediği üzere İsrail, beyaz azınlık yönetimindeki Güney Afrika'nın uyguladığı "apartheid" sisteminin çok daha kanlı bir versiyonunu Filistin'de uyguluyor.

Şu anda 5,5 milyondan fazla Filistinli, pasaport, seyahat özgürlüğü ve kendi hayatlarını yöneten İsrail meclisinde (Knesset) temsil edilme hakkı olmaksızın doğrudan İsrail'in askeri diktatoryası ve işgali altında hayatta kalma mücadelesi veriyor. Geçmişte İsrail'in ilk başbakanı David Ben-Gurion'un, Arap nüfusunun yüzde 20 seviyelerinde kalmasıyla yaşadığı rahatlama, 1967 işgaliyle Filistin topraklarının gasp edilmesi sonucu yerini büyük bir demografik "kabusa" bıraktı.

Geç dönem sömürgeciliğinin kanlı can çekişmesi: İsrail vahşeti

Tarihçi Andrew Hammond'a göre İsrail'in artan saldırganlığı, çaresizliğe kapılan "geç dönem sömürgeci" devletlerin son çırpınışlarıyla birebir örtüşüyor.

Uzmanlar, İsrail'in bugün Gazze ve Batı Şeria'da uyguladığı vahşeti; Faşist İtalya'nın 100 bin Libyalıyı çöldeki toplama kamplarına sürmesi, Fransa'nın 1950'lerde Cezayirlileri Ulusal Kurtuluş Cephesi'nden koparmak için uyguladığı kitlesel işkence ve katliamlar, İngiltere'nin Kenya'daki gözaltı kampları ve Portekiz'in Angola ile Mozambik'te kimyasal silahlarla yaptığı katliamlara benzetiyor. Batılı sömürgecilerin tarihin karanlık sayfalarına gömülen bu insanlık suçları, bugün İsrail eliyle Filistin topraklarında güncellenerek uygulanıyor.

Faşist bakanların hedefi: Gazze ve Batı Şeria'nın tamamen insansızlaştırılması

Demografik savaşı kaybeden İsrail'in aşırı sağcı ve faşist hükümet üyeleri Bezalel Smotrich ve Itamar Ben-Gvir gibi isimler, çözümü doğrudan "etnik temizlikte" arıyor. İşgal altındaki Batı Şeria'da devlet destekli silahlı ve radikal Yahudi yerleşimci terörü aracılığıyla Filistinlilerin yaşam alanları, tarlaları ve su kaynakları yok edilerek halk kitlesel bir göçe zorlanıyor.

Aynı etnik temizlik senaryosu Gazze için de devrede. İsrail yönetimi, soykırıma uğrattığı Gazze halkını Sina Çölü'ne, Somali'ye veya diğer Afrika ülkelerine sürmenin planlarını yıllardır uluslararası kamuoyuna dikte etmeye çalışıyor. Eski ABD Başkanı Donald Trump döneminde dahi dillendirilen "Filistinlilerin başka bölgelere yollanması" fikri, Siyonizmin demografik çaresizliğinin ulaştığı vahşet boyutunu gözler önüne seriyor.

Gelinen noktada Siyonizm; topraklarını terk etmeyen, boyun eğmeyen ve nüfus olarak her geçen gün çoğalan Filistin gerçeği karşısında kurumsal olarak çöküş yaşıyor. Uzmanlar, İsrail'in bölgede kalıcı bir barış yerine, işgal altındaki halkı yok ederek "güçlü İsrail" ütopyasını kanla inşa etme çabasının tarihi bir yanılgı olduğunu vurguluyor.

İsrail basını itiraf etti: "Karşı önlemler açıkça yetersiz"

İsrail’in önde gelen medya organlarından Times of Israel’de yayımlanan kapsamlı bir güvenlik analizinde, Tel Aviv yönetiminin Lübnan'da karşı karşıya kaldığı krizin boyutları gözler önüne serildi. Analizde, "İsrail'in Lübnan'da büyük bir sorunu var. Hizbullah, son haftalarda insansız hava aracı yetenekleri ve taktiklerinde gözle görülür bir sıçrama yaptı." ifadelerine yer verildi.

Hizbullah'ın, ucuz ve ticari olarak kolayca erişilebilen dronları modifiye ederek hibrit bir İHA filosu oluşturduğu belirtilen analizde, İsrail Savunma Kuvvetleri'nin (IDF) aldığı karşı önlemlerin bu yeni nesil tehdit karşısında "açıkça yetersiz kaldığı" itiraf edildi. Sadece son birkaç gün içinde düzenlenen saldırılarda İsrail mevzilerine tam isabet sağlandığı, sınır hattındaki operasyonlarda 1 askerin hayatını kaybettiği ve en az 15 askerin yaralandığı bildirildi.

Aşırı özgüven ve öngörüsüzlük İsrail'i hazırlıksız yakaladı

Güvenlik uzmanlarına göre İsrail ordusunun İHA'lar karşısında içine düştüğü durumun temelinde, geleneksel askeri kibir ve aşırı özgüven yatıyor. Yıllardır gerçekleştirdiği operasyonlarda gökyüzündeki hava araçlarının neredeyse yüzde 100'ünün kendisine ait olduğuna inanan İsrail komuta kademesi, bu alandaki teknolojik sıçramayı zamanında okuyamadı.

İsrail'deki Begin-Sadat Stratejik Araştırmalar Merkezi'nden (BESA) askeri analist Ido Hecht'in henüz 2022 yılında kaleme aldığı ve bugün sahadaki gerçeği yansıtan raporu, ordunun hazırlıksızlığını ortaya koyuyor. Hecht'in söz konusu raporunda, "Ufukta taktiksel değil, stratejik bir devrim var. Bu devrim insansız hava araçlarının karmaşık yeteneklerinden değil; ucuzlukları, basitlikleri ve erişilebilirliklerinden kaynaklanıyor. İsrail ordusu, tepesinde uçan uçağın dost olduğunu bilerek savaşmaya alışmıştı. Artık düşmanca bir gökyüzü altında operasyon yapmaya hazırlanmalıdır." uyarısında bulunduğu, ancak bu uyarıların askeri yetkililerce dikkate alınmadığı belirtiliyor.

Netanyahu zaman istedi

Artan İHA saldırıları ve art arda gelen askeri kayıpların ardından İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu da konuya ilişkin bir açıklama yapmak zorunda kaldı. Netanyahu, ordunun bu asimetrik tehdide karşı teknolojik bir çözüm bulacağına inandığını, ancak sistemlerin geliştirilmesi ve sahaya sürülmesinin "zaman alacağını" ifade etti.

İsrail'in kısa vadede müttefiki ABD'den teknolojik destek arayışına girdiği bilinirken, uzmanlar ABD ve Rusya gibi dev orduların da İHA teknolojilerinin yarattığı asimetrik tehdit karşısında hala tam bir savunma mekanizması geliştiremediğine işaret ediyor.

Uluslararası askeri analistlere göre, Sovyetler Birliği'nin İkinci Dünya Savaşı'nda elde ettiği zaferin kutlandığı ve geleneksel olarak gövde gösterisine sahne olan Kızıl Meydan'daki geçit töreni, bu yıl Ukrayna ordusunun uzun menzilli İHA saldırıları tehdidi gölgesinde küçültülmüş bir formatta gerçekleştirilecek.

Moskova'da "sinyal kesici" önlemler günlük hayatı felç etti

Olası drone saldırılarını engellemek ve Ukrayna İHA'larının navigasyon sistemlerini bozmak amacıyla Moskova genelinde yoğun bir "jamming" (sinyal karıştırma) uygulaması başlatıldı.

Alınan elektronik harp önlemleri kapsamında, şehirdeki mobil sinyaller ve internet bağlantıları büyük ölçüde kesilirken, başkentte bulunan 4 havalimanının tamamı açıklanmayan güvenlik gerekçeleriyle uçuşlara kapatıldı.

Sinyal kesintileri Moskova'da günlük hayatı da olumsuz etkiledi. Küresel konumlama sistemlerine (GPS) erişemeyen taksi şoförlerinin yolcu bulmakta zorlandığı, kuryelerin ise sipariş teslimatlarını tamamlayabilmek için müşterilerin evlerindeki Wi-Fi ağlarına bağlanmak zorunda kaldığı rapor edildi. Uzmanlar, günümüzde internet kesintisinin modern altyapıya sahip bir şehirde elektrik kesintisiyle eşdeğer bir felç durumu yarattığına dikkat çekiyor.

Karşılıklı "Ateşkes" adımları ve Zelenskiy'den sert tepki

Güvenlik endişelerinin artmasıyla birlikte Moskova yönetiminin, 8-9 Mayıs tarihlerini kapsayan bir ateşkes ilan ettiği bildirildi. Buna karşılık olarak Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy'nin de 5-6 Mayıs tarihleri için benzer bir adım attığı kaydedildi. Ancak Kiev yönetimi, Rusya'nın ateşkes hamlesini taktiksel bir manevra olarak değerlendiriyor.

Avrupa Birliği ülkeleriyle temasları kapsamında açıklamalarda bulunan Ukrayna lideri Zelenskiy, Kremlin yönetimini sert bir dille eleştirdi. Zelenskiy, Rusya'yı Moskova'daki askeri geçit törenini sorunsuz düzenleyebilmek için ateşkes arayışına girmekle, ancak aynı zamanda düzenlenen son saldırılarda masum sivilleri hedef almakla suçladı.

Çarşamba gecesinden itibaren geçerli olmak üzere kendi ateşkes kararlarını duyuran Zelenskiy, Rus liderliğinin savaşı sona erdirmek için artık "gerçek adımlar" atması gerektiğini vurguladı. Rusya Savunma Bakanlığı'na da seslenen Zelenskiy, "Ukrayna'nın iyi niyeti olmadan Moskova'da bir geçit töreni düzenleyemeyeceklerini anlamalılar." ifadelerini kullanarak, olası bir Ukrayna misillemesinin törenin gidişatını tamamen değiştirebileceği imasında bulundu.

"Sahada güç dengesi değişiyor" değerlendirmesi

Uluslararası araştırma kuruluşları ve bağımsız askeri gözlemcilerin raporlarına göre, Rus ordusunun cephe hattındaki ilerleyişi büyük ölçüde durma noktasına gelmiş durumda. Yapılan son analizler, Ukrayna ordusunun son dört yılın ardından kaybettiği hatırı sayılır büyüklükteki stratejik toprakları geri alma sürecine girdiğini gösteriyor.

Zelenskiy'nin, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'in artık "bütün bir ülkeyi mahvedecek bu savaşa devam edip etmeme" konusunda bir karar vermesi gerektiği yönündeki açıklamaları da sahadaki bu yeni gerçeklikle bağdaştırılıyor.

Öte yandan, savaşın başından bu yana Kremlin'in askeri harekatını hararetle destekleyen ünlü Rus askeri blog yazarlarının ve milliyetçi kesimlerin de cephedeki duruma ilişkin daha gerçekçi ve karamsar bir tutum sergilemeye başlaması, Rusya içindeki psikolojik atmosferin değiştiğinin bir göstergesi olarak yorumlanıyor.

Uzmanlar, ABD'nin Orta Doğu'daki politikaları ve Rusya'nın Ukrayna'daki çıkmazının küresel jeopolitikte iki büyük gücün "kilitlenmesine" yol açtığını belirterek, dünyanın tarihi bir dönüşüm ve kırılma noktasından geçtiğine işaret ediyor.

Patlamanın şiddetiyle başlayan ve günlerdir süren yangın tesislerde ağır yapısal hasara yol açarken, olayda üç Hindistan uyruklu tesis çalışanının ağır yaralandığı bildirildi. BAE makamları limandaki petrol yükleme ve transfer operasyonlarının güvenlik gerekçesiyle geçici olarak durdurulduğunu açıkladı.

Füceyre BAE İçin Neden Hayati Öneme Sahip?

Saldırının sıradan bir tesise değil, doğrudan Füceyre'ye yapılması, BAE yönetimi açısından salt bir altyapı hasarının ötesinde stratejik bir kuşatma tehdidi taşıyor. Füceyre Limanı'nın BAE için taşıdığı kritik önem şu üç ana başlıkta toplanıyor:

• Hürmüz Boğazı Bypass Hattı (BAE'nin B Planı): Dünyanın en dar ve jeopolitik olarak en riskli su yollarından biri olan Hürmüz Boğazı'nın dışında, doğrudan Umman Körfezi'ne açılan Füceyre Limanı, BAE'nin can simidi konumunda. Olası bir bölgesel savaşta Hürmüz Boğazı'nın deniz trafiğine kapanması halinde, BAE petrollerini dünya pazarlarına ulaştırabilecek yegane güvenli kapı burası.

• ADCOP Boru Hattının Kalbi: Abu Dabi'nin devasa petrol yataklarından (Habşan) çıkarılan günlük ortalama 1.5 ila 1.8 milyon varil ham petrol, Habşan-Füceyre (ADCOP) boru hattı üzerinden doğrudan bu limana pompalanıyor. Bu hat, BAE'nin toplam petrol ihracatının yarısından fazlasını tek başına sırtlıyor.

• Orta Doğu'nun En Büyük Deposu: 18 milyon metreküplük devasa kapasitesiyle Ortadoğu'nun en büyük, dünyanın ise ikinci büyük ticari petrol ve rafine ürün depolama merkezi olan Füceyre; ADNOC, Vopak ve Vitol gibi devlerin küresel operasyon üssü olarak işlev görüyor.

Ekonomik Fatura ve Piyasaya Etkisi

Liman operasyonlarının sekteye uğraması, halihazırda bölgesel gerilimlerle sarsılan denizcilik ve enerji sektörlerinde anında reaksiyon buldu. Gemi sigorta şirketleri, bölgedeki savaş riskini gerekçe göstererek primleri gemi değerinin yüzde 5'i (sefer başına yaklaşık 7.5 milyon dolar) seviyelerine kadar yükseltti.

Hürmüz Boğazı'ndaki fiili blokajın yanı sıra alternatif güzergah olan Füceyre'nin de hedef alınması, OPEC'in en büyük üçüncü üreticisi olan BAE'yi günlük petrol üretimini kısmak veya depolama kapasitelerinin dolması riskiyle karşı karşıya bırakıyor.

Bölgesel Krizde Karşılıklı Suçlamalar

Saldırının sorumluluğu bölgesel diplomaside yeni bir fay hattı yarattı. BAE yönetimi, operasyonu "İran kaynaklı terörist bir saldırı" olarak nitelendirip kınarken; İran cephesi resmi sorumluluğu üstlenmekten kaçınıyor. Geçtiğimiz aylarda İran'ın üst düzey isimleri, BAE'ye yönelik benzer sivil altyapı saldırılarını İsrail'in bölge ülkeleri arasına nifak sokmak için kurguladığı "sahte bayrak" (false flag) operasyonları olarak nitelendirmişti.

Füceyre semalarından yükselen dumanlar, Körfez'deki enerji savaşının artık doğrudan devletlerin ekonomik şah damarlarını hedef alan yeni ve çok daha yıkıcı bir evreye geçtiğine işaret ediyor.

Evlerine baskın düzenlenen 4 Filistinli gözaltına alındı.

İsrail güçlerinin gözaltına aldığı Filistinlilerden 3'ünün 17 yaşlarında, birinin 31 yaşında olduğu ifade edildi.

Askerler, evlerine baskın düzenledikleri Filistinlileri darbetti

İsrail ordusu El Halil kentine düzenlediği baskında Filistinlerin evlerine ve mülklerine zarar verdi.

Ev sakinlerini darbeden İsrail askerleri, biri kadın 2 Filistinliyi gözaltına aldı.

Öte yandan Nablus kentine düzenlenen baskında da 8 Filistinli gözaltına alındı.

Cenin kentinin Kabatiye beldesine baskın düzenleyen İsrail ordusu, belde sokaklarında piyade birlikleri konuşlandırdı; evleri bastı.

Filistinli anne ile kızı gözaltına alındı

İsrail güçleri, Bire kentinde bir eve düzenlediği baskında Filistinli bir kadın ile kızını gözaltına aldı.

Ramallah'ın batısındaki Batı Leben ile Abud köylerine de baskın düzenleyen İsrail askerleri, evlerine zorla girdiği 2 Filistinliyi gözaltına aldı.

İsrail ordusu ile Filistin topraklarını gasbeden İsrailliler, Batı Şeria'da neredeyse her gün Filistinlilere ve mülklerine yönelik saldırılar gerçekleştiriyor.

Filistin resmi verilerine göre, Batı Şeria'da Ekim 2023'ten bu yana Filistin topraklarını gasbeden İsrailliler ile İsrail ordusunun saldırılarında ciddi artış yaşanıyor. Bu süreçte düzenlenen saldırılarda en az 1155 Filistinli hayatını kaybetti, 11 bin 750 kişi yaralandı, yaklaşık 22 bin kişi de gözaltına alındı.

İsrail askerleri Doğu Kudüs'te bir Filistinlinin evini yıktı

İsrail askerleri, işgal altındaki Doğu Kudüs'ün güneyinde yer alan Sevahira beldesinde bir Filistinliye ait evi "ruhsatsız" olduğu iddiasıyla yıktı.

Filistin resmi haber ajansı WAFA'nın Kudüs Valiliğine dayandırdığı habere göre, İsrail güçleri Sevahira beldesine baskın düzenledi.

Baskın sırasında İsrail güçleri, Filistinli Mustafa Abdulgani Zeatira'ya ait iki katlı evi "ruhsatsız" olduğu iddiasıyla yerle bir etti.

İsrail, "ruhsatsız" olduğu iddiasıyla Filistinlilere ait yapıları yıkıyor

İsrail ordusu, işgal altındaki Batı Şeria ve Doğu Kudüs'te Filistinlilere ait yapıları sık sık "ruhsatsız" olduğu iddiasıyla yıkıyor.

İsrail makamları, işgal altındaki Batı Şeria'nın "C" bölgesinde Filistinlilerin inşaat ve tarımsal faaliyetlerine ciddi kısıtlamalar getiriyor, Filistinliler için "ruhsat" alımını da zorlaştırarak neredeyse imkansız hale getiriyor.

Filistin yönetimi ile İsrail arasında 1995'te imzalanan İkinci Oslo Anlaşması çerçevesinde Batı Şeria; A, B ve C bölgelerine ayrılmıştı.

İşgal altındaki Batı Şeria'nın yüzde 18'ini kapsayan A bölgesinin yönetimi, idari ve güvenlik olarak Filistin'e, yüzde 21'lik B bölgesinin idari yönetimi Filistin'e, güvenliği İsrail'e devredilirken, yüzde 61'ini kapsayan C bölgesinin idare ve güvenliği İsrail'e bırakılmıştı.

İsrail'in Gazze Şeridi'ne saldırı başlattığı 7 Ekim 2023'ten bu yana işgal altındaki Batı Şeria ve Doğu Kudüs'te de Filistinlilere yönelik gözaltı, baskın ve saldırılarda artış yaşanıyor.

AA

Üstad Necip Fazıl ve Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu… Biri, bu topraklarda yeniden bir diriliş fikrinin mimarı; diğeri, o fikri sistemleştirerek çağın meselelerine tatbik eden bir fikir ve aksiyon adamı. Aralarında bir geçmiş-gelecek ilişkisi değil, bir devam, bir bütünlük, bir iddia çizgisi vardır. Bu çizgi, ne yalnızca edebî bir miras, ne de tarihî bir hatıradır. Bu çizgi, yaşayan ve yaşanması gereken bir sistem teklifidir.

SATIN ALMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Bu ay, doğum ve vefat yıldönümleri vesilesiyle bu iki büyük ismi anarken mesele, onları hatırlamakla sınırlı kalamaz. Çünkü ortaya koydukları fikir, insanı yerinden eden, bulunduğu konumu sorgulatan ve nihayetinde bir taraf olmaya ve harekete geçmeye zorlayan bir mahiyet taşır.

“Asrın Muhtaç Olduğu Sistem - Büyük Doğu-İbda” manşeti bu yüzden bir temenni değil, bir tespittir. Modern dünyanın çıkmazları, insanı kendi elleriyle kurduğu düzen içinde sıkıştırmış, teknik ilerleme, mânâ kaybını telafi edememiştir. İnsan, eşya üzerinde hâkimiyet kurdukça kendi iç dünyasında mağlup olmuş; sistemler büyüdükçe insan küçülmüştür. Bu noktada Büyük Doğu-İbda, yalnızca bir fikir değil, ölçü, nizam ve istikamet teklifidir.

İÇİNDEKİLER

Büyük Doğu-İBDA ilişkisi - Dr. Kâzım Albay

Hasan Aycın: Necip Fazıl hâlâ gözümde bir arayış ve adanış abidesidir

İçte yeşermeyen, dışta zuhur etmez - Kerim Kulu

‘Nasıl’ Necip Fazıl; ‘niçin’ Mirzabeyoğlu - Yavuz Arslan

Prof. Dr. Sami Şener: Bir Necip Fazıl üniversitesinin olması gerekli

Abdurrahman Hacımelek: Gayem çağımız veli ve âlimlerinin aynasından Necip Fazıl’ı aksettirmek

Necip Fazıl ve gençlik programı İZÜ’de yapıldı

Sözü bahar, işvesi bahar - Handan Özduygu

Kapitalizmin yaklaşan yeni faiz krizi - Melih Oktay

Biz Arab Camii’nde yedi kişiydik - Zeynel Abidin Danalıoğlu

Çöle İnen Nur ve Diğer Siyer Kitapları - Betül Deniz

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu'nun Büyük Muztaribler 4 Eserine Dar - Mehmet Sami Pınar

Şarkısı Dudaklarda - Muzaffer Doğan

“Mütefekkir fikrini ve aksiyonunu diri tutan insandır”

Konuşmasında “mütefekkir” kavramı üzerinde duran Dr. Hıdır, fikir ile tefekkür arasındaki farka dikkat çekti. Ona göre mütefekkir, fikrini, zikrini ve aksiyonunu sürekli diri tutan; statükoya teslim olmayan insandır. Dr. Hıdır, Kur’an-ı Kerim’de tefekkür, tezekkür ve taakkul gibi kavramların fiil formunda kullanılmasının, insanın sürekli bir idrak ve hareket hâlinde olması gerektiğini gösterdiğini söyledi.

Necip Fazıl’ın “İman ve Aksiyon” eserine de değinen Hıdır, bu eserin Kur’an’daki “Ey iman edenler, iman edin” hitabıyla doğrudan irtibatlı okunabileceğini belirtti. Dr. Hıdır’a göre iman bir iddiadır ve bu iddia sosyal hayatta, ibadet hayatında, fikir hayatında amelle ve aksiyonla ispat edilmelidir.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

“Zor zamanlar, büyük mütefekkirleri ortaya çıkarır”

Dr. Hıdır, İslâm tarihinde kriz dönemlerinin büyük âlimleri ortaya çıkardığını vurgulayarak İmam Gazali örneğini verdi. Moğol, Haçlı, Batınilik ve aşırı zahirilik gibi meydan okumaların bulunduğu bir dönemde İmam Gazali’nin büyük eserler verdiğini hatırlatan Hıdır, Necip Fazıl’ı da modern dönemde ölçü koyan şahsiyetler arasında değerlendirdi.

“Necip Fazıl Büyük Doğu gençliğini idealize etti”

Dr. Hıdır, Necip Fazıl’ın nesil yetiştiren bir mütefekkir olduğunu belirterek Büyük Doğu gençliği ve Nur Gençlik vurgusuna dikkat çekti. Tarihte Nabi’nin Hayriyye’si, Mehmet Akif’in Asım’ın Nesli, Sezai Karakoç’un Diriliş Nesli gibi örneklerin bulunduğunu ifade eden Hıdır, büyük mütefekkirlerin daima bir nesil ideali ortaya koyduğunu söyledi.

Gençlere mefkûre verilmesinin bugün daha da hayati hâle geldiğini belirten Dr. Hıdır, mefkûresiz, ideali olmayan ve istikamet duygusundan mahrum gençliğin ciddi savrulmalar yaşayabileceğini dile getirdi. Bu çerçevede Hz. İbrahim’in teslimiyetini, Hz. Peygamber’in genç sahabilerle kurduğu irtibatı ve Zeyd bin Sabit’in kısa sürede farklı bir dili öğrenerek devlet işlerinde vazife almasını örnek gösterdi.

Necip Fazıl’ın hayatında aksiyon ve tefekkürün her alana yayıldığını söyleyen Dr. Hıdır, gençlerin vakit disiplinini kuşanması gerektiğini, Necip Fazıl’ın Abdülhakim Arvasi Hazretleriyle tanışmasının onun hayatında büyük bir kırılma meydana getirdiğini, “O ve Ben” eserinde anlatılan bu hadisenin onun perspektifini bütünüyle değiştirdiğini belirtti.

“Necip Fazıl bir tuz mesabesindedir”

Konuşmasının sonunda Necip Fazıl’ı “tuz” metaforuyla anlatan Dr. Hıdır, tuzun bozulmayı önleyen bir unsur olduğunu belirtti. Necip Fazıl gibi merkezî mütefekkirlerin toplumda bozulmaya karşı koruyucu bir rol üstlendiğini, Müslümanın da kendi hayatında bu manada “tuz” olması gerektiğini söyledi.

Aylık Baran Dergisi Yayın Kurulu Üyesi Dr. Kâzım Albayrak programda “Büyük Doğu Davası” başlığı altında Üstad Necip Fazıl’ın fikir, dava ve gençlik anlayışına dair değerlendirmelerde bulunarak şunları dile getirdi:

“Kıymetli hocalarım, sevgili gençler; Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davasını ben anılarımdan yola çıkarak anlatmaya çalışacağım. Şimdi gençlik dönemimizde bir arayış içerisindeyiz. Kendimizi ifade etmek istiyoruz hâliyle. Kaldırımları arşınlıyoruz. Sağ-sol çatışmalarının yoğun olduğu bir dönem. Bunun da şöyle bir faydası oluyor: “Biz kimiz?” diye kendi kimliğimizi arıyoruz. Aileden tevarüs ettiğimiz bir inanç sistemi var, ona bağlıyız Allah’a şükür. İnsan 18 yaşında Müslüman olur ama 60 yaşında da Müslüman olur, 80 yaşında da Müslüman olur. 18 yaşında Müslüman olurken İslam literatürünü, İslam’ın emirlerini, ölçülerini hepsini biliyor muyuz? Bilmiyoruz. Önce takliden başlar.

Şimdi o dönemde bize yakın ne var? Kendimizi ifade etmek istiyoruz. Akıncılar Teşkilatı’nın kurulduğunu duyuyoruz, tamam diyoruz, bu bize yakın. Milli Türk Talebe Birliği var, tamam diyoruz. Ve Necip Fazıl... Necip Fazıl kim? Necip Fazıl Üstad. Necip Fazıl her şeyimiz. Necip Fazıl “Ruh Hamurkârı.” Belki çoğunuz bilmez, Üstad olarak bilinir. O dönem Necip Fazıl için mesela çok kullanılan ifade “Ruh Hamurkârı”dır. Konuşmalardan zaten bu çıkıyor; Necip Fazıl’a neden Ruh Hamurkârı dendiği anlaşılıyor, değil mi?

Fakat sevmek için bilmek gerek. Necip Fazıl’ı seviyoruz ve zaten büyük bir emeği var; yol açıcı, çığır açıcı, merkezi mütefekkir ve aksiyoner. Yani sahada, meydanda, sokakta. Şimdi Necip Fazıl’a hayranız; konferanslara gidiyoruz, dinliyoruz. Fakat Necip Fazıl’ın hakikatini bilmek, derinlemesine bilmek gerekiyor. Sadece şair değil, aksiyon adamı. Biz daha çok kahraman yönüyle biliyoruz, şiirlerini de zaten ezberlemişiz.

• "Necip Fazıl ve Gençlik" programı İZÜ’de yapıldı

Bu arada Necip Fazıl’la benim tanışmam oluyor; yanına gitmem söz konusu oluyor. Hemen onu da anlatayım. Şimdi o dönem Gölge dergisi çıkıyor Salih Mirzabeyoğlu tarafından. Akıncı Güç dergisi çıkıyor. Akıncı Güç dergisinde Salih Mirzabeyoğlu, İdeolocya Örgüsü’nü merkeze koyup değerlendirmelerde bulunuyor; gaye-hedef ilişkilerini, mücadelenin ilkelerini, hedefi bunları çiziyor. Bu sefer, hani Büyük Doğu’yu biliyoruz fakat bu şekilde altı çizilince İdeolocya Örgüsü’nü yeniden okumaya başlıyoruz. Ve Akıncı Güç dergisi Necip Fazıl’a ulaştırılıyor. Necip Fazıl bunu beğeniyor, çok beğeniyor. “Müjdelerin Müjdesi” diye yazı yazıyor ve başta Salih Mirzabeyoğlu olmak üzere Akıncı Güç kadrosunu çağırıyor. Gidiyoruz şimdi Üstad’ın yanına. Bir akşam yemeğine çağırıyor Erenköy’deki köşküne. Bir masa başında, etrafında yay gibi halkalanmışız. Orada hemen söyleyeyim, intibaım nedir? Şimdi ben pratikten teoriyi desteklemiş olacağım böylece.

Necip Fazıl’da gördüğüm; 75 yaşında ihtiyar, biz de 20 yaşında delikanlıyız. Necip Fazıl’da gördüğüm, 75 yaşında bir delikanlı. Eşya ve hadiselere tahakküm etmek isteyen, böyle vecd içerisinde eşya ve hadiselere hâkimiyetini gösteren bir delikanlı. Yani çok ileri bir seviyede yorum yapıyor, bir aksiyon alıyor. Ondan sonra Necip Fazıl’ın arkasında akşam namazını kılıyoruz. O, unutamadığım anılardan bir tanesidir; orada kıldığım namaz.

Şimdi “Necip Fazıl’ın Büyük Doğu davası” diyoruz ya arkadaşlar; Necip Fazıl, Büyük Doğu ve dava. Bu üçü birbirine çok güzel denk geliyor, bunlar özdeşleşmiş kavramlar. Büyük Doğu’yu biraz sonra, konuşmamın sonunda yedi umde hâlinde anlatacağım inşallah; kısa kısa başlıklar hâlinde. Şimdi dava deyince arkadaşlar, dava burada ideal manasında. Maddi istekler, zaruri istekler insanın ruhunu doyurmaz. Maddi isteklerimiz lazım ama ruhumuzu doyurmaz. Biz de böyle bir arayış içerisindeydik. Burada hemen gaye ile ideal arasındaki farkı belirtelim. Üstad’ın şöyle bir sözü var: “Her ideal bir gayedir, fakat her gaye ideal değildir. Gayeler aşağılara düşebilir, idealler düşmez.” Üniversiteyi bitirmek, ondan sonra diyelim ki akademisyen olmak...

Necip Fazıl burada şöyle bir misal veriyor: Bir askerin mareşal olması bir gaye olabilir ama bir ideal değildir. Bunun ideal olması için ne lazım? Üstad söylüyor: “Bunun ideal olması için de Altın Ordu’nun bir neferi olarak veya bir mareşali olarak görev yapmak istemesi lazım.” Yani konu, gaye ile ideal arasındaki farktır.

Necip Fazıl ideal adamı. Ve bu idealine uygun olarak da Büyük Doğu idealini çizmiş. Büyük Doğu ideali nedir? Bunu bilmemiz gerekir. Yani sathî anlamaktan derinlemesine anlamaya geçmemiz lazım. Burada aslında herkes bir iç âlem düzeni peşinde koşuyor; iç âlem düzeni ve mutlak güzeli arıyoruz. Yani mesele aslında maddi değil. Maddi şeyler fiziki varlığımızı sürdürmek için elzem, zaruri. Aslında insanın aradığı şey bir iç âlem düzeni, bir huzurdur. İnsan mutlak güzeli arıyor farkına varmadan mutlak güzeli arıyor. Güzel, hep mutlak güzele vasıta ve vesile. Bu noktada hemen söyleyeyim; Necip Fazıl’ın estetik planı başa almasının altını çizelim.

Hamurkâr’ı söyledik. Demek ki biz bu şekilde Necip Fazıl’ın bir şiirini hatırlıyoruz: “Ne çıkar bir yola düşmemiş gölgem / Yollar ki Allah’a çıkar, bendedir” der. Arkadaşlar, gölgemizin bir yola düşmesi lazım. Bu yol, kendimizin haricinde aşkın bir varlığa olacak; tabii ki Allah ve Resulü’ne. Davamızda da bunun sürdürülmesi gerekir. Ben bunun mücessem olmuş hâlini Necip Fazıl’da gördüm. Yani her bakımdan bana hitap etti. Bunu birçok noktada misallendirebilirim.

Büyük Doğu, bir söylem İslâmcılığı değildir; içselleştirilecek, kana karışacak ve enerji olarak açığa çıkacak bir davadır. Necip Fazıl edebiyat olsun diye yazmamış; kan ve çileyle yoğrulan bir hayatta yaşadıklarını yazmış, yazdıklarını yaşamıştır. Onun en çok sevdiği kelime ise aksiyondur. Burada iman ve sanat da birliktedir. Bunu da unutmayalım arkadaşlar. Bunun ayrıntısına şimdi kısa zaman içerisinde giremiyorum.

Şu kadarını söyleyeyim: Güzeli arıyoruz dedim ya; bakın, iman ve sanat burada bir arada. Güzel olmayan şey, güzeli anlatamaz. Hocalarım anlattı; estetik, hesap kitap sordurmadan yakalayıcı ve fethedicidir. Yani pis borudan temiz su akmaz. Kötü bir nefesten İslâm anlatılmaz. Buna dikkat etmemiz gerekiyor. Şimdi daha önce bana birkaç soru yöneltilmişti. Hemen o iki soruyu kısaca cevaplandırıp yedi umdeye geçeceğim.

Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren en önemli şey ne? Hocalarım kısaca bahsetti, ben bir kelimeyle söyleyeyim: Seyyid Abdülhakim Arvasi ile tanışmasıdır. Vapurda karşısına gelen bir kişi, bir Müslüman ona vesile olmuştur, aracı olmuştur. Tanımadığı birisidir. “O ve Ben” kitabında bunun hikâyesi de gayet güzel anlatılmıştır.

Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği nedir? Tabii ki Necip Fazıl’ın gençlikten beklediği Büyük Doğu, İslâm İnkılabı’dır ve bunu “İdeolocya Örgüsü”nde ifade edilmiştir. Necip Fazıl’ın “Özlediğimiz Nesil” konferansında gençlikten bekledikleriyle ilgili nasihatleri var. Hemen ilk üçünü söyleyeyim size:

Birincisi aşk. Üstad diyor ki: “Aşksız adam pörsümeye ve aşksız cemiyet sönmeye mahkûm ve kâinatın protoplazması aşktır.”

İkincisi üstün akıl ve sır idraki. Aklı yine akılla mat eden üstün anlayışa ve bilhassa sır idrakine yükselmek, diyor Necip Fazıl.

Üçüncüsü nefs muhasebesi. Atacağını dibinden söküp atma, alacağını dibinden söküp alma, tutacağını da köküne kadar yapışıp tutma hassası deniyor.

“Büyük Doğu, İslâmiyet’in emir subaylığıdır. Büyük Doğu, İslâm içinde ne yeni bir mezhep ne de yeni bir içtihat kapısıdır; sadece Sünnet ve Cemaat Ehli tabirinin ifadelendirdiği mutlak ve pazarlıksız çerçeve içinde, olanca saffet ve asliyetiyle İslâmiyet’e yol açma geçidi ve çoktan beri kaybedilmiş bulunan bu saffet ve asliyeti 21. asrın eşiğinde eşya ve hadiseye tatbik etme işidir.” Üstad’ın tanımı bu. Büyük Doğu yekpare bir inanış, görüş ve ölçülendiriş manzumesidir.

Şimdi yedi umdeyi hemen söyleyeceğim:

Birincisi, şeriattan zerre taviz vermeyen bir dünya görüşü. Hiçbir şeye taviz yok. Yani liberalizme, sosyalizme, çağın moda akımlarına... Hiçbirine taviz yok. Bu, Necip Fazıl’ın Büyük Doğu’daki birinci vasfıdır. Dinî ilimlere de bakabilirsiniz arkadaşlar. Çünkü Üstad bunları hep kontrol ederek, danışarak hazırlıyor.

İkincisi, tarih muhasebesi yapıyor arkadaşlar. Son beş asrın tarih muhasebesini yapıyor: Ulu Hakan Abdülhamid Han, Vahdettin Han... “Nereden geldiğini bilmeyen, nereye gideceğini bilmez.” Bu sözüm bence yeter, bunu geçiyorum.

Üçüncüsü, Necip Fazıl bir dünya görüşü sistemi kuruyor. Arkadaşlar, bütün hakkında bir fikrimiz olmadan parçaları değerlendiremeyiz, kavrayamayız. Körün fil tarifi var ya, onun gibi. Onun için “İdeolocya Örgüsü” olmadan yol alamayız; “İdeolocya Örgüsü”nü benimsemeden, kuşanmadan yol alamayız. Kafamızda bir ev fikri olmadan kapı ve pencere hakkında fikir sahibi olabilir miyiz? Olamayız. İşte ev fikri, “İdeolocya Örgüsü”dür.

Dördüncüsü, ideolocyanın temelini Allah Resulü’ne dayandırıyor arkadaşlar. Yani peygambere imandan öte, fikriyatını buna dayandırıyor. “En evvel, en üstün” diyor. Birçok eserinde buna dayandırıyor. Çalıştığım mevzu bu; 2700 küsur adet hadis kullanmış. Burada “Nur-u Muhammedi”, “Muhammedi Nur” kavramı da devreye giriyor. Bu kâinat görüşünü buraya dayandırıyor. Ve sahabeler... “Olanca imtizacımız sahabelerdir bizim” diyor.

Beşincisi, dost ve düşman kutuplarını işaretlemesi, hedefleştirmesi önemli. Baş nefret kutbu, baş muhabbet kutbu. Baş muhabbet kutbu olarak Seyyid Abdülhakim Arvasi Hazretlerini işaret ediyor. Baş nefret kutbu da İslâm’a düşmanlığını ilan eden her kimse, herhangi bir zümreyse bunu eserlerinde açıkça ilan ediyor.

Altıncısı, Üstad yeni bir usul ve tarz getirdi; geleneğe bağlı ama yenilikçi. Hem gelenekçi hem devrimci. Yeni bir usul ve tarz getiriyor, yeni bir diyalektik getiriyor, yeni bir estetik getiriyor. Bu da mutlak ölçülere ve geleneğe sımsıkı bağlı.

Yedincisi, İslâm İnkılabı diyor, bunun çokça altını çiziyor. “Büyük Zuhur” diye işaret ediyor. Bu minvalde “Başyücelik Devleti ve İdare Mefkûresi” var arkadaşlar “İdeolocya Örgüsü”nde. Bunu neden yazdı Üstad? Bizim siyasi ve içtimai bir modelimiz olmasın mı? Biz başkalarının biçtiği gömleği, elbiseyi niye giyelim? Bilmem Stuart Mill, Descartes, bilmem ne falan...

Allah ve Resulü’ne ve ulema geleneğine bağlı bir sistem istiyoruz. Necip Fazıl bunu da planlamış. Necip Fazıl son olarak diyor ki: “Dünya bir inkılap bekliyor; dünyanın beklediği bu inkılap üç daire hâlinde: Dış daire dünya, içindeki daire İslâm Âlemi, onun da içinde Türkiye. Asıl Türkiye, merkez Türkiye.” diyor Üstad. Bunu da yazalım, not alalım.

İslâmi İlimler Kulübü’ne, İslâm Ekonomisi ve Finans Kulübü’ne bu organizasyon için teşekkür ederim. Son olarak şunu söylüyorum: İslâm âlemine ve dünyaya bir teklifi olan, kurtarıcı İslâm nizamı fikri olan Büyük Doğu ideali etrafında kenetlenen gençler ve gönüldaşlar olarak hepinizi saygıyla selamlıyorum.”

Dünyada çocukları askeri mahkemelerde prangalarla yargılayan tek yapı olan İsrail; yüzde 99,7’lik göstermelik mahkumiyet oranları, 60 saniyelik duruşmalar ve raporlara giren tecavüz tehditli sistematik işkenceleriyle Epstein’ı aratmayan bir insanlık suçu işlemektedir.

Filistinli yavruları dondurucu soğukta demir kafeslere mahkum eden bu sistematik zulüm, sadece bir işgal yöntemi değil, çocukların ruhunu ve geleceğini hedef alan kurumsal bir vahşet sistemidir.

İşte videoda dile getirilenler:

Sorgulamadan sonra çocuklar yargılanmak üzere buraya, Kudüs yakınlarındaki Ofer askeri hapishanesine getiriliyor. Ordu, Four Corners ekibinin içeride çekim yapmasına izin vermedi.

Bu duvarların ardında üç kez bulundum. Avluda elleri kelepçeli ve ayakları prangalı bir şekilde sürüklenerek götürülen çocuklar gördüm. Bazı duruşmalar sadece 60 saniye sürdü. Bir çocuğun, annesi nerede tutulduğunu bilsin diye hapishanesinin adını bağırdığını gördüm.

Yargıcın, bazı çocukları suratlarına bir kez bile bakmadan mahkum ettiğini gördüm. Tüm bunların ortasında gördüğüm şey, mahkum edilen çocuklardan oluşan bir "taşıma bandı" (seri üretim sistemi) gibiydi.

Bu sistemin askeri açıdan ne kadar verimli olduğuna dair size bir fikir verebileceğimi düşünüyorum. Askeri mahkemenin kendi kayıtlarına ve yıllık raporlarına göre, mahkemelerin mahkumiyet oranı yaklaşık yüzde 99,74 civarında.

Genellikle taş atmaktan suçlu bulunan Filistinli bir çocuk, yaklaşık 3 ay hapis cezasına çarptırılıyor.

Birleşmiş Milletler Çocuklara Yardım Fonu, geçen yıl İsrail'in sistemi hakkında sert bir rapor yayımladı. Raporda, Filistinli çocukların ölümle, fiziksel şiddetle, hücre hapsiyle ve kendilerine ya da bir aile üyelerine yönelik cinsel saldırıyla tehdit edildiği saptandı.

Rapor; bu kötü muamelenin, çocuğun tutuklandığı andan hüküm giyme sürecine kadar sistemin tamamında yaygın, sistematik ve kurumsallaşmış olduğunu ortaya koydu.

Geçen ay, insan hakları gruplarının baskısıyla İsrail, çocukları geceleri dışarıdaki kafeslerde tutma şeklindeki uzun süreli uygulamaya son verdi. Çocuklar, kar fırtınaları sırasında bu kafeslerde dondurucu soğukta tutulmuştu.

Tartışma, Holokost’ta hayatını kaybedenlerin sayısı üzerine başladı. Gaines’in ekibinden gelen “en fazla 271 bin” çıkışına, konuğun “6 milyon olduğunu biliyorum” yanıtını vermesi üzerine ortam gerildi. Gaines, bugüne kadar tartışılması dahi teklif edilemeyen rakamların artık yüksek sesle sorgulanmaya başladığının sinyalini vererek tarihin, kazananlar ve medya gücünü elinde tutanlar tarafından nasıl şekillendirildiğine dikkat çekti.

Hollywood’un “Masum Yahudi” Kurgusu Çöküyor

Haberin odak noktasını ise Gaines’in "İsrail soykırım yapıyor mu?" sorusuna konuğun verdiği kaçamak cevap oluşturdu. Genç kızın Gazze’deki katliamlar için “Bu karmaşık bir soru” demesi üzerine Gaines, adeta bir mantık dersi verdi. Gaines, Hollywood’un on yıllardır süren “ebedi mağdur” ve “masum Yahudi” imajının artık 1080p çözünürlüklü gerçeklerle yerle bir olduğunu ifade etti.

“Bugün Yalan Söyleyen, Dün Neden Söylemesin?”

Gaines şunları söyledi:

“Eğer 2024 yılında, ellerinde her türlü yüksek çözünürlüklü görüntü varken bugün gözümüzün önünde gerçekleşen bir soykırımı inkâr edebiliyorlarsa, neden tüm kimliklerini ve Hollywood endüstrisini üzerine inşa ettikleri geçmiş bir olay hakkında yalan söylemesinler? Kamera kayıtlarının olmadığı bir dönemde söylediklerine neden güvenelim?”

Tekelci Mağduriyet Anlayışı

Programda ortaya çıkan en çarpıcı gerçek ise, Siyonist anlatının kendileri dışındaki hiçbir halkın acısını “soykırım” olarak kabul etmemesi oldu. Kendi tarihlerini dokunulmaz kılanların, bugün Gazze’de parçalanan çocukları görmezden gelmesi, “insan hakları” ve “soykırım” kavramlarının nasıl seçici bir şekilde kullanıldığını bir kez daha kanıtladı.

Artık sosyal medya çağında, Hollywood stüdyolarında kurgulanan sahte kahramanlık hikayeleri ve tek taraflı mağduriyet anlatıları işe yaramıyor. Myron Gaines’in bu yayını, dijital dünyada uyanan bilincin ve yıkılan tabuların en somut örneklerinden biri oldu.

İşte o konuşmanın tamamı:

Yahudi: Holokost'ta sizce kaç Yahudi öldürüldü?

Gaines: En fazla 271 bin.

Yahudi: 6 milyon. Yanlış cevap.

Gaines: 6 milyon olduğunu mu düşünüyorsun?

Yahudi: 6 milyon olduğunu biliyorum.

Gaines: Yahudi misiniz?

Yahudi: Sizce?

Gaines: Muhtemelen. Bu noktada şaşırdık mı? Bu konuda ne yapacaksın? Peki, İsrail'in bir soykırım yaptığını düşünüyor musun?

Yahudi: Bu karmaşık bir soru.

Gaines: Peki, o zaman sana şunu sorayım: Eğer 2023'ten 2024'e kadar, ellerinde 1080p görüntüler varken bir soykırımı inkar edebiliyorlarsa; mağduriyet anlatılarını, pek çok Hollywood filmini ve tüm kimliklerini üzerine inşa ettikleri İkinci Dünya Savaşı'ndaki trajik bir olay hakkında neden yalan söylemesinler? Bu konuda yalan söylemeyeceklerini mi sanıyorsun?

Yahudi: Yani senin dışındaki her anlatı tamamen hükümsüz ve geçersiz mi? Yani herkesin bu konuda yalan söylüyor olma ihtimali hiç mi yok?

Gaines: Holokost hakkında mı yoksa soykırım hakkında mı?

Yahudi: İsrail.

Gaines: Konuyu kaçırıyorsun. Diyorum ki; "6 milyon" diyen aynı kişiler, tam önümüzde gerçekleşen bir soykırımı inkar ediyorlar. Kamera kayıtlarının olmadığı ve çok daha az kanıtın olduğu bir zamanda yalan söylemeyeceklerini mi düşünüyorsun?

Yahudi: Bazı görüntüler gösterebilir misin?

Gaines: Gazze'nin bombalanmasıyla ilgili mi?

Yahudi: Evet.

Gaines: Araştır bak. Eğer bunu destekleyecek gerçeklerin varsa göreyim. Tamam, şunu yapabilirsin: Twitter'a gir, "Gazze" yaz; bombalanan, öldürülen ve kelimenin tam anlamıyla parçalara ayrılan çocukları göreceksin.

• OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Gazze'de bu yapılanlarla görülüyor ki bunlar, insanlık ailesinin bağrına saplanmış zehirli bir hançerdir. Bir lokma yiyecek için koşan aç insanı hedef alacak kadar haysiyetsiz, ateşkes sözü verip arkadan vuracak kadar cani namertler var insanlığın karşısında. Tarih, rızık peşindeki mazlumu vuran, çocukların boğazından geçecek ekmeğe kan bulaştıran en aşağılık mahluklar olarak kaydedecek, kaydetti ve kaydediyor.

Etkinlikte, Akıncı Güç Gençlik Hareketi Başkanı Harun Şimşak da davetliler arasında yer aldı. Harun Şimşak öncülüğünde Müslüman öğrenciler hep birlikte meydanı intikam yeminiyle inletti. "Ya Muntakim Allah, Bizi intikamına memur et" sesleri Medeniyet Üniversitesi semasında yankılandı. Coşkulu anların yaşandığı buluşmada En’am Suresi’nin 162’nci ayeti okunarak meydanı dolduran kalabalık tarafından hep birlikte tekrar edildi.

İftar programı boyunca üniversite kampüsünde yoğun bir atmosfer oluşurken, etkinlik öğrencilerin toplu duaları ve sloganlarıyla sona erdi.

Bir çocuğun, toplumun ortak değeri olan cami avlusunda bu denli pervasızlaşması, akıllara tek bir gerçeği getiriyor: Hangi el onları bu kinle besledi? Çocuk çocuktur ancak o masayı kıran nefret, ancak aile ocağında pişmiş olabilir veya okullarda dayatılan Kemalizm.

Görünüşe göre bu "p.ç kurularının" ardında, onlara mukaddesat düşmanlığını miras bırakan, aynı yolun yolcusu anne ve babalar var. Kendi kültürüne, kendi dinine bu denli yabancılaşmış bir güruhun türemesi, ocağındaki yangının sokağa taşmasıdır.

Memlekette İslam düşmanlarına verilen cezaların komik düzeyde kalması, bu fare deliklerinden çıkanları cesaretlendiriyor. Ceza yemeyeceklerini bildikleri için bu kadar pervasızlar! En önemlisi de, bu p.ç kuruları henüz Müslümanların sert tokadını, o sarsıcı sopasını yemedikleri için kendilerini meydanda zannediyorlar. Eğer hak ettikleri karşılığı bulsalardı, o fare deliklerinden başlarını çıkarmaya dahi cesaret edemezlerdi.

Bu memleketin huzuruna ve dinine kasteden bu zihniyet, hak ettiği bedeli en ağır şekilde ödemelidir. Cezasızlık zırhına bürünüp sokaklarda, sosyal mecralarda terör estiren bu güruha karşı sessiz kalınmamalıdır. Müslümanların mukaddesatına el uzatanın eli kırılmalı, bu soysuzluk kökünden kurutulmalıdır!

Şurası da bir gerçek; Abdülhakim Arvasi Hazretleri veledi zinanın kemalat bulmayacağını söyler. Yani bunlar ne uyarıyla, ne eğitimle ne de sopayla düzelir.

Programa sabotaj teşebbüsü

"Özgürlük" ve "eşitlik" sakızını çiğneyerek yıllardır mazlum edebiyatı yapan sapık şebeke, hakikatler yüzlerine çarpılınca asıl karakterleri olan faşizme rücu etti. Konferans salonuna sızarak sloganlarla akademik ortamı terörize etmeye yeltenen gruba emniyet güçleri anında müdahale etti. Salonu provoke eden ve "nefret suçu" yalanıyla hakikati susturmaya çalışan şahıslar yaka paça dışarı çıkarıldı.

Gökkuşağı faşistlerine ters kelepçe

Olaylar sırasında operasyonel tavırlarla düzeni bozmaya kalkan 2 kişi gözaltına alındı. Polise mukavemet gösteren şahıslara ters kelepçe uygulandı. Gözaltına alınanlar işlemlerinin ardından serbest bırakılsa da, üniversite koridorlarında estirilmek istenen terör havası amacına ulaşamadı.

Fikir bitince şamata çıkardılar

Marmara Üniversitesi’nde yaşanan bu hadise, LGBT lobisinin fikir karşısındaki zavallılığının en net vesikasıdır. "Baskı altındayız" diyenlerin, aslında en küçük bir fikri eleştiriye dahi tahammülü olmayan azınlık faşistleri olduğu bir kez daha tescillenmiştir. Müslüman Anadolu’nun evlatlarını ve aile yapısını hedef alan bu ifsat projesi, deşifre edildikçe hırçınlaşmaktadır. Fikrin bittiği yerde şamataya sarılan bu aparatlar için yolun sonu gözükmektedir.

Baran Dergisi

Ramazan coşkusu bir "etkinlik" değil, bu milletin asli değerlerinden gelen bir neşedir. Bu neşeyi "karanlık" ilan edenlerin "eşitlik" ve "teminat" dediği şey ise, Müslüman Anadolu insanını kendi öz yurdunda parya tutma projesidir.

Koruma kanunu dolayısıyla sorgulanamaz bir dogma haline gelen ve seküler bir dine dönüşen Kemalizm, tekno-paganizm adı altında, yeni, hazza dayalı bir putperestliği meydan yerine dikerek toplumu büyük bir felakete sürüklüyor. İktidar da bu felaketi önlemek yerine, eziklik psikolojisi dolayısıyla sırf yaranmak uğruna Kemalist putperestlerin dayattığı seküler kimliğe rızayı gösteriyor.

Milletin sırtına binerek 22 senedir iktidarda olan ve yine İslâmî değerleri ve kültürü yaşatmak sözüyle iktidarda kalan hükümet, ruhî imarı gerçekleştirmek yerine bilakis her türlü sapkınlığa kapı aralıyor ve bununla da övünüyor. “Kemalist rejim günlüğü” başlığı altında yorumladığımız haberlerde de görüleceği üzere bir yangın yerine dönüşen ve her an tutuşmaya hazır bir memleketi göreceksiniz.

İşte vaziyetimiz:

Son Karar, Türkiye’de 1988-1990 yılları arasında yayınlanmış ve Büyük Doğu-İbda fikriyatına nisbetle faaliyet göstermiş bir dergidir.

Dergi ilk sayısını Mayıs 1988 tarihinde ve “Aylık Siyasi Fikir ve Aksiyon Dergisi” olarak yayımlamıştır. İstanbul merkezli olarak yayın yapan derginin yazı işleri müdürlüğünü Serdar Yücel üstlenmiş, genel yayın yönetmenliğini ise Kaya Balaban yapmış ancak Şubat 1989 sayı 8’den itibaren Ali Hışıroğlu üstlenmiştir.

Dergide Abdullah Kiracı, Ali Hışıroğlu, Atilla Özdür, Enver Küçükgörür, Enes Duymaz, Harun Yüksel, Hayrettin Soykan, Kâzım Albayrak, Mehmet Tarakçı, Mevlüt Koç, Mustafa Saka, Saadettin Ustaosmanoğlu, Süleyman Dal, Şükrü Sak, Oktay Şener gibi birçok yazarın yazıları yayınlanmıştır.

Son Karar’ın 1988 tarihli 1. sayısının kapağında Salih Mirzabeyoğlu’na ait “Gençliğin Cevabı” başlıklı bir deklarasyon yayınlanmış ve yazıda, Batı’nın olumsuz etkilerine karşı durulması ve hakikat yolunda kararlı bir nesil yetiştirilmesi gerektiği ifade edilmiş ve “Allah için buğz ve Allah için aşk ölçüsüne uygun şekilde, baş nefret kutbu ile baş muhabbet kutbunu tayin etmiş olarak...” denilmiştir.

Derginin ikinci sayısı Büyük Doğu ve Necip Fazıl özelinde çıkmıştır. Bu sayıda Necip Fazıl Kısakürek ve Büyük Doğu ideolojisi, bu ideolojinin modern dünyada nasıl uygulanması gerektiği ve İslâm’ın sosyal, siyasi ve kültürel hayatta yeniden nasıl yer alması gerektiği ele alınmıştır. İçerik olarak, gençliğe hitap eden yazılar, sosyal güvenlik açısından zekâtın önemi, Filistin meselesi, Ayasofya’nın durumu gibi konular ele alınmıştır. “Üstad’ı anmak” başlığı altında, onun ideolojik mirasının sadece anılmakla kalmayıp, aksiyoner bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği ifade edilmiştir.

Mütefekkir Salih Mirzabeyoğlu’nun 1988 yılında yaptığı “Nasıl Birlik?” konferansı, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında; “İşkence ve Filistin Meselesi” konferansı, derginin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında; Cemaat ve Aksiyon” başlıklı konferansı ise Ağustos 1988 tarihli 4. sayısında yayımlanmıştır.

Salih Mirzabeyoğlu’nun kaleme aldığı “M. Kemal hakkındaki Bir Gün” başlıklı yazı da ilk defa Son Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısının 31. sayfasında, daha sonra da Ekim-Kasım 1989 tarihli 14. sayısının 22. sayfasında yayımlanmıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısı, Bir Gün başlıklı yazıdan dolayı, “Mustafa Kemal’e hakaret” gerekçesiyle toplatılmıştır.

Son Karar Dergisi’nin önemli hususiyetlerinden biri, ilk defa Fetullah Gülen eleştirisi yapılan yayın organı olmasıdır. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayısının 17. sayfasında imzasız yayınlanan “Hem Gülen - Hem Güldüren” başlıklı bir sayfalık yazıda, türban gösterilerini provokatörlükle suçlayan Fetullah’ın “düzenist Müslüman” tipini yetiştirme görevini devralan “sinsi bir hain” olduğu ve ondan hesap sorulacağı söylenmektedir.

Derginin geneline baktığımızda Seyyit Ahmet Arvasi, Muhsin Yazıcıoğlu, Atilla Özdür gibi şahsiyetlerle mülakatlar yapıldığı görülmektedir. Bilhassa Seyyit Ahmet Arvasi’nin yayımlanan röportajı vefatından önceki son röportajıdır.

Dergi, Türkiye’nin siyasî ve içtimâî sorunlarına Büyük Doğu-İbda perspektifinden bakmaya çalışmış, Kemalist rejime ve Batı’ya karşı net bir duruş sergilemiş, sert bir üslupla eleştiride bulunmuş, iman şuurunu ve aksiyon ruhunu sürekli kamçılamayı hedeflemiştir. Sadece aktüel siyasetle ilgilenmemiş, aynı zamanda tarih, sanat, edebiyat ve felsefe gibi konularda da makaleler ve yorumlar yayınlamıştır.

Fikirle eylemi birleştirmede şu örnekleri sayabiliriz:

Flama Kültür Faaliyeti lokalinde yapılan ve cepheleşme yapılanmasının ilk örneği sayılabilecek, her cephenin bir bildiri sunduğu faaliyet, derginin Haziran 1988 tarihli 2. sayısında yer almıştır. Karar’ın Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Mahir Çakır’ın “Hakkını Vermek” başlıklı yazısı cepheleşme ve içtimaileşme açısından dikkat çekmektedir. Ayrıca Ayasofya için imza kampanyası da derginin Şubat 1990 tarihli 16. sayısında yer almıştır.

Tespitlerimize göre İbda’nın cepheleşmesine atıfla “İBDA-C” isminin ilk kullanıldığı yayın organı bu dergidir. Son Karar Dergisi’nin 15 Aralık 1989 tarihli 15. sayının arka kapağında aynen şöyle denmektedir:

“Büyük Doğu mücadelesi ve onun yumuşattığı iklim... Ve Müslümanların önünde bir korkuluk gibi duran “Menemen” hatırasını bir tekmede deviren şanlı GÖLGE! Akıncı Güç patlaması, Rapor talimi, Gönüldaş, çaba ve direnci, İBDA taarruzu! Hedef iktidardır!” İşte İBDA-C KARAR’ın nereden geldiğinin ve ne yapmak istediğinin hikâyesi...”

Karar Dergisi’nin Temmuz 1988 tarihli 3. sayısında yer alan Cahit Yeşilyurt’un “Gerçek Beraberlikler” yazısı Tilki Günlüğü 2. cilt s. 439’da iktibas edilmiştir. Aynı şekilde Haziran 1988 tarihli 2. sayıda yer alan Kâzım Albayrak’ın “Kayan Yıldız Sırrı Üzerine” başlıklı yazısı da Tilki Günlüğü eserinde, 3. cilt, s. 231’de iktibas edilmiştir.

Karar Dergisi Kasım 1988 tarihli 6. sayısında Salih Mirzabeyoğlu’nun “Suda Boğulan Balık” isimli bir hikayesi yayımlanmıştır. Ayrıca Mart 1989 sayı 9’dan itibaren aralıklı sayılarda Salih Mirzabeyoğlu’nun altı şiiri (Devri Daim, Altın Nazar, Perde, Kabarcık, Lügat ve Çehre) yayımlanmıştır. Karar Dergisi’nin bazı takdim yazıları ve çerçeve içerisindeki bazı arka kapak yazıları, İBDA Mimarı’nın telkin ve tavsiyeleri doğrultusunda kaleme alınmıştır.

Özellikle genç neslin uyanışına ve mücadeleye katılımına büyük önem veren dergi, gençlerdeki idealizm, heyecan ve aksiyon ruhunu harekete geçirmek ve onları Büyük Doğu-İbda fikriyatına kazandırmak için çaba göstermiştir. Türkiye’deki İslâmcı düşünce ve hareket tarihinde önemli bir yere sahip olan Son Karar, 17 sayı çıkmış ve 1 Mart 1990 yılında yayın hayatına son vermiştir.

5 Eylül 2024 

Aylık Baran Dergisi

Konferansta İsrail’e yönelik boykotun önemine dikkat çekildi. Filistin davasına daha aktif bir şekilde sahip çıkılması gerektiği vurgulandı.

Said Ercan: Gündemimizde sürekli Gazze olmalı!

Dursun Ali Erzincanlı: Gazze’ye sahip çıkan insanlar aziz ve şereflidir

Ercan Çifci: Gazze bir fikirdir. Gazze Y*hudi’nin yerle bir edildiği yerdir.

Ayçin Kantoğlu: 21 bin çocuk kayıp Gazze’de. 21 bin. Bunun tercümesi şu: Bu dünyada 8 milyar insan kayıp!

Kâzım Albayrak: ABD-Y*hudi emperyalizminin tekerine çomak sokucu işler yapılmalı!

Yakup Köse: Uzak gördüğünüz şey aslında size çok yakın!

Tayyar Tercan: Türkiye'den İsrail'e katliam yapmaya gidenlerin vatandaşlıktan çıkarılmasını istiyoruz.

Haberin tamamı için TIKLAYINIZ

Dergimizin olduğu kitabevleri:

Gölge Kitabevi: Ali Kuşçu, Büyük Karaman Cd. 4A, 34083 Fatih/İstanbul

Kökler Kitabevi: Hırka-i Şerif, Kadı Sk. No:14, 34091 Fatih/İstanbul

Ağaç Kitabevi: Akşemsettin, Şehitkubilay Sk. No:6, 34010 Fatih/İstanbul

İnkılap Kitabevi: Fevzipaşa Caddesi, Şehitkubilay Sokak No: 6/A-B Fatih-İstanbul

Ankara Birleşik Kitabevi: Tuna caddesi Bulvar Pasajı, D:no:3/3, Çankaya/Ankara

Gaziantep Akyol Kitabevi: Şahinbey, 44002. Bedesten Sk. No:15, 27410 Şahinbey/Gaziantep

Mephisto Kitabevi: Kuloğlu, İstiklal Cd. No:125, 34435 Beyoğlu/İstanbul

Kitap Dünyası İlahiyat Şubesi: Aşkan Mah. Aşkan Cad. No: 22/1 Meram / Konya

Nasıl abone olunur?

Aylık Baran Dergisi’ne abone olmak için adres ve irtibat bilgilerinizi telefon yahut mail ile bize bildirdikten sonra abone bedelini yatırmanız yeterlidir.

Abone olmak için irtibat numaramız 0533 166 20 50

1 senelik abonelik ücreti (2025 itibariyle) kargo dahil 1560 TL'dir.