İmza altına alınan stratejik belge, Fransız askerlerine ada genelinde geniş yargı muafiyetleri ve operasyonel serbestlik sağlıyor. Fransa, bu hukuki zırhı kullanarak Mari Deniz Üssü ile Baf Hava Üssü’nü kendi küresel çıkarları doğrultusunda süratle modernize etmeye başlıyor. Ağır nakliye uçakları, savaş helikopterleri ve deniz filoları için kapasitesi artırılan bu üsler, Kıbrıs’ı bütünüyle Batı ittifakının askeri lojistik merkezine dönüştürüyor. ABD’nin Rum kesimine yönelik silah ambargosunu kaldırma kararları ve adadaki İngiliz egemen üslerinin hareketliliği de bu kuşatma planını açıkça destekliyor.
Uluslararası hukuk açısından bakıldığında, atılan bu imzalar 1960 Garanti Antlaşması’nı açıkça ihlal ediyor. Rum idaresi, Kıbrıs Türk halkının iradesini ve haklarını çiğneyerek tek taraflı adımlar atmayı sürdürüyor. Bu yoğun askeri yığınağın temel gerekçesini Doğu Akdeniz’deki zengin hidrokarbon ve doğalgaz sahaları oluşturuyor. Batılı emperyalist güçler, bölgedeki enerji kaynakları üzerinde tam hakimiyet kurmak ve İsrail’in güvenliğini pekiştirmek amacıyla Kıbrıs’ı Ortadoğu ve Levant hattına her an müdahale edebilecekleri çok uluslu bir savaş platformuna dönüştürüyor.