İstanbul Büyükçekmece'de iki grup arasında bilinmeyen bir nedenle çıkan tartışma sırasında 2 kişi bıçaklanarak yaralandı. Ağır yaralanan Abdülbaki Demirel, kaldırıldığı hastanede ölürken, olay yerinde yaşananlar ise çevredeki güvenlik kamerası tarafından kaydedildi.
Olay, 10 Mayıs günü saat 20.00 sıralarında Muratçeşme Mahallesi Şehit Sadık Bezer Parkı'nda meydana geldi. İddiaya göre, iki grup arasında parkta bilinmeyen bir nedenle tartışma çıktı. Tartışma kısa sürede büyüyerek bıçaklı kavgaya dönüştü. Bunun üzerine 2 kişi bıçaklanarak yaralandı. Bu sırada yaralanan kişilerden biri çevrede bulunan siteye giderek yardım istedi, diğer yaralı kişi ise parkın etrafındaki bir markete sığındı.
Maneviyattan Kopuşun Doğal Sonucu: Vahşet!
Meseleyi sadece “sosyal çevre” veya “ihmal” parantezine sıkıştırarak geçiştirmek mümkün değil. Allah korkusunun, ahiret bilincinin ve mukaddesat duygusunun olmadığı bir iklimde büyüyen çocuk, sığınacağı limanı ve korkacağı teraziyi kaybedince nefsinin esiri hâline geliyor.
Seküler dünya görüşü ise “özgürlük” adı altında çocuğu kendi dürtülerinin pençesine bırakıyor. Neticede empati duygusu felç olmuş, karşısındakini can taşıyan bir varlık olarak görmeyen mekanik katil tipleri ortaya çıkıyor.
Pedagojik İflas ve Değerler Kuraklığı
Batı menşeli pedagojik safsatalar, "çocuk üzülmesin, çocuk kısıtlanmasın" diyerek otoriteyi ve edebi yok etti. Sabır ve çile terbiyesinden mahrum kalan, her istediğine anında ulaşan bu hedonist nesil, ilk engellenme anında birer canavara evriliyor. Ayna nöronları körelmiş, dijital mecralarda şiddeti bir oyun skoru zanneden bu çocuklar için gerçek hayattaki kanın bir ağırlığı kalmamış durumda. Merhamet duygusunu veremeyen eğitim sistemi, sadece "daha zeki" ve "daha profesyonel" suçlular imal etmekten öteye gidemiyor.
Fail Malum!
İnsanın ruhunu merkeze almayan, manevi bir disiplin inşa edemeyen hiçbir "ıslah" mekanizması bu yangını söndüremez. Yaşanan hadiselere tepki verilirken aynı anda bunun müsebbibi batıcı-seküler ideolojinin suç ortaklığı görmezden geliniyor. Eğer bugün merhamet, cemiyetin kalbinden sökülüp atılmışsa, bunun faili bireysel zaaflar değil, bizzat insanı robota dönüştüren mevcut düzendir.
Eğitimden iktisada, hukuktan kültüre kadar hayatın bütün sahalarına İslâm’ın ruhu, ölçüsü ve ahlâkı hâkim kılınmadıkça bu çürüme sürecektir. Cemiyetin kalbine maneviyat aşısı yapılmadıkça bu düzen canavar üretmeye, biz de bu vahşetin kurbanı olmaya devam edeceğiz.