Bu adım, özellikle İttifak'a yeni katılan üyelerin de dahil olduğu Avrupa kanadının, karar alma mekanizmalarında çok daha belirgin roller üstlenmesine imkan tanıyor.
Yeni yapılanmanın getirdiği en somut değişiklikler karargah yönetimlerinde görülüyor. Okyanus ötesi bağlantı açısından stratejik önemi bulunan Norfolk Müşterek Kuvvet Komutanlığı, ABD yönetiminden İngiltere'ye devrediliyor. Akdeniz ve güney kanadının güvenliğinden sorumlu olan Napoli Müşterek Kuvvet Komutanlığı'nın idaresi ise İtalya tarafından üstleniliyor. Bölgesel güvenlikte merkezi bir rolü olan Brunssum'daki karargah ise Almanya ve Polonya'nın dönüşümlü liderliğiyle yönetilecek. Bu değişimle birlikte, olası bir kriz veya çatışma anında operasyonları yönetecek üç ana merkez, tamamen Avrupalı generallerin komutasına girmiş oluyor.
ABD, bu süreçte harekat alanlarındaki uzmanlığını koruyarak Müttefik Deniz Komutanlığı'nın liderliğini devralıyor. Mevcut durumda elinde bulundurduğu Kara ve Hava Komutanlıklarındaki liderlik pozisyonlarını ise sürdürmeye devam ediyor. En üst düzey askeri makam olan Avrupa Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı (SACEUR) görevi de ABD bünyesinde kalıyor.
Bu stratejik dönüşüm, NATO içindeki mali ve askeri yükün müttefikler arasında daha adil bir şekilde paylaştırılması hedefine hizmet ediyor. Kademeli olarak ve personel rotasyon planlarına uygun şekilde hayata geçirilecek olan bu yeni model, Avrupa'nın kendi savunmasında daha fazla inisiyatif almasına sebep oluyor. Aynı zamanda ABD'nin NATO üzerindeki komuta ve kontrol taahhüdünün sürdüğünü de somut bir şekilde ortaya koyuyor.
