Baş terörist Binyamin Netanyahu liderliğindeki çete koalisyonu, 7 Ekim’deki güvenlik ve istihbarat fiyaskosunu soruşturmak üzere bir komisyon kurulmasını gündeme getirdi; ancak bu hamle, suçlunun kendi kendini yargılamasından öteye gitmeyen bir tiyatro olarak sahnelendi.
Netanyahu hükümeti, kurulacak komisyonun yetki ve sınırlarını bizzat belirlemek istiyor. Yani katil, olay yerindeki delilleri kendi keyfine göre inceleyecek. Bu pişkinlik, rejim içindeki çatlağı derin bir uçuruma dönüştürdü ve meclis oturumu tam bir sirk alanına evrildi. Hükümetten bağımsız, gerçekleri ortaya dökebilecek bir komisyon talep eden muhalif milletvekilleri, oylamaya siyah kıyafetlerle katılarak sözde meclisi yas evine çevirdi.
Gerginlik sadece kıyafetlerle sınırlı kalmadı. Muhalefet sıralarından bazı isimler, hazırlanan yasa tasarısı metinlerini herkesin gözü önünde yırtıp atarak Netanyahu’nun yüzüne fırlattı. Siyonist rejimin meclisi, pankartların açıldığı, sloganların havada uçuştuğu ve güvenlik güçlerinin milletvekillerini yaka paça dışarı attığı bir kaos ortamına sahne oldu. Bu manzara, işgalcilerin "devlet" olma vasfından ne kadar uzak, derme çatma bir örgüt yapısına sahip olduğunu bir kez daha gösterdi.
Olayların en çarpıcı boyutu ise, 7 Ekim’de veya Gazze’deki çatışmalarda ölen işgalcilerin yakınlarının tepkisiydi. Kendi halkını bile koruyamayan ve onları siyasi bekası için ateşe atan Netanyahu yönetimi, bizzat kendi tabanı tarafından yuhalandı. Göstericiler, oylama esnasında tasarıya 'evet' diyen milletvekillerine "Utanın!" diye haykırarak tepkilerini kustu. Hatta bazıları, protestonun dozunu artırarak milletvekillerine sırtlarını döndü.
Netice itibarıyla, 7 Ekim Aksa Tufanı siyonist rejimin içtimaî ve siyasi birliğini darmadağın eden bir milat olmuştur. Netanyahu’nun "kontrol edilebilir" bir komisyonla kendini aklama çabası, rejimin temellerindeki çürümüşlüğü ve korkuyu örtmeye yetmemektedir.
